Jean de La Fontaine
![]() ![]() | |
Biografía | |
---|---|
Nacemento | 8 de xullo de 1621 ![]() Château-Thierry (Reino de Francia) ![]() |
Morte | 13 de abril de 1695 ![]() París (Reino de Francia) ![]() |
Lugar de sepultura | Cemiterio do Père-Lachaise, 25 (1817–) 48°51′38″N 2°23′42″L / 48.860532, 2.395079 Museum of French Monuments (en) ![]() Cimetière Saint-Joseph de Paris (en) ![]() Saints Innocents Cemetery (en) ![]() La Fontaine's tomb (en) ![]() ![]() |
3º Cadeira 24 da Academia Francesa (pt) ![]() | |
24 de abril de 1684 – 13 de marzo de 1695 ← Jean-Baptiste Colbert (pt) ![]() ![]() ![]() | |
Datos persoais | |
País de nacionalidade | Francia ![]() |
Educación | colexio de Juilly ![]() |
Actividade | |
Campo de traballo | Fiction (en) ![]() ![]() |
Ocupación | fabulista , escritor de literatura infantil , escritor , avogado , poeta , dramaturgo ![]() |
Membro de | Academia Francesa (1684–1695) ![]() |
Xénero artístico | Fábula e conto ![]() |
Lingua | Lingua francesa ![]() |
Familia![]() | |
Cónxuxe | Marie Héricart |
Pais | Charles de La Fontaine (pt) ![]() ![]() ![]() ![]() |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Jean de La Fontaine, nado en Château-Thierry, na rexión de Aisne, o 8 de xullo de 1621 e finado en París o 13 de abril de 1695. foi un poeta francés. Está enterrado no cemiterio parisiense de Père-Lachaise. O monumento funerario foi clasificado Monument historique por un decreto de novembro de 1983.[1]
Traxectoria
[editar | editar a fonte]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Tha_grave_of_La_Fontaine_and_Moli%C3%A9re.jpg/220px-Tha_grave_of_La_Fontaine_and_Moli%C3%A9re.jpg)
Procedente dunha familia de comerciantes de teas en proceso de ennobrecemento, pasou os seus primeiros anos en Château-Thierry, na mansión que os seus pais compraron en 1617 ao casar. La Fontaine traballou de mestre particular até 1671. O poeta mantivo esa casa até 1676, após ter malgastado a fortuna do seu pai. Catalogada como monumento histórico en 1887, a casa do fabulista alberga agora o museo Jean-de-La-Fontaine.
As súas fábulas foron ilustradas por diferentes personalidades ao longo dos séculos, así Grandville ilústrarías no 1838, no 1867, Gustave Doré; e nos naceres do século XX realizaría o propio Benjamin Rabier.
Os seus contos e novelas están inspirados en Ariosto, Boccaccio, François Rabelais e Margarida de Navarra. Tamén é autor de Contes, que rozaban, ou mesmo transgredían a moral da época, adaptados ao cine por José Bénazéraf. En 1683 converteuse en membro da Academia Francesa.
A súa obra principal publicada foi unha adaptación (1654) de Eunuco, do dramaturgo romano Terence. Porén, a súa fama literaria reside nos seus Contos e historias en verso (1644), que foi incluído pola Igrexa no seu Índice de Libros Prohibidos en 1703 até a súa última edición de 1948.[2][3]
Foi membro dun destacado grupo literario francés que incluía aos dramaturgos Molière e Racine, e ao crítico e poeta Nicolas Boileau-Despréaux.
Obras
[editar | editar a fonte]- Adonis (1658)
- Élégie aux nymphes de Vaux (1661)
- Ode au roi (1663)
- Contes et Nouvelles (1665)
- Fables (1668)
- Amours de Psyché et de Cupidon (1669)
- Recueil de poésies chrétiennes et diverses (1671)
- Poème de la captivité de saint Malc (1673)
- Daphné (1674)
- Nouveaux Contes (1674)
- Astrée (1691)
- Chech
- O lobo e o cordeiro
- Tot (1692)
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "Cimetière de l'Est dit cimetière du Père Lachaise". www.pop.culture.gouv.fr. Consultado o 2023-04-05.
- ↑ Bujanda, Jesús Martínez de; Richter, Marcella (2002). Index des livres interdits (en francés). Médiaspaul. ISBN 978-2-600-00818-1.
- ↑ "Index Librorum Prohibitorum, 1949". web.archive.org. 2007-02-03. Arquivado dende o orixinal o 03 de febreiro de 2007. Consultado o 2023-04-05.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]![]() |
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Jean de La Fontaine |