Readbúkspjocht
readbûkspjocht | ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() Mantsje (rjochts) en wyfke (lofts) fan 'e readbûkspjocht. | ||||||||||||
taksonomy | ||||||||||||
| ||||||||||||
soarte | ||||||||||||
Melanerpes carolinus | ||||||||||||
Linnaeus, 1758 | ||||||||||||
IUCN-status: net bedrige
| ||||||||||||
ferspriedingsgebiet | ||||||||||||
![]() |
De readbúkspjocht (Melanerpes carolinus) is in fûgel út de famylje fan 'e spjochten (Picidae). De wittenskiplike namme fan 'e soarte waard yn 1758 as Picus carolinus publiserre troch Carl Linnaeus. Hy basearre de namme op in beskriuwing dy't Mark Catesby fan 'e soarte joech.
Beskriuwing
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]Folwoeksen fûgels binne tusken 22,85 en 26,7 sm lang en hawwe in spanwiidte fan 38 oant 46 sm. Se wege tusken de 56 en 91 gram.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Red-bellied_Woodpecker_Female.jpg/220px-Red-bellied_Woodpecker_Female.jpg)
De fûgels binne op it gesicht en de búk ljochtgriis, wylst de rêch, fleugels en sturt in swart-wyt patroan ha. Folwoeksen mantsjens hawwe fan 'e snaffel nei de nekke in reade kape, wyfkes hawwe in reade flek op 'e nekke en in oarenien boppe de snaffel. Oan' t readeftige flek op 'e búk tanket de fûgel syn namme, mar dy is by ydentifikaasje yn it fjild dreech te sjen.
Iten
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]De spjocht brûkt syn snaffel as beitel of boar om it bast fan 'e beam te ûndersykjen en mei syn lange tonge krobben en oare ynsekten út naden wei te lûken. De fûgel spilet in grutte rol by de bestriding fan 'e yn 'e Feriene Steaten invasive Agrilus planipennis.
Nêst
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]De readbúkspjocht is foar it nêst ôfhinklik fan dea en droech hout. It mantsje siket in plak foar it nêst út en begjint mei it meitsjen fan in holte en it wyfke kart de lokaasje goed troch de holte te foltôgjen en it nêstgat yn te gean. De holte dy't de spjocht makket spilet in grutte rol foar oare bisten yn it bosk. Iekhoarns en flearmûzen brûke de holtes bygelyks as skûlplak.
De readbúkspjocht briedt ienris yn it jier en binne dan territoariaal. It pearke begjin mei it nêst yn april-maaie en besette it hiele jier troch dat territoarium en binne tige trou oan dat territoarium.
Neffens stúdzje foarmet it omhakken fan deade beammen in probleem foar de fûgel. Rôfdieren binne lykwols it grutste probleem foar de readbúkspjocht. As de jongen 24 oant 26 dagen âld binne, kinne se útfleane. Jonge readbúkspjochten bliuwe dan noch likernôch 27 wiken yn it territoarium fan 'e âlders omfleanen.
Fersprieding
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]De soarte komt yn 'e eastlike, sintrale en súdeastlike dielen fan 'e Feriene Steaten foar, en teffen syn it suden fan 'e Kanadeeske provinsje Ontario.
Predaasje
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]Rôffûgels, slangen en hûskatten foarmje in bedriging foar de fûgel. De aaien en jonge fûgels binne in proai foar helmspjochten, ûlen, iikhoarns en slangen. Reâdbûkspjochten ferdigenje harren nêsten en jongen fûl en kinne rôfdieren, dy't yn 'e buert fan it nêst komme, streekrjocht oanfalle.
Boarnen, noaten en/as referinsjes: | ||
Dizze side is alhiel of foar in part in oersetting fan de Ingelsktalige Wikipedyside; sjoch foar de bewurkingsskiednis: en:Red-bellied woodpecker (ferzje 22 desimber 2023)
|