uczeń
Étymologie
[modifier le wikicode]- De uczyć (« enseigner »), uczyć się (« apprendre »), apparenté au tchèque učeň (« apprenti »), au russe ученик, učenik (« élève »), à nauczyciel (« enseignant »).
Nom commun
[modifier le wikicode]Cas | Singulier | Pluriel |
---|---|---|
Nominatif | uczeń | uczniowie |
Vocatif | uczniu | uczniowie |
Accusatif | ucznia | uczniów |
Génitif | ucznia | uczniów |
Locatif | uczniu | uczniach |
Datif | uczniowi | uczniom |
Instrumental | uczniem | uczniami |
uczeń \uʧ̑ɛ̃ɲ\ masculin
- (Éducation) Élève, étudiant, apprenti.
Uczeń złamał ogólnie przyjęte zasady zachowania się na terenie szkoły.
- L'élève a violé les règles de comportement généralement acceptées à l'école.
Pierwszego września, co roku uczniowie zaczynają naukę.
- Début septembre, chaque année, les élèves reprennent l'école.
- Adepte, disciple.
- Piotr apostoł był uczniem Chrystusa.
- L'apôtre Pierre était un disciple du Christ.
- Piotr apostoł był uczniem Chrystusa.
Synonymes
[modifier le wikicode]Dérivés
[modifier le wikicode]Prononciation
[modifier le wikicode]Voir aussi
[modifier le wikicode]- uczeń sur l’encyclopédie Wikipédia (en polonais)
Références
[modifier le wikicode]- Cette page utilise des informations de l’article du Wiktionnaire en polonais, sous licence CC BY-SA 4.0 : uczeń. (liste des auteurs et autrices)