Vera Brittain
Vera Brittain | |
---|---|
![]() | |
Bizitza | |
Jaiotza | Newcastle-under-Lyme, 1893ko abenduaren 29a |
Herrialdea | ![]() |
Heriotza | Wimbledon, 1970eko martxoaren 29a (76 urte) |
Familia | |
Ezkontidea(k) | George Catlin (en) ![]() |
Bikotekidea(k) | ikusi
|
Seme-alabak | |
Anai-arrebak | ikusi
|
Hezkuntza | |
Heziketa | Somerville College |
Hizkuntzak | ingelesa |
Jarduerak | |
Jarduerak | erizaina, idazlea, poeta, eleberrigilea, emakumeen eskubideen aldeko ekintzailea, bakezalea, kazetaria, bakearen aldeko aktibista eta sufragista |
Lan nabarmenak | ikusi
|
Kidetza | Six Point Group (en) ![]() |
Sinesmenak eta ideologia | |
Erlijioa | anglikanismoa |
![]() ![]() ![]() |
Vera Mary Brittain (1893ko abenduaren 29a - 1970eko martxoaren 29a) ingeles idazlea, anglikanoa, feminista eta bakezalea izan zen. Gaztaroko testamentua (1933) memoria liburuaren egilea izateagatik ezaguna, bertan, Lehen Mundu Gerran izandako esperientziak kontatzen ditu, baita bere bakezaletasunaren aldeko gurutzadaren hasiera ere.
Biografia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Brittain familia aberats batean jaio zen, paper fabriken jabea Hanley eta Cheddletonen, Staffordshiren. Haurtzaroa gorabeherarik gabekoa izan zen, bere anaia bakarra bere hurbileneko laguna izan zelarik. 18 hilabete zituela, bere familia Macclesfieldera, Cheshirera, aldatu zen, eta 11 urte zituela, Buxtonera aldatu ziren berriro, Derbyshiren. Hamahiru urte zituenetik, Kingswoodeko (Surrey) Santa Monica eskolara joan zen, non bere izeba zuzendaria zen. Literatura ingelesa ikasi zuen Oxfordeko Unibertsitateko Somerville Collegen, eta Lehen Mundu Gerranerizain boluntario izateko, gradua lortzea atzeratu zuen.
Roland Leighton mutil-laguna, Victor Richardson eta Geoffrey Thurlow lagunak eta Edward Brittain neba gerran hil ziren. Elkarrekin trukatutako gutunak, galdutako belaunaldi baten gutunak liburuan dokumentatuta daude.
Gerraren ondoren Oxfordera itzultzean, Verak zail ikusi zuen bere bizitza gerraosteko belaunaldian egokitzea. Garai hartan ezagutu zuen Winifred Holtby, eta adiskidetasun bat hasi zuten Londresko literatura-eszenan kokatzeko nahia partekatu zutenean. Adiskidetasun honek 1935ean Holtby hil zen arte iraun zuen.
1925ean, Brittain George Catlinekin ezkondu zen. Bere semea, John Brittain-Catlin (1927-1987), margolaria, negozio gizona eta Family Quartet autobiografiaren egilea izan zen. Bere alaba, Shirley Williams, 1930ean jaioa, laboristen kabineteko ministroa izan zen eta ondoren demokrata liberala.
Brittainek argitaratutako lehen eleberria The Dark Tide (1923) izan zen. 1933ra arte ez zen bere Gaztetako Ituna argitaratu, ondorengoak jarraitu zituena: Adiskidetasun Ituna (1940) – Winifred Holtbyri egindako biografia – Eta Esperientzia Ituna (1957).Vera Brittainek, bere eleberri gehienak, benetako pertsonetan eta esperientzietan oinarritu zituen. Ildo horretan, Honourable estate (1936) eleberriak memoria batzuk baino gehiago izan zituen zenbait lekutan.
1920ko hamarkadan, Nazioen Elkarteko ohiko hizlari bihurtu zen, eta 1936ko ekainean, Dorchesterreko bakearen aldeko manifestazio batean hitz egitera gonbidatu zuten, non plataforma partekatu zuen Dick Sheppard, George Lansbury, Laurence Housman eta Donald Soperrekin. Ondoren, Sheppardek Peace Pledge Unionera batzeko gonbitea egin zion eta, sei hilabeteko hausnarketaren ondoren, 1937ko urtarrilean erantzun zuen, onartuko zuela esateko. Geroago, Vera Gizarte anglikano bakezalean afiliatu zen. Bere bakezaletasuna Bigarren Mundu Gerran nabarmendu zen, Letters to Peacelovers saila hasi zuenean.
Bakezale praktikoa izan zen, eta gerra-ahaleginean lagundu zuen, boluntario gisa lan egin zuelako eta herrialdean zehar bidaiatu zuelako, Peace Pledge Unionen elikadura-laguntzarako kanpainarako dirua biltzen. 1944ko Massacre by Bombing liburuaren bidez alemaniar hirietako aireko bonbardaketen aurka hitz egiteagatik arbuiatua izan zen. Bere printzipio bakezalea aldarrikatutako zerbait izan zen, 1945ean, nazien Liburu Beltzak, Alemaniak Britainia Handia inbaditu ondoren berehala atxilotu behar ziren 2.000 pertsonako zerrendan bere izena jasotzen zuen.
1966ko azaroan, Londresko kale gaizki argiztatu batean erori egin zen, konferentzia baterako bidean zihoala. Konpromisoa bete zuen, baina gero ezker besoa eta eskuin eskuko hatz txikia hautsi zituela ikusi zuen. Lesio hauek gainbehera fisiko bat eragin zioten, non bere burua nahasten hasi zen.
Vera Brittainek ez zuen inoiz erabat gainditu bere neba Edwarden heriotza. 1970eko martxoaren 29an Wimbledonen hil zenean, 76 urte zituela, bere testamentuan bere errautsak Edwarden hilobian sakabanatzea eskatzen zuen: "... 50 urte inguruz nire bihotzaren zati handi bat Italiako herri bateko hilerri horretan egon da". Bere alabak eskaera hau bete zuen 1970eko irailean.
Lanak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- 1923 – The Dark Tide
- 1929 – Halcyon: Or, The Future of Monogamy (To-day and To-morrow pamphlet series)
- 1933 – Testament of Youth. Gaztelaniaz: Testamento de juventud, Madrid, Periférica & Errata naturae, 2019. Trad. de Regina López Muñoz.
- 1936 – Honourable Estate
- 1940 – Testament of Friendship
- 1944 – Seed of Chaos (Massacre by Bombing: U.S. title)
- 1957 – Testament of Experience
- 1981 – Chronicle of Youth: The War Diary, 1913–1917, edited by Alan Bishop with Terry Smart
- 1998 – Letters from a Lost Generation, edited by Alan Bishop and Mark Bostridge