Luis Vidales
Luis Vidales | |
---|---|
![]() | |
Bizitza | |
Jaiotza | Calarcá (en) ![]() |
Herrialdea | ![]() |
Heriotza | Bogota, 1990 (85/86 urte) |
Hezkuntza | |
Heziketa | Our Lady of the Rosary University (en) ![]() |
Hizkuntzak | gaztelania |
Jarduerak | |
Jarduerak | poeta, idazlea, kazetaria eta arte-kritikaria |
Jasotako sariak | ikusi
|
Sinesmenak eta ideologia | |
Alderdi politikoa | ![]() ![]() |
Luis Vidales (Calarcá, Quindío, 1904ko uztailaren 26a - Bogotá, 1990eko ekainaren 15a) kolonbiar olerkari eta saiakera idazlea izan zen.
Biografia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Nekazari-familia bateko semea zen. Gaztetatik Bogotá eta Medellíngo literatura-elkarteetan parte hartu zuen, batez ere 1915az geroztik Medellínen kokaturiko Panida taldean. Han, León de Greiff olerkariak sortutako Panida aldizkarian parte hartu zuen. Poeta haren lanek, gainera, eragin handia izan zuten Vidalesengan. 1926an argitaratu zuen Suenan timbres ("Txirrinak joka ari dira") liburua Kolonbiako lehen olerki lan abangoardistatzat jo zuten, De Greiffen esperimentalismo hertsia eta ironia muturreraino eraman izanaren ondorioz. Ondoren, egunkari eta aldizkarietarako lanak idazten jardun zuen, eta 1948 arte ez zuen bere bigarren liburua, La insurrección desplomada ("Porrot egindako altxamendua"), kaleratu. Hirugarrena, La obreríada, 1977an argitaratu zuen. Azken horietan, edukiari dagokionez, Pablo Neruda idazlearen antzeko ikuspegia hartu zuen, hau da, giza arazoekiko konpromisoarena. Saiakeretan ere islatu zuen, estetika marxistaren ildotik, langileriaren sufrimenduekiko engaiamendu hori.
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.