sonorilo
Esperanto
[redakti]Substantivo
[redakti]Kazo | Ununombro | Plurnombro |
---|---|---|
Nominativo | sonorilo | sonoriloj |
Akuzativo | sonorilon | sonorilojn |
![]() | ![]() |
granda sonorilo | partoj de sonorilo |
![]() | Deveno |
- ilo por sonori, el la latina vorto " sonorus " → la (= laŭta) aŭ la latina vorto " sonus " → la (= sono)
![]() | Signifoj |
- metala objekto kun koneca formo kiu eligas sonon post ricevo de bato
![]() | Tradukoj |
![]() | Referencoj kaj literaturo |
- Ĉefred. G. Waringhien, Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV), SAT: Paris, 2005 -- kapvorto "sonorilo".
Tatoeba, la fraza tradukvortaro, frazoj kun tradukoj al aliaj lingvoj "sonorilo"