Simone Martini
Simone Martini (1440-1497) | ||
---|---|---|
![]() Frontispico de la Vergilio-kodekso,
Ambrozia Biblioteko, Milano. | ||
Persona informo | ||
Simone Martini | ||
Naskiĝo | 1284 en Sieno, Respubliko de Sieno | |
Morto | 25-a de aŭgusto 1344 en Avinjono, Francio | |
Lingvoj | itala vd | |
Ŝtataneco | Italio ![]() | |
Familio | ||
Parencoj | Lippo Memmi (en) ![]() ![]() | |
Profesio | ||
Okupo | pentristo iluministo ![]() | |
Laborkampo | Pentrado ![]() | |
Verkado | ||
Verkoj | Commemoration of Guidoriccio Da Fogliano at the Siege of Montemassi ❦ La Anuniciacio kun Sankta Margareto kaj Sankta Ansano ❦ Orsini Polyptych ❦ Triptych of Saint Augustine ❦ Polyptych of Saint Dominique ❦ Fresque de Simone Martini vd | |
vd | Fonto: Vikidatumoj | |
Simone Martini estis grava eksponento de la Gotika Pentrarto kiu pli kontribuis por la disvastigo de la Siena Pentrado.
Biografio
[redakti | redakti fonton]Li portretis, en la plej multaj el siaj verkoj, kristanajn religiajn temojn, ĉefe fragmentojn de la vivoj de sanktuloj. Li estis la plej elstara kreinto de la siena skolo post Duccio di Buoninsegna, kaj la plej bona interpretisto de la gotika stilo en itala pentrarto. Li estis trejnita en la rondo de Duccio, sed li evoluigis laŭ tre persona maniero la linearecon de la stilo de sia instruisto kaj aldonis grandan intereson pri perspektivaj efikoj, spegulbildo de tiutempaj tendencoj.[1]
Lia stilo nur evoluis laŭlonge de lia vivo. El sia unua dokumentita verko, la granda fresko de la Majesto en la "Publika Palaco de Sieno", li faris ornaman uzon de linioj kaj koloroj, kaj estis genia kreinto de elegantaj kaj mildaj komponaĵoj, plenigitaj de harmonio kaj rafinado. En 1317 li translokiĝis al Napolo, al la servo de "Roberto de Anĵuo", por kiu li pentris elstaran retablon inspiritan en familia temo: la frato de Roberto, Ludoviko de Tolosa, kiu ĵus estis enkanonigita, aperas kronante lin Reĝo de Napolo.
Lia agado okazis ĉefe en Sieno, kie interalie en 1333 li kreis unu el siaj plej grandaj majstraĵoj: la retablon prezentantan la Anunciacion, nun konservitan en la Galerio Uffizi en Florenco. Li pentris freskojn en la kapelo Sankta Marteno de la Malsupra Baziliko de Sankta Francisko en Asizo.
En 1340, invitite de papo Benedikto la 12-a, li translokiĝis al la papa kortego de Avinjono, kie li restis ĝis sia morto okazinta kelkajn jarojn poste.[2] Simone Martini estis edzo de Giovanna di Memmo di Filippuccio, fratino de Lippo Memmi kaj filino de Memmo di Filippuccio.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a0/Maest%C3%A0_di_simone_martini%2C_siena_palazzo_pubblico_1315-1321.jpg/400px-Maest%C3%A0_di_simone_martini%2C_siena_palazzo_pubblico_1315-1321.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/06/Ritratto_di_Simone_Martini.jpg/280px-Ritratto_di_Simone_Martini.jpg)
Literaturo
[redakti | redakti fonton]- Italian Paintings: A Catalogue of the Collection of the Metropolitan Museum of Art. Sienese and Central Italian schools
- Key Figures in Medieval Europe
- Encyclopedia of Italian Literary Studies
- The Robert Lehman Collection
- Mcn Biografias
- Personensuche
- National Gallery of Art
- Biografias
- Biiography Your Dictionary
Vidu ankaŭ
[redakti | redakti fonton]- Maurus Servius Honoratus (300-363)
- Martin de Tours (316-397)
- Roberto de Anĵuo (1275-1343)
- Karolo la 1-a (1288-1342)
- Klara el Asizo (1194-1253)
- Augustinus Novellus (1240-1309)
- Giovanni Pisano (1250-1314)
- Memmo di Filippuccio (1250-1325)
- Duccio di Buoninsegna (1255-1318)
- Giotto di Bondone (1267-1337)
- Ludoviko de Anĵuo (1274-1297)
- Pietro Lorenzetti (1280-1348)
- Ferrer Bassa (1285-1348)
- Lippo Memmi (1285-1357)
- Ambrogio Lorenzetti (1290-1348)
- Maso di Banco (1290-1350)
- Guidoriccio da Fogliano (1290-1352)
- Segna di Bonaventura (1298-1331)
- Benedikto la 12-a (1285-1342)
- Matteo Giovannetti (1300-1369)
- Taddeo Gaddi (1300-1366)
- Francesco Petrarca (1304-1374)
- Niccolò di Tommaso (1320-1410)
- Giottino (1324-1372)
- Guido Tarlati (m. 1327), episkopo de Arezzo
- Andrea Vanni (1330-1413)
- Luca di Tommè (1330-1389)
- Giovanni da Milano (1346-1369)
- Niccolò di Tommaso (1346-1376)
- Giovanni Bonsi (1348-1376)
- Gentile da Fabriano (1370-1427)
- Lorenzo Monaco (1370-1425)
- Filippo Brunelleschi (1377-1446)
- Lorenzo Ghiberti (1378-1455)
- Masolino da Panicale (1383-1447)
- Nanni di Banco (1384-1421)
- Masaccio (1400-1428)
- Sandro Botticelli (1445-1510)
- Giorgio Vasari (1511-1574)