Gisors
![]() |
Por samtitola artikolo vidu la paĝon Gisors (stacidomo). |
Gisors | |||
---|---|---|---|
![]() | |||
komunumo en Francio ![]() | |||
Blazono | |||
Administrado | |||
Statuso | Urbo | ||
Lando | Francio | ||
Regiono | Normandio | ||
Departemento | Eure | ||
Arondismento | Les Andelys | ||
Kantono | Gisors | ||
INSEE kodo | 27284 [+] | ||
Poŝtkodo | 27140 | ||
Kodo laŭ INSEE | 27284 | ||
En TTT | Oficiala retejo [+] | ||
Politiko | |||
Urbestro | S-ro Marcel LARMANOU 2001-2008 | ||
Demografio | |||
Loĝantaro | 10,082 1 999 | ||
Loĝdenso | 652,8 loĝ./km² | ||
Geografio | |||
Koordinatoj | 49°16′52″N 1°46′38″U / 49.28111°N, 1.77722°U (mapo) Koordinatoj: 49°16′52″N 1°46′38″U / 49.28111°N, 1.77722°U (mapo) | ||
Alto | 74 m (de 47 al 142 m) | ||
Areo | 16,67 km² | ||
Horzono | UTC +1 (+2 somere) | ||
![]() | |||
| |||
Alia projekto | |||
![]() | |||
Gisors estas franca komunumo lokita en la departemento Eure kaj en la regiono Normandio.
Ĝi troviĝas en la historia regiono Vexin. Tiu malnova urbo entenas mezepokan kastelon, kiu datiĝas de la 11-a jarcento. Laŭ legendo, ĝi estas unu el la eblaj lokoj de la trezoro de la Templanoj.
Libroj de Gérard de Sède pri la trezoro sub la kastelo:
- Les Templiers sont parmi nous, Éd. René Julliard 1962 et J'ai lu, n° A185, kol. « L'Aventure mystérieuse », aŭ (L'Énigme De Gisors)
- La Clef de deux énigmes : Gisors et Rennes-le-Château, René Julliard, 1973 (kune kun Jean-Luc Chaumeil)
La loko iĝis konata pro la rakontoj de Roger Lhomoy pri kaŝita trezoro sub la kastelo. Lhomoy estis gardisto en la kastelo kaj uzis la noktojn por fosi putojn. Li estis konvinkita, ke li malkovris grandan salonon kun statuoj kaj kestoj. Estis laŭ li la trezoro de la templanoj. Li estis maldungita kaj devis vivteni sin kiel taglaboristo. En la jaro 1959 li demandis pri laboro en la farmbieno de la ĵurnalisto Gérard de Sède en Les Landes kaj post pli bona interkonatiĝo rakontis pri sia vivo.
Gérard de Sède uzis la rakonton por artikolo en revuo kaj poste por la libro Les Templiers sont parmi nous en la jaro 1962. Tio vekis la intereson de trezorĉasantoj kaj la komunumo petis la helpon de la ŝtato.
La franca ministro pri kulturo André Malraux petis en la jaro 1964 la helpon de la armeo. La indikoj ne estas klaraj. Povas estis la 5ème génie militaire el Rouen) aŭ la 2eme Genie Regiment, kiu agis tie inter la 10-a de februaro kaj la 12-a de marto 1964.
Ekzistas letero al Claude Burkel (Plessis-Trevise) de la sekcio en la franca ministerio pri kulturo, respondeca pri Malsupra Normandio, kiu neas la ekziston la iu subtera ĉapelo. La demandanto povas esplori per ultrasono en la ĉeesto de subskribinto Michel Boüard, kiu permesas esplorojn.
Prof. Michel de Boüard" estis en 1961 ĉefo de komisiono, kiu esploris la desegnaĵojn en Gisors. Li estis batalanto en Resistance kaj komunisto. La Instituto pri arkeologio kaj mezepoko (Centre de Recherches Archéologiques et Historiques Médiévales) de la universitato de Kaeno portas lian nomon.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/26/Map_commune_FR_insee_code_27284.png/300px-Map_commune_FR_insee_code_27284.png)
Historio de la kastelo
[redakti | redakti fonton]La monteto de Gisors ricevis fortikaĵon fine de la 11-a jarcento por defendi la limon al Normandio. Oni konstruis artefaritan monteton, kiu estis ĉirkaŭata de fosaĵoj. En la mezo troviĝis ligna turo. Fine de la 12-a jarcento la lignaj palisadoj estis anstataŭigitaj per okangula turo.
En tiu ĉi tempo la ejo estis ero en la kvereloj inter Francio kaj Anglio. Kompromise la kastelo estis administrata por 3 jaroj (1158 – 1161) de la templanoj. Dum la tempo de Henriko la 2-a Plantagenet (1160–1189) la fortikaĵo estis pligrandigata per 800 m longa muro ĉirkaŭ la turo. La loko estis regule uzata por kunvenoj de la franca kaj angla reĝoj. Dum la 16-a jarcento la fortikaĵo estis adaptita al la evoluo de la artilerio per teraj remparoj kun kazematoj. Poste la loko perdis ĉiun strategian valoron kaj disfalis. El la ruinoj de la reĝaj salonoj iĝis bazaro en la 18-a jarcento, kiu estis detruita komence de la 20-a jarcento. Fine de la 19-a jarcento venis la unuaj turistoj al la kastelo, kiu estas ekde 1862 loko de historia signifo.
Vidu ankaŭ
[redakti | redakti fonton]Eksteraj ligiloj
[redakti | redakti fonton]- oficiala retejo de la komunumo