Μπλε
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fe/Color_icon_blue_v2.svg/220px-Color_icon_blue_v2.svg.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/df/Sydenham_Edwards04.jpg/220px-Sydenham_Edwards04.jpg)
Το μπλε είναι ένα από τα χρώματα του ορατού φάσματος. Είναι το χρώμα του καθαρού ουρανού και της βαθιάς θάλασσας. Η ετυμολογία της λέξης στα ελληνικά προέρχεται από την αντίστοιχη αγγλική (blue, μπλου) και γαλλική λέξη (bleu, μπλε), οι οποίες και έχουν γερμανική προέλευση. Επίσης είναι, μαζί με το κίτρινο και το κόκκινο, ένα από τα τρία βασικά χρώματα του ορατού φωτός και αντιστοιχεί σε μήκος κύματος 450 έως 495 νανόμετρα.
Το μπλε, μαζί με το πράσινο και το ροζ, ανήκει στην χρωματική κατηγορία των ιριδοληπτικών χρωμάτων, δηλαδή μια κατηγορία χρωμάτων η οποία επιδρά αρνητικά στην ίριδα του ματιού, με αποτέλεσμα να δυσαρεστεί τον παρατηρητή.
Αποχρώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το νέιβι μπλου (αγγλικά: navy blue, που σημαίνει: ναυτικό μπλε), γνωστό και ως μπλε μαρέν,[1] είναι μια πολύ σκούρα απόχρωση του μπλε. Πήρε το όνομά του από το σκούρο μπλε (σε αντίθεση με το λευκό) που φορούν οι αξιωματικοί στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό από το 1748 και ακολούθως υιοθετήθηκε από άλλα πολεμικά ναυτικά σε όλο τον κόσμο. Αρχικά ονομάστηκε «marine blue» (θαλάσσιο μπλε), αλλά σύντομα μετονομάστηκε σε «navy blue».[2] Το «navy blue» συμβολίζει τον ισχυρό δεσμό της φιλίας, την αφοσίωση και την αξιοπιστία. Για αυτό τον λόγο παρατηρείται ότι στις ενδυματολογικές επιλογές των πολιτικών, καθώς και των αστυνομικών δυνάμεων, κυριαρχεί το μπλε χρώμα, προκειμένου να αποπνεύσει αξιοπιστία και εμπιστοσύνη.
Αρχικά, η χρήση του όρου «navy blue» ως ονομασία χρώματος έγινε στην Αγγλία το 1840,[3] αν και το Oxford English Dictionary έχει μια σχετική αναφορά από το 1813.
Άλλες αποχρώσεις του μπλε είναι το κυανό, το τιρκουάζ και το βεραμάν, τα οποία αποκαλούνται γενικότερα και πρασινομπλέ. Επίσης, υπάρχουν οι αποχρώσεις αζούρ (μια απόχρωση του μπλε προς γαλάζιου), γαλάζιο, γαλαζοπράσινο, ίντιγκο και σερούλιαν.
Συμβολισμοί
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Θεωρείται το χρώμα της αρμονίας, της γαλήνης, της εμπιστοσύνης, της ελευθερίας, της ειλικρίνειας, αλλά και της απόστασης. Συχνά συνδέεται και με τη μελαγχολία, εξ ου και η προέλευση του ονόματος της μουσικής μπλουζ (blues). Σχετίζεται επίσης με την θάλασσα και τον ουρανό, ιδιότητα που προσφέρει χαλαρότητα και ηρεμία. Η λεκτική επικοινωνία συνδέεται επίσης με το μπλε χρώμα, ενώ παράλληλα εκφράζει το αίσθημα της αφοσίωσης, του πνεύματος και της θρησκευτικής πεποίθησης. Μάλιστα ήδη από την αρχαιότητα το μπλε εκφράζει την έννοια της πίστης και της ελπίδας, ενώ συνδέεται και με το κομμάτι του γλυκού, για αυτό και πολλά προϊόντα που σχετίζονται με γλυκές γεύσεις φέρουν μπλε χρώμα.
Στον Χριστιανισμό και ιδιαίτερα στον Ρωμαιοκαθολικισμό, συνδέεται με την Παναγία. Στις θρησκείες της Ινδίας υπάρχουν πολλά στοιχεία όσον αφορά τους θεούς που χρησιμοποιείται το μπλε χρώμα. Στην πολιτική έχει ταυτιστεί με τον κεντροδεξιό, τον συντηρητικό, αλλά και τον κεντρώο χώρο στην Ευρώπη, καθώς το προτιμούν μια σειρά από αντίστοιχα κόμματα.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «navy blue - Αγγλοελληνικό Λεξικό WordReference.com». www.wordreference.com. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2019.
- ↑ Maerz and Paul A Dictionary of Color New York :1930 McGraw-Hill Page 168 Discussion of color «navy blue».
- ↑ Maerz and Paul A Dictionary of Color New York: 1930 McGraw-Hill Page 103; Color Sample of Navy blue: Page 131 Plate 40 Color Sample E11.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ball, Philip (2001). Bright Earth, Art, and the Invention of Colour. London: Penguin Group. p. 507. ISBN 978-2-7541-0503-3. (page numbers refer to the French translation).
- Gage, John (1993). Colour and Culture: Practice and Meaning from Antiquity to Abstraction. London and Paris: Thames and Hudson. ISBN 978-2-87811-295-5.
- Pastoureau, Michel (2000). Bleu: Histoire d'une couleur (in French). Paris: Editions du Seuil. ISBN 978-2-02-086991-1.
- Pastoureau, Michel (2010). Les couleurs de nos souvenirs (in French). Paris: Editions du Seuil. ISBN 978-2-02-096687-0.
- Balfour-Paul, Jenny (1998). Indigo. London: British Museum Press. ISBN 978-0-7141-1776-8.
- Varichon, Anne (2005). Couleurs: pigments et teintures dans les mains des peuples (in French). Paris: Editions du Seuil. ISBN 978-2-02-084697-4.
- Heller, Eva (2009). Psychologie de la couleur: effets et symboliques (in French). Munich: Pyramyd. ISBN 978-2-35017-156-2.
- Mollo, John (1991). Uniforms of The American Revolution in Color. Illustrated by Malcolm McGregor. New York: Stirling Publications. ISBN 978-0-8069-8240-3.
- Broecke, Lara (2015). Cennino Cennini's Il Libro dell'Arte: a New English Translation and Commentary with Italian Transcription. Archetype. ISBN 978-1-909492-28-8.
- https://www.psychotherapeia.net.gr/articles-psyxologoi-marousi-psyxotherapeftes-marousi/therapeftikes-prosegiseis/72-hrwmatotherapeia/606-therapeftikes-idiothtes-hrwmatwn-prasino-ble-violeti
- https://xromata.com/?p=6995
- https://kerchtt.ru/el/chto-simvoliziruet-sinyaya-chto-oznachaet-sinii-cvet-znachenie/
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
![]() |
Αυτό το λήμμα χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το. |