Η ζωή ενός ανθρώπου
Η ζωή ενός ανθρώπου | |
---|---|
![]() | |
Σκηνοθεσία | Βινσέντε Μινέλι |
Παραγωγή | Τζον Χάουσμαν |
Σενάριο | Νόρμαν Κόργουιν Έρβιν Στόουν (Μυθιστόρημα) |
Πρωταγωνιστές | Κερκ Ντάγκλας Άντονι Κουίν Τζέιμς Ντόναλντ |
Μουσική | Μίκλος Ρόζα |
Φωτογραφία | Ράσελ Χάρλαν και Φρέντι Γιάνγκ |
Μοντάζ | Αντριέν Φαζάν |
Ενδυματολόγος | Γουόλτερ Πλάνκετ |
Εταιρεία παραγωγής | Metro-Goldwyn-Mayer |
Διανομή | Metro-Goldwyn-Mayer |
Πρώτη προβολή | ![]() |
Κυκλοφορία | 1956 |
Διάρκεια | 122 λεπτά |
Προέλευση | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής |
Γλώσσα | Aγγλικά |
![]() | |
δεδομένα ( ) |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cb/Lust_for_Life_%281956%29_trailer_1.jpg/260px-Lust_for_Life_%281956%29_trailer_1.jpg)
Η ταινία Η ζωή ενός ανθρώπου (πρωτότυπος τίτλος Lust for Life) είναι βιογραφικό δράμα παραγωγής 1956 σε σκηνοθεσία Βινσέντε Μινέλι. Η ταινία είναι κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Έρβιν Στόουν με θέμα τη ζωή του μεγάλου ζωγράφου Βίνσεντ βαν Γκογκ, που κυκλοφόρησε το 1934. Η διασκευή του μυθιστορήματος για τη μεγάλη οθόνη έγινε από τον Νόρμαν Κόργουιν. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Κερκ Ντάγκλας στο ρόλο του Βαν Γκογκ, ο Άντονι Κουίν στο ρόλο του Πολ Γκογκέν[1] και ο Τζέιμς Ντόναλντ στο ρόλο του αδελφού του Βαν Γκογκ, Θίο.
Η ταινία προτάθηκε τέσσερα βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Α' Ανδρικού και Β' Ανδρικού Ρόλου και χάρισε στον Άντονι Κουίν το δεύτερό του Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου.
Υπόθεση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Βίνσεντ βαν Γκογκ (Κερκ Ντάγκλας) ήταν μια από τις πιο ταλαιπωρημένες καλλιτεχνικές ιδιοφυΐες. Η ψύχωσή του με την τέχνη του σε συνδυασμό με τα ψυχολογικά του προβλήματα και την ασθένειά του, τον έκαναν να ζήσει μια δυστυχισμένη ζωή γεμάτη απογοητεύσεις. Απέτυχε να γίνει ιερέας των ανθρακωρύχων, όπως απέτυχε και στις σχέσεις του με τις γυναίκες. Κέρδισε το σεβασμό κάποιων από τους συναδέλφους του, όπως ο Πολ Γκογκέν (Άντονι Κουίν), αλλά δεν είχε καλές σχέσεις μαζί τους. Δεν έγινε διάσημος όσο ζούσε και κατάφερε να πουλήσει μόνο ένα του πίνακα σε όλη του τη ζωή. Το μοναδικό πρόσωπο που έμεινε στο πλευρό του ολόκληρή του τη ζωή, ήταν ο αδελφός του Θίο (Τζέιμς ΜακΝτόναλντ), ο οποίος του παρείχε πνευματική και οικομική βοήθεια. Στο τέλος της ζωής του κλείστηκε σε ψυχιατρική κλινική εφόσον δεν μπορούσε πια να υποφέρει τα φρικτά οράματα και τους πονοκεφάλους που τον ταλαιπωρούσαν. Όταν βγήκε από την κλινική, συνέχισε να ζωγραφίζει και στο τέλος αυτοκτόνησε, λόγω της απόγνωσης που του προκαλούσε η ιδέα ότι δε θα μπορούσε ποτέ να ζωγραφίσει όλα όσα φανταζόταν.
Πληροφορίες παραγωγής
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Metro-Goldwyn-Mayer αγόρασε τα δικαιώματα του μυθιστορήματος του Στόουν και ανάθεσε τη σκηνοθεσία στον Βινσέντε Μινέλι. Ο ρόλος του μεγάλου ζωγράφου πήγε στον Κερκ Ντάγκλας, ο οποίος έφερε μεγάλη ομοιότητα με εκείνον.
Η ταινία γυρίστηκε σε τοποθεσίες της Γαλλίας, του Βελγίου και της Ολλανδίας. Ο Τζορτζ Κιούκορ ανέλαβε μέρος της σκηνοθεσίας, γυρίζοντας μια σκηνή.
Για την παραγωγή χρησιμοποιήθηκαν μεγεθυμένες φωτογραφίες που αντιπροσωπεύουν τα έργα του Βαν Γκογκ, όπως χρησιμοποίηθηκαν επίσης για την αναπαράσταση των ημιτελών του έργων αντίγραφα τα οποία σχεδίασε ο Ρόμπερτ Πάρκερ. Ο Κερκ Ντάγκλας προκειμένου να προετοιμαστεί για την ταινία έκανε πρακτική ζωγραφίζοντας κοράκια[2]. Τα γυρίσματα της ταινίας πραγματοποιήθηκαν σε όλα τα μέρα στα οποία βρέθηκε στη ζωή του ο Βαν Γκογκ. Ενώ για τον χρωματισμό της ταινίας χρησιμοποιήθηκε το ancho, το οποίο στους τίτλους της ταινίας περιγράφεται ως Metrocolor. Το χρώμα αυτό που είναι πολύ λαμπερό δεν αντέχει στο χρόνο και γι' αυτό το λόγο σε πολλές κόπιες της ταινίας το χρώμα έχασε τη ζωντάνια του, με την πάροδο του χρόνου.
Βραβεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Κερκ Ντάγκλας έλαβε την τρίτη και τελευταία του υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του. Ο ηθοποιός θεωρούταν ότι είχε πολλές ελπίδες για τη νίκη, ειδικά εφόσον εκείνη τη χρονιά βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας σε Δράμα. Τη βραδία των βραβείων έφυγε από την αίθουσα ηττημένος, έχοντας χάσει το βραβείο από τον Γιουλ Μπρίνερ που κρίθηκε νικητής για την ταινία Ο βασιλιάς κι εγώ (The King And I). Το μοναδικό βραβείο που απέσπασε η ταινία ήταν εκείνο για την ερμηνεία του Άντονι Κουίν στον Β' Ανδρικό Ρόλο.
Βράβευση:
- Β’ Ανδρικού Ρόλου – Άντονι Κουίν
Υποψηφιότητα:
- Α’ Ανδρικού Ρόλου – Κερκ Ντάγκλας
- Διασκευασμένου Σεναρίου – Νόρμαν Κόργουιν
- Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης, Έγχρωμη ταινία – Σέντρικ Γκίμπονς, Χανς Πίτερς, Πρέστον Έιμς, Έντγουιν Μπ. Γουίλις & Φ. Κίο Γκλίσον
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ http://www.allmovie.com/work/lust-for-life-30494
- ↑ Walker, John. (July 1990) Vincent van Gogh films: Of cypresses and sunflowers [1] Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine., Monthly Film Bulletin/artdesigncafe. Retrieved October 12, 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Η ζωή ενός ανθρώπου στην IMDb (Αγγλικά)
- Η ζωή ενός ανθρώπου στο AllMovie (Αγγλικά)
- Η ζωή ενός ανθρώπου στο Rotten Tomatoes (Αγγλικά)
- Η ζωή ενός ανθρώπου στο TCMDB (Αγγλικά)
- Η ζωή ενός ανθρώπου στο AlloCine (Γαλλικά)
- Η ζωή ενός ανθρώπου στο Cine.gr (αρχειοθετημένος)
- Η ζωή ενός ανθρώπου στο Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου
|