Т-72
Т-72 | |
---|---|
Тып танка: | асноўны баявы танк |
Краіна-вытворца: | СССР, Расея, Індыя Іран, Польшча Чэхаславаччына |
Павозка (экіпаж), чал.: | 3 чалавекі |
Гісторыя: | |
Час эксплюатацыі: | з 1974 году па сёньняшні дзень |
Выкарыстаньне: | СССР, Расея, Беларусь Індыя, Сырыя, Украіна і іншыя краіны |
Гісторыя вытворчасьці: | |
Гады вытворчасьці: | з 1973 па 2005 год[1][2][3] |
Усяго выраблена: | каля 30 000[4] |
Мадыфікацыі: | Т-72 (Аб’ект 172М) |
Памеры: | |
Маса, т: | 41,0 (44,5) |
Даўжыня, мм: | 6860 |
Даўжыня з гарматай, мм: | 9530 |
Шырыня, м: | 3460 |
Вышыня, м: | 2190 |
База, м: | 4270 |
Клірэнс, м: | 470 |
Браня: | |
Тып брані: | катаная й адліваная сталёвая й сталёва-тэксталіта-сталёвая камбінаваная |
Лоб корпусу (верх), мм: | 205 / 68°, камбінаваная |
Лоб корпусу (ніз), мм: | 85 / 60° |
Борт корпусу, мм: | 70—80 / 0° |
Лоб вежы, мм: | 410 / 0° |
Узбраеньне: | |
Марка гарматы і калібр: | 125-мм 2А46 |
Тып гарматы: | гладкаствольная гармата |
Даўжыня ствала: | 48 |
Боекамплект гарматы: | 39 |
Вэртыкальны нахіл: | −6°13'..16°47' |
Гарызантальны нахіл: | 360 |
Далёкасьць стральбы, км: | да 10 |
Прыцэл: | прыцэл-далямэр ТПД-2-49, пэрыскапічны начны ТПНЗ-49 |
Кулямёт: | 1 × 12,7 НСВТ 1 × 7,62-мм ПКТ |
Тэхнічныя характэрыстыкі: | |
Тып рухавіка: | дызэльны з наддувам |
Магутнасьць рухавіка, к.с.: | 700 |
Хуткасьць па шашы, км/г: | 240 |
Тып падвескі: | індывідуальная тарсіённая |
Выявы ў Вікісховішчы |
Т-72 «Урал» — асноўны баявы танк вытворчасьці СССР. Самы масавы асноўны баявы танк другога пакаленьня[5]. Прыняты на ўзбраеньне ва Ўзброеных сілах СССР з 1973 году. Т-72 распрацаваны і вырабляўся Уралвагонзаводам у Ніжнім Тагіле. Галоўны канструктар машыны — В. Н. Венедыктаў. «Урал» знаходзіцца на ўзбраеньні краінаў СНД, экспартаваўся ў краіны Варшаўскай дамовы, Фінляндыю, Індыю, Іран, Ірак, Сырыю. Мадыфікацыі Т-72 выпускаліся па ліцэнзіі ў Югаславіі (M84), Польшчы (PT-91), Чэхаславаччыны і Індыі якія, у сваю чаргу, таксама іх экспартавалі.
Гісторыя стварэньня й вытворчасьці
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/28/T72_crew.svg/300px-T72_crew.svg.png)
Распрацоўка Т-72 пачалася ў 1967 годзе. Падчас далейшае працы, у 1968—1969 гадах, былі праведзены параўнальныя выпрабаваньні танкаў Т-64А з рухавіком У-45 і эжэкцыённаю сыстэмаю астуджэньня (распрацоўка канструктарскага бюро ў Харкаве) і ўзораў з рухавіком У-45, аўтаматам зараджаньня гарматы на 22 стрэлы й вэнтылятарнаю сыстэмаю астуджэньня (распрацоўка канструктарскага бюро ў Ніжнім Тагіле). Апошнія паказалі больш высокія вынікі. У лістападзе 1969 году на гэтыя машыны сталі ўсталёўваць рухавікі У-46 магутнасьцю 573 квт (780 л.с.) і хадавую частку новае канструкцыі. Вырабленаму з паказанымі зменамі ўзору быў прысвоены індэкс «аб’ект 172М». 7 жніўня 1973 г. сумеснай пастановаю ЦК КПСС і Рады Міністраў СССР № 554—172 на ўзбраеньне Войска быў прыняты танк Т-72. Вырабляўся ў СССР у пэрыяд з 1974 па 1992 гады. Усяго выпушчана каля 30 000 танкаў.
Апэратары
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]Сучасныя
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]Расея:
- Сухапутныя войскі Расеі — 650 Т-72Б і Т-72БА, 1350 Т-72Б3, у тым ліку ўзору 2016 году, 7000 Т-72, Т-72А, Т-72Б на захоўванні, паводле стану на 2020 год[6]
- Берагавыя войскі ВМФ Расеі — 50 Т-72Б і 150 Т-72Б3[7]
Абхазія — каля 40 Т-72, паводле стану на 2008 год[8]
Азэрбайджан— 244 Т-72, паводле стану на 2016 год[9]. З іх 48 Т-72АГ.[10]
Альжыр — 325 Т-72, паводле стану на 2016 год[11]. З іх 88 Т-72АГ.
Ангола — 50 Т-72, паводле стану на 2010 год
Армэнія — 101 Т-72, паводле стану на 2017 год[12]
Беларусь — 1446 Т-72, паводле стану на 2012 год
Баўгарыя — 80 Т-72, паводле стану на 2016 год[13]
Вугоршчына — 30 Т-72, паводле стану на 2010 год
Вэнэсуэла — 92 адзінкі Т-72М1М замоўлены ў 2009 годзе. Пастаўкі павінны былі завяршыцца ў 2011 годзе
Віетнам — пастаўка партыі з 150 Т-72М1 вядзецца Польшчай з 2005 году
Грузія — 100 Т-72, паводле стану на 2016 год[14]
Індыя — 2418 Т-72М1, паводле стану на 2020 год[15]
Ірак — 168 Т-72, паводле стану на 2016 год[16]
Іран — 480 Т-72, паводле стану на 2010 год
Емэн— 60 Т-72, паводле стану на 2010 год. Зь іх 32 Т-72АГ.
Казахстан — 980 Т-72, паводле стану на 2010 год
Кенія — 110 Т-72АГ, паводле стану на 2010 год
Кыргыстан — 200 Т-72БА, паводле стану на 2016 год[17]
Конга — 100 адзінак Т-72М1 пастаўлены з Украіны у 2010 годзе
Лібан — 31 адзінка Т-72М1 замоўлена ў 2010 годзе, пастаўкі мелі быць скончаны ў 2011 годзе
Лібія — 200 Т-72, яшчэ 115 на захоўванні, паводле стану на 2010 год
Паўночная Македонія — 31 Т-72АГ, паводле стану на 2010 год
Марока — 40 Т-72, паводле стану на 2010 год
М’янма — 50 Т-72, паводле стану на 2010 год. Зь іх 14 Т-72АГ.
Нікарагуа — 50 мадэрнізаваных Т-72Б1[18].
Польшча — 586 Т-72, паводле стану на 2010 год
Сэрбія — 13 Т-72, паводле стану на 2010 год
Сырыя — каля 1500—1700 Т-72 і Т-72М, паводле стану на 2010 год
Славаччына — 30 Т-72М, паводле стану на 2016 год[19]
Судан — 70 адзінак Т-72М1 паводле стану на 2016 год[20].
Сьера-Леонэ — 2 адзінкі Т-72 пастаўлены з Украіны праз Польшчу у 1995 годзе
Таджыкістан — 30 Т-72, паводле стану на 2010 год
Туркмэністан — 650 Т-72, паводле стану на 2016 год[21]
Уганда — 10 Т-72, паводле стану на 2010 год
Узбэкістан — 70 Т-72, паводле стану на 2010 год
Украіна — 100 Т-72АВ/Б1 і 530 Т-72, паводле стану на 2020 год[22]
Харватыя — 3 Т-72М, паводле стану на 2010 год
Чэхія — 30 T-72CZ і 93 Т-72 на захаваньні, паводле стану на 2016 год[23]
Этыёпія — 211 Т-72Е1 паводле стану на 2016 год[24]
- Паўднёвая Асэтыя — 75 Т-72, паводле стану на 2008 год[25]
Былыя
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]- НДР — 551 адзінка Т-72Б чэхаславацкай і польскай вытворчасці пастаўлены з СССР у пэрыяд з 1979 па 1989 гады, перайшлі да ФРН
- Румынія — 30 адзінак Т-72 пастаўлены з СССР у 1979 годзе. Зьняты з узбраеньня.
- Сэрбія і Чарнагорыя — 390 адзінак Т-72М1 выраблены па ліцэнзіі (большасьць у мадыфікацыі М84) у пэрыяд з 1981 па 1990 год.
- Фінляндыя — 70 адзінак пастаўлены з СССР у пэрыяд з 1985 па 1990 гады, зьняты з узбраеньня
- Чэхаславаччына — 815 адзінак Т-72Б выраблены па ліцэнзіі ў пэрыяд з 1977 па 1991 гады, перайшлі да Чэхіі і Славаччыны пасьля распаду дзяржавы
Галерэя
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]- ^ Stockholm Internation Peace Research Institute — Arms Transfers Database
- ^ С. В. Устьянцев, Д. Г. Колмаков Боевые машины Уралвагонзавода. Танк Т-72, стр.78
- ^ Т-72 в мире. waronline.org. Праверана 2011-12-01 г. Архіўная копія ад 2012-02-11 г.
- ^ Военный паритет: Основные боевые танки
- ^ М.Баряцінскій. Савецкая бранетанкавая тэхніка 1945—1995. — М.: Бронекалекцыя, выпуск № 3, 2000, стар.15
- ^ The Military Balance 2020. С. 196.
- ^ The Military Balance 2020. С. 200.
- ^ Газета. Ру — Колькасць і ўзбраенні войскаў Грузіі, Паўднёвай Асеціі і Абхазіі
- ^ The Military Balance 2016. — P. 180.
- ^ Army Guide — Т-72АГ, Мадэрнізацыя бронетэхнікі
- ^ The Military Balance 2016. — P. 320.
- ^ The Military Balance 2017. — P. 199.
- ^ The Military Balance 2016. — P. 82.
- ^ The Military Balance 2016. — P. 184.
- ^ The Military Balance 2020. С. 270.
- ^ The Military Balance 2017. — P. 380.
- ^ The Military Balance 2016. — P. 185.
- ^ Екатерина Згировская, Михаил Ходаренок (3 жніўня 2016) Как Россия и Никарагуа сотрудничают в военной сфере (рас.). Газета.Ru.
- ^ The Military Balance 2016. — P. 137.
- ^ The Military Balance 2016. — P. 471.
- ^ The Military Balance 2016. — P. 203.
- ^ The Military Balance 2020. С. 212.
- ^ The Military Balance 2016. — P. 87.
- ^ The Military Balance 2016. — P. 445.
- ^ Асяцінскае радыё і тэлебачанне — Узброеныя сілы Паўднёвай Асеціі
Літаратура
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]- М. Б. Баратынскі. Т-72. Уральская браня супраць НАТА. — Масква: Яўза, Калекцыя, Эксмо, 2008. — 4100 ас. — ISBN 978-5-699-30987-0
- S. Zaloga, M. Jerchel, S. Sewell. T-72 Main Battle Tank 1974—1993. — London: Osprey Publishing, 1993. — (New Vanguard № 6). — ISBN 1-85532-338-9
- Кніга першая // Танк Т-72А. Тэхнічнае апісаньне й інструкцыя па эксплуатацыі. — Масква: Ваеннае выдавецтва, 1986.
- The Military Balance. — London: 2020. — 504 p.. — ISBN 978-0367466398
Вонкавыя спасылкі
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]- Да пытаньня пра жывучасьць Т-72Б
- Фатаграфіі Т-72А (Музэй у г. Аксай, Растоўскае вобл.)
- http://warfront.ucoz.ru/publ/2-1-0-6
- Чалябінскі трактарны завод: Рухавік У-46-6
Дзеля паляпшэньня артыкулу неабходна:
|