ur
Vascu
editar
Pronunciación y silabación: [ uɾ ]
Etimoloxía: Desconocida.
Sustantivu
editarinanimáu - nominativu ur, definíu singular ura, definíu plural /ergativu singular urak
- Agua (H2O).
Declinación
declinación de ur
indefiníu | singular | plural | |
---|---|---|---|
absolutivu | ur | ura | urak |
ergativu | urek | urak | urek |
xenitivu | uren | uraren | uren |
dativu | uri | urari | urei |
comitativu | urekin | urarekin | urekin |
benefactivu | urentzat | urarentzat | urentzat |
causativu | urengatik | urarengatik | urengatik |
instrumental | urez | uraz | urez |
inesivu | uretan | urean | uretan |
locativu | uretako | ureko | uretako |
adlativu | uretara | urera | uretara |
terminativu | uretaraino | ureraino | uretaraino |
directivu | uretarantz | urerantz | uretarantz |
alverbial | uretarako | urerako | uretarako |
ablativu | uretatik | uretik | uretatik |
partitivu | urik | ||
prolativu | urtzat |