Als kind van een jaar of acht wilde ik graag gaatjes in mijn oren. Mijn buurmeisje had ze ook. Mijn moeder vond gaatjes en oorringen of knopjes veel te ordinair. Dat kon echt niet. Mijn buurmeisje kwam uit een kermisfamilie - mensen met oliebollenkramen in de winter en kermisattracties in de zomer. Dat waren in de ogen van mijn moeder ordinaire mensen met een smaak en voorkeuren die niet overeen kwamen met de onze. Nu klopte het wel dat begin zestiger jaren bijna niemand gaatjes in haar oren had, dat was geen mode. Op mijn lagere school in Drachten was er echt niemand met gaatjes en ook op de Mulo niet. En ook in mijn familie droeg niemand oorbellen.
Pas toen ik in 1972 in Groningen ging studeren, waren gaatjes in opkomst.
Toen was er weer iemand anders die het me verbood. Partner W. had zich verdiept in acupunctuur. En op de oorlel zaten volgens hem een heleboel acupunctuurpunten en die moest je met rust laten, tenzij je lichamelijke klachten hebt. Maar dan moest je er juist geen gaatjes in prikken voor een oorbel of oorknopje.
Toen ik in 1979 de relatie beëindigde, zag ik mijn kans schoon. Er was niemand die het mij verbood en in die tijd droegen inmiddels erg veel vrouwen en ook wel mannen oorbellen of oorknopjes.
Dus ik nam gaatjes. En droeg ik oorknopjes en soms oorbellen.
En ik heb de gaatjes nog steeds en iedere dag draag ik oorknopjes. Zelden oorbellen.
Mijn dochters hebben ook gaatjes en mijn oudste kleindochter van 9 heeft ook al een tijdje oorknopjes en jongste kleindochter van 5 wil ze ook, maar dat komt tzt wel.
Ze is nu nog een beetje jong.
Heb jij gaatjes (gehad)? En draag je oorbellen, oorringen of oorknopjes?
















