Eternitas
Bu maqolaga boshqa birorta sahifadan
ishorat yoʻq. (avgust 2024) |
Lotincha yozilishi | Aeternitas |
---|---|
Jins | ayol |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5b/Hadrian_dupondius.jpg/290px-Hadrian_dupondius.jpg)
Eternitas (lotincha: Aeternitas) - Rim maʼbudasi, abadiylikning timsoli. Yunon Aioniga oʻxshaydi.
Koʻpincha Rim tangalarida tik turgan yoki oʻtirgan ayol koʻrinishidagi turli xil atributlarga ega boʻlgan abadiylik, oʻlmaslik, vaqtning uzluksizligini anglatadi: shar va samoviy jismlar (quyosh, oy, yulduzlar) koʻrinishidagi osmon; buyuklik va kuch belgilari (tayoq); bardoshli hayvon sifatida sher yoki fil; kuldan koʻtarilgan feniks; oʻz dumini tishlagan ilon (ouroboros); kosa, mashʼal va boshqalar. Tangalarda u AETERNITAS, AETERNITAS AUGUSTI, AETERNITAS IMPERII, AETERNITAS POPULI ROMANI yozuvlari bilan birga keladi. Bu Rim imperiyasining abadiy qudratini, shuningdek, marhum va imperator oilasining ilohiy aʼzolarining abadiy xotirasini anglatadi.
Bundan tashqari, eternitas lotin va oʻrta asr falsafasining atamasi boʻlib, boshi yoki oxiri boʻlmagan borliqning toʻliqligiga egalikdir. „Bizning „hozir“imiz yugurayotgandek tuyuladi va shu tariqa vaqt va abadiylikni (sempiternitas) yaratadi, ilohiy „hozir“ esa doimiy, harakatsiz, barqaror – abadiylikni (aeternitas) yaratadi“[1]. „Dunyoning abadiyligi, oʻrta asr gʻoyalariga koʻra, eternitas emas, balki sempiterintas (eternitas faqat Xudoga xosdir), yaʼni u cheksiz davomiylikni ifodalaydi“[2].
446 Eternitas asteroidi Eternitas sharafiga nomlangan.
Manbalar
[edit | edit source]- ↑ Boetsiy. Kakim obrazom Troitsa estь edinыy Bog, a ne tri bojestva // Boetsiy. Uteshenie Filosofiey i drugie traktatы. M., Nauka, 1990.
- ↑ Gaydenko P. P., Istoriya novoevropeyskoy filosofii v eyo svyazi s naukoy. M., Librokom, 2009. ISBN 978-5-397-00161-8.
Adabiyotlar
[edit | edit source]- Lyubker F. Realьnыy slovarь klassicheskix drevnostey. M., 2001.
Havolalar
[edit | edit source]- Opisaniya monet s izobrajeniem Eternitas Arxivnaya kopiya ot 29 yanvarya 2009 na Wayback Machine