pfeifen
Almanca
Eylem
pfeifen
Zaman | Kişi | Eylem |
---|---|---|
şimdiki zaman | ich | pfeife |
du | pfeifst | |
er, sie, es | pfeift | |
geçmiş zaman I | ich | pfiff |
geçmiş zaman II (yard. eylem ile) | gepfiffen | |
istence kipi II | ich | pfiffe |
buyrum kipi | tekil | pfeif(e)! |
çoğul | pfeif(e)t! | |
yardımcı eylem | haben |
- [1] ıslık çalmak
- [2] düdük öttürmek
- [3] (argo) ilgilenmemek, umrunda olmamak, tınlamamak (auf ile kullanılır)