iz
Söyleniş
- Lütfen bir dil kodu girin.
iz (belirtme hâli izi, çoğulu izler)
- bir şeyin geçtiği veya önce bulunduğu yerde bıraktığı alamet, belirti, emare, nişan
- Nihayet bir dönemeçte izlerin sahibini gördüm. - S. F. Abasıyanık
- bir şeyin dokunmasıyla geride kalan belirti
- Yüzünde birtakım diş ve tırnak izleri vardı. - Y. K. Karaosmanoğlu
- bir olay veya bir durumdan geride kalan belirti, ip ucu, emare
- Cinayet izleri.
- bir olay, bir durum veya yaşayıştan geride kalan belirti, eser
- O çağ uygarlığından iz kalmadı.
- Lua hatası 36 satırında Modül:temalar/şablonlar: attempt to index a nil value. bir düzlemin başka bir düzlemle veya bir doğru ile kesişmesinden doğan ara kesit
Çekimleme
iz adının çekimi
Sözcük birliktelikleri
Türetilmiş kavramlar
Çeviriler
bir yerde bırakılan işaret
Kaynakça
- Türk Dil Kurumu: "iz"
- iz
- iz