Lockheed P-80 Shooting Star
Lockheed P-80 Shooting Star | |
---|---|
![]() | |
Türü | Avcı uçağı |
Ulusal köken | Amerika Birleşik Devletleri |
Üretici | Lockheed Corporation |
Tasarımcı | Clarence "Kelly" Johnson |
İlk uçuş | 8 Ocak 1944 |
Hizmete giriş | Ocak 1945 |
Hizmetten çıkış | 1959 (Amerika Birleşik Devletleri) 1974 (Şili) |
Durumu | Hizmet dışı |
Ana kullanıcı | Amerika Birleşik Devletleri |
Üretim aralığı | 1945-1950 |
Üretim sayısı | 1,715 |
Birim maliyeti | 110.000 Amerikan Doları (1945) (günümüze uyarlanmış maliyet 1.56 Milyon Amerikan Doları) |
Gelişimi | Lockheed F-94 Starfire |
Değişimleri | Lockheed T-33 Shooting Star |
Lockheed P-80 Shooting Star, Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri (USAAF) tarafından operasyonel olarak kullanılan ilk jet avcı uçağıydı.[1] 1943 yılında Lockheed tarafından dizayn edilip üretilen P-80, dizayn sürecinden sadece 143 gün sonra göklerle buluşmuştur. 2. Dünya Savaşının bitimine yakın bir süreçte, 2 adet ön üretim modeli İtalya'da görev almıştır. Düz kanatlarla dizayn edilen F-80 tipi uçak, Amerikan Hava Kuvvetleri altında Kore'de geniş çaplı muharebelerde görev almıştır.
Amerika'nın ilk başarılı turbojet savaş uçağı olarak tarihe geçen P-80, Amerikan Hava Kuvvetlerinde jet çağının başlamasına öncülük yapmıştır ancak ok açılı kanatlara sahip transonik MiG-15'in ortaya çıkmasıyla hava üstünlüğü görevini yine transonik olan F-86 Sabre'a bırakmıştır. Aynı uçak gövdesini kullanan ve önleme görevine sahip F-94 Starfire, Kore Savaşı süresince görevlerde kullanılmıştır. Tasarım olarak çok benzer olan T-33 Shooting Star eğitim uçağı, ABD Hava Kuvvetleri ve Donanmasında 1980'lere kadar hizmette kaldı ve son NT-33 varyantı Nisan 1997'ye kadar emekli olmadı. F-80'in kendisi uzun süredir aktif hizmetten emekli olmasına rağmen, birçok T-33 hala yabancı hava kuvvetlerinde askeri bir rol oynamaktadır.
Maliyetler
[değiştir | kaynağı değiştir]Maliyetler 1947 Amerikan Doları üzerinden gösterilmektedir.
P-80A | FP-80A (RF-80A) | P-80B | F-80C/TF-80C | |
---|---|---|---|---|
Gövde | $75,967 | $62,050 | ||
Motor | $21,584 | $21,192 | ||
Elektronik | $4,195 | $5,536 | ||
Silahlar | $3,715 | $4,678 | ||
Mühimmat | $2,335 | |||
Toplam Maliyet | $110,000 | $107,796 | $95,000 | $93,456 |
Bu kabaca 2018 yılında 1,238,644 Amerikan Doları etmektedir.
Kullanıcılar
[değiştir | kaynağı değiştir]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5c/Parque_del_Avi%C3%B3n_R%C3%ADmac_Lima_-_Aircraft.jpg/220px-Parque_del_Avi%C3%B3n_R%C3%ADmac_Lima_-_Aircraft.jpg)
- Brezilya
- 33 adet F-80C 1958 itibarıyla teslim edilmiş, 1973'te hizmetten çıkarılmıştır.
- Şili
- Yaklaşık 30 adet F-80C 1958'de teslim edilmiş, 1974'te hizmetten çıkarılmıştır..
- Kolombiya
- 16 adet F-80C 1958 itibarıyla teslim edilmiş, 1966'da hizmetten çıkarılmıştır.
- Ekvator
- 16 adet F-80C 1957 ile 1960 arasında teslim edilmiş, 6 tanesi Amerika Birleşik Devletleri'ne geri verilmiştir.
- Peru
- 16 adet F-80C 1958 itibarıyla teslim edilmiş,1973'e kadar kullanılmıştır.
- Amerika Birleşik Devletleri
- Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri
- Amerika Birleşik Devletleri Deniz Kuvvetleri, 1945-1970 arası
- Uruguay
- En az 18 adet F-80C 1958'de teslim edilmiş, 1972'de kullanımdan çekilmiştir.[2]
Özellikler (P-80C/F-80C)
[değiştir | kaynağı değiştir]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cf/Lockheed_P-80_PN-155.jpg/220px-Lockheed_P-80_PN-155.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2a/Lockheed_F-80C_Shooting_Star_silhouette.jpg/220px-Lockheed_F-80C_Shooting_Star_silhouette.jpg)
Veri kaynağı Quest for Performance,[3] Lockheed Aircraft since 1913[4]
Genel özellikler
- Mürettebat: 1
- Uzunluk: 34 ft 5 in (10,49 m)
- Kanat açıklığı: 38 ft 9 in (11,81 m)
- Yükseklik: 11 ft 3 in (3,43 m)
- Kanat alanı: 2.376 ft2 (220,7 m2)
- Açıklık oranı: 6.37
- Kanat profili: NACA 65-213[5]
- Boş ağırlık: 8.420 lb (3.819 kg)
- Brüt ağırlık: 12.200 lb (5.534 kg)
- Maksimum kalkış ağırlığı: 16.856 lb (7.646 kg)
- Zero-lift drag coefficient: 0.0134
- Frontal area: 32 ft2 (3,0 m2)
- Güç kaynağı: 1 × Allison J33-A-35 centrifugal compressor turbojet, 4.600 lbf (20 kN) itme dry
- 5.400 lbf (24 kN) with water injection[6]
Performans
- Maksimum sürat: 594 mph (956 km/sa, 516 kn) at sea level
- Maksimum sürat: Mach 0.76
- Seyir sürati: 439 mph (707 km/sa, 381 kn)
- Menzil: 825 mi (1.328 km, 717 nmi)
- Yüksüz menzil: 1.380 mi (2.220 km, 1.200 nmi)
- Azami irtifa: 46.800 ft (14.300 m)
- Tırmanma oranı: 6.870 ft/dak (34,9 m/s)
- İrtifa süresi: 20.000 ft (6.100 m) in 5 minutes 30 seconds
- Taşıma-sürükleme oranı: 17.7
- Kanat yükü: 513 lb/ft2 (2.500 kg/m2)
- İtme/ağırlık: 0.364
- 0.435 with water injection.
Mühimmat
- Silahlar: 6 × 0.50 in (12.7mm) M3 Browning machine guns (300 rpg)
- Roketler: 8 × 127 mm (5,00 in) HVAR unguided rockets
- Bombalar: 2 × 1.000 lb (450 kg) bombs
- Mürettebat: 1
- Uzunluk: 34 ft 5 in (10.49 m)
- Kanat açıklığı: 38 ft 9 in (11.81 m)
- Yükseklik: 11 ft 3 in (3.43 m)
- Kanat alanı: 237.6 sq ft (22.07 m2)
- En-boy Oranı: 6.37
- Kanat tipi: NACA 65-213[5]
- Boş ağırlık: 8,420 lb (3,819 kg)
- Brüt ağırlık: 12,200 lb (5,534 kg)
- Maksimum kalkış ağırlığı: 16,856 lb (7,646 kg)
- Cd değeri: 0.0134
- Ön alan: 32 sq ft (3.0 m2)
- Güç kaynağı: 1 × Allison J33-A-35 centrifugal compressor turbojet, 4,600 lbf (20 kN) kuru itme
- 5,400 lbf (24 kN) sıvı enjeksiyon ile[6]
Performans
- Maksimum hız: 594 mph (956 km/h, 516 kn) at sea level
- Maksimum hız (Mach): Mach 0.76
- Seyir hızı: 439 mph (707 km/h, 381 kn)
- Menzil: 825 mi (1,328 km, 717 nmi)
- Maksimum menzil: 1,380 mi (2,220 km, 1,200 nmi)
- Maksimum irtifa: 46,800 ft (14,300 m)
- Tırmanma hızı: 6,870 ft/min (34.9 m/s)
- Zamana göre ulaşılan yükseklik: 20,000 ft (6,100 m) in 5 minutes 30 seconds
- Taşıma-sürükleme Oranı: 17.7
- Kanat yükü: 51.3 lb/sq ft (250 kg/m2)
- İtki/Ağırlık: 0.364
- 0.435 sıvı enjeksiyon ile.
Silahlar ve Mühimmatlar
- Tüfek: 6 × 0.50 in (12.7mm) M3 Browning makineli tüfeği (300 rpg)
- Roket: 8 × 127 mm (5.00 in) HVAR güdümsüz roket
- Bomba: 2 × 1,000 lb (450 kg) bomba
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Green and Swanborough 2001, p. 345.
- ^ Andrade 1982, p. 263.
- ^ Loftin, L.K. Jr. "Quest for Performance: The Evolution of Modern Aircraft NASA SP-468 : Appendix A (Continued):[488-489] Table V - Characteristics of Illustrative Jet Fighter Aircraft: Physical characteristics". nasa.gov. NASA. 16 Ocak 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Nisan 2019.
- ^ Francillon, René J. (1982). Lockheed Aircraft since 1913. Londra: Putnam & Company. ss. 235-254. ISBN 0-370-30329-6.
- ^ a b Lednicer, David. "The Incomplete Guide to Airfoil Usage". m-selig.ae.illinois.edu. 26 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Nisan 2019. Kaynak hatası: Geçersiz
<ref>
etiketi: "Selig" adı farklı içerikte birden fazla tanımlanmış (Bkz: Kaynak gösterme) - ^ a b Roux 2007, p. 213. 5 Ağustos 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Kaynak hatası: Geçersiz
<ref>
etiketi: "2007, p. 213" adı farklı içerikte birden fazla tanımlanmış (Bkz: Kaynak gösterme)