Γράφει η Βέρα Ι. Φραντζή Αν μπορώ να συνοψίσω σε μια συνήθεια πως ανατραφηκα, είναι αυτό… Αν χρειαζόταν το φαγητό λεμόνι, πάντα βρίσκαμε μέσα κουκούτσια. Η μαμά, απλώς, το έστυβε χωρίς να τα βγάζει πριν ή μετά. Κανείς δεν έλεγε τίποτα για αυτό. Τα βγάζαμε και συνεχίζαμε το μάσημα ή το ρούφηγμα. Κανείς δεν έκανε […]

Γραφει η Βέρα Φραντζή Πρώτη φορά του μίλησα πριν τρία χρόνια περίπου. «Έρχομαι», μου είπε.«Δεν είναι σίγουρο, αν θα είμαι σπίτι», του απάντησα.«Είμαι τυχερό παιδί», μου ανταπάντησε.Είχε φασαρία και δεν μπόρεσα να διακρίνω αν η φωνή ήταν όντως νεανική.Τελικά, ήμουν.Κατέβηκε από το αυτοκίνητο. Ενας άντρας γύρω στα πενήντα, όπως λέμε ηλιοκαμένος… αυτός ήταν μαυροκαμένος. Οπότε […]

Γράφει η Βέρα Φραντζή Κάποιες περιοχές έχουν συγκλονιστικές μυρωδιές λόγω των επιχειρήσεων που υπάρχουν στις γειτονιές τους. Έτσι, δεν μπορώ να ξεχάσω τη μυρωδιά ή μάλλον αίσθηση ότι κολυμπάς σε λιωμένη σοκολάτα στην Πειραιώς λόγω του εργοστασίου της ΙΟΝ. Καμιά φορά ήταν τόσο συνταρακτικά δυνατή η μυρωδιά που περνούσες με το τρένο πριν την στάση […]

Γράφει Βέρα Φραντζή Γράφει η Βέρα Φραντζή Θα ήθελες να με κοιτάς και να χάνεις το Ε από το εγώ σου Θα ήθελες να με ακουμπάς και να βγάζεις ένα έκτο δάχτυλο σε κάθε χερι  Θα ήθελες να μου μιλάς και να όλα τα «σου» να γίνονται βεγγαλικά  Θα ήθελες να βλέπεις μάτια ήλιους, χείλη […]

Γράφει η Βέρα Ι. Φραντζή Οπότε είπα θα βάλω αυτό εδώ το πραγματάκι σε ένα συρτάρι μαζί με την κολλητική ταινία ή τις αποδείξεις από τα κοινόχρηστα  Τότε το χάνω  σίγουρα Για αυτό και με την αγάπη δεν κάνω το ίδιο λάθος Να την αφήσω μέσα την καρδιά, σε κάποια γωνία της ή κάπου πίσω […]