Archive for Απρίλιος 2012
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ – Δελτίο ειδήσεων MEGA [30/4/2012]
Αναρτήθηκε από τον/την: redship στο 30 Απριλίου , 2012
Posted in λιάνα κανέλλη | Με ετικέτα: λιάνα κανέλλη | Leave a Comment »
Συγκεντρωση του ΚΚΕ στη Θεσσαλονίκη.30.4.2012 .
Αναρτήθηκε από τον/την: redship στο 30 Απριλίου , 2012
Posted in ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα | Με ετικέτα: ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα | Leave a Comment »
Είμαστε σε πόλεμο
Αναρτήθηκε από τον/την: redship στο 30 Απριλίου , 2012
Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ
Είμαστε σε πόλεμο. Η μόνη αλήθεια που γίνεται απολύτως και εμπειρικά κατανοητή και αποδεκτή από το σύνολο του ελληνικού λαού ως ιστορικού υποκειμένου. Κι επιμένω, σύντροφοι, μέρες προεκλογικές που είναι, στο ιστορικό υποκείμενο ελληνικός λαός, γιατί πάνε δεκαετίες τώρα, ειδικώς δε η τελευταία ευρωδεκαετία μετράει, που πλην ΚΚΕ κι όχι γενικώς της αυτοπροσδιοριζόμενης αριστεράς, ο λαός δεν… «παίζει», ούτε στην κεντρική πολιτική σκηνή, αλλά ούτε και στο τρέχον αφόρητο πολιτικό λεξιλόγιο, ρόλο.
Σιχάθηκα και βαρέθηκα να αντιπαρατίθεμαι, ακούοντας πολιτικά υποκείμενα να απευθύνονται προεκλογικά ή μη στις μάζες των πολιτών, μιλώντας για …κοινωνία, κοινωνικούς εταίρους, κοινωνικές ομάδες κι ό,τι άλλο συστήνουν οι διαφημιστές ως ομάδα – στόχο (το λεγόμενο στη γλώσσα τους τάργκετ γκρουπ) ή «στοχοποιημένο κοινό», έτσι ώστε ο λαός να κατακερματίζεται και να χειραγωγείται, δικαιώνοντας τις …δημοσκοπήσεις.
Με κάτι τέτοια επικοινωνιακά «έξυπνα όπλα», που πολλές φορές λανθασμένα τα υποβιβάζουμε σε τερτίπια, ο λαός αποδέχεται να κοιτάζει το είδωλό του στον αντιπροσωπευτικό καθρέφτη της αστικοδημοκρατικής εξουσίας ως κατακερματισμένο και αδύναμο σύνολο – στόχο της αντιλαϊκής πολιτικής που δεν μπορεί να αντιδράσει παρά με έστω περιστασιακές συγκολλήσεις… Και πιάνουν τα πυροτεχνήματα μικρό μέρος των συνειδήσεων και το παραπλανούν δηλητηριωδώς με φανφάρες περί διακυβερνητικής ενότητας κι άλλα τέτοια. Και πιάνουν και μεταλλάσσουν καρδιές καθαρές και πνιγμένες από τα βάσανα εργατικές συνειδήσεις σε άνθη του κακού. Οπότε η πορεία προς την εξουσία μετατρέπεται σε αριθμητική έφοδο που μοιάζει με «γιούρια στον ταβλά με τα κουλούρια», ίσαμε που οι κουλοχέρηδες της επομένης των εκλογών θα βρεθούν ξανά στο κλουβί των συμβιβασμών «εν ονόματι του λαού» και των αναγκών του.
Πάνε χρόνια τώρα στην εποχή της θριαμβευτικής τηλεπικοινωνίας, στον αιώνα της τεχνολογικής διάχυσης, μετάδοσης, ανταλλαγής, διασποράς και κερδοφόρας εμπορευματοποίησης της πληροφορίας, της εντύπωσης, της αποτύπωσης των «ειδήσεων» κατασκευασμένων ή μη αδιάφορο λόγω όγκου, ταχύτητας και υπερσυγκέντρωσης των μέσων παραγωγής σε ελάχιστα χέρια του παγκόσμιου κεφαλαίου, που η εικόνα τρώει και δε χορταίνει την ίδια της την αλήθεια. Και δεν είναι ομοίωση είναι προσομοίωση. Αυτή η αλυσίδα παραγωγής και τα μέσα της δεν είναι εύκολα αντιμετωπίσιμα με αφορισμούς και ξόρκια.
Ο πολίτης, ως ψηφοφόρος, αντιμετωπίζεται σε όλο το φάσμα της θηριώδους επικοινωνίας, ως καρφίτσα. Κι ο πολιτικός πόλος, ανεξαρτήτως ιδεολογικού περιεχομένου, ως μαγνήτης. Είναι το υπερεργαλείο της χειραγώγησης των μαζών. Που χρησιμοποιείται και σε καιρό ειρήνης και σε καιρό πολέμου με την ίδια αποτελεσματικότητα. Καρφίτσες απ’ τη μια και μαγνήτες απ’ την άλλη. Πολίτες και πολιτικοί. Θρίαμβος της κατακερματισμένης ταξικής συνείδησης, που βυθίζεται την κρίσιμη στιγμή, όπως μπορεί να είναι οι εκλογές λόγου χάρη, στην ψευδαίσθηση ότι η αγέλη συγκροτεί ομάδα, και μάλιστα εξελιγμένη και…σύγχρονη, από καρφίτσες σε αγαστή συνεργασία με την αφεντιά του το μαγνήτη. Θέλει προσοχή το πολιτικό ψευδοεπιχείρημα ότι οι καρφίτσες θα αποδειχτούν ατσάλι χωρίς να περάσουν από καμίνι και γίνουν λαϊκό όπλο. Αμα είσαι στην κόλαση των μέτρων, στο καζάνι των μνημονίων, μια καρφίτσα που έλκεται από τον μαγνήτη σωτήρα άντε να απεγκλωβιστείς απ’ την αλήθεια του χυτηρίου των αγώνων.
Το πραγματικό αγωνιστικό μας μέταλλο θα κριθεί και στην εικόνα του αγώνα σ’ αυτές τις εκλογές. Είμαστε λοιπόν, δεν την έχουμε απλώς. Λαμπρή κι αληθινή. Στην πύλη της «Χαλυβουργίας». Στους ανυποχώρητους αγωνιστές που είναι ο άλλος μαγνήτης – ταξικός πόλος. Ο υποδειγματικός. Ο σωρευτής εμπειρίας που μπορεί να στρέψει τις καρφίτσες ίσα στο μάτι του εχθρού. Μαγνήτες αυτοί, καμίνι εμείς. Για την αλήθεια της Πρωτομαγιάς που είναι απεργία και όχι ανοιξιάτικη προεκλογική αργία
Posted in λιάνα κανέλλη | Με ετικέτα: λιάνα κανέλλη | Leave a Comment »
Σκέψεις ενός φανατικού Βαλκάνιου
Αναρτήθηκε από τον/την: redship στο 29 Απριλίου , 2012
 |
1.Αυτή τη φορά, η κάλπη έχει το σχήμα του τάφου που δεν περιμένει την ψήφο, αλλά τον ίδιο τον πολίτη να πέσει μέσα. Οι ηθικοί αυτουργοί που χρεώνονται τους αυτόχειρες, προσπαθούν, εν μέσω εκλογών, να δημιουργήσουν μια σύνθεση επίπλαστης ηρεμίας και λησμονιάς που θα σκεπάσει τους νεκρούς.
2. Ρηχός και επικίνδυνος ο Χρυσοχοΐδης χοντραίνει το παιχνίδι της κρατικής τρομοκρατίας. Τυπική συμπεριφορά καμένου χαρτιού. Αξίζει να πάρει μια θέση στο Επικρατείας της «Χρυσής Αυγής».
3. Η ελληνική Αριστερά δεν θ’ αργήσει να εισπράξει την περιφρόνηση των πολιτών, εξαιτίας της προσκόλλησής της στην Ευρώπη, αποτέλεσμα της σαγήνης που ασκεί πάνω της κυρίως ο τρόπος ζωής των Ευρωπαίων. Αξίζει τον κόπο μετά από χρόνια μια ανάλυση για το πώς αυτή η προσκόλληση δεν απέφερε τα αναμενόμενα. Ακόμα και τώρα η ρητορική της Αριστεράς αφορά αποκλειστικά τα τεκταινόμενα στην Ευρώπη. Ως εκ τούτου, στη μεγάλη αγωνία της για ενσωμάτωση, έχει παραδώσει πνεύμα και ένστικτο. Ετσι γεννήθηκε ο μεταμοντέρνος Αριστερός, που εξελίχθηκε σε ημιμαθή λόγιο και προσπαθεί να δώσει νέο όνομα σε κάθε συμβιβασμό. Είναι αντικομμουνιστής και περήφανος κληρονόμος των αγαθών της έμμεσης δημοκρατίας μας. Τώρα που οι παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης στη ζωή μας είναι σε καθημερινή βάση, οι Αριστεροί δεν τολμούν μια έξοδο, δεν αποδέχονται την προκαταθήκη της Ιστορίας μας, μιας Ιστορίας αλλεπάλληλων αγώνων ανεξαρτησίας. Οσο για τους λόγιους υπερασπιστές της Ευρώπης, αν διάβαζαν τους κορυφαίους της ευρωπαϊκής σκέψης και της ποίησης, θα έσβηνε μέσα τους με τον πιο φυσικό τρόπο αυτό το νεο-αποικιοκρατικό σύστημα της Ευρώπης των Τραπεζών.
4. Τον τελευταίο καιρό γελάω με την ψυχή μου με τους προασπιστές της ανάπηρης δημοκρατίας μας που παρακολουθούν έκπληκτοι τις παραστάσεις παρεκτροπής που δίνουν οι Χρυσαυγίτες. Οι μωρές παρθένες της δημοσιογραφίας, που χρόνια ολόκληρα στρώνουν το κόκκινο χαλί για τον τελευταίο ακροδεξιό κρετίνο, σηκώνουν τα χέρια με απορία, και καλά κάνουν. Θα ‘πρεπε να είναι τροχονόμοι και όχι δημοσιογράφοι. Η Χρυσή Αυγή αποτελείται από δομικά υλικά του κράτους. Ο αρχηγός της είναι μία ακόμη αλογόμυγα, με τον τρόπο και το χρόνο ζωής που αρμόζει στο είδος. Οι θλιβεροί τεχνικοί της εξουσίας πρέπει να έχουν ξεπέσει πολύ για να χρησιμοποιούν προς εκφοβισμό των πολιτών μια αλογόμυγα έστω Χρυσής Αυγής.
5. Ονειρεύομαι τη μέρα που μαζί με τους μεταξουργούς θα υφάνουμε το σάβανο του παλιού κόσμου.
Posted in ρήξη και ανατροπή, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: Κακουλιδης Γιώργος | Leave a Comment »
Οι μαγνήτες και οι καρφίτσες
Αναρτήθηκε από τον/την: redship στο 29 Απριλίου , 2012
Είμαστε σε πόλεμο. Η μόνη αλήθεια που γίνεται απολύτως και εμπειρικά κατανοητή και αποδεκτή από το σύνολο του ελληνικού λαού ως ιστορικού υποκειμένου. Κι επιμένω, σύντροφοι, μέρες προεκλογικές που είναι, στο ιστορικό υποκείμενο ελληνικός λαός, γιατί πάνε δεκαετίες τώρα, ειδικώς δε η τελευταία ευρωδεκαετία μετράει, που πλην ΚΚΕ κι όχι γενικώς της αυτοπροσδιοριζόμενης αριστεράς, ο λαός δεν… «παίζει», ούτε στην κεντρική πολιτική σκηνή, αλλά ούτε και στο τρέχον αφόρητο πολιτικό λεξιλόγιο, ρόλο.
Σιχάθηκα και βαρέθηκα να αντιπαρατίθεμαι, ακούοντας πολιτικά υποκείμενα να απευθύνονται προεκλογικά ή μη στις μάζες των πολιτών, μιλώντας για …κοινωνία, κοινωνικούς εταίρους, κοινωνικές ομάδες κι ό,τι άλλο συστήνουν οι διαφημιστές ως ομάδα – στόχο (το λεγόμενο στη γλώσσα τους τάργκετ γκρουπ) ή «στοχοποιημένο κοινό», έτσι ώστε ο λαός να κατακερματίζεται και να χειραγωγείται, δικαιώνοντας τις …δημοσκοπήσεις.
Με κάτι τέτοια επικοινωνιακά «έξυπνα όπλα», που πολλές φορές λανθασμένα τα υποβιβάζουμε σε τερτίπια, ο λαός αποδέχεται να κοιτάζει το είδωλό του στον αντιπροσωπευτικό καθρέφτη της αστικοδημοκρατικής εξουσίας ως κατακερματισμένο και αδύναμο σύνολο – στόχο της αντιλαϊκής πολιτικής που δεν μπορεί να αντιδράσει παρά με έστω περιστασιακές συγκολλήσεις… Και πιάνουν τα πυροτεχνήματα μικρό μέρος των συνειδήσεων και το παραπλανούν δηλητηριωδώς με φανφάρες περί διακυβερνητικής ενότητας κι άλλα τέτοια. Και πιάνουν και μεταλλάσσουν καρδιές καθαρές και πνιγμένες από τα βάσανα εργατικές συνειδήσεις σε άνθη του κακού. Οπότε η πορεία προς την εξουσία μετατρέπεται σε αριθμητική έφοδο που μοιάζει με «γιούρια στον ταβλά με τα κουλούρια», ίσαμε που οι κουλοχέρηδες της επομένης των εκλογών θα βρεθούν ξανά στο κλουβί των συμβιβασμών «εν ονόματι του λαού» και των αναγκών του.
Πάνε χρόνια τώρα στην εποχή της θριαμβευτικής τηλεπικοινωνίας, στον αιώνα της τεχνολογικής διάχυσης, μετάδοσης, ανταλλαγής, διασποράς και κερδοφόρας εμπορευματοποίησης της πληροφορίας, της εντύπωσης, της αποτύπωσης των «ειδήσεων» κατασκευασμένων ή μη αδιάφορο λόγω όγκου, ταχύτητας και υπερσυγκέντρωσης των μέσων παραγωγής σε ελάχιστα χέρια του παγκόσμιου κεφαλαίου, που η εικόνα τρώει και δε χορταίνει την ίδια της την αλήθεια. Και δεν είναι ομοίωση είναι προσομοίωση. Αυτή η αλυσίδα παραγωγής και τα μέσα της δεν είναι εύκολα αντιμετωπίσιμα με αφορισμούς και ξόρκια.
Ο πολίτης, ως ψηφοφόρος, αντιμετωπίζεται σε όλο το φάσμα της θηριώδους επικοινωνίας, ως καρφίτσα. Κι ο πολιτικός πόλος, ανεξαρτήτως ιδεολογικού περιεχομένου, ως μαγνήτης. Είναι το υπερεργαλείο της χειραγώγησης των μαζών. Που χρησιμοποιείται και σε καιρό ειρήνης και σε καιρό πολέμου με την ίδια αποτελεσματικότητα. Καρφίτσες απ’ τη μια και μαγνήτες απ’ την άλλη. Πολίτες και πολιτικοί. Θρίαμβος της κατακερματισμένης ταξικής συνείδησης, που βυθίζεται την κρίσιμη στιγμή, όπως μπορεί να είναι οι εκλογές λόγου χάρη, στην ψευδαίσθηση ότι η αγέλη συγκροτεί ομάδα, και μάλιστα εξελιγμένη και…σύγχρονη, από καρφίτσες σε αγαστή συνεργασία με την αφεντιά του το μαγνήτη. Θέλει προσοχή το πολιτικό ψευδοεπιχείρημα ότι οι καρφίτσες θα αποδειχτούν ατσάλι χωρίς να περάσουν από καμίνι και γίνουν λαϊκό όπλο. Αμα είσαι στην κόλαση των μέτρων, στο καζάνι των μνημονίων, μια καρφίτσα που έλκεται από τον μαγνήτη σωτήρα άντε να απεγκλωβιστείς απ’ την αλήθεια του χυτηρίου των αγώνων.
Το πραγματικό αγωνιστικό μας μέταλλο θα κριθεί και στην εικόνα του αγώνα σ’ αυτές τις εκλογές. Είμαστε λοιπόν, δεν την έχουμε απλώς. Λαμπρή κι αληθινή. Στην πύλη της «Χαλυβουργίας». Στους ανυποχώρητους αγωνιστές που είναι ο άλλος μαγνήτης – ταξικός πόλος. Ο υποδειγματικός. Ο σωρευτής εμπειρίας που μπορεί να στρέψει τις καρφίτσες ίσα στο μάτι του εχθρού. Μαγνήτες αυτοί, καμίνι εμείς. Για την αλήθεια της Πρωτομαγιάς που είναι απεργία και όχι ανοιξιάτικη προεκλογική αργία.
Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ
Posted in λιάνα κανέλλη | Με ετικέτα: λιάνα κανέλλη | Leave a Comment »
Επικίνδυνη η λεγόμενη αντιμνημονιακή κυβέρνηση
Αναρτήθηκε από τον/την: redship στο 28 Απριλίου , 2012
Posted in Τώρα με το ΚΚΕ., κκε, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας | Leave a Comment »
Γιατί προβάλλουν τον μπαμπούλα της «Χρυσής Αυγής»;
Αναρτήθηκε από τον/την: redship στο 28 Απριλίου , 2012
— Τι κρύβει το κάλεσμα του Βενιζέλου για πανδημοκρατική συσπείρωση ή τα αντιναζιστικά καλέσματα του Σαμαρά;
Η ψηφοθηρική και αποπροσανατολιστική τακτική του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που όψιμα προβάλλουν τον μπαμπούλα της «Χρυσής Αυγής», δεν πρέπει να αγγίζει το λαό. Το πρόβλημα δεν είναι γενικά και αόριστα ο νεοφασισμός. Είναι το σύστημα και το πολιτικό του προσωπικό που ποτίζουν και τέτοιες γλάστρες. Η πολιτική τους και το σύστημα που υπηρετούν, στρώνουν το έδαφος και στη «Χρυσή Αυγή», το νεοναζιστικό κόμμα του Μιχαλολιάκου. Τα ίδια δεν έκαναν και με το ΛΑ.Ο.Σ.; Τι έλεγε ο Καρατζαφέρης όταν πρωτοξεκίνησε; Τα ίδια ακριβώς που λέει η «Χρυσή Αυγή». Τα ίδια δεν έλεγαν οι Γεωργιάδης και Βορίδης πριν φορέσουν τα υπουργικά κοστούμια; Δεν έχει χουντικούς ο ΛΑ.Ο.Σ., διάφορους Απριλιανούς στα ψηφοδέλτιά του, διάφορους που διαφημίζουν τη συμβολή τους στον αντικομμουνιστικό αγώνα; Ο ΛΑ.Ο.Σ. δε συγκυβέρνησε με τον Βενιζέλο, που καλεί τώρα σε πανδημοκρατικές στρατιές; Δε συγκυβέρνησε με τον Σαμαρά;
Ακόμα πιο πέρα: Η ΕΕ δε νομιμοποίησε τους συνεργάτες των ναζί στις Βαλτικές χώρες, απαγορεύοντας μάλιστα το σφυροδρέπανο και τα Κομμουνιστικά Κόμματα; Οι εφημερίδες του συστήματος, των εφοπλιστών και των ολιγαρχών δε μιλούν για τα «άκρα» που ταυτίζονται; Η μεταναστευτική πολιτική της ΕΕ, της κυβέρνησης και της συγκυβέρνησης δεν είναι αυτή που εγκλώβισε χιλιάδες ανθρώπινες ψυχές ελέω «Δουβλίνο 2» στην Αθήνα, χιλιάδες ανθρώπινες ψυχές που συναντώνται εκ των πραγμάτων με τα κυκλώματα, τις μαφίες, το οργανωμένο έγκλημα; Αυτή η πολιτική δεν έδωσε έδαφος και αέρα στα πανιά για τους νεοφασίστες; Εχει σημασία να αναδείξουμε αυτές τις πλευρές, γιατί η «Χρυσή Αυγή» εμφανίζεται ως «αντισυστημική». Δεν είναι όμως μόνο το μεταναστευτικό. Εχουν ευθύνη αυτοί που κολάκευαν τις «πλατείες» και τα συνθήματα «οι 300 στο Γουδή, όλοι ίδιοι είναι, κάψτε το μπ… τη Βουλή», επειδή νομιμοποίησαν το νεοφασισμό, να θέλει να μπει και στη Βουλή. Εχουν ευθύνη, όταν είχαν φτιάξει αυτό το τσίρκο του ενός μήνα – δεν εννοούμε τις δυο, τις τρεις, τις πέντε μέρες που χιλιάδες λαού διαδήλωσαν στις πλατείες -, που στην πάνω πλατεία, στο Σύνταγμα, μαζεύονταν οι ακροδεξιοί και στην κάτω πλατεία οι «αντισυστημικοί», οι αντιεξουσιαστές και οι μασκαρεμένοι ΣΥΡΙΖΑίοι. Μαζί είχαν στήσει αυτό το τσίρκο, που έδωσε ώθηση, νομιμοποίησε και πέρασε τη μόστρα της «αντισυστημικής» «Χρυσής Αυγής».
Λένε ακόμα διάφοροι ότι η «Χρυσή Αυγή» θα πάει κόντρα στο σύστημα και «όταν θα μπει στη βουλή θα δείτε». Μπήκε και στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας. Τι έγινε; Στο Δημοτικό Συμβούλιο, ο πρόεδρος της «Χρυσής Αυγής», όταν εμφανίζεται, αραιά και πού, ταυτίζεται πλήρως με τον Καμίνη, τον δήμαρχο του Κουβέλη και του ΠΑΣΟΚ, σε μια σειρά βασικά ζητήματα που αφορούν στην καθημερινότητα των εργαζομένων και του λαού της πόλης. Μάλιστα, η ταύτιση αυτή οδήγησε στο σημείο, στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο, να πει ο Καμίνης το εξής απερίγραπτο: «Δεν συμφωνούμε με τον κ. Μιχαλολιάκο, επειδή συμφωνεί μαζί μας». Οταν οι κομμουνιστές συζητούν, παλεύουν και διεκδικούν, μέσα και έξω από το Δημοτικό Συμβούλιο, για την καθημερινότητα του λαού της Αθήνας, ιδιαίτερα των περιοχών που έχουν αφεθεί στη δράση του εγκλήματος με ευθύνη των κυβερνήσεων και των δημοτικών αρχών, όταν πάλευαν για να μην περάσουν τα προγράμματα μεθαδόνης στα νοσοκομεία, ο Μιχαλολιάκος ήταν στο συμβούλιο και συμφωνούσε με τον Καμίνη. Οταν πάλευαν να μη νομιμοποιηθούν οι οίκοι ανοχής, με την προσπάθεια που έκανε ο Καμίνης να χαμηλώσει τα όρια για να δώσει άδεια σε όλους τους οίκους ανοχής, η «Χρυσή Αυγή» ήταν απούσα. Οταν οι κομμουνιστές πάλευαν να παγώσουν – γιατί έχει κορεστεί – οι άδειες υγειονομικού ενδιαφέροντος στο 6ο Δημοτικό Διαμέρισμα, η «Χρυσή Αυγή» ήταν απούσα. Οταν οι κομμουνιστές άνοιξαν το θέμα, επέμειναν και κατάφεραν να φρενάρουν τη βιομηχανία των ίντερνετ καφέ και «κόλινγκ σέντερ», ειδικά στο 6ο Διαμέρισμα, η «Χρυσή Αυγή» ήταν απούσα.
Το ΚΚΕ δε μασάει από τέτοιου είδους φτιαχτούς μπαμπούλες. Αντιμετωπίζει την κάθε πολιτική δύναμη με βάση τις θέσεις της, με βάση το παρελθόν της. Ξέρει να ξεχωρίζει ότι ο κόσμος που κάτω από μια επιφανειακή θέση λέει, «Χρυσή Αυγή, γιατί είναι αντισυστημική», δεν είναι ούτε φασίστας, ούτε ρατσιστής. Αυτός ο κόσμος πρέπει να κερδηθεί και θα κερδηθεί με τη μάχη των ιδεών, με τη δράση, την πάλη και την παρέμβαση του ταξικού κινήματος και του ΚΚΕ.
Posted in Το «αυγό του φιδιού», ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον, οι «προοδευτικοί» και οι ακροδεξιοί, οι απόγονοι του γκαίμπελς | Με ετικέτα: νεοναζί, νομιμοποίησαν το νεοφασισμό, ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον | Leave a Comment »
H Λιάνα Κανέλλη στο ΣΚΑΊ
Αναρτήθηκε από τον/την: redship στο 28 Απριλίου , 2012
Posted in λιάνα κανέλλη | Με ετικέτα: λιάνα κανέλλη | Leave a Comment »
Η … «δευτέρα παρουσία»
Αναρτήθηκε από τον/την: redship στο 28 Απριλίου , 2012
«Δεν έχετε» – λένε συχνά όταν απευθύνονται στο ΚΚΕ – «προτάσεις για άμεσες λύσεις στα λαϊκά προβλήματα. Τα παραπέμπετε όλα στη λαϊκή εξουσία». Το ΚΚΕ όχι μόνο έχει προτάσεις σήμερα για άμεσες λύσεις σε λαϊκά προβλήματα αλλά είναι πάμπολλα τα παραδείγματα που δείχνουν ότι συγκεκριμένες προτάσεις του ΚΚΕ όταν τις πάλεψε οργανωμένα το εργατικό λαϊκό κίνημα, κέρδισε. Το ΚΚΕ είναι πρωτοπόρο στον αγώνα για την προστασία των εργατικών λαϊκών οικογενειών. Είναι πρωτοπόρο σε αγώνες για άμεσες λύσεις ανακούφισης από την αντιλαϊκή επίθεση με συγκεκριμένες προτάσεις και σχεδιασμό που αφορούν τους εργατοϋπάλληλους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους φτωχούς αγρότες, τα λαϊκά νοικοκυριά. Ο στρατηγικός στόχος της λαϊκής εξουσίας δε σημαίνει ότι το ΚΚΕ δεν έχει θέσεις για την ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων από τη βαρβαρότητα που βιώνουν σήμερα.
Ο αγώνας ενάντια στα χαράτσια της ΔΕΗ και στη διακοπή ηλεκτροδότησης, παραπέμπει στο σοσιαλισμό; Σε αυτό το αμεσότατο μέτωπο πάλης, πάνω από 1.500.000 άνθρωποι ανταποκρίθηκαν, πίεσαν και ανάγκασαν την κυβέρνηση να αναδιπλωθεί.
– Ο αγώνας για την προστασία των ανέργων με πρόταση νόμου (την καταψήφισαν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑ.Ο.Σ.) είναι κάποιο … όραμα από τη «δευτέρα παρουσία»; Στη «δευτέρα παρουσία» παραπέμπουν την προστασία των ανέργων τα αστικά κόμματα και η Ευρωπαϊκή Ενωση. Αυτοί επιδιώκουν ο λαός να μην προκόψει ποτέ.
– Η πάλη για άμεσα μέτρα προστασίας των υπερχρεωμένων λαϊκών νοικοκυριών με διαγραφή των χρεών από τόκους, με μείωση κατά 50% όλων των δανείων και αναστολή πληρωμής τους για τα επόμενα χρόνια για ανέργους, μικρομεσαίους αγρότες και εργαζόμενους με ετήσιο οικογενειακό εισόδημα κάτω από 50.000 ευρώ, για τετραμελή οικογένεια, τι είναι; Πρόγραμμα της σοσιαλιστικής κυβέρνησης των επόμενων αιώνων;
– Η πρόταση νόμου για τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων και την επιστροφή όλων των κλεμμένων από κράτος και μεγαλοεπιχειρηματίες είναι μια εικόνα ενός «μελλοντικού παράδεισου»;
– Ο αγώνας για να μην περάσουν οι μισθοί πείνας των 300 και 400 ευρώ στους νέους εργαζόμενους δεν είναι αγώνας του σήμερα για να υπάρχει συγκεκριμένο «αύριο» για τα νέα ζευγάρια;
Και υπάρχουν πολλά παραδείγματα ακόμη.
Το επιχείρημα «το ΚΚΕ παραπέμπει στο σοσιαλισμό», δε στέκει. Υπονομεύει τους ίδιους τους αγώνες του λαού. Που παλεύει σήμερα για να μη χάσει το μεροκάματο, αλλά που μέσα από αυτό τον αγώνα όσα κι αν κερδίσει πάντα θα υπάρχει πάνω απ’ το κεφάλι του ο καπιταλιστής, που του καταστρέφει τη ζωή, που τον εμποδίζει να απολαύσει όλο τον πλούτο που παράγει και αυτό σημαίνει: Πεινασμένα παιδιά, φτώχεια, ανεργία, δουλειά χωρίς ασφάλιση, χρέη στις τράπεζες, αδυναμία να πληρώσουν φάρμακα και να πάνε στο γιατρό, να ζητιανεύουν ψίχουλα για να φάνε, ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι, ξενιτιά και άλλα τόσα δεινά. Θέλουν να μπολιάσουν στους εργάτες και στα λαϊκά στρώματα το δηλητήριο ότι είναι καταδικασμένοι να ζουν για πάντα μέσα σε αυτή την κατάσταση, κάτω από την άγρια καπιταλιστική εκμετάλλευση. Είναι δυνατόν ο λαός να ανεχτεί να περνά έτσι η ζωή του; Οχι. Γι’ αυτό στις επικείμενες εκλογές πρέπει να ψηφίσει και να βγάλει πανίσχυρο το ΚΚΕ.
Posted in ρήξη και ανατροπή, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: η προπαγάνδα των αστών, ο δρόμος του ΚΚΕ | Leave a Comment »
Η γαλλική εμπειρία διδάσκει
Αναρτήθηκε από τον/την: redship στο 28 Απριλίου , 2012
Με αφορμή τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία και τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου δυνάμωσε η προπαγάνδα περί της ανόδου της ακροδεξιάς. Η ακροδεξιά στη Γαλλία, που φτάνει το 18%, δεν είναι ένα ξαφνικό φαινόμενο, αλλά ανδρώθηκε μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα από τις αστικές δυνάμεις και ιδιαίτερα τη σοσιαλδημοκρατία. Ο «σοσιαλιστής» Μιτεράν ήταν ο πρώτος που την προώθησε για να κόψει ψήφους από τη δεξιά. Αυτός ήταν ο ένας παράγοντας, όμως υπάρχει και ένας άλλος σημαντικός παράγοντας, αυτός της ενσωμάτωσης του εργατικού κινήματος στο σύστημα. Και εδώ κρίσιμο ζήτημα είναι το κόμμα της εργατικής τάξης και ο προσανατολισμός του.
Το παράδειγμα της Γαλλίας είναι αποκαλυπτικό. Το Γαλλικό ΚΚ είχε στρατηγική σαν του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή στρατηγική που υποσχόταν «εύκολες» λύσεις στα προβλήματα της εργατικής τάξης μέσω κυβερνητικών λύσεων για έναν «ανθρώπινο» καπιταλισμό. Αυτή ήταν στρατηγική του στο εργατικό κίνημα, που ενσωμάτωνε εργατικές λαϊκές δυνάμεις στη στρατηγική του κεφαλαίου, ήδη από την περίοδο του λεγόμενου ευρωκομμουνισμού. Και το έκανε πράξη πότε σε κυβερνητική συνεργασία με τους σοσιαλδημοκράτες, πότε με στήριξη τέτοιων κυβερνήσεων, από την κυβέρνηση Μιτεράν ως αυτή του Ζοσπέν (το 1981 και το 1997). Τι έκαναν αυτές οι κυβερνήσεις; Τι γραμμή είχε το κίνημα εφόσον το Γαλλικό ΚΚ συμμετείχε στις κυβερνήσεις; Αυτή η στρατηγική συνέβαλε στην ενσωμάτωση, καλλιέργησε αυταπάτες περί δυνατότητας φιλολαϊκής πολιτικής στον καπιταλισμό. Αυτή η στρατηγική τούς οδήγησε το 2002 να ψηφίζουν Σιράκ για να μη βγει ο Λεπέν! Στήριξε την ΕΕ, τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, τη Στρατηγική της Λισαβόνας. Αν αυτό δεν είναι συμβολή στη συντηρητική στροφή του λαού τότε τι είναι;
Συμμετείχε σε κυβερνήσεις που παρείχαν κάθε διευκόλυνση στους βομβαρδισμούς που αιματοκύλισαν το γιουγκοσλαβικό λαό. Στην πρόσφατη ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Λιβύη κράτησε θέση ανοχής στο όνομα της «στήριξης της εξέγερσης», ενώ ο Μελανσόν, ο προεδρικός του υποψήφιος του «Αριστερού Μετώπου», ως ευρωβουλευτής είχε ταχθεί υπέρ «της εξόντωσης του Καντάφι για να μη σφάζει το λαό του»! Να γιατί ένα δημιούργημα των αστών, όπως το εθνικιστικό φασιστικό «Εθνικό Μέτωπο», μπορεί, εφόσον εξασθενήσει το ταξικό στοιχείο στο κίνημα και η στρατηγική της ρήξης με το κεφάλαιο, να βρει απήχηση σε λαϊκές μάζες.
Οι οπορτουνιστικές δυνάμεις του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, συνοδοιπόροι του Γαλλικού ΚΚ στο λεγόμενο «Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς», ξαναζεσταίνουν την ίδια «σούπα» των «αριστερών συμμαχιών και κυβερνήσεων», στηρίζουν την «αλλαγή» στην ΕΕ με τον «σοσιαλιστή» Ολάντ. Οι κεντροαριστερές κυβερνήσεις στη Γαλλία (όπως και σε Ιταλία και Ισπανία) ήταν δηλητήριο για το εργατικό κίνημα και τα λαϊκά συμφέροντα. Εξυπηρέτησαν το εκμεταλλευτικό σύστημα, κατακρεούργησαν δικαιώματα και κατακτήσεις, αποκοίμισαν τους εργαζόμενους στις αυταπάτες του «πιο ανθρώπινου καπιταλισμού», πισωγύρισαν το εργατικό λαϊκό κίνημα, έσπειραν την απογοήτευση. Γι’ αυτό το ΚΚΕ και με αφορμή τη γαλλική εμπειρία καλεί τα λαϊκά στρώματα να βγάλουν συμπεράσματα. Να απορρίψουν τις αυταπάτες της διαχείρισης των δήθεν «αριστερών κυβερνήσεων», των «λύσεων» μέσα στη λυκοσυμμαχία της ΕΕ. Να οργανώσουν την πάλη τους σε σύγκρουση με το κεφάλαιο, για αποδέσμευση από την ΕΕ, για μονομερή διαγραφή του χρέους, για κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής με εργατική λαϊκή εξουσία. Η συμπόρευση με το ΚΚΕ στην κάλπη της 6ης Μάη είναι ένα ακόμα αποφασιστικό βήμα σε αυτή τη μόνη φιλολαϊκή προοπτική.
Posted in Ο οπορτουνισμός | Με ετικέτα: χρεοκοπημένος ιδεολογικά και πολιτικά οπορτουνισμός, Ο οπορτουνισμός μέσα στην κρίση | Leave a Comment »
Συνταγή πριν την ψηφο.
Αναρτήθηκε από τον/την: redship στο 28 Απριλίου , 2012
«Υλικά:
(Για μια λαοθάλασσα ή μερικές χιλιάδες ψηφοφόρους, ανάλογα με την όρεξή σας)
1 βιβλίο καλού συγγραφέα (από την Χίο κατά προτίμηση)
1 σελιδοδείκτης
10-12 κίτρινα χαρτάκια τα λεγόμενα post it
1-2 χαρτομάντιλα
Μολυβάκι +γόμα
- καφές+ όση ζάχαρη βάζετε, αν και αυτός θα σας καλύψει σκέτος, πάρτε και κανα κονιάκ, καλού κακού
1 βαρύ τασάκι
Εκτέλεση
Κρατάτε με το αριστερό σας χέρι το βιβλίο, έχετε δίπλα τον καφέ και παραδίπλα το κονιάκ μην σας πω και παξιμαδάκι και απαξάπαντος τα μαντίλια διότι θα σας χρειαστούν εκτός κι έχετε κάνει το ειδικό πρασινομπλέ εμβόλιο αναισθησίας ,το μολυβάκι για να σημειώνετε τις άγνωστες Μακριδάκειες λέξεις να τις στείλετε στον Μπαμπινιώτη να κάνει τίποτα καλύτερο από το να παίζει τον υπουργό παιδείας και μην ξεχάσετε γόμα που να σβήνει καλά. Το τασάκι θα σας χρειαστεί στο τέλος. Διαβάζετε με μέτρια-προς-δυνατή φωνή μέχρι να μαλακώσουν οι παράγραφοι. Αν δεν μαλακώνουν με τίποτα είναι αφενός διότι δεν υπάρχουν και αφετέρου διότι έχετε αρχίσει να κλαίτε μια και καταλάβατε ποιοί ακριβώς θέλουν μπουνιές σ’αυτήν την χώρα, οπότε μην σταματήσετε την ανάγνωση, γι αυτό εξάλλου σας τόνισα να έχετε κοντά σας τα μαντιλάκια.
Χωρίς να διακόψετε το διάβασμα, κλαίγοντας, κλέβετε σελίδες και πάτε να τσιμπολογήσετε λίγο από το τέλος του πετεινού αλλά την πατάτε διότι δεν έχει βράσει ακόμα και δεν ξέρετε και που ακριβώς θα αποσώσει το βράσιμο ο κύριος Γιάννης και αν θα σκάσουν οι ατμοί στην μούρη σας και στο μεταξύ έχετε κάψει την γλώσσα σας και καλά να πάθετε, έτσι μεταφέρετε την ανυπομονησία σας στον καφέ, πίνετε κάμποσες γουλιές, ψιλοσυνέρχεστε και συνεχίζετε την ανάγνωση περί Παναγή και λοιπών καταστάσεων που συμβαίνουν με παραλλαγές και σε σας τους ίδιους και όσο το αντιλαμβάνεστε πλαντάζετε. Σκεπάστε το φλιτζάνι με αλουμινόχαρτο. Κατόπιν ρίχνετε το κλάμα της πολιτικής κι εκλογικής ζωής σας στις σελίδες που έχουν απομείνει και αφήνετε να μουλιάσει το χαρτί μέχρι να είναι έτοιμο. Στο μεταξύ κατεβάζετε μονοκοπανιά το κονιάκ, πέντε έως δέκα ρακές κι αρκετά νεροπότηρα με κρασί διότι πρέπει να πνίξετε τον πόνο σας.
Είστε σχεδόν έτοιμοι. Ανοίξτε την τηλεόρασή σας, δελτίο ειδήσεων κατά προτίμηση. Χτυπήστε το ξερό σας το κεφάλι μέχρι να αναβλύσει και να πεταχτεί όξω όοολη η πηχτή μαρέγκα που σας έχουν εγκαταστήσει εντός του τα καλά ΜΜΕ που σνιφάρατε κατ’ εξακολούθησιν. Συνεχίζετε να χτυπάτε και προσθέτετε σιγά σιγά ιδέες στο μυαλό σας. Όταν το μίγμα γίνει ομοιογενές αλλά επιτρέπει στον εγκέφαλό σας να κινείται, προσθέτετε και τις τελικές εκτιμήσεις, αναλύσεις και μια γενναιόδωρη χούφτα θάρρος και χτυπάτε πάλι μέχρι να γίνει ομοιόμορφη η απόφαση και να το πάρετε και σεις απόφαση, ότι αν δεν βράσει το ζουμί του πετεινού αυτήν την φορά να το πιείτε να γιάνετε θα βράζετε μετά εσαεί στο δικό σας και θα ‘ναι και μαύρο.
Όταν το διάβασμα είναι έτοιμο, κλείνετε τα μάτια και ρίχνετε το τασάκι αμέσως καταπάνω στην τηλεόραση. Ανακατεύετε για 1 λεπτό περίπου γυαλιά καρφιά και τα εσώψυχά σας και η σούπα είναι έτοιμη.
Σερβίρετε τη ανάγνωση ζεστή-ζεστή την Κυριακή στις 6 Μαϊου για πρώτο (σας) και τελευταίο (τους) πιάτο. Μετά θα δείξει.
Καλή όρεξη και καλή χώνεψη!»
Το κείμενο αυτό το έγραψε αναγνώστρια, αφού είχε διαβάσει το νέο βιβλίο του συγγραφέα φίλου μας, Γιάννη Μακριδάκη «Το ζουμί του πετεινού» (Εστία).
(Το βιβλίο έχει ήρωα έναν αγρότη, τον Παναγή που ζούσε καταγής. Δεν είχε πάρε δώσε με την κοινωνία και δεν ήξερε τίποτα για την οικονομική κρίση διότι κάθε μέρα ζούσε μαζί με τα φυτά και τα ζώα του. Ώσπου μια μέρα στην ταβέρνα ακούει κάποιους να λένε για την κατάντια της χώρας και τον πιάνει κρίση νευρική. Από τότε και για τρεις μέρες αρχίζει να βλέπει κάθε βράδυ τις ειδήσεις και να σχολιάζει με τον δικό του τρόπο τα όσα λένε οι καθεστωτικοί δημοσιογράφοι, ώσπου ένα βράδυ από τα νεύρα του γι αυτά που ακούει, πετάει το τασάκι και σπάει την τηλεόραση και τα μούτρα της Τρέμη!!)
Μια εβδομάδα έμεινε για να γράψουμε ιστορία. Καλή ανάγνωση και καλό βόλι!
Θύμιος Κ.
Posted in Ελληνοφρένεια, Θύμιος Καλαμούκης | Με ετικέτα: ελληνοφρένια | Leave a Comment »
Τα «Νέα» στο γνωστό βιολί τους…
Αναρτήθηκε από τον/την: redship στο 26 Απριλίου , 2012
Τα «Νέα», που συστηματικά αποσιωπούν τη δράση και τις θέσεις του ΚΚΕ, ξαφνικά χτες τα …έπιασε ο πόνος να κάνουν ρεπορτάζ για το ΚΚΕ. Οχι βέβαια για να παρουσιάσουν τις θέσεις του ΚΚΕ, αλλά για να τις διαστρεβλώσουν, απομονώνοντας φράσεις της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλ. Παπαρήγα, από συνέντευξη που παραχώρησε στον Σταύρο Θεοδωράκη στο διαδικτυακό κανάλι protagon.gr.
Ετσι, γράφουν ότι η Αλ. Παπαρήγα «δίνοντας πτυχές της διακυβέρνησης της χώρας όταν έρθει ο λαός στην εξουσία είπε: «Η Βουλή, κατά τη γνώμη μου, δεν πρέπει να υπάρχει»». Η ακριβής δήλωση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, η οποία προηγουμένως έχει εξηγήσει πώς θα πάρει ο λαός την εξουσία και τι σημαίνει κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, είναι: «Οταν συμβούν αυτά πρέπει να αναδειχθούν, αυτό που λέμε, οι λαϊκοί βουλευτές με τη διαδικασία που σας είπα. Η βουλή, όπου κάθε 4 χρόνια ένα μεγάλο εκλογικό σώμα εκλέγει βουλευτές με βάση το έδαφος, κατά τη γνώμη μας δεν πρέπει να υπάρχει. Ο βουλευτής πρέπει να αντιπροσωπεύει το εργοστάσιο, τον κλάδο, τους συνταξιούχους, τους φοιτητές, τους σπουδαστές, τους αγρότες, τους μιικρούς επιχειρηματίες. Δηλαδή, να αντιπροσωπεύονται κοινωνικές δυνάμεις και όχι εδάφη».
Γι’ αυτό και στη συνέχεια γράφουν: «Η κ. Παπαρήγα επανέλαβε ότι πρέπει να φύγουμε από την ΕΕ και να γυρίσουμε στο εθνικό νόμισμα και όταν της επισημάνθηκε ότι έτσι οι πολίτες θα γίνουν πιο φτωχοί, απάντησε ότι «ο λαός θα αποκτήσει μεγαλύτερη περιουσία με την κοινωνικοποίηση των πάντων»». Ας πάμε πάλι στην ακριβή τοποθέτηση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, η οποία είναι: «Εξω από την ΕΕ. Οχι εντός ή εκτός Ευρωζώνης. Εμείς μιλάμε για αποδέσμευση της Ελλάδας από την ΕΕ και επομένως θα έχεις το δικό σου νόμισμα. Τώρα τι νόμισμα θα το πούμε δεν έχει σημασία. Η αποδέσμευση σημαίνει μονομερής διαγραφή του χρέους, δεν αναγνωρίζουμε καμία υποχρέωση, κοινωνικοποίηση του πλούτου, που λέμε δηλαδή όλες οι μεγάλες επιχειρήσεις, τα μονοπώλια θα περάσουν από την ιδιοκτησία των μετόχων, γιατί μέτοχοι τα έχουν, των ιδιοκτητών τους, στα χέρια του λαού (…) Ο λαός όχι μόνο διασώζει την περιουσία του, αυτή που είναι στην τράπεζα, αλλά αποκτάει καινούρια περιουσία: Λιμάνια, αεροδρόμια, επιχειρήσεις, βουνά, θάλασσες (…) Οταν λέμε κοινωνικοποίηση, αυτό δεν περιλαμβάνει ό,τι έχει αποκτήσει ο κάθε άνθρωπος, σπίτι, σπίτια, αυτοκίνητο ή καταθέσεις, τα οποία τα απέκτησε με τη δουλειά του».
Μάλιστα, το «ρεπορτάζ» των «Νέων» ανακαλύπτει ότι «το πλησιέστερο καθεστώς στο όραμα του ΚΚΕ είναι της πάλαι ποτέ Τσεχοσλοβακίας». Ας παραθέσουμε και αυτό το απόσπασμα από τη συνέντευξη της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, που αποδεικνύει ότι κάτι τέτοιο υπάρχει μόνο στο κεφάλι του συντάκτη: «Σε κάθε χώρα υπήρχαν και κοινά και διαφορές. Και στο κάτω κάτω γιατί πρέπει να μιμηθούμε απόλυτα ένα μοντέλο». Ενώ στη συνέχεια ανέφερε ότι «η πιο αναπτυγμένη χώρα που έγινε σοσιαλισμός, η πιο αναπτυγμένη στις συνθήκες του καπιταλισμού, ήταν η Τσεχοσλοβακία. Η Τσεχοσλοβακία ήταν πιο αναπτυγμένη και η Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας από ό,τι ήταν η Ρωσία. Μη μας ρωτάτε λοιπόν έτσι απλά να σας δώσουμε ένα λυτάρι, ένα σχέδιο φτιαγμένο εγκεφαλικά μέσα στον Περισσό».
Τέλος, στα «Νέα» αναφέρεται – και μάλιστα στον τίτλο – ότι «κομμουνιστές» και όχι «δικτάτορες» χαρακτήρισε τους ηγέτες της Βόρειας Κορέας η Αλέκα Παπαρήγα», ενώ στην πραγματικότητα έγινε ολόκληρη συζήτηση με τον δημοσιογράφο, η οποία έχει ως εξής:
Δημοσιογράφος: «Δεν είναι δικτατορικό το καθεστώς; Δηλαδή όταν ο πατέρας δίνει την εξουσία στο γιο…».
Αλ. Παπαρήγα: «Περιμένετε, η δικτατορία είναι κάτι πολύ πιο φοβερό πράγμα. Θα σας πω γι’ αυτό το συγκεκριμένο. Βεβαίως υπάρχει νεποτισμός, πατέρας, γιος και εγγονός. Ξέρετε, στο Κόμμα μας έχετε δει πώς είναι τα πράγματα. Εμείς αυτό το αποκλείουμε».
Δημ. «Γι’ αυτό παραξενεύομαι».
Αλ. Παπαρήγα: «Μα δεν χαιρετίζουμε αυτό. Εμείς έχουμε τοποθετηθεί σε αυτό και να σας πω και κάτι».
Δημ.: «Αλλά τους λέτε σοσιαλιστές πάντως».
Αλ. Παπαρήγα: «Εμείς τον όρο σοσιαλιστής δεν τον χρησιμοποιούμε. Είναι κομμουνιστικό κόμμα, ναι. Είναι κομμουνιστικό κόμμα, έχουν σοσιαλισμό, ο οποίος οικοδομείται κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες. Θα πάρετε υπόψη και το εξής πράγμα: Στην παράδοση κάθε λαού, οι λαοί της Ανατολής έχουν τις δικές τους παραδόσεις και αυτές οι παραδόσεις έχουν και θετικά πράγματα, έχουν και αρνητικά. Αν δείτε την ιστορία του Κόμματός μας, τέτοια φαινόμενα δεν είχαμε ούτε θα έχουμε».
Τα παραπάνω αποσπάσματα από τη συνέντευξη της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ μιλούν από μόνα τους και αρκούν για να βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του. Δε χωράνε αυταπάτες: Τα ΜΜΕ των επιχειρηματικών ομίλων δε θα προβάλλουν τη θέση του ΚΚΕ γιατί τρέμουν τη χειραφέτηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Γι’ αυτό ο λαός πρέπει να τους γυρίσει την πλάτη και να επιλέγει για την ενημέρωσή του τις δικές του φωνές, τον «Ριζοσπάστη» και τον «902».
Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: τα παπαγαλάκια στα κανιβαλοκάναλα, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, υπηρέτες του κεφαλαίου | Leave a Comment »
Ντροπή για τον εργάτη να ψηφίζει τα αφεντικά του
Αναρτήθηκε από τον/την: redship στο 26 Απριλίου , 2012
Ευαγγέλου Λάμπρος, βιομηχανικός εργάτης στην ΠΙΝΔΟ, υποψήφιος βουλευτής του ΚΚΕ στα Γιάννενα
 |
Είμαι εργάτης στην ΠΙΝΔΟ και όλη η οικογένειά μου εργάτες είναι και αυτοί. Πάντα ψήφιζα ΠΑΣΟΚ. Για χρόνια, δεν αντιλαμβανόμουν καθαρά την πραγματικότητα, δεν καταλάβαινα την εκμετάλλευση και τους ψήφιζα.Οι εξελίξεις στην ΠΙΝΔΟ με τα απλήρωτα μεροκάματα, με τη συμπεριφορά Διοίκησης και εργοδοτικών συνδικαλιστών να σκέφτονται τα κέρδη και μόνο τα κέρδη, με όποιο κόστος, με απειλές ότι θα χάσεις τη δουλειά σου αν απεργήσεις, έδειξαν πως και η ΠΙΝΔΟΣ είναι μια ακόμη καπιταλιστική επιχείρηση που θυσιάζει δικαιώματα εργατών και μικρομεσαίων πτηνοτρόφων για τα κέρδη μιας χούφτας μεγαλοπαραγωγών – «παραγόντων» του τόπου μας.
Με τις απεργίες, κατάλαβα τι μεγάλη δύναμη έχουμε εμείς οι εργάτες στα χέρια μας και πως χωρίς εμάς γρανάζι δε γυρνά. Μας φοβούνται. Μέσα από την Επιτροπή Αγώνα του ΠΑΜΕ, οι εργάτες μπορούν να ενώνονται, να οργανώνονται μέχρι να μπορέσουν να σηκώσουν κεφάλι. Πρέπει εμείς οι εργάτες να πάρουμε την παραγωγή στα χέρια μας, να σχεδιάσουμε το πώς θα ζούμε σε μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, με βάση τις ανάγκες μας. Πρέπει ο λαός να πάρει στα χέρια του την εξουσία.
Το μοναδικό κόμμα που παλεύει γι’ αυτό το σκοπό είναι το ΚΚΕ. Παλεύω με το ΚΚΕ γιατί καταλαβαίνω ότι πρέπει να παλέψω για την Εργατική, τη Λαϊκή εξουσία. Το ΚΚΕ δεν πρόκειται να μας πουλήσει, για να πάρει υπουργεία.
Είναι τιμή για μένα, για τους εργάτες της ΠΙΝΔΟΥ, του Νομού, να είμαι υποψήφιος του ΚΚΕ στις βουλευτικές εκλογές. Είναι ντροπή για τους εργάτες να προσκυνούν και να ψηφίζουν τα κόμματα των αφεντικών τους. Είναι ντροπή για τον εργάτη να ψηφίζει τα αφεντικά του. Ούτε τα αφεντικά, ούτε το ΠΑΣΟΚ αλλάζουν. Πρέπει να αλλάξουμε εμείς.
Ο εργοδότης μας, η ΠΑΣΕΓΕΣ, στην Πίνδο ο Μ. Κασσής, μας έχουν πει πως θα μας μειώσουν τους μισθούς, για το καλό μας. Τέτοιο καλό δε θέλουμε. Μας πτωχεύουν εμάς και τα παιδιά μας. Εργάτες ξεσηκωθείτε, ενωμένοι έχουμε τη δύναμη. Εμείς και οι μικρομεσαίοι πτηνοτρόφοι παράγουμε τον πλούτο. Μας ανήκει.
Το ΚΚΕ έγκαιρα αποκάλυψε τη θύελλα που ήρθε. Δεν τσιγκουνεύτηκε δυνάμεις στην πάλη για την οργάνωση του αγώνα μας στο εργοστάσιο, στο χωριό, στη γειτονιά μας. Τώρα προειδοποιεί για τη νέα θύελλα που ετοιμάζουν οι μεγαλοεπιχειρηματίες και η ΕΕ. Με ΚΚΕ ισχυρό και στις εκλογές, με τους εργάτες οργανωμένους στον αγώνα, υπάρχει λύση.
Στην κατάσταση που ζούμε σήμερα, πρέπει να κάνουμε θυσίες. Θα είναι όμως θυσίες για εμάς και τα παιδιά μας. Οχι για τα κέρδη των μεγαλοεπιχειρηματιών. Γι’ αυτό, οι θυσίες αυτές πιάνουν τόπο. Η ψήφος των εργατών να είναι κόκκινη. Εχουμε τη δύναμη να τους εμποδίσουμε, να τους φοβίσουμε, να τους ανατρέψουμε. Με ΚΚΕ ισχυρό και σένα στον αγώνα, μπορούμε.
από τον ριζοσπάστη
Posted in ρήξη και ανατροπή, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, Τώρα με το ΚΚΕ., ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: δυνατό κκε δυνατός ο λαός, με το ΚΚΕ για λαϊκή εξουσία και λαϊκή οικονομία, ο δρόμος του ΚΚΕ | Leave a Comment »
Η κάλπικη «ανατροπή» του ΣΥΡΙΖΑ
Αναρτήθηκε από τον/την: redship στο 26 Απριλίου , 2012
Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ λέει ότι μπορεί να προκύψει από τις εκλογές το «νέο μπλοκ εξουσίας», με βάση τη συνεργασία που έχει κάνει με κάποιους πρώην βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, όπως η Σ. Σακοράφα, ο Κουρουμπλής, άλλες δυνάμεις του πατριωτικού ΠΑΣΟΚ, κάποιους του Δημαρά, δηλαδή με κομμάτι της σοσιαλδημοκρατίας, λέει ότι η ψήφος στα ψηφοδέλτιά του είναι ψήφος ανατροπής. Τι θα ανατρέψει; Την κυβέρνηση, αφού ως λύση προβάλλει μια «αντιμνημονιακή κυβέρνηση με πυρήνα την αριστερά». Επομένως, όταν μιλά για «νέο μπλοκ εξουσίας», εννοεί μια άλλη κυβέρνηση. Δεν εννοεί ανατροπή της αστικής εξουσίας, αφού δε θέλει τέτοια ανατροπή. Αρα η ανατρεπτική ψήφος είναι απάτη. Καλλιεργεί συγχύσεις και κάλπικες ελπίδες ότι μπορεί να έρθει φιλολαϊκή διέξοδος με τις εκλογές.
Για ποια κυβέρνηση μιλά ο ΣΥΡΙΖΑ; Για την κυβέρνηση που θα επαναδιαπραγματευτεί τη δανειακή σύμβαση, η οποία έχει ως προαπαιτούμενο το μνημόνιο, ενάντια στο οποίο είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Θα επαναδιαπραγματευτεί μέσα στην ΕΕ. Δε λέει ότι δεν αναγνωρίζει το χρέος, καταργεί το μνημόνιο, δεν πληρώνει τους δανειστές. Ο ΣΥΡΙΖΑ δε λέει τίποτα απ’ όλ’ αυτά. Και δεν τα λέει γιατί ξέρει ότι πρέπει να συγκρουστεί με την ΕΕ και με το κεφάλαιο στην Ελλάδα που σε όφελός του εφαρμόζονται τα μέτρα του μνημονίου, όλα τα αντεργατικά, αντιλαϊκά μέτρα για να αυξάνεται η κερδοφορία του κεφαλαίου. Αλλά δεν έχει γραμμή σύγκρουσης με την ΕΕ, ίσα – ίσα το αντίθετο, είναι υπέρ της ΕΕ και της Ευρωζώνης.
Ο ΣΥΡΙΖΑ μιλώντας για επαναδιαπραγμάτευση αναγνωρίζει το χρέος που δημιούργησαν οι καπιταλιστές και πληρώνει ο λαός. Τώρα λέει «πρώτα οι μισθοί και οι συντάξεις και μετά οι δανειστές. Αλλά γιατί να πληρώνει ο λαός τους δανειστές; Ακόμη και αν πετύχει την επαναδιαπραγμάτευση, αυτή είναι αντιλαϊκή. Αρχικά μιλούσε για αναγνώριση του «νόμιμου» και κούρεμα του «παράνομου». Το «κούρεμα» το έκαναν οι αστοί. Τώρα λέει συμφωνία με τους δανειστές για προσωρινή στάση πληρωμών για 5 χρόνια και μετά, αφού θα υπάρξει ανάπτυξη, καπιταλιστική, δηλαδή των επιχειρήσεων, να το πληρώσουμε, δηλαδή να πληρώσει ο λαός. Τα αντεργατικά μέτρα, βεβαίως, δεν έχουν σχέση με το χρέος, αλλά με την ανταγωνιστικότητα. Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ είναι με την ανταγωνιστικότητα. Είναι, λοιπόν, φιλολαϊκή ή αντιμνημονιακή πολιτική του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ;
Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει ότι η κυβέρνησή του θα κάνει ανάπτυξη, ενισχύοντας τη λεγόμενη «πραγματική οικονομία», κόντρα στους τραπεζίτες και θα βάλει τις τράπεζες υπό δημόσιο έλεγχο. Δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ με την πολιτική του θα ενισχύσει βιομήχανους, μεγαλέμπορους, εφοπλιστές. Αρα θα ενισχύσει τους καπιταλιστές. Μιλά επίσης για αναδιανομή. Δηλαδή, πάλι από τη μια, η πολιτική του θα ενισχύει το κεφάλαιο και από την άλλη θα τους παίρνει μέρος των κερδών τους για να το δίνει σε μισθούς, συντάξεις, κοινωνική πολιτική. Δηλαδή από τη μια θα τους ενισχύει και από την άλλη θα τους τα «παίρνει»; Αυτό και αν είναι κοροϊδία. Πολύ περισσότερο που αυτό, δηλαδή η αύξηση των μισθών, των συντάξεων, εμποδίζεται από την ΕΕ και αυτό φαίνεται σε κάθε κράτος – μέλος της όπου με μνημόνιο ή χωρίς μνημόνιο εφαρμόζονται τα ίδια μέτρα. Στη Γαλλία υπάρχουν 8 εκατομμύρια φτωχοί, στη Γερμανία 7,5 εκατομμύρια με μισθό 400 ευρώ, συνταξιούχοι με 140 ευρώ Αλλά με την ΕΕ και την ευρωζώνη συμφωνεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Κοροϊδεύει λοιπόν ασύστολα μ’ αυτά που λέει. Αλλωστε, στην εκλογική του διακήρυξη, αυτό που υπόσχεται είναι ελάχιστο εισόδημα για όλους να επαναφέρει αλλά σε βάθος τετραετίας και όχι άμεσα τους μισθούς στην προηγούμενη Εθνική Συλλογική Σύμβαση, των 750 ευρώ μεικτά, τα επιδόματα ανεργίας στο προηγούμενο επίσης πενιχρό επίπεδο κ.λπ.
Μιλά για δημόσιο έλεγχο στις τράπεζες, για να δίνουν τα λεφτά στην ανάπτυξη, δηλαδή στην πραγματική οικονομία. Κοροϊδεύει όταν τις διαχωρίζει π.χ. από τη βιομηχανία, γιατί βασικά οι τράπεζες είναι για να δανείζουν τη βιομηχανία, το εμπόριο κ.λπ. Ασε που βρίσκονται σε μονοπωλιακούς ομίλους με άλλες επιχειρήσεις. Για παράδειγμα, ο όμιλος Λάτση έχει τη Γιούρομπανκ αλλά και την Πετρόλα, και βαπόρια κ.λπ. Τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ; Από τη μια θα έχει υπό δημόσιο έλεγχο τη Γιούρομπανκ και από την άλλη θα ενισχύει την Πετρόλα;
Ενα μικρό μόνο δείγμα της αναξιοπιστίας του ότι έχει φιλολαϊκή πολιτική είναι ότι οι δυνάμεις του σε συνδικάτα υπογράφουν Συλλογικές Συμβάσεις με μειώσεις μισθών, όπως π.χ. στα ΕΛΠΕ για τους νεοεισερχόμενους πάνω από 10%, στα Super Market Βερόπουλος 12% στους εργαζόμενους με πλήρη απασχόληση και 10% στους εργαζόμενους με μερική απασχόληση, στους εμποροϋπαλλήλους.
Αυτή η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ με την επαναδιαπραγμάτευση στην ΕΕ θυμίζει το δρόμο του Α. Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ του ’81 που έλεγε προεκλογικά έξω από την ΕΟΚ, θα συγκρουστούμε για να αποδεσμευτεί η Ελλάδα, αλλά μετεκλογικά είπε μέσα στην ΕΟΚ γιατί το έξω ήταν ασύμφορο. Αναξιοπιστία και τυχοδιωκτισμός σε όλο τους το μεγαλείο.
Posted in Ο οπορτουνισμός | Με ετικέτα: χρεοκοπημένος ιδεολογικά και πολιτικά οπορτουνισμός, Ήταν είναι και θα είναι «οπορτουνιστές» | Leave a Comment »
Καιροσκόποι
Αναρτήθηκε από τον/την: redship στο 26 Απριλίου , 2012
«Αν το ΠΑΣΟΚ είναι διατεθειμένο να πάψει να λειτουργεί ως ταίρι, συνεταιρικά με την ΝΔ και είναι διατεθειμένο να κάνει μια έμπρακτη αυτοκριτική στηρίζοντας μια πολιτική που θα βγάλει τη χώρα από το μνημόνιο και δίνοντας έστω ανοχή σε μια κυβέρνηση που θα στηρίζεται στις δυνάμεις της ευρύτερης Αριστεράς, εδώ είμαστε να το κουβεντιάσουμε»… Ηταν η απάντηση του υποψηφίου βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Παπαδημούλη όταν ρωτήθηκε (ΣΚΑΪ) για το ενδεχόμενο συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ. Προεκλογικά βέβαια τα λόγια είναι μετρημένα, παρ’ όλα αυτά ο «έρωτας και ο βήχας δεν κρύβονται». Γιατί ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ να μην κάνει στην Ελλάδα, αυτό που κάνουν οι ομοϊδεάτες του στη Γαλλία και για το οποίο χειροκροτά; Εκεί στηρίζουν με σθένος τον ομόλογο του Βενιζέλου, τον επικεφαλής του σοσιαλιστικού κόμματος Φ. Ολάντ και έχουν ήδη εκφράσει επιθυμία συμμετοχής στην κυβέρνησή του εάν εκλεγεί.
Η συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ σε κυβερνητικό επίπεδο δεν έφυγε ποτέ από τη σκέψη του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Μην αμφισβητώντας ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ την αστική εξουσία, την ένταξη της χώρας στην ΕΕ, το χρέος που σώρευσε η πλουτοκρατία στις πλάτες του λαού, αναγνωρίζοντας σαν πρόβλημα προς αντιμετώπιση τα ελλείμματα, δημιουργείται η βάση πάνω στην οποία μπορεί να στηριχθεί συνεργασία των δύο κομμάτων. Αλλωστε το ΠΑΣΟΚ γνωρίζει καλά ότι οι υποσχέσεις του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ εκφωνούνται για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους. Γνωρίζει ότι η ηγεσία του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ δεν αμφισβητεί την εξουσία των μονοπωλίων, αγωνιώντας μάλιστα για την τάχιστη επαναφορά της καπιταλιστικής οικονομίας σε συνθήκες ανάπτυξης. Γνωρίζει το ΠΑΣΟΚ ότι οι διακηρύξεις του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ πως θα χρηματοδοτήσει την ανάπτυξη – με επιβολή «έκτακτης εισφοράς» στους πλούσιους είναι για γέλια, ακόμα κι αν μπορούσε να το κάνει, τα χρήματα που θα συγκέντρωνε δεν θα έφταναν ούτε για «ζήτω». Οι ανάγκες του λαού δεν είναι έκτακτες, είναι μόνιμες, διαρκώς αυξανόμενες, και είναι αδύνατον να ικανοποιηθούν παρά μόνο αν περάσει στα χέρια του το σύνολο του πλούτου που παράγει και καρπώνονται σήμερα τα μονοπώλια.
Στο αντίπαλο στρατόπεδο οι ανάγκες των μονοπωλίων σήμερα δεν επιτρέπουν να αποχωριστούν ούτε ψίχουλο από τον πλούτο που έχουν σωρεύσει, ακόμα κι αν πρόκειται αυτό να τους επιστραφεί σαν χρηματοδότηση της ανάπτυξης. Τα μονοπώλια τα θέλουν όλα. Οσα έχουν κλέψει από το μόχθο του λαού, κι όσα προσδοκούν να κλέψουν, ακόμα περισσότερα, από την ένταση της εκμετάλλευσής του που εγγυώνται τα μέτρα που έχουν επιβάλει οι πολιτικοί του εκπρόσωποι.
Το ΠΑΣΟΚ τα γνωρίζει όλα αυτά, άλλωστε στη βάση αυτών των συνεκτικών στην πολιτική των δύο κομμάτων στοιχείων ένα κομμάτι του βρήκε «στέγη» στο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Του αναγνωρίζει το ρόλο ως αναχώματος για την αναχαίτιση της ριζοσπαστικοποίησης λαϊκών συνειδήσεων. Προτιμά ως κόμμα της αστικής τάξης τους ανθρώπους του μόχθου αγκιστρωμένους στις αυταπάτες του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, από το να τους έχει απέναντι, στο ΚΚΕ, στο μετερίζι της ταξικής πάλης. Ενδεχομένως αύριο να αναγνωρίσει στο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και το συνεταίρο του. Η ζωή έχει δείξει ότι η άρχουσα τάξη υπολογίζει στον οπορτουνισμό όταν πρόκειται να ανασυνθέσει το πολιτικό σκηνικό, να αναδιατάξει το πολιτικό της προσωπικό για να κερδίσει χρόνο που, όπως σε κάθε πόλεμο έτσι και σ’ αυτόν που έχει κηρύξει στο λαό, είναι βαρύνουσας σημασίας για την έκβασή του.
Posted in Ο οπορτουνισμός | 1 Comment »
Όρκος ει την Ανελευθερίαν.
Αναρτήθηκε από τον/την: redship στο 26 Απριλίου , 2012
«Ορκίζομαι, να υπακούω στις παραινέσεις, συστάσεις, προτροπές, συμβουλές της Κριστίν Λαγκάρντ, της Αγγέλας Μέρκελ, του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και κάθε Ευρωπαίου Τραπεζίτη. Να υπακούω στις οδηγίες του ΜΕΓΚΑ, ΣΚΑΙ και λοιπών καναλιών, καθώς και των εγκρίτων δημοσιογράφων, που πολλές φορές, αν όχι πάντα, είναι φανατικότεροι, του ΔΝΤ και της Τρόικας.
Ορκίζομαι να ευθυγραμμιστώ με όλες τις οδηγίες τους και να προσέλθω στην κάλπη, χωρίς θυμό. Αναγνωρίζω ότι ο θυμός είναι καταστρεπτικός για την χώρα μου, το πολιτικό σύστημα της, την οικονομική ανάπτυξή της και άλλες λέξεις. Ορκίζομαι να είμαι ψύχραιμος και μόνο ψύχραιμος, χωρίς ίχνος συναισθηματισμού, ακόμη και αν μου κόβουν τον μισθό, την σύνταξη, τις παροχές, ακόμη και αν μου κόβουν το χέρι, το πόδι, το κεφάλι. Αποκηρύσσω τους συναισθηματισμούς και προκρίνω την ψυχρή λογική, που μου υπαγορεύουν οι κατά συρροή εκβιαστές μου.
Ορκίζομαι να ξεχάσω όσα μου έχουν κάνει τα τελευταία 2 χρόνια, οι ξεπουλημένοι ηγέτες και να προσέλθω στην κάλπη αφού έχω μηδενίσει το κοντέρ της οργής και της αξιοπρέπειάς μου. Να καμαρώνω που πληρώνω και να πληρώνω για να καμαρώνω. Ορκίζομαι πατρίδα μου να είναι η πατρίδα τους.
Ορκίζομαι να ψηφίσω τα κόμματα, που μου προβάλουν τα καθεστωτικά ΜΜΕ, ως σοβαρά, ως μονόδρομο, ως την μόνη επιλογή, ως λύση ευθύνης. Δηλαδή ορκίζομαι να ψηφίσω, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΔΗΣΥ, ΔΡΑΣΗ, σαν βασικές επιλογές ή ένα σωρό άλλους μικρούς και «φρέσκους» σχηματισμούς, ή ακόμη και ΔΗΜΑΡ, ΛΑΟΣ, ή κάτι που μπορεί να το έχω ξεχάσει τώρα.
Ορκίζομαι να πειστώ και να πείθομαι συνεχώς, ότι όλοι αυτοί, που θέλουν το καλό των μνημονίων, θέλουν και το δικό μου καλό. Και ότι, οποιαδήποτε άλλη επιλογή, θα οδηγήσει σε ακυβερνησία, χάος, εμφύλιο, χρεοκοπία, ή ακόμη και σε Αρμαγεδδώνα. Ορκίζομαι να αναγνωρίζω ως υπέρτατο καλό το όφελος των τραπεζών και των διεθνών οικονομικών οίκων. Επίσης ορκίζομαι να μην θέλω το καλό μου.
Ορκίζομαι, να μην σκέφτομαι το μέλλον μου, όπως εγώ θέλω αλλά όπως όλοι αυτοί επιθυμούν και σχεδιάζουν. Το ίδιο ορκίζομαι και για το παρελθόν. Να μην διανοούμαι να αντιδράσω στο παραμικρό, να καταδικάζω οτιδήποτε χαλάει την ηρεμία, οτιδήποτε ξεφεύγει από το συνηθισμένο, οτιδήποτε αμφισβητεί την υπάρχουσα ισορροπία. Να λατρεύω την ομοιομορφία. Ορκίζομαι να μην θέλω να αλλάξει τίποτα, παρά μόνο κανάλι στην ΤΙΒΙ.
Ορκίζομαι, να αποδέχομαι, όλα τα μέτρα, όλα τα πακέτα μέτρων που θα πάρουν, στο άμεσο ή στο απώτερο μέλλον. Ορκίζομαι να υποδεχτώ με τον καλύτερο και θερμότερο τρόπο, τα μέτρα του Ιουνίου, καλωσορίζοντας τα με χαρά και ενθουσιασμό. Ορκίζομαι πάντα, να μην σκέφτομαι. Να καταναλώνω συνεχώς και αν δεν έχω λεφτά για να καταναλώνω, να ονειρεύομαι ότι καταναλώνω.
Ορκίζομαι, να θέλω μόνο αυτούς και μόνο αυτά. Τίποτα περισσότερο από την δική τους ικανοποίηση και ευχαρίστηση.
Ορκίζομαι να μην θέλω να είμαι εγώ. Και πάντα να είμαι αυτό που θέλουν αυτοί, να είμαι».
(Το παραπάνω κείμενο βρέθηκε λαξεμένο σε σκληρό υπολογιστή, το έτος 2456 μΧ και χρονολογείται από το έτος 2012, στην περιοχή της Ελλάδας)
Posted in Ελληνοφρένεια, Θύμιος Καλαμούκης | Με ετικέτα: ελληνοφρένια | Leave a Comment »
Τι είναι η «Χρυσή Αυγή»
Αναρτήθηκε από τον/την: redship στο 25 Απριλίου , 2012
Η «Χρυσή Αυγή» εμφανίζεται και αυτοαποκαλείται αντισυστημική δύναμη, δηλαδή παραπέμπει σε δύναμη εναντίωσης στο σύστημα. Ποιο σύστημα και τι εννοεί; Στα προεκλογικά τους συνθήματα λένε. «Γύρισε την πλάτη σου στο σάπιο κατεστημένο», στους «πολιτικούς της διαφθοράς», στους «ψευτοπατριώτες», στους «νταβατζήδες», στους «διεθνείς τοκογλύφους», «στη φαυλοκρατία» και την «οικογενειοκρατία». Είναι όλα τα συνθήματα που εκφράστηκαν στις πλατείες, για τους προδότες πολιτικούς, που ξεπουλούν την Ελλάδα, τα λαμόγια που τα πιάνουν, με αποκορύφωμα το σύνθημα «οι 300 στο Γουδή».
Γι’ αυτό λένε επίσης «Οχι στο μνημόνιο της υποταγής», «Οχι στους πολιτικούς της διαφθοράς». «Οχι στους ψευτοπατριώτες», «ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΞΕΝΗ ΚΑΤΟΧΗ της Τρόικα, των διεθνών τοκογλύφων και του σιωνιστικού κεφαλαίου». Χρησιμοποιεί μια φρασεολογία αγανάκτησης όχι για την εκμετάλλευση του λαού από τα μονοπώλια, αλλά για το σημερινό αστικό πολιτικό σύστημα που παίρνει και εφαρμόζει αντιλαϊκά μέτρα επειδή είναι διεφθαρμένο και όχι επειδή στηρίζει το κεφάλαιο. Μιλά για «κατοχή» από την τρόικα, για «ξεπούλημα», αλλά στηρίζει γενικά τους Ελληνες και τους κεφαλαιοκράτες, τα μονοπώλια. Επίσης, εναντιώνεται στη Γερμανία, αλλά συμφωνεί για συμμαχίες του κεφαλαίου με άλλα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη όπως π.χ. η Ρωσία, η Κίνα, κ.λπ.
Την ίδια ώρα, στη δράση της η «Χρυσή Αυγή» χρησιμοποιεί τον αντικομμουνισμό και συμμετέχει στις προβοκάτσιες κρατικών – παρακρατικών μηχανισμών, δυνάμεων σεκιούριτι, ενάντια στο οργανωμένο εργατικό κίνημα μέσω διαφόρων ομάδων, φασιστικών, τραμπούκων των γηπέδων και της νύχτας, ενώ η ίδια εμφανίζεται ως στρατιωτικού τύπου οργάνωση ιδεολογικών και πολιτικών απογόνων του ναζισμού και του φασισμού. Το έχουν δείξει δημόσια με τους χιτλερικούς χαιρετισμούς, (π.χ. Μιχαλολιάκος στην πρώτη του εμφάνιση στο Δήμο της Αθήνας), αλλά και δημόσια σε άλλες περιπτώσεις.
Η «Χρυσή Αυγή» όχι μόνο δεν είναι αντισυστημική δύναμη, αλλά είναι παιδί του συστήματος, όπως άλλωστε ήταν και οι ιδεολογικοί και πολιτικοί της πρόγονοι τη δεκαετία του 1920 – 1930 (Χίτλερ – Μουσολίνι κ.λπ.) που αξιοποιήθηκαν για την υπεράσπιση του καπιταλιστικού συστήματος και για τη διεξαγωγή του Β’ Παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού πολέμου. Σπέρνει το μίσος ανάμεσα σε τμήματα των εργαζομένων, αναγορεύοντας ως εχθρό τον εργάτη που έχει άλλο χρώμα και άλλη θρησκεία και όχι το κεφάλαιο ανεξαρτήτου εθνικότητας, θρησκείας και χρώματος. Σαν τη θεωρία της «αρίας φυλής του Χίτλερ). Πίσω από τα λαϊκιστικά συνθήματα ενάντια στο σάπιο πολιτικό σύστημα, στους τοκογλύφους κ.λπ., κρύβουν το μίσος τους για το εργατικό – λαϊκό κίνημα.
Δεν είναι η πρώτη φορά που το σύστημα οργανώνει και ενισχύει αντιδραστικές δυνάμεις συνδεδεμένες με κρατικούς μηχανισμούς, προκειμένου να τις χρησιμοποιήσει ενάντια στο εργατικό – λαϊκό κίνημα. Τέτοιο ρόλο είχε αναθέσει στον ΛΑ.Ο.Σ. το προηγούμενο διάστημα, για τέτοιο ρόλο προετοιμάζει τη «Χρυσή Αυγή».
Η Ιστορία έχει αποδείξει ότι η σοσιαλδημοκρατία έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην άνοδο του ναζισμού και του φασισμού τις δεκαετίες 1920 και 1930 πρωτοστατώντας στην αντισοβιετική και αντικομμουνιστική εκστρατεία (βλέπε άρθρα στο «Ριζοσπάστη», 27/11/2011 και 8/4/2012). Ο αντικομμουνισμός στον οποίο πρωτοστάτησε το ΠΑΣΟΚ – το οποίο σημειωτέον στήριξε άμεσα και έμμεσα και τον ΛΑ.Ο.Σ. – συμβάλλει στο να θρέφονται τέτοιες δυνάμεις. Αλλωστε, και στην περίπτωση της Γαλλίας, το Σοσιαλιστικό Κόμμα και προσωπικά ο Μιτεράν πρωτοστάτησαν στην ενίσχυση του Λεπέν.
Η Ιστορία έχει διδάξει ότι απέναντι στην περαιτέρω αντιδραστικοποίηση, που είναι φυσικό επακόλουθο σε συνθήκες κρίσης, η εργατική τάξη δεν πρέπει να υποστείλει τη σημαία του ταξικού αγώνα ενάντια στην εξουσία της αστικής τάξης στο όνομα της ενότητας με τις αστικές δυνάμεις. Μέσα από τους κόλπους των αστικών δυνάμεων των λεγόμενων «δημοκρατικών δυνάμεων», των θεσμών του αστικού κράτους προετοιμάζεται και ο φασισμός και η ανοιχτή δικτατορία της αστικής τάξης. Μόνη απάντηση είναι η ένταση της προσπάθειας για την οργάνωση του εργατικού κινήματος, για τη λαϊκή συμμαχία στην πάλη για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου.
Posted in Το «αυγό του φιδιού» | Με ετικέτα: εκεί όπου εκκολάπτεται το αυγό του φιδιού, νεοναζί | Leave a Comment »
Εκβιασμοί ΠΑΣΟK, ΝΔ και αντιμνημονιακών
Αναρτήθηκε από τον/την: redship στο 25 Απριλίου , 2012
Posted in Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: δυνατό κκε δυνατός ο λαός, με το ΚΚΕ για λαϊκή εξουσία και λαϊκή οικονομία, ο δρόμος του ΚΚΕ ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος | Leave a Comment »
Θέλει να κυβερνήσει το ΚΚΕ;
Αναρτήθηκε από τον/την: redship στο 25 Απριλίου , 2012
Το ΚΚΕ όχι μόνο δε θέλει να είναι στην αντιπολίτευση, αλλά θέλει πρώτα και πάνω απ’ όλα να πάρουν την εξουσία και να κυβερνούν (αυτά τα δυο πάνε μαζί) η εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, να πάρουν και την οικονομία στα χέρια τους από τους μεγαλοεπιχειρηματίες, τα μονοπώλια, την αστική τάξη, γιατί μόνο τότε μπορούν να κυβερνούν. Αυτή είναι η θέληση και η πρόταση του ΚΚΕ για την εξουσία και τη διακυβέρνηση, σε μια τέτοια διακυβέρνηση θα συμμετέχει το ΚΚΕ αφού είναι κόμμα της εργατικής τάξης, αφού η οικονομία, η εξουσία και η διακυβέρνηση θα είναι στα χέρια των εργατών, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.
Το ΚΚΕ θέλει να έχουν την εξουσία, δηλαδή να κάνουν κουμάντο στο κράτος και στην οικονομία (αυτά τα δυο επίσης πάνε μαζί) οι εργαζόμενοι. Ας σκεφτούμε. Μπορεί να κάνουν κουμάντο σε ένα εργοστάσιο σήμερα οι εργάτες, οι οποίοι μάλιστα παράγουν, από τη στιγμή που το εργοστάσιο είναι ιδιοκτησία του καπιταλιστή; Δεν μπορούν, το αντίθετο συμβαίνει. Πώς, λοιπόν, θα συμμετάσχει το ΚΚΕ σε κυβέρνηση αφού δε θα μπορεί να επιβάλλει φιλεργατικά μέτρα κόντρα στους καπιταλιστές και υπέρ των εργατών, όταν κουμάντο στα εργοστάσια, σε όλη την οικονομία και στην εξουσία θα κάνουν οι καπιταλιστές;
Μπορεί ο φτωχός αγρότης και κτηνοτρόφος να παράγει και να έχει εισόδημα ικανοποιητικό όταν αυτό εξαρτάται από τα μονοπώλια που αγοράζουν τα προϊόντα τους και καθορίζουν τις τιμές, όπως καθορίζουν και τις τιμές στα καλλιεργητικά εφόδια; Για παράδειγμα, πώς θα βγάλει εισόδημα ένας μικροαγρότης, όταν τα λιπάσματα, τα φυτοφάρμακα, τα εργαλεία παραγωγής συνεχώς ακριβαίνουν, ενώ οι τιμές πώλησης των προϊόντων τους καθορίζονται από τα μονοπώλια των τροφίμων και τις συμπιέζουν συνεχώς; Το ίδιο ισχύει και για το φτωχό κτηνοτρόφο, ψαρά κλπ. Αρα ποιος κάνει κουμάντο στην αγροτοκτηνοτροφική παραγωγή, οι φτωχοί αγροτοκτηνοτρόφοι ή οι μεγαλοεπιχειρηματίες;
Μπορεί ένας αυτοαπασχολούμενος να συνεχίσει να βγάζει εισόδημα όταν στον κλάδο του κυριαρχούν οι μεγαλοεπιχειρηματίες που καθορίζουν τα πάντα στην αγορά από τις τιμές έως τις πρώτες ύλες και βεβαίως στο εμπόριο με τα μεγαθήρια και ανταγωνισμός που τους ξεκληρίζει; Αρα ούτε αυτοί μπορούν να έχουν το πάνω χέρι είτε είναι έμποροι είτε βιοτέχνες είτε επαγγελματίες.
Οταν η εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα αποφασίσουν να δώσουν την πλειοψηφία στο ΚΚΕ, θα είναι αποφασισμένοι να συγκρουστούν, να τσακίσουν την εξουσία των αστών, να εγκαθιδρύσουν εργατική λαϊκή εξουσία, να πάρουν στα χέρια τους την ιδιοκτησία των εργοστασίων, των επιχειρήσεων, η ιδιοκτησία θα γίνει κοινωνική και θα αναδείξουν διακυβέρνηση δική τους με το ΚΚΕ.
Τώρα κυβερνούν οι αστοί, οι μεγαλοεπιχειρηματίες, γιατί η οικονομία και η εξουσία βρίσκεται στα χέρια τους. Τα κόμματα που κυβερνούν ΠΑΣΟΚ – ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ., «Ελεύθεροι Ελληνες» του Καμμένου, ΔΗΣΥ της Μπακογιάννη κλπ., είναι δικά τους κόμματα, κόμματα με την ΕΕ. Δίπλα τους και άλλα κόμματα του ευρωμονόδρομου που δεν αμφισβητούν τους βιομήχανους, τους μεγαλέμπορους κλπ., όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΔΗΜΑΡ και ας έχουν επιμέρους διαφορές. Οι εργάτες, ο λαός είναι στην αντιπολίτευση, αφού η εξουσία και η διακυβέρνηση είναι των αστών.
Το ερώτημα όπως μπαίνει, ότι το ΚΚΕ δε θέλει να κυβερνήσει, θέλει να είναι στην αντιπολίτευση, σήμερα είναι εκ του πονηρού, γιατί όλοι όσοι το βάζουν ξέρουν πολύ καλά ότι με τους αστούς να έχουν στα χέρια τους το κράτος και την οικονομία, η όποια κυβέρνηση κυβερνά γι’ αυτούς και τα συμφέροντά τους και όχι για το λαό. Ξέρουν επίσης τη θέση του ΚΚΕ και για την εργατική, λαϊκή εξουσία και τη διακυβέρνησή της. Δε μιλούν όμως για την εξουσία, τη διαχωρίζουν από την κυβέρνηση γιατί όλοι όσοι βάζουν αυτό το ερώτημα στο ΚΚΕ, δεν αμφισβητούν την εξουσία των αστών, τη θεωρούν αδιαπραγμάτευτη.
Να γιατί λέμε ότι πρέπει να αποφασίσει ο λαός να το κάνει. Ας αξιοποιήσει αυτές τις εκλογές, να κάνει πανίσχυρο το ΚΚΕ για να ισχυροποιήσει το αντιμονοπωλιακό, αντικαπιταλιστικό κίνημα και για τις συγκρούσεις με τους καπιταλιστές που έρχονται ακόμη πιο μεγάλες αμέσως μετά τις εκλογές αφού η αντιλαϊκή επίθεση θα συνεχιστεί σφοδρότερη και για να βγει στην πορεία νικητής.
Posted in Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, Τώρα με το ΚΚΕ., κκε, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: δυνατό κκε δυνατός ο λαός, με το ΚΚΕ για λαϊκή εξουσία και λαϊκή οικονομία | Leave a Comment »
Κάλπες αντίστασης
Αναρτήθηκε από τον/την: redship στο 25 Απριλίου , 2012
Οι στρατηγικού χαρακτήρα στόχοι της οικονομικής ολιγαρχίας ούτε εφήμεροι είναι, ούτε περνάνε μόνο μέσα από τα μνημόνια που έχουν υπογράψει και υποστηρίζουν κόμματα όπως το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΛΑ.Ο.Σ., ή το κόμμα της Μπακογιάννη. Οταν ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας σημειώνει στη χτεσινή του έκθεση, ότι «πρέπει να εφαρμοστεί χωρίς χρονοτριβή και με συνέπεια μια στρατηγική που θα πηγαίνει πέρα από το μνημόνιο» και συμπληρώνει ότι επιδίωξη είναι «η έξοδος από την κρίση και η βιώσιμη ανάπτυξη», στην πραγματικότητα περιγράφει ολόκληρο το καλάθι των μέτρων, αλλά και των μεταρρυθμίσεων – αναδιαρθρώσεων που έχει υπόψη του το επιτελείο της άρχουσας τάξης, προκειμένου να εξασφαλιστεί αφ’ ενός η στήριξη των επιχειρήσεων να ξεπεράσουν την κρίση, αφ’ ετέρου να διαμορφωθούν οι αναγκαίες συνθήκες για επιστροφή σε καθεστώς κερδοφορίας για το σύνολο των κεφαλαιοκρατών.
Είτε με τα μνημόνια, είτε χωρίς αυτά, οι σύγχρονες συνθήκες εξέλιξης του καπιταλιστικού συστήματος, η εξέλιξή του, δηλαδή, μέσα σε ένα καθεστώς που η συσσώρευση κεφαλαίων έχει φτάσει σε ιστορικά πρωτοφανή επίπεδα, προϋποθέτει την ριζική ανατροπή δεδομένων που ίσχυαν τις τελευταίες δεκαετίες, αλλά το σύστημα δεν τις αντέχει πλέον. Προσαρμογές σε αυτή την κατεύθυνση έχουν γίνει σε πολλές χώρες της ΕΕ, γι΄αυτό και ορισμένοι εμφανίζονται να αντιδρούν, κατηγορώντας ότι …«στην Ελλάδα υπάρχει καθυστέρηση». Η οικονομική κρίση ήταν ένα πολύ καλό άλλοθι, ώστε οι στόχοι της οικονομικής ολιγαρχίας, να αναχθούν σε καταστατικό χάρτη, σε συμφωνία με υπογραφές και βούλες ότι τα μέτρα θα εφαρμοστούν.
Δεν τους φτάνουν οι μειώσεις των αποδοχών που έγιναν μέχρι τώρα, ούτε το μέγεθος των ανατροπών στις εργασιακές σχέσεις, οι φόροι και τα χαράτσια. Θέλουν κι άλλα και θέλουν να αφορούν την ουσία του προβλήματος που αντιμετωπίζουν οι κεφαλαιοκράτες. Αξιώνουν μεταρρυθμίσεις για την ακόμα μεγαλύτερη στήριξη του κεφαλαίου, οι οποίες, βέβαια, όπως και να διαβαστούν, αποτελούν μαχαιριές κατά των εργαζομένων. Νέα οικονομικά κίνητρα για το κεφάλαιο σημαίνουν νέα χαράτσια και φόρους για το λαό. Μεταφορά πόρων από το δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα σημαίνει ακόμα μεγαλύτερο περιορισμό σε δημόσιες υπηρεσίες, στην Υγεία, στην Παιδεία, στην Κοινωνική Πρόνοια. Εξορθολογισμός των κρατικών δαπανών και ιδιωτικοποιήσεις κρατικών φορέων, εκτός από μεγαλύτερο ψαλίδισμα σε φάρμακα, ιατρικές εξετάσεις ή θεραπείες, παραπέρα εμπορευματοποίηση της Παιδείας, σημαίνει μαζί, ιδιωτικοποίηση της αποκομιδής των σκουπιδιών, ακριβοπληρωμένη ενέργεια από τους ιδιώτες. Οταν μιλάνε για άμεση αποδοτικότητα των επενδύσεων, έχουν υπόψη τους την μαζική επέκταση της μερικής απασχόλησης και την εκ περιτροπής εργασία, που θα οδηγήσει στην εκ περιτροπής αμοιβή και εν τέλει στο πέρασμα σε ένα καθεστώς εκ περιτροπής …ζωής, για την εργατική τάξη.
Απέναντι σε ένα τέτοιο σχέδιο, που τελειωμό δεν θα ‘χει, ο ρόλος των εργαζομένων δεν είναι να υποβάλουν προτάσεις ή να κουβεντιάσουν τα όρια της όποιας προσαρμογής. Στον πόλεμο, γιατί περί κήρυξης πολέμου πρόκειται, με πόλεμο απαντάς. Στις σημερινές συνθήκες και ενόψει των εκλογών, η μάχη που δίνουν οι εργαζόμενοι είναι να βγουν μαυρισμένα από την κάλπη τα κόμματα της συγκυβέρνησης και του ευρωμονόδρομου και ταυτόχρονα να βγει όσο γίνεται πιο ενισχυμένο το ΚΚΕ. Ωστε οι εργαζόμενοι από καλύτερες θέσεις να συνεχίσουν τον αγώνα αντίστασης σε αυτή την πολιτική, με στόχο την οριστική ανατροπή της και την απαλλαγή μας από αυτή.
Posted in Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: δυνατό κκε δυνατός ο λαός | Leave a Comment »
καράβι κόκκινο 