rebe
rebe (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rebe rebowie dopełniacz rebego rebów celownik rebemu rebom biernik rebego rebów narzędnik rebem rebami miejscownik rebem rebach wołacz rebe rebowie depr. M. i W. lm: (te) rebe
- przykłady:
- (1.1) Chasydzki rebe miał w środowisku gminy pozycję dominującą.
- (1.1) Późno wieczorem rebe zawołał do siebie szamesa i kazał sobie powtórzyć nowiny. Wiadomości były okropne. W ciągu dnia zmarło jeszcze stu trzydziestu Żydów[2].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „rebe” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Bruno Jasieński, Palę Paryż, 1929, Narodowy Korpus Języka Polskiego.