Rochowate
Wygląd
(Przekierowano z Rhinobatidae)
Rhinobatidae | |||
Bonaparte, 1835[1] | |||
![]() Przedstawiciel rodziny – Rhinobatos schlegelii | |||
Systematyka | |||
Domena | |||
---|---|---|---|
Królestwo | |||
Typ | |||
Podtyp | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Infragromada | |||
(bez rangi) | płaszczki | ||
Rząd | |||
Rodzina |
rochowate | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Rhinobatos Linck, 1790 | |||
Synonimy | |||
| |||
Rodzaje | |||
|
Rochowate[7] (Rhinobatidae) – rodzina ryb chrzęstnoszkieletowych z rzędu Rhinopristiformes.
Występowanie
[edytuj | edytuj kod]Ocean Atlantycki, Indyjski i Spokojny. Zasiedlają głównie płytkie wody przybrzeżne, rzadko wpływają do estuariów i wód słodkich.
Cechy charakterystyczne
[edytuj | edytuj kod]Rochowate są nietypowymi płaszczkami o cechach zbliżonych do rekinów – dobrze wykształconych ogonach bez kolca, zredukowanym dysku i dwóch płetwach grzbietowych. Żywią się mięczakami, skorupiakami i małymi rybami. Są żyworodne. Młode rodzą się w pełni rozwinięte.
Klasyfikacja
[edytuj | edytuj kod]Współcześnie występujące Rodzaje zaliczane do tej rodziny[8]:
- Acroteriobatus Giltay, 1928
- Pseudobatos Last, Séret & Naylor, 2016
- Rhinobatos Linck, 1790
Opisano również rodzaje wymarłe:
- Eorhinobatos Marramà, Carnevale, Naylor, Varese, Giusberti & Kriwet, 2021[9]
- Pseudorhinobatos Marramà, Carnevale, Naylor, Varese, Giusberti & Kriwet, 2021[9]
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Typ nomenklatoryczny: Squatinoraja Nardo, 1824 (= Rhinobatos Linck, 1790).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Ch.-L. Bonaparte , Prodromus Systematis Ichthyologiae, 1835, \3] (łac.).
- ↑ W. Swainson: The natural history of fishes, amphibians, & reptiles, or monocardian animals. Cz. 1. London: Longman & Co., 1839, s. 158. (ang.).
- ↑ Müller i Henle 1841 ↓, s. xviii, 105.
- ↑ Müller i Henle 1841 ↓, s. xviii, 112.
- ↑ T.E. Cantor. Catalogue of Malayan fishes. „The Journal of the Asiatic Society of Bengal”. 18 (2), s. 1381, 1850. (ang.).
- ↑ C. Hasse. Das natürliche System des Elasmobranchier auf Grundlage des Baues und der Entwickelung des Wirbelsäule. „Zoologischer Anzeiger”. 1 (7–8), s. 171, 1879. (niem.).
- ↑ Stanisław Rutkowicz: Encyklopedia ryb morskich. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1982, s. 46. ISBN 83-215-2103-7.
- ↑ Ron Fricke , William Neil Eschmeyer, Richard van der Laan (red.), SEARCH, [w:] Eschmeyer’s Catalog of Fishes, California Academy of Sciences, 5 marca 2024 [dostęp 2024-04-02] (ang.).
- ↑ a b G. Marramà, G. Carnevale, G.J.P. Naylor, M. Varese, L. Giusberti & J. Kriwet. Anatomy, taxonomy and phylogeny of the Eocene guitarfishes from the Bolca Lagerstätten, Italy, provide new insights into the relationships of the Rhinopristiformes (Elasmobranchii: Batomorphii). „Zoological Journal of the Linnean Society”. 192 (4), s. 1090–1110, 2020. DOI: 10.1093/zoolinnean/zlaa125. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- J.P. Müller & F.G.J. Henle: Systematische Beschreibung der Plagiostomen. Barlin: Veit, 1838–1841, s. i–xxii; 1–200. (niem.).
- Ryby : encyklopedia zwierząt. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN : Dorota Szatańska, 2007. ISBN 978-83-01-15140-9 (seria).
- Froese, R. & D. Pauly. FishBase Rhinobatidae (en) [dostęp 28 września 2008]
- Joseph S. Nelson: Fishes of the World. John Wiley & Sons, 2006. ISBN 0-471-25031-7.