Klub 100
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/44/Legia-elftal_traint_in_Warschau_%28Polen%29%2C_Bestanddeelnr_923-4158.jpg/250px-Legia-elftal_traint_in_Warschau_%28Polen%29%2C_Bestanddeelnr_923-4158.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/61/Brozek.jpg/250px-Brozek.jpg)
Klub 100, klub setników – tradycyjna nazwa listy piłkarzy, którzy podczas swojej kariery zdobyli 100 lub więcej bramek w rozgrywkach o mistrzostwo Polski: ligowych najwyższego szczebla oraz nieligowych (turniejach finałowych mistrzostw Polski).
Opis zestawienia
[edytuj | edytuj kod]Lista została spopularyzowana dzięki ukazującym się co pół roku Skarbom Kibica Przeglądu Sportowego, zawierającym listę zdobywców co najmniej 100 bramek w - rozgrywanej w latach 1927–1939 oraz od 1948, zmieniającymi się często systemami - polskiej ekstraklasie. Poniższa lista uwzględnia wszystkie gole zdobyte przez zawodników w oficjalnych grach o mistrzostwo Polski, również te zdobyte w sezonach 1921–1926 oraz 1946–1947, rozgrywanych systemem quasi-ligowym (tak jak w klasycznej lidze grano każdy z każdym, mecz i rewanż, a o pozycji w mistrzostwach decydowała liczba zdobytych punktów, jednak zamiast zasady spadków i awansów rozgrywano co roku eliminacje okręgowe).
Większość danych liczbowych zaczerpnięto z opracowań Andrzeja Gowarzewskiego, który podczas rozstrzygania autorstwa poszczególnych trafień korzystał z największej liczby danych źródłowych, przez kilkadziesiąt lat analizując relacje prasowe, kroniki klubowe, osobiste dzienniki prowadzone przez zawodników i działaczy, wartościując ich rangę i wiarygodność[1] oraz rozmawiając z uczestnikami spotkań mistrzowskich[2]. Na marginesie umieszczono uwagi dotyczące najbardziej popularnych różnic między poniższą listą a innymi jej wersjami.
Pierwszym piłkarzem, który znalazł się na poniższej liście jest Wacław Kuchar – zdobył on swojego jubileuszowego gola 26 maja 1929 w meczu z Czarnymi Lwów[3]. Obecnie w grupie zdobywców co najmniej 100 bramek w mistrzostwach Polski znajduje się 33 zawodników. Liderem zestawienia od 6 czerwca 1965 pozostaje Ernest Pohl (dwie bramki w meczu z Pogonią Szczecin[4]).
Jedynym obcokrajowcem w zestawieniu jest Portugalczyk Flávio Paixão, który zdobywał bramki w Ekstraklasie jako piłkarz Śląska Wrocław i Lechii Gdańsk[5].
Obecnie żaden z członków Klubu 100 nie gra w ekstraklasie.
Klasyfikacja
[edytuj | edytuj kod]Stan na 21 lipca 2023 r.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- Klub 300
- Klub 100 goli w ekstraklasie
- Obcokrajowcy z największą liczbą goli w polskiej ekstraklasie piłkarskiej
- Obcokrajowcy z największą liczbą meczów w polskiej ekstraklasie piłkarskiej
- Mistrzostwa Polski w piłce nożnej mężczyzn
- Ekstraklasa w piłce nożnej
- Tabela wszech czasów Ekstraklasy w piłce nożnej
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ W nawiasach liczba goli w poszczególnych klubach, o ile zawodnik trafiał w więcej niż jednej drużynie.
- ↑ W latach 1932–1952 oraz 1990–1995 pisownia jego nazwiska brzmiała Pohl, jednak przez całą karierę pierwszoligową występował oficjalnie jako Pol.
- ↑ Autorzy pozycji przypisują jedną z bramek Cieślika w meczu z Wartą (1 października 1950, 4:0) Eugeniuszowi Kubickiemu, kierując się wskazaniem tego ostatniego jako zdobywcy gola przez cztery ówczesne tytuły prasowe (inny z tytułów wskazał Cieślika).
- ↑ Niektóre źródła przypisują Frankowskiemu bramkę w meczu z Polonią Bytom (20 listopada 2009, 1:1), choć strzał w światło bramki oddał Dariusz Jarecki, a piłka po jego uderzeniu tylko musnęła stopę uciekającemu od niej Frankowskiemu.
- ↑ Jedna z bramek została zdobyta w zweryfikowanym jako walkower dla rywali meczu z Polonią Warszawa (6 października 1929, na boisku 2:3).
- ↑ Prowadzący rozgrywki I ligi PZPN oraz większość serwisów informacyjnych za zdobywcę jednej z bramek w meczu z Górnikiem Łęczna (30 października 2003, 4:0) uznało Brożka, a nie dobijającego jego strzał Macieja Stolarczyka. W 2019 stacja Canal+ przeprowadziła komputerową analizę, która pokazała, że Stolarczyk uderzył piłkę, gdy ta była jeszcze na poziomie linii bramkowej, a nie za, jak dotąd uważano.
- ↑ Autorzy pozycji przypisują Aniole dodatkowo jedną z bramek w meczu z AKS Chorzów (17 sierpnia 1952, 4:3), kierując się wskazaniem Anioły jako zdobywcy gola przez trzy ówczesne tytuły prasowe (dwa inne wskazały Janusza Gogolewskiego) oraz osobistymi zapiskami tego ostatniego.
- ↑ Niektóre źródła przypisują Scherfkemu dodatkowo pięć bramek, których autorem jest w rzeczywistości jego brat Günther.
- ↑ Łączny bilans w finałach MP (18 meczów, 19 goli) oraz w ekstraklasie (131 meczów, 109 goli).
- ↑ Łączny bilans w finałach MP (3 mecze, 5 goli) oraz w ekstraklasie (190 meczów, 116 goli).
- ↑ Jedna z bramek została zdobyta w zweryfikowanym jako walkower dla rywali meczu Legii z Ruchem Hajduki Wielkie (3 września 1933, na boisku 1:4), kolejna w unieważnionym i powtarzanym meczu Polonii z Cracovią (26 maja 1938, 2:3).
- ↑ Wliczony jako prawdopodobny mecz w barwach 1.FC Katowice z 14 kwietnia 1929 rozegrany pod pseudonimem Pradelok (piłkarz miesiąc później zmienił dotychczasowe nazwisko Pradella na Wilimowski).
- ↑ Łączny bilans w finałach MP (39 meczów, 54 gole) oraz w ekstraklasie (161 meczów, 50 goli).
- ↑ Trzy bramki zostały zdobyte w unieważnionym i powtarzanym meczu z Hasmoneą (3 kwietnia 1927, 7:1).
- ↑ Łączny bilans w ekstraklasie (140 meczów, 102 gole) oraz w finałach MP (4 mecze).
- ↑ Jedna z bramek została zdobyta w zweryfikowanym jako walkower dla rywali meczu z Cracovią (11 czerwca 1933, na boisku 1:4).
- ↑ Niektóre źródła przypisują Kossokowi dodatkowo dwie bramki dla 1.FC Katowice, których autorem jest w rzeczywistości jego brat Roman.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Andrzej Gowarzewski, Jan Rędzioch: Lech Poznań. 80 lat i jeden rok prawdziwej historii. Katowice: Wydawnictwo GiA, 2003. ISBN 83-88232-11-8.
- ↑ Gowarzewski (2) 2017 ↓, s. 419.
- ↑ Gowarzewski (2) 2017 ↓, s. 152.
- ↑ Andrzej Gowarzewski, Bożena Szmel, Joachim Waloszek: Górnik Zabrze. 60 lat prawdziwej historii (1948-2008). Katowice: Wydawnictwo GiA, 2009. ISBN 978-83-88232-24-4.
- ↑ Flávio Paixão w "Klubie 100" [online], www.90minut.pl [dostęp 2022-05-17] .
- ↑ Wojciech Frączek, Mariusz Gudebski, Jarosław Owsiański: Encyklopedia ekstraklasy, statystyczny bilans 80 sezonów. Warszawa: Fundacja Dobrej Książki, 2015. ISBN 978-83-86320-65-3, s. 1179.
- ↑ Bartosz Karcz: Wisła Kraków. Ile bramek strzelił Paweł Brożek? Rozstrzygamy wątpliwości [wideo]. gazetakrakowska.pl. [dostęp 2019-09-23]. (pol.).
- ↑ Jarosław Owsiański, Tomasz Siwiński: Historia futbolu Wielkopolskiego. Poznań: Zibigrafia, 2013. ISBN 978-83-64237-00-3, s. 559-571 oraz s. 1267.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Andrzej Gowarzewski: Mistrzostwa Polski. Ludzie (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (1). Katowice: Wydawnictwo GiA, 2017, s. 288.
- Andrzej Gowarzewski: Mistrzostwa Polski. Mecze – Kluby – Sezony (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (2). Katowice: Wydawnictwo GiA, 2017, s. 432.
- Andrzej Gowarzewski: Mistrzostwa Polski. Ludzie (1945-1962). 100 lat prawdziwej historii (3). Katowice: Wydawnictwo GiA, 2017, s. 272.