Katie Melua
![]() Katie Melua (2017) | |
Imię i nazwisko |
Ketevan Melua |
---|---|
Pseudonim |
Katie Melua |
Data i miejsce urodzenia | |
Pochodzenie | |
Instrumenty | |
Typ głosu | |
Gatunki | |
Zawód | |
Aktywność |
od 2003 |
Wydawnictwo |
Dramatico, BMG |
Strona internetowa |
Katie Melua, właśc. Ketevan Melua (gruz. ქეთევან მელუა; ur. 16 września 1984 w Kutaisi) – brytyjsko-gruzińska piosenkarka, autorka tekstów i gitarzystka.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Rodzina i edukacja
[edytuj | edytuj kod]Urodziła się w 1984 w Kutaisi (ówczesnym ZSRR) jako córka Amirana i Tamary[2]. Jej prababka mieszkała w Tuapse[3], a pradziadek przyjechał na początku XX wieku do Gruzji z Kanady, jednak później nie pozwolono wyjechać z kraju, ponieważ został oskarżony o szpiegostwo[4].
W rodzinie nazywana jest Ketino[5]. Przez pierwsze lata życia mieszkała z dziadkami w Tbilisi, a w wieku czterech lat przeprowadziła się z rodzicami i młodszym bratem do Batumi, gdzie jej ojciec pracował w szpitalu jako kardiochirurg[6]. W jednym z wywiadów przyznała, że dzieciństwo „wspomina jako bardzo biedne”, ponieważ „rodzina nie miała pieniędzy” i „brakowało wszystkiego”[7]. Z powodu wojny domowej w Gruzji, w 1993 osiedliła się z rodziną w Belfaście, gdzie uczęszczała do szkoły podstawowej św. Katarzyny oraz college’u dominikańskiego w Fortwilliam, dzielnicy Belfastu. Kiedy miała 13 lat, przeniosła się z rodziną do Sutton w Londynie, a niedługo później przeprowadziła się do Redhill w hrabstwie Surrey[8]. W 2008 zamieszkała w Maida Vale w dzielnicy Notting Hill[9]. Zainspirowana wydarzeniami w Gruzji oraz chęcią niesienia pokoju na świecie, jako dziecko chciała być politykiem lub historykiem[10][11][12].
Kariera zawodowa
[edytuj | edytuj kod]W wieku 15 lat za interpretację utworu zespołu Badfinger „Without You” zajęła pierwsze miejsce w konkursie muzycznym Stars Up Their Noses organizowanym przez stację ITV[13]. Niedługo później zaczęła naukę w szkole artystycznej BRIT School for the Performing Arts w London Borough of Croydon, a w trakcie nauki w szkole zaczęła pisać swoje pierwsze utwory. W wieku 17 lat zaczęła grać na gitarze[14]. Podczas nauki w szkole poznała Mike’a Batta, który wkrótce został jej menedżerem i producentem[15]. Batt poszukiwał wykonawcy, który potrafiłby śpiewać „jazz i blues w interesujący sposób”. Usłyszawszy utwór Meluy „Faraway Voice”, który ta napisała ku czci swojej muzycznej idolki, Evy Cassidy, zaoferował jej podpisanie kontraktu płytowego z wytwórnią muzyczną Dramatico[16].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/00/Katie_Melua_at_signing.jpg/220px-Katie_Melua_at_signing.jpg)
Na początku listopada 2003 wydała debiutancki album studyjny pt. Call Off the Search[17], z którym adotarł do pierwszego miejsca listy najczęściej kupowanych płyt w Wielkiej Brytanii[18], gdzie odebrała certyfikat sześciokrotnie platynowej płyty za sprzedaż w ponad 1,9 mln sztuk[19]. Z albumem dotarła także na wysokie miejsca list sprzedaży w kilku innych krajach[20][21][22][23]. Album promowała singlami: „The Closest Thing to Crazy”[24], „Crawling Up a Hill”[25] i tytułową piosenką[26]. W 2004 jako jedna z wokalistek supergrupy Band Aid 20 nagrała nową wersję utworu „Do They Know It’s Christmas?”, a dochód ze sprzedaży singla wsparł mieszkańców Etiopii w walce z głodem[27].
W marcu 2005 wystąpiła z zespołem Queen podczas koncertu charytatywnego ku czci Nelsona Mandeli z cyklu 46664 (granego na rzecz leczenia AIDS). Występ z muzykami grupy Queen uznała za „spełnienie marzeń z dzieciństwa”[28][29][30]. Również w 2005 wydała pierwszy w dorobku album koncertowy pt. On the Road Again, zawierający zapis dźwiękowy i filmowy z jej koncertu zagranego w marcu w Fairfield Halls Croydon[31]. W kwietniu odebrała nagrodę Echo za najlepszy debiut roku[32] oraz statuetkę DVD Champion 2005 – Nagroda Artysty Muzycznego za płytę koncertową[33]. We wrześniu 2005 wydała album pt. Piece by Piece[34], z którym zadebiutowała na pierwszym miejscu listy najczęściej kupowanych płyt w Norwegii[35] oraz dotarła na szczyt list sprzedaży m.in. w Polsce[36] i kilku innych krajach Europy[37][38][39]. Album promowała singlem „Nine Million Bicycles”[40], który stał się jednym z jej największych przebojów oraz został uznany największym przebojem w historii muzyki przez czytelników magazynu „Watch and Listen”[41]. Niedługo po premierze utworu pisarz i naukowiec Simon Singh uznał tekst piosenki za „nieoddający prawdziwych wyników badań astrofizyków oraz je kwestionujący”[42], na co Melua odpowiedziała nagraniem nowej wersji hitu, tym razem zawierającym prawdziwe dane naukowe[43], a także stwierdzeniem, że „teksty piosenek to ekspresja pewnych uczuć, a nie traktat naukowy. Muzyka rządzi się swoimi zasadami, nie potrzebuje pytać naukowców o zgodę na każdy wers piosenki”[44]. Na pozostałe single z płyty wybrała: „Spider’s Web”[45], „It’s Only Pain”[46], „Shy Boy”[47] i „I Cried for You”. Na ostatnim singlu umieściła też własną wersję utworu zespołu The Cure „Just Like Heaven”[48][49], którą nagrała na potrzeby ścieżki dźwiękowej do filmu Jak w niebie (2005)[50].
W 2006 wystąpiła w Operze Leśnej w Sopocie jako support przed koncertem Eltona Johna, a także trafiła do Księgi Rekordów Guinnessa jako artystka, która zagrała najgłębszy podwodny koncert – występ odbył się w stacji pod platformą wiertniczą Statoil Troll A, umieszczoną 303 m pod powierzchnią Morza Północnego przy wybrzeżu Norwegii[51], a zapis filmowy z koncertu został wydany na album pt. Concert Under the Sea z czerwca 2007[52]
To był zdecydowanie najbardziej surrealistyczny koncert, jaki kiedykolwiek dałam. Sam zjazd windą na dół trwał osiem minut. Na pewno zapamiętam to do końca życia.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/19/Katie_Melua_at_North_Sea_Jazz_Festival.jpg/240px-Katie_Melua_at_North_Sea_Jazz_Festival.jpg)
W lipcu 2007 wystąpiła w Hamburgu w ramach serii koncertów Live Earth, a w październiku wydała album pt. Pictures[53], który nagrała z perkusjonalistą Rayem Cooperem oraz Irlandzką Orkiestrą Filmową[54]. Był to jednocześnie ostatni album, którego producentem był Batt[55]. Album promowała singlami: „If You Were a Sailboat”[56], „If the Lights Go Out”[57] i „Ghost Town”[58]. Początkowo trzecim singlem promującym płytę miała być piosenka „What I Miss About You”, napisana we współpracy z Andreę McEwan, która została także współautorką innego numeru z krążka – „Dirty Dice”[59]. Na krążku umieściła także m.in. cover piosenki „In My Secret Life” z repertuaru Leonarda Cohena[53] oraz utwór „Mary Pickford (Used to Ear Roses)”, który napisała w hołdzie aktorce kina niemego Mary Pickford[60]. Na rozszerzonej wersji albumu umieściła też odświeżoną aranżację piosenki Prince’a „Under the Cherry Moon”[61]. W maju 2008 wydała swój drugi album koncertowy pt. iTunes Live: Berlin Festival[62]. W tym samym roku została ambasadorką marki odzieżowej Eric Bompard[63] W 2009 wydała album koncertowy pt. Live at the O2 Arena, zawierający zapis dźwiękowy z koncertu w O2 Arena[64].
Pod koniec maja 2010 album studyjny pt. The House, którego producentem został William Orbit[65]. Płytę promowała singlami: „A Happy Place”[66], „The Flood”[67] i „To Kill You with a Kiss” (na płycie jako „I’d Love To Kill You”). Z albumem dotarła do czołówki listy najczęściej kupowanych płyt w wielu krajach[68][69][70], m.in. dotarła do pierwszego miejsca notowania w Polsce[71] i Szwajcarii[72]; w obu krajach uzyskał status platynowej płyty za sprzedaż[73][74].
W drugiej połowie 2010 zdiagnozowano u niej załamanie nerwowe, spowodowane przepracowaniem, dlatego lekarze zalecili jej poddanie się hospitalizacji oraz przerwę w trasie koncertowej[75]. W związku z chorobą terminy wszystkich zaplanowanych koncertów wokalistki zostały przeniesione na kolejny rok[76].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2f/European_Border_Breakers_Awards_2011_-_Katie_Melua_%26_Jools_Holland-_by_Ren%C3%A9_Keijzer.jpg/240px-European_Border_Breakers_Awards_2011_-_Katie_Melua_%26_Jools_Holland-_by_Ren%C3%A9_Keijzer.jpg)
W 2011 wydała minialbum pt. Tour 2011, zawierający cztery nagrania zarejestrowane w trakcie prób do występów podczas trasy koncertowej[77], a także reklamowała markę samochodową Opel[78]. W marcu 2012 wydała album pt. Secret Symphony, który nagrała z Bettem[79]. Album dotarł do pierwszego miejsca listy najczęściej kupowanych albumów w Polsce[80], gdzie dodatkowo zdobył certyfikat platynowej płyty[81]. Płytę promowała singlami: „Better Than a Dream”[82], „Moonshine”[83] i „The Wall of the World”[84]. We wrześniu 2013 wydała album pt. Ketevan[85], który promowała singlami „The Love I’m Frightened Of”[86] i „I'll Be There”[87]. Niedługo potem zakończyła współpracę z dotychczasowymi współpracownikami, dzięki czemu zaczęła odkrywać nowe kierunki muzyczne[88]. W marcu 2015 zagrała koncert w łódzkiej Atlas Arenie w ramach koncertowego cyklu Night of the Proms – Classic Meets Pop[7].
14 października 2016 wydała siódmy album pt. In Winter, którą nagrała we współpracy z gruzińskim chórem żeńskim Gori[89]. Jak przyznała w wywiadzie dla serwisu muzycznego JazzSoul.pl, zespół poznała za pośrednictwem aplikacji Spotify, dodała też, w tym czasie „musiała spędzić sporo czasu, by sama odkryć [świetne pomysły na to, jak nagrywać i pisać poprawnie piosenki]”[88]. Sam album opisała jako „pełnię emocji zimowego czasu, myśli o domu, kiedy jesteś imigrantem przenoszącym się z Gruzji do Wielkiej Brytanii”[88].
1 lutego 2024 do sieci trafił teledysk z piosenką "End of Summer" autorstwa Katie Meluy. Utwór jest anglojęzyczną wersją piosenki "Koniec Lata" z filmu "Chłopi"[90]
Inspiracje
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/ba/Katie_Melua_%28ZMF_2016%29_jm14699.jpg/220px-Katie_Melua_%28ZMF_2016%29_jm14699.jpg)
Do swoich muzycznych inspiracji zalicza artystów, takich jak m.in.: Philip Glass[7], Paul Simon, Eva Cassidy[14], Freddie Mercury, Nina Simone i Ella Fitzgerald[91].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Należy do Gruzińskiego Kościoła Prawosławnego[53]. Przed ukończeniem 21. roku życia posiadała trzy obywatelstwa: radzieckie i gruzińskie oraz brytyjskie, które przyjęła w sierpniu 2005[92].
18 stycznia 2012 poinformowała o przyjęciu zaręczyn Jamesa Toselanda[93]. Pobrali się 1 września 2012 w Królewskich Ogrodach Botanicznych w Kew w Londynie[94][95]. Ma syna Sandro (ur. 2022)[96].
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
- Call Off the Search (2003)
- Piece by Piece (2005)
- Pictures (2007)
- The House (2010)
- Secret Symphony (2012)
- Ketevan (2013)
- In Winter (2016)
- Album No. 8 (2020)
- Love & Money (2023)
Filmografia
[edytuj | edytuj kod]Ścieżka dźwiękowa
[edytuj | edytuj kod]Rok | Film | Piosenka |
---|---|---|
2005 | Jak w niebie | „Just Like Heaven” |
2006 | Mía Sarah | „Call off the Search”, „Tiger in the Night” |
Miss Potter | „When You Taught Me How to Dance” | |
2007 | Nancy Drew | „Looking for Clues” |
2009 | Faintheart | „Toy Collection” |
2010 | Turysta | „No Fear of Heights” |
2024 | Chłopi | "End of Summer" |
Gra aktorska
[edytuj | edytuj kod]Rok | Film | Rola |
---|---|---|
2007 | Grindhouse | Świadek morderstwa |
Nagrody
[edytuj | edytuj kod]Rok | Ceremonia | Kategoria | Wynik |
---|---|---|---|
2007 | Echo Award | Najlepsza zagraniczna artystka | Wygrana[97] |
2007 | Goldene Kamera | Zagraniczny Pop | Wygrana[98] |
2006 | Brit Awards | Najlepsza brytyjska artystka | Nominacja[99] |
2006 | Best Pop Act | Nominacja[99] | |
2006 | Echo Award | Najlepsza zagraniczna artystka | Nominacja[100] |
2005 | Najlepszy zagraniczny debiut | Wygrana[101] |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Johnny Loftus: Katie Melua Biography. allmusic.com. [dostęp 2010-05-06]. (ang.).
- ↑ Carl Wilkinson: Georgia on her mind. The Guardian, 2005-02-27. [dostęp 2012-12-12].
- ↑ My Life In Travel: Katie Melua. [w:] The Independent [on-line]. independent.co.uk, 2005-02-26. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Women Front the New British Invasion. dose.ca, 2006-11-09. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Will Stewart: Chilling eyewitness accounts of the cost of the Georgia conflict, where 40,000 refugees are caught in the crossfire. [w:] Daily Mail [on-line]. dailymail.co.uk, 2008-08-11. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Melua Shuns Luxurious Living. contactmusic.com, 2005-05-10. [dostęp 2012-12-13].
- ↑ a b c Paweł Piotrowicz: Katie Melua: smyczkiem po duszy. [w:] Onet.pl [on-line]. muzyka.onet.pl, 2015-03-05. [dostęp 2016-09-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-01)]. (pol.).
- ↑ Frances Hardy: Katie Melua: I’m just an ordinary girl, but don’t ask about my sexuality. [w:] Daily Mail [on-line]. dailymail.co.uk, 2007-11-16. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Philippa Kennedy: Katie Melua earned success on her own terms. thenational.ae, 2008-06-07. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Katie Melua In Gunfire Drama. femalefirst.co.uk, 2005-05-10. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Judy Faber: Second Cup Café: Katie Melua. [w:] CBS [on-line]. cbsnews.com, 2006-07-06. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Ekskluzywny wywiad z Katie Melua. [w:] Newsweek [on-line]. newsweek.pl, 2009-07-10. [dostęp 2016-09-27]. (pol.).
- ↑ Courtney Grimes: “The Closest Thing to Crazy:” An Interview With UK Rocker Katie Melua. epiphone.com, 2005-07-19. [dostęp 2015-01-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-28)]. (ang.).
- ↑ a b Wywiady > Katie Melua. [w:] Magazyn Gitarzysta [on-line]. magazyngitarzysta.pl, 2014-01-07. [dostęp 2016-09-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-01)]. (pol.).
- ↑ New Music: Katie Melua. BBC NEWS, 2003-11-10. [dostęp 2012-12-16]. (ang.).
- ↑ Richard Harrington: Katie Melua: A Debut With a Familiar Refrain. [w:] The Washington Post [on-line]. washingtonpost.com, 2004-06-16. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Johnny Loftus: Katie Melua – Call Off the Search. [w:] AllMusic [on-line]. allmusic.com. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ 2004 Top 40 Official Albums Chart UK Archive. [w:] The Official Charts Company [on-line]. officialcharts.com, 2004-01-31. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Brand Barstein: The biggest selling Easy Listening albums of the millennium revealed!. [w:] The Official Charts Company [on-line]. officialcharts.com, 2013-01-15. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Album 40. [w:] Tracklisten [on-line]. danishcharts.com, 2005-01-14. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ VG Lista – Album Top 40. [w:] VG-Lista [on-line]. norwegiancharts.com. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Album Top 40. [w:] Recorded Music NZ [on-line]. charts.org.nz, 2004-08-02. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Dutch Album Top 100. [w:] MegaCharts [on-line]. dutchcharts.nl, 2004-05-08. [dostęp 2015-01-08]. (niderl.).
- ↑ Katie Melua – The Closest Thing To Crazy. discogs.com. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Katie Melua – Crawling Up A Hill. discogs.com. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Katie Melua – Call Off The Search. discogs.com. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Band Aid 20 – Do They Know It’s Christmas?. discogs.com. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Katrina Lobley: Georgia peach. smh.com.au, 2005-05-27. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Queen And Katie Melua Team Up. femalefirst.co.uk, 2005-03-10. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Katie Melua o wspólnym koncercie z zespołem Queen. [w:] TVN24 [on-line]. tvn24.pl. [dostęp 2015-01-09]. (pol.).
- ↑ Katie Melua – On The Road Again. discogs.com. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Katie Melua. antiwarsongs.org. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ „DVD Champion” für Katie Melua und Geißendörfer. mediabiz.de, 2005-10-20. [dostęp 2015-01-09]. (niem.).
- ↑ Katie Melua – Piece By Piece. discogs.com. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ VG Lista – Album Top 40. [w:] VG-Lista [on-line]. norwegiancharts.com. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Oficjalna lista sprzedaży – 2 października 2006. [w:] OLiS [on-line]. olis.onyx.pl, 2006-10-02. [dostęp 2015-01-09]. (pol.).
- ↑ 2005 Top 40 Official Albums Chart UK Archive. [w:] The Official Charts Company [on-line]. officialcharts.com, 2005-10-08. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Album 40. [w:] Tracklisten [on-line]. danishcharts.com, 2006-01-13. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Dutch Album Top 100. [w:] MegaCharts [on-line]. dutchcharts.nl, 2005-10-15. [dostęp 2015-01-08]. (niderl.).
- ↑ Katie Melua – Nine Million Bicycles. discogs.com. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Brent Meslow: ‘Nine Million Bicycles’ voted best song of all time. mediamass.net, 2015-01-09. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Simon Singh: Simon Singh: Katie Melua’s bad science. [w:] The Guardian [on-line]. guardian.co.uk, 2005-09-30. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ 12 or 13.7 billion light years?. [dostęp 2017-10-18]. (ang.).
- ↑ Wolność w muzyce – rozmowa z Katie Melua. tygodnikprzeglad.pl. [dostęp 2017-10-18]. (pol.).
- ↑ Katie Melua – Spider’s Web. discogs.com. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Katie Melua – It’s Only Pain. discogs.com. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Katie Melua – Shy Bo. discogs.com. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Katie Melua – I Cried For You / Just Like Heaven. discogs.com. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Katie Melua makes mellow comeback. [w:] BBC [on-line]. news.bbc.co.uk, 2005-09-26. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Rebecca Murray: „Just Like Heaven” Movie Soundtrack List. movies.about.com. [dostęp 2015-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-06)]. (ang.).
- ↑ Melua’s deep sea gig sets record. [w:] BBC [on-line]. news.bbc.co.uk, 2006-10-02. [dostęp 2015-01-10]. (ang.).
- ↑ Katie Melua’s concert under the sea. artcle.wn.com, 2007-05-24. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ a b c Katie Melua – Pictures. discogs.com. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Maureen Coleman: Katie true to her heart on new album. belfasttelegraph.co.uk, 2007-07-19. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Neil McCormick: Katie Melua: I want to start afresh. [w:] The Daily Telegraph [on-line]. telegraph.co.uk, 2007-09-15. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Katie Melua – If You Were A Sailboat. discogs.com. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Katie Melua – If The Lights Go Out. discogs.com. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Katie Melua – Ghost Town. discogs.com. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Q&A Interview with Andrea McEwan. hangout.altsounds.com, 2008-12-01. [dostęp 2015-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-01-31)]. (ang.).
- ↑ Mary Pickford (used to eat roses) by Katie Melua. songfacts.com. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Siri Holm: Katie Melua er klar med nyt. gaffa.dk, 2011-09-08. [dostęp 2015-01-09]. (duń.).
- ↑ iTunes Live: Berlin Festival – Katie Melua. [w:] iTunes [on-line]. itunes.apple.com. [dostęp 2015-01-10]. (pol.).
- ↑ Kimberly Thrower: Katie Melua named as the face of Eric Bompard cashmere. [w:] The Daily Telegraph [on-line]. telegraph.co.uk, 2009-08-13. [dostęp 2015-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-05-19)]. (ang.).
- ↑ Katie Melua – Live At The O² Arena. discogs.com. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Katie Melua – The House. discogs.com. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Katie Melua – A Happy Place. discogs.com. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Katie Melua – The Flood. discogs.com. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Ultratop 50 Albums. [w:] Ultratop 50 [on-line]. ultratop.be, 2010-06-05. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Paul Sexton: Katie Melua Sets Up ‘House’ Atop European Chart. [w:] Billboard [on-line]. billboard.com, 2010-06-04. [dostęp 2015-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-08)]. (ang.).
- ↑ Paul Sexton: Katie Melua Returns To Euro Chart Summit. [w:] Billboard [on-line]. billboard.com, 2010-06-24. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Oficjalna Lista Sprzedaży / 28 czerwca 2010. [w:] OLiS [on-line]. olis.onyx.pl, 2010-06-28. [dostęp 2015-01-09]. (pol.).
- ↑ Schweizer Hitparade – Alben Top 100. [w:] Schweizer Hitparade [on-line]. hitparade.ch, 2010-06-06. [dostęp 2015-01-09]. (niem.).
- ↑ Awards / Search for: Katie Melua The House. [w:] Schweizer Hitparade [on-line]. swisscharts.com. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ ZPAV :: Bestsellery i wyróżnienia – Wyróżnienia – Platynowe płyty CD – Przyznane w 2010. [w:] ZPAV [on-line]. bestsellery.zpav.pl. [dostęp 2015-01-09]. (pol.).
- ↑ Singer Katie Melua: I’ve had a breakdown. [w:] Daily Mail [on-line]. dailymail.co.uk, 2011-02-21. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ Katie Melua: staram się zawsze mieć przy sobie rodzinę. [w:] Onet.pl [on-line]. muzyka.onet.pl, 2011-04-22. [dostęp 2015-01-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-20)]. (pol.).
- ↑ Katie Melua – Tour 2011. discogs.com. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Piosenkarka Katie Melua nowym ambasadorem marki Opel. media.gm.com, 2010-11-15. [dostęp 2015-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-10)]. (pol.).
- ↑ Katie Melua – Secret Symphony. discogs.com. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Oficjalna Lista Sprzedaży / 19 marca 2012. [w:] OLiS [on-line]. olis.onyx.pl, 2012-03-19. [dostęp 2015-01-09]. (pol.).
- ↑ ZPAV :: Bestsellery i wyróżnienia – Wyróżnienia – Platynowe płyty CD – Przyznane w 2012. [w:] ZPAV [on-line]. bestsellery.zpav.pl. [dostęp 2015-01-09]. (pol.).
- ↑ Katie Melua – Better Than A Dream. discogs.com. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Katie Melua – Moonshine. discogs.com. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Katie Melua – The Walls Of The World. discogs.com. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Katie Melua – Ketevan. discogs.com. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Katie Melua – The Love I’m Frightened Of. discogs.com. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ Katie Melua – I Will Be There. discogs.com. [dostęp 2015-01-09]. (ang.).
- ↑ a b c Sergiusz Królak: “Moja muzyka nie jest stworzona dla masowej publiczności” – wywiad z Katie Meluą. [w:] JazzSoul.pl [on-line]. jazzsoul.pl, 2016-10-14. [dostęp 2016-10-19]. (pol.).
- ↑ In Winter – Katie Melua. [w:] iTunes [on-line]. itunes.apple.com. [dostęp 2016-10-19]. (ang.).
- ↑ Katie Melua i "Chłopi". Teledysk trafił do sieci [online], trojka.polskieradio.pl [dostęp 2024-02-03] (pol.).
- ↑ Piotr Miecznikowski: Soundtrack do filmu Tarantino? – Wywiad z Katie Melua. [w:] Empik [on-line]. empik.com. [dostęp 2016-09-27]. (pol.).
- ↑ Singer Melua made British citizen. [w:] BBC [on-line]. news.bbc.co.uk, 2005-08-11. [dostęp 2015-01-08]. (ang.).
- ↑ News: Katie announces engagement. www.katiemelua.com, 2012-01-18. [dostęp 2012-06-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-12)]. (ang.).
- ↑ MotoGP star Toesland set to marry Katie Melua today. Energyfm.net, 2012-09-01. [dostęp 2012-09-02].
- ↑ What a beautiful bride! Katie Melua. MailOnline, 2012-09-02. [dostęp 2012-12-11]. (ang.).
- ↑ https://teleshow.wp.pl/katie-melua-zostala-mama-radosna-informacja-pochwalila-sie-w-internecie-6843188297919040a
- ↑ Wolfgang Spahr: Echo Awards handed out in Berlin. [w:] Monsters and Critics [on-line]. 2007-03-27. [dostęp 2010-02-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-11-08)].
- ↑ Katie Melua And Nic Cage Receive German Honour. [w:] Hello! [on-line]. 2 lutego 2007. [dostęp 2010-02-10].
- ↑ a b Brit Awards 2006: The winners. [w:] BBC News [on-line]. 2006-02-15. [dostęp 2010-02-10].
- ↑ DW staff (nda): Berlin Rocks to the Sound Of Echoes. [w:] Deutsche Welle [on-line]. 2005-03-12. [dostęp 2010-02-10].
- ↑ Mandy Carter: Interview: Katie Melua. [w:] MyVillage [on-line]. 1 sierpnia 2006. [dostęp 2010-06-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (5 grudnia 2010)].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Strona oficjalna (ang.)