Niccan B
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() Nowe domy budowane w Niccan B | |
Państwo | |
---|---|
Dystrykt | |
Wysokość |
43 m n.p.m. |
Populacja (2008) • liczba ludności |
|
Nr kierunkowy |
08 |
Położenie na mapie Dystryktu Południowego ![]() | |
Położenie na mapie Izraela ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Niccan B(et) (hebr. ניצן ב'; pol. Pąki kwiatowe) – wieś położona w samorządzie regionu Chof Aszkelon, w Dystrykcie Południowym, w Izraelu.
Leży na nadmorskiej równinie w północno-zachodniej części pustyni Negew, w otoczeniu miast Aszkelon i Aszdod, moszawu Bet Ezra, kibucu Niccananim, oraz wioski Niccan. Na południowy zachód od wioski znajduje się szkoleniowa baza wojskowa Sił Obronnych Izraela - Baza Lahaw.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Historia tutejszej osady rozpoczęła się w grudniu 1943, kiedy to Żydowski Fundusz Narodowy zakupił w tym rejonie 400 akrów ziemi, z sadem drzew cytrusowych, winnicą i dwupiętrowym domem. Utworzone tutaj gospodarstwo rolnicze było wykorzystywane do przyjmowania nielegalnych żydowskich imigrantów lądujących na pobliskich plażach Morza Śródziemnego. Imigranci byli ukrywani przed poszukującymi ich brytyjskimi żołnierzami i policjantami (Mandat Palestyny)[1].
Po 1945 w utworzonym tutaj kibucu Niccanim osiedlili się ocaleni z Holocaustu imigranci z Polski i Rumunii. Na początku wojny o niepodległość z kibucu ewakuowano wszystkie kobiety i dzieci. 7 czerwca 1948 kibuc został zaatakowany i po ciężkiej walce zdobyty przez wojska egipskie. W bitwie o Niccanim zginęło 33 żydowskich obrońców[1]. Egipcjanie całkowicie zniszczyli kibuc, który został odzyskany przez Izraelczyków w listopadzie. Jeszcze w 1949 utworzono wioskę młodzieżową Niccanim (w 1990 została przekształcona w wieś Niccan)[1].
W 1951 w miejscu położonym 3 km na południe od swojego pierwotnego położenia założono współczesny kibuc Niccanim[2].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e0/Karavila_Nitsan.jpg/180px-Karavila_Nitsan.jpg)
Po ewakuacji żydowskich osiedli ze Strefy Gazy w 2005 zamieszkało tutaj wielu mieszkańców z ewakuowanego osiedla Gusz Katif. Zamieszkali oni w 750 wybudowanych tymczasowych domach. Osiedle to zostało nazwane Niccan B lub Niccan 2[3]. Budowie tego nowego osiedla sprzeciwiały się organizacje ekologiczne, które obawiały się naruszenia delikatnego ekosystemu nadmorskich wydm[4].
W 2007 osiedle uzyskało status samodzielnej wioski.
Edukacja, kultura i sport
[edytuj | edytuj kod]W wiosce znajduje się szkoła podstawowa, ośrodek kultury oraz boisko do piłki nożnej.
Komunikacja
[edytuj | edytuj kod]Przy południowej granicy wioski przebiega droga nr 3631 , którą jadąc na zachód dojeżdża się do wioski Niccan, lub jadąc na wschód dojeżdża się do drogi ekspresowej nr 4
(Erez–Kefar Rosz ha-Nikra).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Women of Valor Center - Nitzanim. [w:] The Society for Preservation of Israel Heritage Sites [on-line]. [dostęp 2008-12-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (6 października 2007)]. (ang.).
- ↑ Nitzanim Beach. [w:] Gems in Israel [on-line]. [dostęp 2008-12-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (1 czerwca 2016)]. (ang.).
- ↑ The Day After / Housing - First families move to Nitzan homes; others opt for tents. [w:] Haaretz [on-line]. [dostęp 2008-12-22]. (ang.).
- ↑ Nature Society asks Mazuz to halt Nitzan construction. [w:] Haaretz [on-line]. [dostęp 2008-12-22]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Zdjęcie satelitarne Niccan B Google Maps
- Mapa Niccan B Amudanan