Vladimír Klecanda
![]() | |
Państwo działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Data i miejsce śmierci |
3 kwietnia 1946 |
profesor | |
Specjalność: archiwistyka, historia Czech | |
Habilitacja |
1924 |
Profesura |
1931 |
Nauczyciel akademicki | |
Uczelnia | |
Okres zatrudn. |
1924–1938 |
Uczelnia | |
Okres zatrudn. |
1938–1939 |
Vladimír Klecanda ps. „dr Luděk Kalvoda”(ur. 25 września 1888 w Pradze, zm. 3 kwietnia 1946 tamże) – czeski historyk, archiwista i polityk.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Był synem pisarza i dziennikarza Jana Klecandy[1].
Studiował historię na uniwersytetach w Pradze, Paryżu i Wiedniu. Od 1918 pracował jako archiwista w Archiwum Narodowym w Pradze, a od 1921 do 1923 w Wiedniu[2]. Od 1924 pracował na nowo utworzonym Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie. Od 1928 był profesorem nadzwyczajnym, a w 1932 uzyskał nominację profesorską[2]. W latach 1936−1938 był dziekanem tego wydziału[2]. Był autorem publikacji na temat archiwistyki oraz historii Czech[3].
W 1938 musiał opuścić Słowację i rozpoczął pracę na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Karola[2]. Po wybuchu II wojny światowej zaangażował się w działalność czechosłowackiego ruchu oporu (m.in. był sekretarzem generalnym Centrum Politycznego), używał pseudonimu „dr Luděk Kalvoda”. W grudniu 1939 opuścił Czechy i przez Jugosławię przedostał się do Francji[1]. Od 1940 pracował w Czechosłowackim Komitecie Narodowym, zasiadał w najwyższych władzach emigracyjnego rządu oraz pracował jako komentator radiowy dla BBC[2]. W latach 1943−1945 był redaktorem i wydawcą wydawanego w Londynie miesięcznika „Kruh”. Zajmował się także gromadzeniem materiałów archiwalnych związanych z działalnością czechosłowackiego ruchu oporu i rządu emigracyjnego[2].
Po powrocie do Czechosłowacji został członkiem Czeskiej Partii Narodowo-Społecznej i zasiadał w Tymczasowym Zgromadzeniu Narodowym[2][4]. Po jego śmierci zastąpił go prof. Václav Hlavatý[4].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Jego żona Eva zmarła w 1942 w Auschwitz. Jego córka Eva była więziona w obozie w Ravensbrück i w 1945 powróciła do Czechosłowacji[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Prozatimní NS RČS 1945-1946, 45. schůze, část 1/8 (9. 4. 1946) [online], www.psp.cz [dostęp 2021-09-17] .
- ↑ a b c d e f g Klecanda, Vladimír [online], Encyclopaedia Beliana [dostęp 2021-09-17] (słow.).
- ↑ SKC - Výsledky vyhledávání [online], aleph.nkp.cz [dostęp 2021-09-17] .
- ↑ a b PhDr. Vladimír Klecanda [online], www.psp.cz [dostęp 2021-09-17] .
- Czescy historycy
- Wykładowcy Uniwersytetu Karola
- Wykładowcy Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie
- Czechosłowaccy parlamentarzyści
- Członkowie czechosłowackiego ruchu oporu
- Absolwenci uczelni w Paryżu
- Absolwenci uczelni w Pradze
- Absolwenci uczelni w Wiedniu
- Ludzie urodzeni w Pradze
- Urodzeni w 1888
- Zmarli w 1946