Antoni Beszta-Borowski
{{{tytuły}}} | |
[[Plik:{{{grafika}}}|240x240px|alt=Ilustracja|{{{podpis grafiki}}}]] {{{podpis grafiki}}} | |
Data i miejsce urodzenia |
{{{data urodzenia}}} |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
{{{data śmierci}}} |
Czczony przez |
{{{kościół}}} |
Beatyfikacja |
{{{data beatyfikacji}}} |
Kanonizacja |
{{{data kanonizacji}}} |
Wspomnienie |
{{{wspomnienie}}} |
Atrybuty |
{{{atrybuty}}} |
Patron |
{{{patron}}} |
Szczególne miejsca kultu |
{{{miejsce kultu}}} |
[[Plik:{{{faksymile}}}|130x100px|alt=Faksymile|{{{opis faksymile}}}]] {{{opis faksymile}}} |
Antoni Beszta-Borowski (Urodził się 9 września 1880 we wsi Borowskie Olki, zm. 15 lipca 1943) - duchowny katolicki, błogosławiony Kościoła katolickiego, Wikariusz Generalny Diecezji Pińskiej.
Uczył się w Surażu i w Białymstoku, potem studiował w Seminarium Duchownym w Wilnie gdzie 17 sierpnia 1904 przyjął święcenia kapłańskie. Pracę duszpasterską rozpoczął w Wilnie w kościele św. Rafała, następnie pracował w Surwiliszkach i Prużanie. Od 1920 roku był duszpasterzem w Bielsku Podlaskim pełniąc obowiązki proboszcza i dziekana bielskiego (od 1927 roku).
Po wybuchu II wojny światowej bp. Kazimierz Bukraba mianował ks. Antoniego Wikariuszem Generalnym Diecezji Pińskiej.
15 lipca 1943 został aresztowany przez Niemców i tego samego dnia rozstrzelany w lesie w pobliżu Bielska Podlaskiego wraz z 49 innymi osobami. Uprzednio był przestrzegany przed mającym nastąpić aresztowaniem, ale nie chciał opuścić swoich parafian.
13 czerwca 1999 został beatyfikowany przez Jana Pawła II wraz z grupą polskich męczenników II wojny światowej.
We wsi Borowskie Olki, gdzie się urodził, znajduje się krzyż-pomnik poświęcony jego czci.