Ich Troje
Rok założenia | |
---|---|
Pochodzenie | |
Gatunek | |
Aktywność |
od 1996 |
Wydawnictwo |
Koch International Poland, Universal Music Polska, Sony Music Entertainment Poland, Etiennette Media, Tajner.Co |
Skład | |
Michał Wiśniewski (od 1995) Jacek Łągwa (od 1995) Anna Świątczak (2003–2010, od 2020) | |
Byli członkowie | |
Magda Femme (1995–2001) Justyna Majkowska (2001–2003) Jeanette Vik (2010–2011) Justyna Panfilewicz (2011–2013) Marta Milan (2013–2017) Agata Buczkowska (2017–2020) | |
Współpracownicy | |
Marta Wiśniewska, Elli Mücke | |
Strona internetowa |
Ich Troje – polski zespół pop-rockowy, założony 3 listopada 1995 w Łodzi przez Jacka Łągwę i Michała Wiśniewskiego. Żeński skład grupy wielokrotnie się zmieniał, trzon zespołu od samego początku tworzą jego założyciele.
Zespół nagrywa piosenki głównie w języku polskim, w przeszłości zespół tworzył także w językach: niemieckim, angielskim, hiszpańskim, rosyjskim, włoskim i francuskim[3]. Od debiutu w 1996 zespół nagrał i wydał dziesięć albumów studyjnych: Intro (1996), ITI Cd. (1997), 3 (1999), Ad. 4 (2001), Po piąte... a niech gadają (2002), 6-ty ostatni przystanek (2004), 7 grzechów głównych (2006), Ósmy obcy pasażer (2008), Pierwiastek z dziewięciu (2017) i Projekt X (2022), a także kilka albumów złożonych z kompilacji największych przebojów zespołu. Za albumy Ad. 4 i Po piąte... a niech gadają zespół uzyskał certyfikat diamentowej płyty za sprzedaż w ponad półmilionowym nakładzie[4][a]. Zespół wylansował wiele przebojów, m.in. „Prawo”, „A wszystko to... (bo ciebie kocham)!”, „Powiedz”, „Zawsze z Tobą chciałbym być...”, „Razem a jednak osobno” i „Keine Grenzen – Żadnych granic”.
Zdobywcy licznych wyróżnień muzycznych, m.in. nagrody publiczności w konkursie „Premier” podczas 38. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w 2001[5] oraz pięciu Superjedynek na edycjach festiwalu[6][7], a także nagrody publiczności i Grand Prix 24. Festiwalu Krajów Nadbałtyckich w 2001[8]. Reprezentanci Polski w Konkursie Piosenki Eurowizji w 2003 i 2006[9].
Historia zespołu
Początki
W grudniu 1994 Michał Wiśniewski poznał Jacka Łągwę, z którym pracował przy realizacji musicalu Wielki testament (reż. Jerzy Zbiróg) opartego na tekstach François Villona[10][11][12]. W kwietniu 1995 otworzyli pierwszy profesjonalny klub karaoke w Polsce, w którym również występowali; początkowo działali przy Teatrze Muzycznym w Łodzi, cztery miesiące później przenieśli imprezy do restauracji „Pera”, a następnie do klubu „Wall Street”[13][14]. W tym okresie zrealizowali nagrania studyjne do Wielkiego testamentu, a w studiu wokalnie wsparli ich Artur Pastuszko oraz Magda Pokora, którą dostrzegli na imprezie w klubie karaoke[11]. Spektakl zebrał chłodne recenzje i po zaledwie kilku przedstawieniach został zdjęty z afisza[15]. Wiśniewski i Łągwa w 1995 wydali piosenki ze spektaklu na kasetach pt. Rock’n’Villon, które sprzedawali w swoim klubie karaoke[15][16]. W końcu razem z Pokorą uformowali zespół Ich Troje, którego nazwa nawiązywała do filmu Andrew Fleminga o tym samym tytule[17].
1996–1997: Intro i ITI cd.
Wkrótce zaczęli kompletować piosenki i określili, że jako zespół chcą nagrywać utwory zbliżone gatunkowo do muzyki pop i poezji śpiewanej[16][15]. W styczniu 1996 w podwarszawskim Izabelin Studio zarejestrowali piosenki: „Prawo”, „Jeanny” (z repertuaru Falco), „Ci wielcy”, „Niecierpliwi myśliwi” i „Spadam”[18]. Nagrane piosenki umieścili na demo, z którym następnie udali się do Warszawy, by zainteresować nimi szefów firm fonograficznych, m.in. PolyGramu i Sony Music[19]. W 1996 podpisali z wytwórnią Koch International kontrakt na wydanie trzech płyt[20][21]. W ciągu kolejnych trzech miesięcy dokończyli nagrania materiału na debiutancki album; realizatorami nagrań byli Jarosław Pruszkowski i Stanisław Bokowy[18][22]. W maju wydali singiel z piosenkami: „Prawo”, „Jeanny” i „Spadam”, a także nagrali teledyski do utworów „Prawo” i „Ci wielcy”[23][24]. 9 lipca zagrali pierwszy koncert jako Ich Troje, który zorganizowało im Radio Classic na placu Henryka Dąbrowskiego w Łodzi[25]. Występ został życzliwie przyjęty przez publiczność[26]. Wydali także Singiel II z piosenkami: „Ci wielcy”, „Lęk”, „Cień” i „Prawo”[27].
9 września 1996 wydali swój debiutancki album pt. Intro[28]. W ramach promocji płyty wzięli udział w uroczystej premierze albumu w warszawskim klubie „Classic Terra”, w którym wyemitowali piosenki i teledyski licznie zebranym dziennikarzom[29]. Po wydaniu albumu Wiśniewski założył oficjalny fanklub Ich Troje oraz zainicjował powstanie witryny internetowej www.ichtroje.pl[30]. Największą popularnością z płyty cieszył się utwór „Prawo”, który zadebiutował na trzecim miejscu w notowaniu Muzycznej Jedynki i utrzymał się na szczycie liście przez 16 tygodni[31][32]. Ich piosenki emitowane były w lokalnych rozgłośniach radiowych, zapewniając zespołowi coraz większą rozpoznawalność[33]. Mimo to ich utwory nie były grane w ogólnopolskich rozgłośniach radiowych[34]. Wiśniewski samodzielnie zajął się promocją zespołu, m.in. rozwoził płyty Ich Troje po sklepach i hurtowniach, a także kontraktował dla grupy coraz więcej koncertów w okolicznych domach kultury i salach koncertowych[35]. Już wtedy podczas występów muzycy często się przebierali (np. w lateksowe kostiumy) i wykorzystywali rekwizyty (np. pochodnie), a na scenie towarzyszyła im grupa taneczna „3 Dance”, której choreografem był Adam Śnieg[36][37]. Wkrótce też zaczęli grać koncerty poza Łodzią i występowali jako support brytyjskiego zespołu Smokie[38]. Ich koncerty zbierały pochlebne recenzje, byli chwaleni za innowacyjny, teatralny sposób prezentowania się na scenie[39]. Po jednym z koncertów zostali zaproszeni do występu w programie TVP1 Kawa czy herbata? przez Krzysztofa Kotowskiego, który wkrótce został menedżerem Ich Troje[39]. Za sprzedaż Intro w nakładzie ponad 50 tys. egzemplarzy odebrali w czerwcu 1997 certyfikat złotej płyty[40]. Dzięki wysokiemu nakładowi sprzedanych płyt zostali zaproszeni do występu na 34. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, na którym wykonali „Prawo”[41].
Od maja do lipca 1997 nagrywali w Izabelin Studio materiał na drugą płytę[42]. Rozczarowani biernością wytwórni Koch w promocję Ich Troje, jeszcze przed wydaniem albumu renegocjowali umowę z firmą, która gwarantowała muzykom prawo do zerwania kontraktu, jeśli nakład nowej płyty nie osiągnie 100 tys. sztuk w cztery miesiące od premiery[43]. Album pt. ITI Cd. został wydany 18 września 1997 i był promowany singlem „Lustro”[44]. Premierze towarzyszyła promocja radiowa (w kilkunastu lokalnych rozgłośniach oraz w ogólnopolskim radiu RMF FM), a także spotkania autorskie w Łodzi i kilku pobliskich miastach oraz koncert w łódzkiej Hali Sportowej[45][46]. Mimo intensywnej promocji album uzyskał niskie wyniki sprzedaży, dlatego kilka miesięcy po premierze płyty wygasł kontrakt Ich Troje z Koch[47][48]. W tym czasie, na zlecenie Telewizji Regionalnej Bydgoszcz, zespół napisał i nagrał piosenkę „Milion serc” na potrzeby promocji Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy, a dochód ze sprzedaży 1 tys. sztuk singla zasilił konto WOŚP[49][48]. Muzycy otrzymali też propozycję nagrania piosenki do filmu Marcina Ziębińskiego Gniew, jednak do realizacji planu nie doszło z uwagi na konflikt Ich Troje z wytwórnią[50].
1998–2000: 3
Po zakończeniu współpracy z Koch podpisali kontrakt z wytwórnią PolyGram[51]. Wiśniewski pod koniec 1997 w swoim domu pod Łodzią otworzył wraz z Matthiasem Reimem studio nagrań „Reim Music Factory”[52], w którym wraz z Łągwą i Pokorą pracował nad trzecią płytą Ich Troje[53][54]. W maju 1998 w berlińskim studiu nagrali utwór „ŁKS mistrzem Polski”, będący hymnem Łódzkiego Klubu Sportowego[55][56]. Singiel z tą piosenką rozszedł się w nakładzie 2 tys. egzemplarzy[56]. Zespół wcześniej złożył propozycję nagrania piosenki klubowej Widzewowi Łódź, jednak klub odrzucił ofertę[56]. Również w 1998 zagrali kolejną serię koncertów oraz wystąpili m.in. w świątecznym odcinku programu TVP Rower Błażeja[57].
24 maja 1999, po dwóch miesiącach nagrań, nakładem Universal Music Polska wydali album pt. 3[58][59]. Premierę płyty poprzedzili wydaniem singla „A wszystko to... (bo ciebie kocham)!”, będącego coverem piosenki „Alles aus Liebe” zespołu Die Toten Hosen, który to stał się wielkim przebojem i zapewnił Ich Troje ogólnopolski rozgłos[60][61]. Za utwór otrzymali nagrodę Play Box przyznawaną przez rozgłośnie radiowe[62]. Dzięki sukcesowi trzeciej płyty jeszcze więcej koncertowali po kraju[62]. 28 września 1999 nakładem wytwórni Koch ukazała się składanka przebojów Ich Troje pt. The Best of...[63]. W grudniu 1999 zespół wydał reedycję 3, wzbogaconą o remiksy piosenek „A wszystko to… (bo ciebie kocham!)” i „Jeanny – End of the Story” oraz wiązankę swoich przebojów „Hit Mix ’99” w aranżacji Marka Błaszczyka[63][62].
W 2000 nagrali hymn dla klubu koszykarskiego Warbud Polonia Warszawa[64] oraz wystąpili w programie Muzyka łączy pokolenia, w którym zaprezentowali swoją interpretację przeboju Tercetu Egzotycznego „Pamelo żegnaj”[65]. W tym okresie ich nowym menedżerem został Maciej Durczak[66].
2001: Ad. 4
Na początku 2001 zaczęli nagrania materiału na kolejny album[67]. Wiśniewski w trakcie prac nad płytą zafarbował włosy na czerwono, czyniąc z nowej fryzury swój znak rozpoznawczy[68][69]. W pierwszym kwartale roku muzycy nakręcili teledysk do singla „Razem, a jednak osobno”[70]. 26 marca 2000 ogłosili odejście z Ich Troje Magdy Femme, która postanowiła skupić się na rozwoju kariery solowej[71][72]. Po bezowocnym castingu na nową wokalistkę Wiśniewski i Łągwa zaprosili do współpracy Justynie Majkowskiej, która już wcześniej pracowała z duetem, nagrywając chórki do kilku utworów ze spektaklu Wielki testament[73][74]. Majkowska początkowo miała jedynie śpiewać na koncertach Ich Troje do czasu znalezienia przez grupę docelowej wokalistki, jednak za namową Wiśniewskiego dołączyła do składu na stałe[75].
Pierwszy koncert Ich Troje w nowym składzie odbył się w kwietniu 2001 podczas studenckich połowinek w klubie Stodoła w Warszawie[76]. Podczas koncertu muzyków dostrzegła Nina Terentiew, ówczesna dyrektor programowa TVP2, na której zaproszenie wystąpili w katowickim Spodku podczas telewizyjnego koncertu Kocham cię, życie[77][78]. Również w kwietniu wydali singiel „Powiedz”, który stał się ogólnopolskim przebojem[79][78]. W ramach zapowiedzi nowej płyty wystąpili w programie Teleexpress i telewizyjnym koncercie z okazji Święta Łodzi, na którym wykonali premierowe piosenki oraz hity z poprzednich albumów[79][78]. W maju rozpoczęli kolejną trasę koncertową[80].
4 czerwca 2001 wydali album pt. Ad. 4, który podpisywali podczas spotkania prasowego w warszawskim Empiku, na które przyszło ok. 500 osób[81]. Z krążkiem zadebiutowali na pierwszym miejscu listy najczęściej kupowanych płyt w kraju[82] i utrzymali się na szczycie notowania przez 18 tygodni[83]. Tylko w dniu premiery album rozszedł się w nakładzie 56 tys. egzemplarzy, za co muzycy odebrali certyfikat złotej płyty podczas 38. KFPP w Opolu, na którym otrzymali także nagrodę publiczności w konkursie „Premier” za utwór „Powiedz”[84][85][86]. Po występie na festiwalu kontynuowali trasę koncertową po Polsce, na której zapowiadał ich Końjo, a choreografką towarzyszącej im grupy tanecznej była Mandaryna[87]. Latem 2001 dali 148 występów, przy czym niekiedy grali po dwa koncerty dziennie[88][89]. Ich publiczność czasem liczyła nawet 70–80 tys. osób, zagrali też koncert na wakacyjnej trasie TVP2 w Niechorzu dla 200 tys. osób na widowni oraz wyprzedali sześć koncertów w Hali Arena w Poznaniu[90]. Mimo to krytycy wciąż uznawali koncerty Ich Troje za kiczowate, choć doceniali pomysły inscenizacyjne zespołu, a samą grupę określali mianem fenomenu na polskiej scenie muzycznej[91]. Utwory Ich Troje, choć cieszyły się dużą popularnością wśród słuchaczy, nadal były bojkotowane przez ogólnopolskie rozgłośnie[92][93]. Wiśniewski, rozczarowani niewybrednymi komentarzami prezenterów Radia Zet o zespole i jego fanach, zażądał zaprzestania emisji utworu „Powiedz” na antenie tej rozgłośni, stając się przy tym pierwszym wykonawcą w historii polskiego rynku muzycznego, który odmówił ogólnopolskiemu radiu nadawania swojej piosenki[94]. W tym okresie muzycy nakręcili także teledyski do singli „Zawsze z Tobą chciałbym być...” i „Razem a jednak osobno”[95][96].
W lipcu 2001 wystąpili na Mazurskiej Biesiadzie Kabaretowej w Mrągowie, na której odebrali certyfikat podwójnie platynowej płyty za sprzedaż Ad. 4[97]. W tym samym miesiącu, reprezentując Polskę z piosenkami „Powiedz” i „Zawsze z Tobą chciałbym być…”, zdobyli Grand Prix 24. Festiwalu Krajów Nadbałtyckich w Karlshamn, a także otrzymali festiwalową nagrodę publiczności[98][8]. Poza tym poparli kandydatów SLD przed wyborami parlamentarnymi, pisząc dla partii utwór promocyjny „Czas normalnej drogi” oraz biorąc udział w jej konwentach wyborczych[99][100]. W sierpniu włączyli się w akcję pomocy ofiarom powodzi, przekazując 60 tys. zł na konto Polskiej Misji Medycznej[101]. W tym samym miesiącu odebrali certyfikat platynowej płyty za sprzedaż 100 tys. sztuk albumu pt. 3[83], a w październiku odebrali diamentową płytę za Ad. 4[102]. W listopadzie zarejestrowali koncert w krakowskim Teatrze STU pod hasłem „Miłość i zdrada”, który następnie wydali na płycie DVD i kasecie VHS o tym samym tytule, wzbogaconym o materiały nakręcone za kulisami widowiska[103]. W grudniu odebrali certyfikat sześciokrotnie platynowej płyty za sprzedaż 950 tys. sztuk Ad. 4 w Polsce[104].
2002–2003: Po piąte… a niech gadają! i Konkurs Piosenki Eurowizji
1 stycznia 2002 premierę miała składanka pt. Koktajl zawierająca nagrania z pierwszych dwóch płyt Ich Troje. Z kolei kompilacje przebojów zespołu były dołączane do czasopism, które to odnotowały sprzedaż w wielomilionowym nakładzie[105]. Muzycy na początku roku rozpoczęli pracę nad kolejną płytą[106]. W kwietniu odebrali trzy statuetki „Mikrofony Popcornu” (dla wokalisty i zespołu roku oraz za przebój roku – „Powiedz”), a także cztery statuetki Złotego Otto od czytelników „Bravo”[107]. Uczestniczyli także w gali rozdania Fryderyków, na której byli nominowani do zdobycia nagrody dla zespołu roku i za album roku pop[108].
Przed premierą kolejnej płyty wypuścili teledyski do singli: „Tango straconych” i „Mam już dość”[109]. 3 maja ruszyli w trasę koncertową, która obejmowała prawie 200 występów w Polsce[110]. 16 maja wydali dwupłytowy album pt. Po piąte... a niech gadają, a w dniu premiery uczestniczyli w kilku spotkaniach autorskich[110]. Z wydawnictwem dotarli do pierwszego miejsca zestawienia najczęściej kupowanych płyt w Polsce[111] i pozostali na szczycie notowania przez 14 tygodni[112]. Tylko w dniu premiery odnotowali sprzedaż 150 tys. egzemplarzy albumu[112], za który ostatecznie uzyskali status diamentowej płyty[113][114]. W czerwcu zagrali półgodzinny recital na 39. KFPP w Opolu oraz odebrali festiwalowe Superjedynki za wygraną w kategoriach: zespół roku, najlepsza płyta pop, przebój roku i wydarzenie roku[115][116]. Na kolejny singiel z płyty wybrali utwory „Zakochaj się” i „Tobą oddychać chcę”, a do drugiej piosenki nakręcili teledysk[117]. W sierpniu ponownie wystąpili na festiwalu w Mrągowie, a w następnym miesiącu dali kolejny show w mrągowskim Amfiteatrze[118]. 9 września podczas koncertu w Sali Kongresowej w Warszawie odebrali diamentową płytę za sprzedaż 700 tys. egzemplarzy Po piąte…[119]
Majkowska podczas trasy koncertowej Ich Troje w USA zdecydowała się na odejście z zespołu, tłumacząc decyzję zmęczeniem[120]. Wiśniewski i Łągwa w drugiej połowie 2002 poinformowali o zawieszeniu działalności Ich Troje na dwa lata z uwagi na chęć promocji w Niemczech[121]. Niedługo później stworzyli zespół Troje, którego wokalistką została Elli Mücke[122]. Nagrali z nią album pt. Keine Grenzen (wydany w czerwcu 2003; rozszedł się w nakładzie ok. 10 tys. egzemplarzy w Niemczech)[123][124], a w marcu 2003 z promującym płytę singlem „Liebe macht Spaß” zajęli szóste miejsce w finale niemieckich eliminacji do 48. Konkursu Piosenki Eurowizji[125][126][127][128][129]. Dwa miesiące wcześniej z utworem „Keine Grenzen – Żadnych granic”, który nagrali z Majkowską, zwyciężyli w finale polskich selekcji, zostając reprezentantami Polski na Eurowizji 2003 w Rydze[130]. W kwietniu 2003, na miesiąc przed występem w konkursie, wydali składankę pt. The Best of Ich Troje, którą promowali singlem „Babski świat” napisanym przez Wiśniewskiego i Łągwę po ogłoszeniu przez Majkowską decyzji o odejściu z zespołu[131]. Album dotarł do pierwszego miejsca na liście sprzedaży i uzyskał status platynowej płyty[132]. Również w kwietniu Wiśniewski i Łągwa wystąpili na charytatywnym pikniku „Odnawiamy nadzieję” na Torze Wyścigów Konnych Służewiec[132]. Na tydzień przed finałem Eurowizji cały zespół uczestniczył w spotkaniu autorskim w łódzkim Empiku, po czym zagrał półgodzinny koncert na ulicy Piotrkowskiej[133]. 24 maja muzycy wystąpili w finale Eurowizji 2003 i zajęli w nim siódme miejsce[134][135][136]. Za promocję ich udziału na Eurowizji, a przy okazji samego konkursu w Polsce, odpowiadała m.in. stacja TVN, która od marca do czerwca 2003 emitowała codzienny reality show Jestem jaki jestem o życiu Wiśniewskiego i kulisach pracy Ich Troje[137].
Majkowska po powrocie do Polski ostatecznie opuściła zespół, a do składu dołączyła Elli Mücke, z którą Wiśniewski i Łągwa wystąpili na 40. KFPP w Opolu i odebrali Superjedynkę za płytę pop (Po piąte… a niech gadają)[138]. Mücke zakończyła współpracę z zespołem ze względu na barierę językową[139]. Nową wokalistką Ich Troje została Anna Świątczak, która była chórzystką podczas 40. KFPP w Opolu i jeszcze tego samego wieczoru dostała propozycję dołączenia do zespołu, a kilka dni później przyjęła ofertę[140][141]. Pierwszy koncert w nowym składzie zagrali w Hamm, następnie dali serię występów w Polsce[142].
2004: 6-ty ostatni przystanek i zawieszenie działalności
3 marca 2004 Wiśniewski ogłosił decyzję o rozwiązaniu zespołu, które poprzedzi premiera ostatniego albumu i letnia trasa koncertowa[143][144]. 5 marca muzycy zagrali dziewięć koncertów w Niemczech[143], a od 27 maja do 4 września grali trasę po Polsce[145]. 21 czerwca wydali album pt. 6-ty ostatni przystanek[146], z którym dotarli do drugiego miejsca listy najczęściej kupowanych płyt w kraju[147] i za którego sprzedaż uzyskali status złotej płyty[148]. Płytę promowali singlem „Letnia piosenka o niczym ważnym”, do którego nakręcili teledysk podczas imprezy „Ich Troje i przyjaciele” transmitowanej przez TVN[146]. Pod koniec października wyruszyli w tygodniową trasę po Stanach Zjednoczonych, gdzie zagrali dla Polonii[149]. 12 grudnia w Kielcach zagrali pożegnalny koncert w ramach imprezy pod hasłem „Bezpieczne Świętokrzyskie – narkotykom stop!”[150].
Wiśniewski w okresie zawieszenia Ich Troje kontynuował solowe projekty oraz m.in. wspierał rozwój kariery muzycznej Mandaryny[151]. Solowo działał również Łągwa[152].
2005–2006: Reaktywacja i ponowny start w Konkursie Piosenki Eurowizji
Na początku 2005 pojawiły się informacje, że obaj pracują nad rosyjskojęzycznym albumem, na który nagrali demo kilku przebojów Ich Troje (m.in. „Powiedz” i „Babski świat”) po rosyjsku[153]. Projekt nie doczekał się wydania m.in. z uwagi na solowy projekt Wiśniewskiego pod szyldem Renia Pączkowska oraz zakończenie współpracy Ich Troje z wytwórnią Universal Music Polska[154].
Dzięki wysokiej sprzedaży płyty 6-ty ostatni przystanek, 24 czerwca Wiśniewski, Łągwa i Świątczak wystąpili w koncercie „Top” na festiwalu TOPtrendy 2005 w Sopocie[155]. Niedługo po festiwalu reaktywowali Ich Troje, a niedługo później zmienili menedżment – miejsce Macieja Durczaka zajęły Magdalena Czerwiec i Joanna Blangiewicz, a później tę funkcję pełnili także Ralf Zielasko, Darek Włosek i Anna Rydel[156]. Od 12 sierpnia do 23 września odbyli trasę koncertową po Polsce w ramach kampanii wyborczej Samoobrony RP i Andrzeja Leppera przed wyborami parlamentarnymi i prezydenckimi[157][158][159][160]. W Darłowie, na pierwszym z 50 koncertów trasy[161], premierowo wykonali utwór „Dokąd idziesz, Polsko?”[162], który był zainspirowany wstąpieniem Polski do Unii Europejskiej[163] i który wydzierżawili Samoobronie na potrzeby jej kampanii parlamentarnej[164], za co mieli zainkasować 2 mln zł[165].
W listopadzie 2005 ogłosili pracę nad nową płytą[166]. Podpisali także kontrakt z wytwórnią EMI Music Poland[167]. Pod koniec roku zgłosili dwie piosenki („Geronimo” i „Follow My Heart”) do programu Piosenka dla Europy 2006[166]. W styczniu 2006 z utworem „Follow My Heart”, który nagrali z Magdą Femme, Justyną Majkowską i gościnnym udziałem Reala McCoya, zwyciężyli w finale selekcji, zostając reprezentantami Polski w 51. Konkursie Piosenki Eurowizji w Atenach[168][169]. Wkrótce podpisali kontrakt z siecią komórkową Samo Swoi, która wsparła finansowo ich przygotowania do występu na Eurowizji[170]. Od lutego i marca przebywali w trasie koncertowej po USA i Kanadzie, gdzie dali 27 występów dla Polonii; nieobecnego za oceanem Łągwę zastąpił Jacek Subociałło[171][172]. W tym międzyczasie wsparli zbiórkę pieniędzy na rzecz rodzin ofiar tragedii w Katowicach, zbierając na ten cel 10 tys. dol[173], a także nagrali utwór „Śląsk jest w niebie” upamiętniający ofiary katastrofy[174]. W kwietniu odbyli przedeurowizyjną trasę promocyjną po Europie[175], a 18 maja wystąpili w półfinale Eurowizji 2006 i zajęli 11. miejsce po zdobyciu 70 pkt, przez co nie awansowali do finału; aby przejść dalej, zabrakło im sześciu punktów[176]. Po powrocie do Polski, od czerwca do września odbywali letnią trasę pt. Sami swoi obejmującą ponad 30 koncertów[177][178][179]; w trasie uczestniczyły także Femme i Majkowska[180].
2006–2009: 7 grzechów głównych i Ósmy obcy pasażer
18 grudnia 2006 wydali album pt. 7 grzechów głównych, który był dostępny w sprzedaży w kioskach Ruchu w ramach zapoczątkowanej przez Wiśniewskiego akcji „Ruch i Muzyka”[181]. Płytę promowali singlem „Bóg jest miłością”, polską wersją piosenki „Awesome God”[182]. Sprzedali 200 tys. egzemplarzy albumu[183]. Na początku 2007 odbyli trasę koncertową po USA i Kanadzie, grając 30 występów dla Polonii[184][185]. Wideorelacja z trasy była emitowana w cotygodniowych blokach w programie Dzień dobry TVN[186]. Od czerwca do września odbyli ogólnopolską trasę koncertową pt. Avans Tour 2007, która obejmowała 30 występów[187][188]. 31 sierpnia w Amfiteatrze Kadzielnia w Kielcach zagrali koncert jubileuszowy pt. „10 lat Ich Troje, ... a niech gadają!”; widowisko transmitowane przez Polsat obejrzało ponad 3,5 mln widzów[189][190]. Pod koniec roku menedżerką Ich Troje została Katarzyna Davies[191].
W czerwcu 2008 wystąpili z „Powiedz” w koncercie jubileuszowym na 45. KFPP w Opolu[192]. Zgłosili się także z utworem „Wchodzę za wszystko” do festiwalowego konkursu „Premier”, jednak nie zostali zakwalifikowani do finału[193]. 8 sierpnia 2008 zajęli drugie miejsce z dance’ową piosenką „Play in Team” na Sopot Hit Festiwal 2008[194][195]. Latem zagrali kilka koncertów w Polsce, Niemczech i Holandii[196]. Pracowali także nad nowym albumem[196], a piosenki z płyty zagrali m.in. 28 października w Teatrze Wielkim w Łodzi podczas koncertu pt. „Zawsze naprzód, nigdy wstecz – 13 powodów” transmitowanego przez Polsat[197][198]. 4 grudnia wydali – ponownie w ramach akcji „Ruch i Muzyka” – album pt. Ósmy obcy pasażer, a jego premierze towarzyszył recital Ich Troje podczas konferencji prasowej w hotelu Hyatt w Warszawie[199]. Album dotarł do zaledwie 42. miejsca na liście sprzedaży w Polsce[200].
W 2009 członkowie Ich Troje skupili się na solowych projektach – Świątczak rozpoczęła swingowy projekt pod hasłem Aniqa, Łągwa wydał album pt. Rozdział drugi, a Wiśniewski rozwijał biznes pokerowy[201]. Wiosną zagrali wspólnie kilka koncertów w Niemczech, latem dali kilkanaście występów w Polsce, a pod koniec roku zagrali kolejną trasę dla amerykańskiej Polonii[202].
2010–2018: Kolejne roszady w zespole i Pierwiastek z dziewięciu
Pod koniec stycznia 2010 zagrali jeszcze jedną trasę dla Polonii, tym razem w USA i Kanadzie[203]. Zajętą solowymi projektami Świątczak na niektórych koncertach Ich Troje w Polsce zastępowała Anna Stanisławska[204]. 18 września w Świerklanach zagrali ostatni koncert ze Świątczak, która postanowiła odejść z Ich Troje, by w pełni rozwijać karierę solową[205][206]. Wiśniewski i Łągwa w drodze przesłuchań wyłonili nową wokalistkę Ich Troje, którą została Jeanette Vik, norweska piosenkarka polskiego pochodzenia[207][208]. W kwietniu 2011 zapowiedzieli wydanie na jesień nowej płyty, ta jednak nie ukazała się w planowanym terminie, bo prace nad materiałem się opóźniały, a Wiśniewski i Łągwa nie mieli inspiracji do tworzenia nowych piosenek[209]. W tym okresie dochodziło także do licznych roszad w żeńskim składzie Ich Troje. Podczas prac nad płytą muzycy zakończyli współpracę z Vik przez jej problemy ze śpiewaniem w języku polskim[210][211]. W tym czasie nową menedżerką Ich Troje została Dominika Tajner-Idzik, ówczesna partnerka życiowa Wiśniewskiego[208]. W czerwcu 2011 kolejną wokalistką zespołu została Justyna Panfilewicz[212], która pracowała z Wiśniewskim przy realizacji programu rozrywkowego Bitwa na głosy[213]. Łągwa i Wiśniewski w 2012 wydali satyryczny utwór „Jadą kibice” z myślą o Mistrzostwach Europy w Piłce Nożnej 2012[214]. Założyciele zespołu ponownie skupili się na solowych występach kosztem koncertów jako Ich Troje, których latem 2012 dali zaledwie kilka[215].
W marcu 2013 Panfiliewicz poinformowała o swoim odejście z Ich Troje, wcześniej nie uprzedzając o tym reszty zespołu[216]. Wiśniewski i Łągwa wówczas zwrócili się z zaproszeniem do Marty Milan, która wcześniej brała udział w przesłuchaniach na wokalistkę formacji[217]. Niedługo później zagrali pierwsze wspólne koncerty w Polsce oraz wylecieli w trasę do USA, jednak wskutek nieporozumienia z organizatorem amerykańskiej trasy dali jedynie dwa z kilkunastu występów[218]. Wiśniewski zarzucał organizatorowi – firmie Christopher Entertainment – brak promocji koncertów i nagłą zmianę warunków współpracy[219]. W maju 2014, mimo prawnego konfliktu z firmą, powrócili do USA, by zagrać koncert w Chicago dla amerykańskiej Polonii[220]. 26 czerwca 2014 zagrali koncert Domówka u Wiśniewskiego, który był transmitowany na YouTube oraz został pokazany dzień później na kanale TVR[221]. W sierpniu 2015 wystąpili na koncercie Disco pod gwiazdami transmitowanym przez Polsat[222]. Wiśniewski w trakcie telewizyjnego widowiska ogłosił rozpoczęcie jubileuszowej trasy koncertowej Ich Troje po Polsce[223]. Rozpoczęta koncertem w Arłamowie trasa cieszyła się dużym zainteresowaniem mediów i publiczności[223]. 24 czerwca 2016 muzycy zagrali w katowickim Spodku koncert pt. „20-lecie Ich Troje – A wszystko to... bo ciebie kocham”, który transmitowała telewizja Polsat[224]; podczas koncertu gościnnie wystąpiły Justyna Majkowska i Anna Świątczak[225]. 17 czerwca 2016 Wiśniewski wydał solowy, dwupłytowy album pt. Nierdzewny / Remixed, na którym umieścił m.in. remiksy 13 największych hitów Ich Troje[226][227]. Płytę promował singlami: „Nie zatrzymasz mnie”[228] i „Krzyk”, który nagrał w duecie z Justyną Majkowską[229]. W kolejnych miesiącach zagrali jubileuszową trasę koncertową po polskich klubach[230].
W grudniu 2016 Milan odeszła z Ich Troje w związku z zobowiązaniami zawodowymi w USA[231]. W tym samym czasie menedżerką zespołu przestała być Dominika Tajner-Idzik[232]. Wiśniewski i Łągwa wówczas zatrudnili na próbę dwie wokalistki koncertowe – Izabellę Rzeszowską (uczestniczkę konkursu „Drzwi do kariery” realizowanego w ramach programu Jestem jaki jestem na TVN) i Agatę Buczkowską, która pojawiła się jako statystka w teledysku do utworu „Nie zatrzymasz mnie”[233]. Po kilku wspólnych koncertach zdecydowali, że nową wokalistką Ich Troje będzie Buczkowska[234]. W nowym składzie kontynuowali jubileuszową trasę koncertową po Polsce, której finał odbył się 29 kwietnia w Teatrze Palladium w Warszawie[235]. Zapowiedzieli także rozpoczęcie prac nad nową płytą[236][237]. Album pt. Pierwiastek z dziewięciu wydali 8 grudnia 2017[238]. Płytę promowali teledyskami do singli: „Letnia przygoda”, „Anioły”, „Hejty” oraz „Czerń i biel”[239][240][241][242]; wideoklip do pierwszego z utworów wzbudził kontrowersje z uwagi na poruszenie w nim wątku seksu podczas pielgrzymki[243]. Z albumem dotarli do 37. miejsca na liście bestsellerów w Polsce[244].
W 2018 zagrali na wielu imprezach klubowych, ale także wystąpili m.in. na festiwalach: Disco Stars Festival w Jarocinie i na Festiwalu Piosenki Radiowej w Kielcach[245].
Od 2019: Projekt X
W październiku 2019 podczas przyjęcia urodzinowego Jacka Łągwy Wiśniewski zapowiedział 10. album Ich Troje – X przykazań, czyli projekt X[246]. Jesienią 2019 Wiśniewski i Łągwa byli jurorami w jednym z odcinków programu Szansa na sukces z piosenkami Ich Troje[247]. Nieobecność Buczkowskiej w programie wywołała spekulacje o rozłamie w zespole[247]. Buczkowska w listopadzie 2019 została wyłączona z koncertowania z zespołem, a jej miejsce wówczas zajmowała Anna Świątczak, która w tym okresie współpracowała z Ich Troje jako menedżerka[248]. Na początku 2020 premierę miał, ciepło przyjęty przez internautów, teledysk do piosenki „Wypijmy za to” z udziałem Justyny Majkowskiej, a także remiks tego utworu w wykonaniu Buczkowskiej[249]. Wokalistka po konflikcie z Wiśniewskim nie podpisała nowej umowy i rozstała się z zespołem[250][251][252][253]. W marcu 2020 Wiśniewski ogłosił, że wokalistką Ich Troje ponownie będzie Świątczak, która wówczas towarzyszyła im w trasie koncertowej dla amerykańskiej Polonii[254][251][253]. Pierwszy wspólny koncert po przerwie zagrali w listopadzie 2019 w Lublinie podczas trasy Michał Wiśniewski Akustycznie[255], a wcześniej wystąpili razem w jednym ze specjalnych odcinków teleturnieju Jaka to melodia?[256]. Pracę nad następną płytą i przygotowania do kolejnej trasy koncertowej zakłóciła im pandemia COVID-19[257].
W lipcu 2022 wydali album pt. Projekt X, który promowali singlem „Nie szukaj mnie”. W sierpniu tego samego roku w ramach Festiwalu Weselnych Przebojów w Mrągowie transmitowanego przez Polsat zagrali recital z okazji 25-lecia działalności artystycznej, podczas którego wykonali swoje największe przeboje, m.in. z gościnnym udziałem Dody, Etiennette i Xaviera Wiśniewskich oraz Justyny Majkowskiej[258].
Charakterystyka zespołu
Ich Troje wykonuje piosenki głównie popowe, pop-rockowe[1][2] i rockowe[259] oraz ballady[260], a także utwory inspirowane rockiem gotyckim, punk rockiem i heavy metalem[261]. Dziennikarz Marek Niedźwiecki opisał muzykę Ich Troje jako „fabularyzowany pop”[15]. Jacek Łągwa twierdzi, że muzyczną wizerunku zespołu jest fakt, iż ich płyty nie są spójne muzycznie, bo zawarte na nich utwory są utrzymane w różnych stylizacjach[262].
Niektóre piosenki Ich Troje są spolszczonymi przez Michała Wiśniewskiego coverami utworów niemieckich artystów, takich jak Die Toten Hosen[263][264], Matthias Reim, Rosenstolz, Falco, Die Ärzte czy Rich Mullins[265].
Już po premierze debiutanckiego albumu krytycy mieli podzielone zdanie o Ich Troje – jedni doceniali ich za niekonwencjonalne brzmienia i nowatorskie spojrzenie na muzykę, drudzy osadzali ich twórczość w kiczowatej stylistyce lat 80[266].
Dyskografia
- Albumy studyjne
Rok | Tytuł | Pozycja na liście | Sprzedaż | Certyfikat |
---|---|---|---|---|
POL | ||||
1996 | Intro
|
– |
|
|
1997 | ITI Cd.
|
44[267] | ||
1999 | 3
|
2[268] |
|
|
2001 | Ad. 4
|
1[267] |
|
|
2002 | Po piąte... a niech gadają
|
1[270] |
|
|
2004 | 6-ty ostatni przystanek
|
2[271] |
|
|
2006 | 7 grzechów głównych
|
– |
|
|
2008 | Ósmy obcy pasażer
|
42[273] | ||
2017 | Pierwiastek z dziewięciu
|
37[274] | ||
2022 | Projekt X
|
|||
„–” pozycja nie była notowana. |
- Kompilacje
Rok | Tytuł | Pozycja na liście | Sprzedaż | Certyfikat |
---|---|---|---|---|
POL | ||||
1999 | The best of...
|
– | ||
2002 | Koktajl
|
– | ||
2003 | The Best of Ich Troje
|
1[275] |
| |
2003 | Keine Grenzen
|
– | ||
2016 | Nierdzewny / Remixed (Michał Wiśniewski i Ich Troje)
|
43[278] | ||
„–” pozycja nie była notowana. |
- Albumy koncertowe
Rok | Tytuł | Uwagi |
---|---|---|
2001 | Miłość i zdrada
|
|
2003 | Widowisko jakiego jeszcze nie było
|
|
2008 | Koncert Ich Troje pt. „10 lat Ich Troje, ... a niech gadają!”
|
|
2017 | Live in Cracow
|
- Single
Rok | Tytuł | Pozycje na listach | Album | |||
---|---|---|---|---|---|---|
LP3 [279] |
SLiP [280] |
PiK [281] |
WiR [282] | |||
1996 | „Prawo”[283] | – | – | – | – | Intro |
„Ci wielcy”[283] | – | – | – | – | ||
1997 | „Lustro”[283] | 44 | 46 | – | – | ITI Cd. |
„Milion serc”[283] | – | – | – | – | Singiel niealbumowy | |
1999 | „A wszystko to... (bo ciebie kocham)!”[283] | – | 13 | 1 | – | 3 |
„Jeanny – End of the Story”[283] | – | 66 | 10 | – | ||
„Hit Mix’99, czyli co to jest za jazda”[283] | – | – | – | – | ||
2001 | „Powiedz”[283] | – | 1 | 1 | 1 | Ad. 4 |
„Razem a jednak osobno”[283] | – | 14 | 17 | 11 | ||
„Zawsze z Tobą chciałbym być...”[283] | – | – | – | 1 | ||
2002 | „Tango straconych”[284] | – | 65 | 9 | 6 | Po piąte... a niech gadają |
„Zakochaj się”[285] | – | – | – | – | ||
„Tobą oddychać chcę”[286] | – | – | – | – | ||
„Tolko slowa (Tell Me Why)”[283] | – | – | – | – | ||
2003 | „Keine Grenzen – Żadnych granic”[287] | – | – | – | – | The Best of Ich Troje i Keine Grenzen |
„Babski świat”[283] | – | – | – | – | The Best of Ich Troje | |
2004 | „Letnia piosenka o niczym ważnym”[283] | – | – | – | – | 6-ty ostatni przystanek |
2006 | „Follow My Heart”[288] | – | – | – | – | Singiel niealbumowy |
„Bóg jest miłością”[283] | – | – | – | – | 7 grzechów głównych | |
2007 | „Perfekcyjna miłość”[289] | – | – | – | – | |
2008 | „Play in Team” | – | – | – | – | Ósmy Obcy Pasażer |
2017 | „Letnia przygoda” | – | – | – | – | Pierwiastek z dziewięciu |
2018 | „Anioły” | – | – | – | – | |
„Hejty” | – | – | – | – | ||
„Czerń i biel” | – | – | – | – | ||
„Samo życie” | – | – | – | – | ||
2022 | „Nie szukaj mnie” | – | – | – | – | Projekt X |
„–” oznacza, że singel nie był notowany na danej liście. |
Uwagi
Przypisy
- ↑ a b Ich Troje. Discogs. Cytat: pop-rock, pop, rock (ang.).
- ↑ a b Ich Troje. AllMusic. Cytat: pop/rock (ang.).
- ↑ IchTroje.pl & WisniewskiPoker.Com. wisniewskipoker.com. [dostęp 2010-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-07-18)]. (pol.).
- ↑ ZPAV: diamentowe płyty. zpav.pl. [dostęp 2010-02-28]. (pol.).
- ↑ XXXVIII KFPP – 2001. festiwalopole.tvp.pl. [dostęp 2019-09-12]. (pol.).
- ↑ XXXIX KFPP – 2002. festiwalopole.tvp.pl. [dostęp 2019-09-12]. (pol.).
- ↑ XL KFPP – 2003. festiwalopole.tvp.pl. [dostęp 2019-09-12]. (pol.).
- ↑ a b Ich Troje najlepsi w Karlshamn. [w:] interia.pl [on-line]. muzyka.interia.pl, 2001-07-23. [dostęp 2014-07-20]. (pol.).
- ↑ Eurovision Song Contest 2006 Semi-Final. [w:] EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2014-07-20]. (ang.).
- ↑ Hubert Kęska, Jakub Białek: Wypiłem w życiu sześć tysięcy litrów wódki. Teraz to mi może tylko konfetti z dupy wylatywać. weszlo.com, 2017-12-30. [dostęp 2019-09-10]. (pol.).
- ↑ a b Grabowski 2001 ↓, s. 13–17.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 11–12.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 11–12.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 15–16.
- ↑ a b c d Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 22.
- ↑ a b Grabowski 2001 ↓, s. 17.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 230.
- ↑ a b Grabowski 2001 ↓, s. 18–21.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 27–28.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 19–21.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 28.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 31.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 22–23.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 35, 41–42.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 37.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 23.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 41.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 23–25.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 42–43.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 136–137.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 25.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 46.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 39.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 48.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 51.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 24, 119.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 52.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 27–28.
- ↑ a b Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 56.
- ↑ a b Złote płyty CD przyznane w 1997 roku [online], ZPAV [dostęp 2020-08-25] .
- ↑ XXXIV KFPP – 1997. festiwalopole.tvp.pl. [dostęp 2019-09-12]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 62–63.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 61.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 31.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 32.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 69.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 30, 35–36.
- ↑ a b Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 71–73.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 32–34.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 73.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 74.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 76.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 37.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 81.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 34–35.
- ↑ a b c Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 77.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 79.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 37–40.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 85.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 37–41.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 83, 86.
- ↑ a b c Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 89.
- ↑ a b Grabowski 2001 ↓, s. 41.
- ↑ Prezentacja koszykarzy Polonii-Warbud Sport [online], sport.pl [dostęp 2024-04-23] (pol.).
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 41–42.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 93.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 44.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 45.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 99.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 99–100.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 46–47.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 100.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 86.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 101–102.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 102–106.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 49.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 49–50.
- ↑ a b c Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 108.
- ↑ a b Grabowski 2001 ↓, s. 48–51.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 111.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 50–52.
- ↑ OLiS – sprzedaż w okresie 18.06.2001 – 24.06.2001. olis.onyx.pl. [dostęp 2017-12-30]. (pol.).
- ↑ a b Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 141.
- ↑ Platyna Ich Troje. [w:] Wyborcza.pl [on-line]. lodz.wyborcza.pl, 2001-07-02. [dostęp 2022-04-15]. (pol.).
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 53–54.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 113–115.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 49, 51, 57.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 59.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 118.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 135–136.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 55–57, 62.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 40, 67.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 146.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 146–147.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 59–60, 64–75.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 141, 145.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 58.
- ↑ Festiwal w Karlshamn: Ich Troje zamiast Shazzy. [w:] interia.pl [on-line]. muzyka.interia.pl, 2001-07-20. [dostęp 2014-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-02)]. (pol.).
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 63–64.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 130.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 145.
- ↑ a b Diamentowe płyty CD przyznane w 2001 roku [online], ZPAV [dostęp 2020-08-25] .
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 147.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 147–148.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 151–152.
- ↑ Grabowski 2001 ↓, s. 67–68.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 156.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 160.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 159–161.
- ↑ a b Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 161.
- ↑ OLiS – sprzedaż w okresie 03.06.2002 – 09.06.2002. olis.onyx.pl. [dostęp 2017-12-30]. (pol.).
- ↑ a b Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 163.
- ↑ a b Diamentowe płyty CD przyznane w 2002 roku [online], ZPAV [dostęp 2020-08-25] .
- ↑ Ich Troje sprzedali najwięcej. [w:] interia.pl [on-line]. muzyka.interia.pl, 2003-01-03. [dostęp 2019-10-15]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 166–168.
- ↑ Sylwia Gawłowska: Festiwalowe podium. Krajowy Festiwal Polskiej Piosenki w Opolu 1963–2017 we wspomnieniach artystów. 2018, s. 137–140. ISBN 978-83-938344-7-1.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 168, 172–173.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 171–172.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 174–175.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 185.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 175.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 175–176.
- ↑ Ich Troje z przerwą. [w:] Dziennik Polski [on-line]. dziennikpolski.pl, 2002-11-14. [dostęp 2019-10-15]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 215.
- ↑ Kamil Górecki: Ich troje invited to the German national finals. [w:] ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2002-10-22. [dostęp 2014-07-20]. (ang.).
- ↑ Oliver Rau: NDR: 'Troje will take part in German final!'. [w:] ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2003-01-28. [dostęp 2014-07-22]. (ang.).
- ↑ Sietse Bakker: Official list German participants confirmed. [w:] ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2003-01-24. [dostęp 2014-08-02]. (ang.).
- ↑ Oliver Rau: All 15 German finalists revealed. [w:] ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2003-01-11. [dostęp 2014-08-02]. (ang.).
- ↑ GERMAN NATIONAL FINAL 2003. geocities.com. [dostęp 2014-01-07]. (ang.).
- ↑ Oliver Rau: Ich Troje planning for two national finals. [w:] ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2002-11-26. [dostęp 2014-07-20]. (ang.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 194.
- ↑ a b Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 195.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 195–197.
- ↑ Turcja, nie Polska zwycięzcą Eurowizji 2003. [dostęp 2013-02-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-07)].
- ↑ Eurowizja 2003: Ich Troje na siódmym, Tatu pokonane przez Turcję.. [dostęp 2013-02-05].
- ↑ 2003 – Ich Troje – Keine Grenzen. eurowizja.com.pl, 2003-05-24. [dostęp 2019-10-09]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 188–193.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 204–205.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 188, 205.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 205–208.
- ↑ Daniel Ringby: Ania Światczak new vocalist in Ich Troje. [w:] ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2003-06-07. [dostęp 2014-07-28]. (ang.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 213–219.
- ↑ a b Koniec Ich Troje?. [w:] interia.pl [on-line]. muzyka.interia.pl, 2004-03-03. [dostęp 2019-10-09]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 225.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 228.
- ↑ a b Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 236.
- ↑ OLiS – sprzedaż w okresie 28.06.2004 – 04.07.2004 [online], olis.onyx.pl [dostęp 2010-07-28] (pol.).
- ↑ a b Złote płyty CD przyznane w 2004 roku [online], ZPAV [dostęp 2020-08-25] .
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 238.
- ↑ Pożegnanie Ich Troje. [w:] interia.pl [on-line]. muzyka.interia.pl, 2004-12-11. [dostęp 2019-10-09]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 226–227, 246.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 226–227.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 245.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 245–246.
- ↑ Rusza Festiwal Sopot Toptrendy 2005. [w:] Wirtualnemedia.pl [on-line]. wirtualnemedia.pl, 2005-06-24. [dostęp 2019-10-09]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 248–255.
- ↑ Jak wygląda kampania wyborcza Leppera. gazeta.pl, 12 września 2005. [dostęp 2022-05-01].
- ↑ Bardziej koncert niż wiec. dziennikpolski24.pl, 22 sierpnia 2005. [dostęp 2022-05-01].
- ↑ Jestem, jaki jestem. wspolczesna.pl, 17 listopada 2005. [dostęp 2022-05-01].
- ↑ Festyny Samoobrony. wyborcza.pl, 26 sierpnia 2005. [dostęp 2022-05-01].
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 255.
- ↑ Ich Troje dla Leppera. [w:] interia.pl [on-line]. muzyka.interia.pl, 2005-08-04. [dostęp 2019-09-11]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 226.
- ↑ Wiśniewski zaśpiewa Lepperowi. [w:] Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2005-07-22. [dostęp 2019-09-11]. (pol.).
- ↑ Paweł Piotrowicz: Żałuję, że żałowałem. [w:] Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2008-10-20. [dostęp 2019-09-11]. (pol.).
- ↑ a b Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 266.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 266–267.
- ↑ Piosenka Dla Europy 2006. [dostęp 2013-02-07].
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 270–271.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 272– 274.
- ↑ Powrót Michała Wiśniewskiego. [w:] Wirtualnemedia.pl [on-line]. wirtualnemedia.pl, 2006-04-02. [dostęp 2019-09-19]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 274.
- ↑ Pierwsze grzechy Ich Troje. [w:] Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2006-02-22. [dostęp 2020-02-10]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 272.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 276.
- ↑ Eurovision Song Contest 2006 Semi-Final. [w:] EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2014-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-02-04)]. (ang.).
- ↑ Letnia trasa Ich Troje. [w:] Onet.pl [on-line]. wiadomości.onet.pl, 2006-03-30. [dostęp 2020-02-10]. (pol.).
- ↑ Agnieszka Żądło: Ich Troje – już chałtura czy ciągle szczyty?. warszawa.naszemiastopl, 2006-09-04. [dostęp 2020-02-10]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 272– 275, 280.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 267–269, 280.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 289–290.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 285.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 290, 300.
- ↑ Perfekcyjna miłość Ich Troje. [w:] Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2006-11-22. [dostęp 2020-02-09]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 295.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 296.
- ↑ Ich Troje w klatce. [w:] interia.pl [on-line]. muzyka.interia.pl, 2007-06-01. [dostęp 2019-09-27]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 300–301.
- ↑ 10 lat Ich Troje. [w:] interia.pl [on-line]. muzyka.interia.pl, 2007-09-03. [dostęp 2019-09-27]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 302.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 309.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 316–317.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 316.
- ↑ Sopot Hit Festiwal: Doda, Flinta i Zagrobelny, Ania czy Ich Troje?. [w:] Tuba.pl [on-line]. tuba.pl, 2008-08-08. [dostęp 2019-10-09]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 317–319.
- ↑ a b Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 319.
- ↑ Ich Troje zawsze naprzód. [w:] interia.pl [on-line]. muzyka.interia.pl, 2008-10-22. [dostęp 2019-09-27]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 321.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 323.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 326.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 326–330, 335.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 328, 333, 337.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 337.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 340.
- ↑ Ania Wiśniewska opuściła Ich Troje. [w:] Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2010-07-02. [dostęp 2019-04-01]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 344.
- ↑ Nowa wokalistka Ich Troje Jeanette Vik – Polka urodzona w Norwegii. pomorska.pl, 2010-12-07. [dostęp 2019-09-26]. (pol.).
- ↑ a b Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 350.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 354, 358, 368–369.
- ↑ Ich Troje znów zmienia wokalistkę. Jeanette Vik już nie śpiewa w zespole. Miała problem z językiem polskim. [w:] Super Express [on-line]. se.pl, 2011-06-09. [dostęp 2019-09-26]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 353.
- ↑ „Czekałam na ten przełom” – rozmowa z Justyną Panfilewicz, nową wokalistką zespołu Ich Troje. skierniewice.naszemiasto.pl, 2011-06-17. [dostęp 2019-09-26]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 357.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 368–369.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 369.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 372–373.
- ↑ Marta Milan: Oto nowa wokalistka Ich Troje?. [w:] interia.pl [on-line]. muzyka.interia.pl, 2013-08-07. [dostęp 2019-09-26]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 374–377.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 377.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 391.
- ↑ Domówka 2014 u Wiśniewskiego na żywo w TVR. media2.pl. [dostęp 2014-06-21]. (pol.).
- ↑ „Disco pod Gwiazdami” na żywo w Polsacie. media2.pl. [dostęp 2015-08-13]. (pol.).
- ↑ a b Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 403.
- ↑ Ich Troje: Koncert na 20-lecie zespołu w katowickim Spodku. [w:] interia.pl [on-line]. muzyka.interia.pl, 2016-06-25. [dostęp 2016-06-25]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 403, 412–413.
- ↑ „Nierdzewny”: nowy solowy album Michała Wiśniewskiego. [w:] Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2016-06-17. [dostęp 2019-09-12]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 416.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 409.
- ↑ Justyna Majkowska i Michał Wiśniewski razem. Zobacz teledysk „Krzyk”. [w:] Interia.pl [on-line]. muzyka.interia.pl, 2016-06-14. [dostęp 2016-06-14]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 416–417.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 420.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 420–421.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 423–424.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 425–426.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 428.
- ↑ Ich Troje zaczyna prace nad nową płytą: „Nie pomiędzy wódką a zakąską”. [w:] interia.pl [on-line]. interia.pl, 2017-04-28. [dostęp 2017-05-18]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 429.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 436.
- ↑ Ich Troje wraca z piosenką o... seksie na pielgrzymce. [w:] Radio Zet [on-line]. radiozet.pl, 2017-07-28. [dostęp 2019-09-27]. (pol.).
- ↑ Ich Troje: Michał Wiśniewski i jego „Anioły”. [w:] interia.pl [on-line]. muzyka.interia.pl, 2018-04-03. [dostęp 2019-09-27]. (pol.).
- ↑ Michał Wiśniewski: pogrzeb, nowa płyta, Teledysk „Czerń i Biel”. [w:] Viva! [on-line]. viva.pl, 2018-07-02. [dostęp 2019-09-27]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 430, 445–448.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 430–431.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 436–437.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 452.
- ↑ Michał Wiśniewski zapowiada nową płytę Ich Troje („X przykazań”) 50 lat Jacka Łągwy. [w:] interia.pl [on-line]. interia.pl, 2019-10-03. [dostęp 2020-02-23]. (pol.).
- ↑ a b Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 465.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 465–466.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 466.
- ↑ Michał Wiśniewski potwierdził zmiany w Ich Troje. Pożegnał kolejną wokalistkę.. lelum.pl. [dostęp 2020-02-23]. (pol.).
- ↑ a b Konflikt w zespole Ich Troje. Wiśniewski: nieobliczalne zachowania Agaty stały się codziennością. [w:] Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2020-03-30. [dostęp 2020-06-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-05)]. (pol.).
- ↑ Judyta Wanicka: Agata Buczkowska ujawnia kulisy odejścia z Ich Troje. [w:] Radio Zet [on-line]. radiozet.pl, 2020-03-30. [dostęp 2020-12-18]. (pol.).
- ↑ a b Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 472.
- ↑ Judyta Wanicka: Anna Świątczak wraca do Ich Troje. Wokalistka kompletnie zmieniła image [FOTO]. [w:] Radio Zet [on-line]. radiozet.pl, 2020-03-10. [dostęp 2020-03-14]. (pol.).
- ↑ Michał Wiśniewski i jego była żona Anna Świątczak znów wystąpią razem na scenie. [w:] Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2019-11-19. [dostęp 2020-06-01]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 468–471.
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 472–473.
- ↑ Przemysław Bollin , 25-lecie Ich Troje w Mrągowie. „Zarobiłem 40 baniek, straciłem wszystko, ale tej chwili nie zabierze nam nikt” [online], kultura.onet.pl, 14 sierpnia 2022 .
- ↑ Ich Troje w rockowej wersji. [w:] Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2008-08-05. [dostęp 2019-09-11]. (pol.).
- ↑ Agnieszka Groza: Michał Wiśniewski: Mam świadomość błędów, które popełniłem. [w:] Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2015-11-02. [dostęp 2019-09-12]. (pol.).
- ↑ Maciej Koprowicz: Top 10: Najbardziej rockowe utwory Ich Troje. [w:] Antyradio [on-line]. antyradio.pl, 2018-08-31. [dostęp 2019-09-28]. (pol.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 30.
- ↑ Aleksandra Degórska: 5 polskich przebojów, które są coverami zagranicznych utworów. [w:] Antyradio [on-line]. antyradio.pl, 2019-02-26. [dostęp 2019-09-28]. (pol.).
- ↑ Die Toten Hosen o Ich Troje. [w:] Interia.pl [on-line]. muzyka.interia.pl, 2004-11-20. [dostęp 2019-09-28]. (pol.).
- ↑ Ich Troje – Samples, Covers and Remixes. whosampled.com. [dostęp 2019-09-28]. (ang.).
- ↑ Wiśniewski, Łągwa i Świątczak 2022 ↓, s. 43–46.
- ↑ a b OLiS – sprzedaż w okresie 08.10.2001 – 14.10.2001. olis.onyx.pl. [dostęp 2013-12-08]. (pol.).
- ↑ OLiS – sprzedaż w okresie 12.11.2001 – 18.11.2001. olis.onyx.pl. [dostęp 2010-07-28]. (pol.).
- ↑ Platynowe płyty CD przyznane w 2001 roku [online], ZPAV [dostęp 2020-08-25] .
- ↑ OLiS – sprzedaż w okresie 08.07.2002 – 14.07.2002. olis.onyx.pl. [dostęp 2010-07-28]. (pol.).
- ↑ OLiS – sprzedaż w okresie 21.06.2004 – 27.06.2004. olis.onyx.pl. [dostęp 2010-07-28]. (pol.).
- ↑ Ich Troje: 200 tys. sprzedanych sztuk ostatniej płyty. [w:] Onet.pl [on-line]. wiadomości.onet.pl, 2007-05-01. [dostęp 2020-02-24]. (pol.).
- ↑ OLiS – sprzedaż w okresie 05.01.2009 – 11.01.2009. olis.onyx.pl. [dostęp 2010-07-28]. (pol.).
- ↑ OLiS – sprzedaż w okresie 08.12.2017 – 14.12.2017. olis.onyx.pl. [dostęp 2017-12-21]. (pol.).
- ↑ OLiS – sprzedaż w okresie 21.04.2003 – 04.05.2003. olis.onyx.pl. [dostęp 2010-07-28]. (pol.).
- ↑ Platynowe płyty CD przyznane w 2003 roku [online], ZPAV [dostęp 2020-08-25] .
- ↑ Michał Wiśniewski, Ich Troje – Nierdzewny, Remixed. olis.onyx.pl. [dostęp 2016-07-02]. (pol.).
- ↑ OLiS – sprzedaż w okresie 17.06.2016 – 23.06.2016. olis.onyx.pl. [dostęp 2016-06-30]. (pol.).
- ↑ Lista Przebojów Trójki – Polskie Radio Online [online], lp3.polskieradio.pl [dostęp 2019-06-07] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-07] .
- ↑ SLiP – Statystyki dla wykonawcy Ich Troje. radio.szczecin.pl. [dostęp 2010-07-28]. (pol.).
- ↑ Archiwum Listy Przebojów – Polskie Radio PiK [online], radiopik.pl [dostęp 2019-06-07] .
- ↑ Lista przebojów (notowania 406-418) | Wietrzne Radio [online], wietrzneradio.com [dostęp 2019-04-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-05] (pol.).
Lista przebojów – notowanie 421 [online], Wietrzne Radio, 12 czerwca 2001 [dostęp 2019-04-01] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-01] (pol.).
jw.
Notowania 446-451 | Wietrzne Radio [online], wietrzneradio.com [dostęp 2019-04-12] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-11] (pol.). - ↑ a b c d e f g h i j k l m n Ich Troje: Single. ichtroje.pl. [dostęp 2013-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-13)]. (pol.).
- ↑ Ich Troje – Tango Straconych. discogs.com. [dostęp 2013-12-11]. (ang.).
- ↑ Ich Troje – Zakochaj Się. discogs.com. [dostęp 2013-12-11]. (ang.).
- ↑ Ich Troje – Tobą Oddychać Chcę. discogs.com. [dostęp 2013-12-11]. (ang.).
- ↑ Ich Troje – Keine Grenzen Zadnych Granic. discogs.com. [dostęp 2013-12-11]. (ang.).
- ↑ Ich Troje Feat. Real McCoy – Follow My Heart. discogs.com. [dostęp 2013-12-11]. (ang.).
- ↑ Ich Troje – Perfekcyjna Miłość. discogs.com. [dostęp 2013-12-11]. (ang.).
Bibliografia
- Andrzej Grabowski: A wszystko to… Ich Troje. Reim Music Factory, 2001. ISBN 83-914735-0-3.
- Michał Wiśniewski, Jacek Łągwa, Anna Świątczak: Ich Troje. Biografia. Zysk i S-ka, 2022. ISBN 978-83-8202-639-9.