cukinia
cukinia (język polski)
edytuj- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) bot. odmiana dyni zwyczajnej; zob. też cukinia w Wikipedii
- (1.2) spoż. jarzyna z owoców cukinii (1.1)
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik cukinia cukinie dopełniacz cukinii cukinii celownik cukinii cukiniom biernik cukinię cukinie narzędnik cukinią cukiniami miejscownik cukinii cukiniach wołacz cukinio cukinie
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) kabaczek
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) courgette, zucchini
- arabski: (1.1) كوسا ż, algier. arab. كابويه ż
- baskijski: (1.1) kuiatxo, kalabazin
- bułgarski: (1.1) тиквичка
- duński: (1.2) zucchini w, squash w, courgette w
- esperanto: (1.1) kukurbeto, italia kukurbo
- francuski: (1.1) courgette ż
- hiszpański: (1.1) calabacín m
- ido: (1.1) zukino
- islandzki: (1.1) kúrbítur
- japoński: (1.1) ズッキーニ
- niemiecki: (1.1) Zucchini ż, szwajc. niem. Zucchetti
- nowogrecki: (1.1) κολοκυθάκι n
- portugalski: (1.1) abobrinha
- rosyjski: (1.1) кабачок m; (1.2) кабачок m
- sycylijski: (1.1) cucuzzedda
- ukraiński: (1.1) кабачок m
- węgierski: (1.1) cukkini; (1.2) cukkini
- włoski: (1.1) zucchina ż, zucchino m
- źródła: