buntowniczy
buntowniczy (język polski)
edytuj- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik buntowniczy buntownicza buntownicze buntowniczy buntownicze dopełniacz buntowniczego buntowniczej buntowniczego buntowniczych celownik buntowniczemu buntowniczej buntowniczemu buntowniczym biernik buntowniczego buntowniczy buntowniczą buntownicze buntowniczych buntownicze narzędnik buntowniczym buntowniczą buntowniczym buntowniczymi miejscownik buntowniczym buntowniczej buntowniczym buntowniczych wołacz buntowniczy buntownicza buntownicze buntowniczy buntownicze stopień wyższy bardziej buntowniczy przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik bardziej buntowniczy bardziej buntownicza bardziej buntownicze bardziej buntowniczy bardziej buntownicze dopełniacz bardziej buntowniczego bardziej buntowniczej bardziej buntowniczego bardziej buntowniczych celownik bardziej buntowniczemu bardziej buntowniczej bardziej buntowniczemu bardziej buntowniczym biernik bardziej buntowniczego bardziej buntowniczy bardziej buntowniczą bardziej buntownicze bardziej buntowniczych bardziej buntownicze narzędnik bardziej buntowniczym bardziej buntowniczą bardziej buntowniczym bardziej buntowniczymi miejscownik bardziej buntowniczym bardziej buntowniczej bardziej buntowniczym bardziej buntowniczych wołacz bardziej buntowniczy bardziej buntownicza bardziej buntownicze bardziej buntowniczy bardziej buntownicze stopień najwyższy najbardziej buntowniczy przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik najbardziej buntowniczy najbardziej buntownicza najbardziej buntownicze najbardziej buntowniczy najbardziej buntownicze dopełniacz najbardziej buntowniczego najbardziej buntowniczej najbardziej buntowniczego najbardziej buntowniczych celownik najbardziej buntowniczemu najbardziej buntowniczej najbardziej buntowniczemu najbardziej buntowniczym biernik najbardziej buntowniczego najbardziej buntowniczy najbardziej buntowniczą najbardziej buntownicze najbardziej buntowniczych najbardziej buntownicze narzędnik najbardziej buntowniczym najbardziej buntowniczą najbardziej buntowniczym najbardziej buntowniczymi miejscownik najbardziej buntowniczym najbardziej buntowniczej najbardziej buntowniczym najbardziej buntowniczych wołacz najbardziej buntowniczy najbardziej buntownicza najbardziej buntownicze najbardziej buntowniczy najbardziej buntownicze
- przykłady:
- (1.1) Papież ekskomunikował buntowniczego króla i zwolnił jego poddanych ze złożonej mu przysięgi.
- składnia:
- antonimy:
- (1.1) ugodowy
- hiperonimy:
- (1.1) nieposłuszny, przeciwny
- hiponimy:
- (1.1) antypaństwowy, kontestacyjny, odstępczy, powstańczy, rebeliancki, rewizjonistyczny, rewolucyjny[1]
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bunt mrz, buntowniczość ż, buntownictwo n, buntownik mos, buntowniczka ż, buntowanie n
- czas. buntować ndk.
- przym. buntowny
- przysł. buntowniczo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) mutinous, rebellious, riotous, oppositional, refractory, seditious; (1.2) rebellious, oppositional
- białoruski: (1.1) бунтоўны, бунтарскі, бунтарны, бунтаўшчыцкі; (1.2) бунтоўны, бунтарскі, бунтарны, бунтаўшчыцкі
- francuski: (1.2) rebelle
- hiszpański: (1.1) sedicioso; (1.2) rebelde
- litewski: (1.1) maištingas; (1.2) maištingas
- łaciński: (1.1) asper
- włoski: (1.1) facinoroso, riottoso, sedizioso
- źródła:
- ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.