Tesaloniczanin
Tesaloniczanin (język polski)
edytuj- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) hist. mieszkaniec Tesaloniki
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Tesaloniczanin Tesaloniczanie dopełniacz Tesaloniczanina Tesaloniczan celownik Tesaloniczaninowi Tesaloniczanom biernik Tesaloniczanina Tesaloniczan narzędnik Tesaloniczaninem Tesaloniczanami miejscownik Tesaloniczaninie Tesaloniczanach wołacz Tesaloniczaninie Tesaloniczanie depr. M. i W. lm: (te) Tesaloniczany[1]
- przykłady:
- (1.1) Ci byli szlachetniejsi od Tesaloniczan, przyjęli naukę z całą gorliwością i codziennie badali Pisma, czy istotnie tak jest[2].
- (1.1) Fragment z „Drugiego listu do Tesaloniczan świętego Pawła Apostoła” odczytał ojciec dziecka przystępującego do Pierwszej Komunii Świętej.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Tesalonika ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. Tesalonika + -anin < łac. Thessalonica < gr. Θεσσαλονίκη (Thessalonī́kē)
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Thessalonian, Thessalonican
- francuski: (1.1) Thessalonicien m
- włoski: (1.1) tessalonicese m
- źródła:
- ↑ Hasło „Tesaloniczanin” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
- ↑ Dzieje Apostolskie 17,11, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Marian Wolniewicz).