брить
(Przekierowano z бриться)
брить (język rosyjski)
edytuj- transliteracja:
- britʹ
- znaczenia:
czasownik przechodni niedokonany
- (1.1) golić
czasownik zwrotny niedokonany бри́ться
- (2.1) golić się
- odmiana:
- (1.1) koniugacja I
forma liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. 2 os. 3 os. 1 os. 2 os. 3 os. bezokolicznik брить czas teraźniejszy бре́ю бре́ешь бре́ет бре́ем бре́ете бре́ют czas przeszły m брил бри́ли ż бри́ла n — бри́ло tryb rozkazujący пусть бре́ю брей пусть бре́ет давай(те) брить бре́йте пусть бре́ют czas przyszły бу́ду брить бу́дешь брить бу́дет брить бу́дем брить бу́дете брить бу́дут брить - (2.1) koniugacja I
forma liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. 2 os. 3 os. 1 os. 2 os. 3 os. bezokolicznik бри́ться czas teraźniejszy бре́юсь бре́ешься бре́ется бре́емся бре́етесь бре́ются czas przeszły m бри́лся бри́лись ż бри́лась n — бри́лось tryb rozkazujący пусть бре́юсь бре́йся пусть бре́ется давай(те) бри́ться бре́йтесь пусть бре́ются czas przyszły бу́ду бри́ться бу́дешь бри́ться бу́дет бри́ться бу́дем бри́ться бу́дете бри́ться бу́дут бри́ться
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. бри́тва ż, бритьё n, брадобре́й m
- czas. выбрива́ть ndk., вы́брить dk., забрива́ть ndk., забри́ть dk., обрива́ть ndk., обри́ть dk., отбри́ть dk., пробрива́ть ndk., пробри́ть dk.
- przym. бре́ющий, бри́твенный, бри́тый, небри́тый
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- prasł. *briti (sę) < praindoeur. *bher- → ciąć
- por. scs. брити сѧ, бриѭ сѧ, бритва, ukr. брич, bułg. брич, słń. brȋjem, bríti, czes. břiji, břitva, pol. brzytwa, głuż. britej
- uwagi:
- źródła: