Tatra T3R
Tatra T3R – typ czeskiego tramwaju z połowy lat 90. XX wieku. Tak naprawdę jest to klasyczny tramwaj Tatra T3 z nowym wyglądem, zmodernizowanym wnętrzem i nowym wyposażeniem elektrycznym. Produkcja przebiegała w firmie ČKD Tatra na przełomie roku 1996 i 1997, ogółem wyprodukowano 10 wozów. Planowano także modernizację starszych wozów T3 na typ T3R, jednakże powstał jeden (prototypowy) wagon w roku 1995, drugi 3 lata później. 11 tramwajów T3R jest eksploatowanych w Brnie, 12 wagon T3R jeździł w Pradze.
![]() Skład tramwajów Tatra T3R w Brnie | |
Dane ogólne | |
Kraj produkcji | |
---|---|
Producent | |
Miejsce produkcji | |
Lata produkcji |
1996–1997 |
Dane techniczne | |
Liczba członów |
1 |
Długość |
14 000 mm |
Szerokość |
2500 mm |
Wysokość |
3060 mm |
Masa |
17 300 kg |
Rozstaw wózków |
1435 mm |
Moc silników |
4 × 40 kW |
Prędkość maksymalna |
60 km/h |
Wnętrze | |
Liczba miejsc siedzących |
22 |
Liczba miejsc ogółem |
108 |
Wysokość podłogi |
915 mm |
Geneza
edytujW 1. połowie lat 90. XX wieku sytuacja taborowa w czeskich przedsiębiorstwach komunikacyjnych stała się krytyczna. Z powodu wysokich cen nowych pojazdów podjęto modernizacje posiadanego taboru. Początkowo planowano montaż nowego wyposażenia elektrycznego, z czasem jednak zdecydowano się także na modernizację wnętrza i wyglądu. Brneńskie przedsiębiorstwo komunikacyjne zleciło zakładom ČKD kompletną modernizację jednego wozu Tatra T3. Po pomyślnej modernizacji władze ČKD postanowiły o produkcji zupełnie nowego modelu oznaczonego T3R[1].
Konstrukcja
edytujTatra T3R to jednokierunkowy, czteroosiowy, silnikowy wagon tramwajowy. Szkielet wozu jest wykonany ze stali, natomiast poszycie jest blaszane; przód i tył wagonu (projektu Patrika Kotasa)[2] z panoramicznymi szybami są wykonane z włókna szklanego. Podłoga wagonu znajduje się na wysokości 915 mm nad torem[3]. Do środka wagonu można dostać się 3 drzwi umieszczonych po prawej stronie pudła. Są to drzwi dwudzielne, odskokowo-uchylne, z przyciskami indywidualnego otwierania drzwi. Wewnątrz zamontowane zostały tapicerowane siedzenia w układzie 1+1, grzejniki zamontowano po bokach, podłogę pokryto wykładziną antypoślizgową, ponadto na wyposażeniu znajduje się system informacji pasażerskiej.
Brneńskie tramwaje typu T3R są napędzane 4 silnikami (na 1 oś przypada 1 silnik) typu TE 026 A05[4]. Z kolei praski egzemplarz, który powstał w wyniku modernizacji starszej T3, miał zachowane oryginalne silniki TE 022[5]. Silniki różnią się mocą, która jest niższa w TE 022. Do wozu T3R montowano wyposażenie elektryczne typu TV8, które wykorzystywało tyrystory GTO umożliwiające rekuperację energii[6]. Kolejną różnicą względem T3 jest to, że tramwaje T3R posiadają przetwornicę statyczną. Wózki mają zamontowany system smarowania obręczy.
Dostawy
edytujNa przełomie lat 1996 i 1997 wyprodukowano 10 wozów T3R. Wszystkie wagony są eksploatowane w Brnie.
Państwo | Miasto | Typ | Lata dostaw | Liczba | Numery taborowe | |
---|---|---|---|---|---|---|
Czechy | Brno | T3R | 1997 | 10 | 1659–1668 | [7] |
Łączna liczba: | 10 |
Dwa tramwaje T3R powstały w wyniku modernizacji starszych tramwajów Tatra T3. Ogółem remonty tych wagonów trwały w latach 1995 i 1998.
Państwo | Miasto | Typ | Lata modernizacji | Liczba | Numery taborowe | |
---|---|---|---|---|---|---|
Czechy | Brno | T3R | 1995 | 1 | 1615 | [7] |
Praga | T3R | 1998 | 1 | 8205 | [8] | |
Łączna liczba: | 2 |
Eksploatacja
edytujBrno
edytujDopravní podnik města Brna zlecił w połowie lat 90. XX wieku modernizację wagonu Tatra T3SUCS o numerze ewidencyjnym 1615 (rok produkcji 1985), firmie ČKD Tatra w Pradze. Zmodernizowany egzemplarz został wystawiony w 1995 na brneńskich Międzynarodowych Targach Maszynowych. Do Brna tramwaj został dostarczony w listopadzie, natomiast jazdy testowe bez pasażerów rozpoczęto w styczniu 1996[6]. Ostatecznie po jazdach próbnych wszedł do eksploatacji w marcu 1996[6].
Oprócz prototypu, do Brna dostarczono jeszcze 10 nowych tramwajów T3R, które ČKD wyprodukowało na przełomie lat 1996 i 1997[7]. Wozy otrzymały numery od 1659 do 1668 i dostarczono je w marcu 1997, a do eksploatacji weszły mniej więcej miesiąc później[6].
W Brnie tramwaje T3R są na stałe połączone w składy dwuwagonowe (1659+1660, 1661+1662 itd.), wyjątkiem jest prototyp o numerze 1615, który jeździ solo.
Praga
edytujW latach od 1994 do 1998 w warsztatach praskiego przewoźnika został zmodernizowany wóz T3 o numerze 6329 (rok produkcji 1964)[2]. Po skończonym remoncie otrzymał numer 8205, a do eksploatacji włączono w kwietniu 1999[5]. Niestety, jego kursy były przerywane z powodu wysokiej awaryjności[8]. W roku 2005 został odstawiony i rok później zezłomowany, a jego części posłużyły do przebudowy tramwajów na typ T3R.PV. Zachowana została przednia część tramwaju, która pełni funkcję pomnika[8].
Drugim praskim wozem T3R miał stać się tramwaj T3SU o numerze 7005.Do przetargu na modernizację zgłosiła się jedna firma, ČKD Tatra. Remont, który przebiegał w latach 1996 i 1997[2], nigdy nie został ukończony, szkielet wozu pozostał w ČKD i w roku 2002 został zezłomowany[8].
Przypisy
edytuj- ↑ Martin Černý: Malý atlas městské dopravy 2002. Praga: Gradis Bohemia, 2002, s. 60. ISBN 80-902791-5-5.
- ↑ a b c Robert Mara: Tatra T3 1960–2000: 40 let tramvají Tatra T3. Praga: K-Report Pavel Malkus, 2001, s. 97.
- ↑ TRAMVAJ TYPU T3R. ČKD Praha. [dostęp 2009-05-06].
- ↑ Martin Hemzal, manil, Eda: Rekonstrukce tramvají T3. Bmhd.cz. [dostęp 2009-05-06].
- ↑ a b Pavel Fojtík, Stanislav Linert, František Prošek: Historie městské hromadné dopravy v Praze. Praha: Dopravní podnik hl. m. Prahy, 2005, s. 287–288. ISBN 80-239-5013-4.
- ↑ a b c d Alan Butschek: 100 let elektrické pouliční dráhy v Brně 1900–2000. Ústí nad Labem a Brno: Vojtěch Wolf – Vydavatelství WOLF, 2000, s. 84–85.
- ↑ a b c Evidence DPMB: vozy T3R. Bmhd.cz. [dostęp 2009-05-06].
- ↑ a b c d T3R. Prazsketramvaje.cz. [dostęp 2009-05-06].
Linki zewnętrzne
edytuj- Praski tramwaj T3R, prazsketramvaje.cz
- Fotogaleria wozu Tatra T3R w Brnie. foto.bmhd.cz. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-22)]., bmhd.cz