Taczka
Taczka, taczki – mały wózek z jednym kołem, częściowo unoszony ręcznie, używany do transportu przedmiotów lub materiałów sypkich na niewielkich odległościach. Taczki wyposażone są w dwa uchwyty, przy pomocy których są unoszone i pchane, rzadziej ciągnięte, przez człowieka[1]. Wykonywane są z drewna, metalu, plastiku lub kombinacji tych materiałów. Znajdują szerokie zastosowanie w ogrodnictwie i na placach budowy.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a7/T%C3%A1%C4%8Dky_%28sch%C3%A9ma%29.png/220px-T%C3%A1%C4%8Dky_%28sch%C3%A9ma%29.png)
2: skrzynia ładunkowa
3: koło
4: podpórka
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/88/Flag_of_the_Pitcairn_Islands.svg/220px-Flag_of_the_Pitcairn_Islands.svg.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/ca/Wheelbarrow_of_1537_-_Stadtmuseum_Ingolstadt_I.7089_-_right-_DSC_3000.jpg/220px-Wheelbarrow_of_1537_-_Stadtmuseum_Ingolstadt_I.7089_-_right-_DSC_3000.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cd/Noe_schubkarre.jpg/220px-Noe_schubkarre.jpg)
Wyraz taczka jest regionalnym plurale tantum, tj. wyrazem w niektórych regionach stosowanym wyłącznie w liczbie mnogiej, jako taczki.
Taczka znana była w Chinach od ok. 230 roku (według tradycji wynalazł ją wówczas Zhuge Liang). W Europie używana od XII wieku[2]. Została zapewne przyswojona poprzez Bliski Wschód w następstwie wypraw krzyżowych.
Heraldyka
edytujWystępuje jako element flagi i herbu Wyspy Pitcairn.
Przypisy
edytuj- ↑ Słownik języka polskiego (red. Mieczysław Szymczak). T. 3, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1981, s. 472, ISBN 83-01-00284-0.
- ↑ Maciej Baczak, Sławomir Łotysz, Dariusz Machla: 1000 wynalazków, czyli historia ludzkiej pomysłowości. Bielsko Biała: Wydawnictwo Dragon, 2020, s. 63, ISBN 978-83-8172-554-5.