Luca Cadalora
Luca Cadalora (ur. 17 maja 1963 roku w Modenie) – włoski motocyklista.
![]() Luca Cadalora podczas GP Japonii w 1993 | |
Państwo | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
17 maja 1963 |
Sukcesy | |
1986 MMŚ (mistrz w klasie 125 cm³) |
Kariera
edytuj125 cm³
edytujW Motocyklowych Mistrzostwach Świata Cadalora zadebiutował w 1984, w najniższej klasie 125 cm³. Startując na motocyklu MBA, czterokrotnie sięgał po punkty. Podczas GP Holandii po raz pierwszy w karierze stanął na podium. Zajął wówczas drugą pozycję. Ostatecznie w klasyfikacji końcowej zajął 8. pozycję.
W kolejnym sezonie wziął udział w sześciu wyścigach. Już w pierwszej rundzie (o GP Hiszpanii) sięgnął po pole position. Dalsza część sezonu nie ułożyła się jednak po myśli Włocha, który na punktowanej pozycji dojechał tylko w Holandii (zajął tam siódmą pozycję).
Rok 1986 był ostatnim dla Cadalory w tej kategorii. Dosiadając maszynę Garelli, Włoch po raz pierwszy w karierze został mistrzem świata, stając w 8 z 11 wyścigów na podium. Po pole position sięgał pięciokrotnie i tylko w GP Belgii nie wykorzystał go do zwycięstwa (rundy tej nie ukończył). Jego najgroźniejszym rywalem okazał się rodak Fausto Gresini.
250 cm³
edytujPo ubiegłorocznym sukcesie Cadalora awansował do średniej klasy 250 cm³, przesiadając się na motocykl Yamahy. Włoch już w drugim wyścigu (o GP Hiszpanii) sięgnął po pole position. W wyścigu musiał uznać jednak wyższość Niemca Martina Wimmera, zajmując drugą pozycję. Sytuacja powtórzyła się również podczas GP Szwecji i San Marino, gdzie lepsi okazali się z kolei inny Niemiec Anton Mang i rodak Cadalory Loris Reggiani. Podczas GP Austrii Cadalora doznał kontuzji, która wykluczyła go z kolejnej rundy w Jugosławii. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 7. pozycji.
W kolejnym sezonie Cadalora uzyskał dwukrotnie większą liczba punktów, aniżeli w debiucie. Podczas GP Niemiec odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w tej klasie. Sukces powtórzył na torze w Wielkiej Brytanii. Zmagania zakończył oczko wyżej, na 6. miejscu.
Rok 1989 rozpoczął od czterokrotnej wizyty na podium, która zakończyła się zwycięstwem na torze w Hiszpanii (startował z pole position). W kolejnych ośmiu wyścigach Cadalora nie spisywał się jednak tak dobrze, dojeżdżając do mety w zaledwie trzech wyścigach. W efekcie Cadalora spadł w klasyfikacji generalnej. W kończącym sezon GP Brazylii Włoch odniósł czwarte zwycięstwo w karierze, dzięki czemu rywalizację ukończył na 5. miejscu.
Kolejny sezon startów rozpoczął od zwycięstwa na torze w Japonii. Kolejne zwycięstwa odniósł podczas GP Austrii i Wielkiej Brytanii. Na podium stawał łącznie siedem razy, dzięki czemu długo liczył się w walce o tytuł mistrzowski. Ostatecznie zmagania zakończy jako trzeci.
W latach 1991-1992 Cadalora, mając do dyspozycji maszynę Hondy, zdominował rywalizację w średniej kategorii, wygrywając odpowiednio osiem i siedem wyścigów w przeciągu piętnastu eliminacji. Po pierwsze pole startowe sięgał łącznie sześciokrotnie, natomiast na podium meldował się dwadzieścia jeden razy.
500 cm³
edytujPierwszym wyścigiem dla Cadalory w najwyższej kategorii było GP Wielkiej Brytanii w roku 1989. Włoch, startując na maszynie spod znaku trzech skrzyżowanych kamertonów, zajął wówczas wysokie ósme miejsce.
Pierwszy pełny sezon startów w tej klasie zaliczył cztery lata później, po zdominowaniu średniej kategorii. Był partnerem aktualnego wówczas mistrza świata Wayne'a Raineya oraz Kenny'ego Robertsa Jr. Ponownie dosiadał Yamahy, a podczas inauguracyjnego wyścigu o GP Australii również został sklasyfikowany na ósmej pozycji. Jego wyniki wyraźnie poprawiły się pod koniec sezonu, kiedy to czterokrotnie stanął na podium. Podczas GP Wielkiej Brytanii po raz pierwszy w karierze zwyciężył. Sukces powtórzył na torze we Włoszech, gdzie dzień wcześniej uzyskał pole position. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na solidnej 5. pozycji.
Sezon 1994 był najlepszy w karierze Cadalory, który musiał uznać wyższość tylko dominującego Australijczyka Micka Doohana, do którego stracił ponad sto punktów. Został wicemistrzem świata pomimo absencji na torze w Niemczech (o dwa punkty wyprzedził Johna Kocińskiego). W pierwszej trójce znalazł się sześciokrotnie, z czego dwukrotnie na najwyższym stopniu (w GP USA i Europy).
W roku 1995 został sklasyfikowany na 3. pozycji. Ponownie osiągnął sześć miejsc na podium oraz dwa zwycięstwa, tym razem na torze w Czechach i Brazylii. W tym sezonie uzyskał również rekordową w swojej karierze sumę punktów.
W kolejnym sezonie Cadalora przesiadł się na maszynę Hondy, podpisując kontrakt z ekipą Kanemoto. Włoch rywalizację rozpoczął od zwycięstwa na torze Sepang w Malezji. Po raz pierwszy Cadalora został liderem klasyfikacji generalnej w najwyższej kategorii. Po kolejnej rundzie Włoch stracił jednak prowadzenie, na rzecz przyszłego czempiona Doohana. Na podium meldował się jeszcze trzykrotnie, w tym po raz drugi w sezonie na najwyższym stopniu. Wyścig w Niemczech był jednak ostatnim dla Cadalory na pierwszym miejscu. Ostatecznie po raz drugi z rzędu zmagania zakończył na 3. lokacie.
Rok 1997 był ostatnim w pełnym wymiarze dla Cadalory. Włoch związał się z mającą problemy finansowe ekipą Promotor, która po trzech rundach została przekształcona w Red Bull Yamaha WCM, w związku z podpisaniem kontraktu sponsorskiego. Już pod nową nazwą Cadalora czterokrotnie stanął na podium, ostatni raz w wyścigu o GP Czech. Po tym sezonie ekipa wycofała się ze sportu, razem z Włochem.
W sezonie 1998 zastąpił w dwóch rundach kontuzjowanego Francuza Jeana-Michela Bayle'a, w zespole byłego zespołowego partnera Wayne'a Raineya. W GP Francji dojechał na szóstym miejscu. Podczas GP Holandii wystartował na motocyklu Suzuki. Wyścigu jednak nie udało mu się ukończyć. Pod koniec sezonu podjął pracę z zespołem MuZ Weber, pomagając im w przygotowaniu motocykli do startów w Grand Prix. Ostatecznie wystartował w kończącej rywalizację GP Argentyny. Nie udało mu się jednak dojechać do mety.
W 1999 roku wystartował łącznie w ośmiu rundach z tym zespołem. Udało mu się ukończyć zaledwie dwa wyścigi, zajmując w nich ósme (w GP Hiszpanii) i dziesiąte miejsce (w GP Włoch).
W roku 2000 po raz ostatni pojawił się na starcie mistrzostw świata. Wziął udział w dwóch rundach o GP Wielkiej Brytanii i Niemiec, dosiadając motocyklu KR3 w zespole Roberts Modenas. Oba wyścigi zakończył w drugiej dziesiątce. Po tym sezonie oficjalnie ogłosił zakończenie kariery.
Statystyki liczbowe
edytujYear | Class | Team | Machine | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | Points | Rank | Wins |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1984 | 125 cm³ | ELIT MBA | MBA 125 | NAT 5 |
ESP NC |
GER 2 |
FRA 12 |
NED NC |
GBR 6 |
SWE NC |
RSM 7 |
27 | 8 | 0 | ||||||||
1985 | 125 cm³ | Team Italia MBA | MBA 125 | ESP NC |
GER NC |
NAT DNF |
AUT 30 |
NED 7 |
BEL - |
FRA - |
GBR 11 |
SWE - |
RSM - |
4 | 17 | 0 | ||||||
1986 | 125 cm³ | Team Italia Garelli | Garelli 125 | ESP 4 |
NAT 4 |
GER 1 |
AUT 1 |
NED 1 |
BEL NC |
FRA 1 |
GBR 3 |
SWE 2 |
RSM 2 |
BWU 2 |
122 | 1 | 4 | |||||
1987 | 250 cm³ | Marlboro Yamaha | TZ250 | JPN 13 |
ESP 2 |
GER 5 |
NAT 11 |
AUT NC |
YUG - |
NED 15 |
FRA 15 |
GBR NC |
SWE 2 |
CZE 5 |
RSM 2 |
POR 9 |
BRA 6 |
ARG 4 |
63 | 7 | 0 | |
1988 | 250 cm³ | Marlboro Yamaha | TZ250 | JPN NC |
USA 6 |
ESP 7 |
EXP NC |
NAT 5 |
GER 1 |
AUT 7 |
NED 4 |
BEL 8 |
YUG 5 |
FRA 6 |
GBR 1 |
SWE NC |
CZE 3 |
BRA DNF |
138 | 6 | 2 | |
1989 | 250 cm³ | Marlboro Yamaha | TZ250 | JPN 3 |
AUS 3 |
USA 3 |
ESP 1 |
NAT NC |
GER 11 |
AUT NC |
YUG DNF |
NED NC |
BEL 5 |
FRA 11 |
GBR NC |
SWE 5 |
CZE 6 |
BRA 1 |
127 | 5 | 2 | |
500 cm³ | Marlboro Yamaha | Yamaha YZR500 | JPN - |
AUS - |
USA - |
ESP - |
NAT - |
GER - |
AUT - |
YUG - |
NED - |
BEL - |
FRA - |
GBR 8 |
SWE - |
CZE - |
BRA - |
8 | 26 | 0 | ||
1990 | 250 cm³ | Marlboro Yamaha | TZ250 | JPN 1 |
USA 2 |
ESP 2 |
NAT NC |
GER 10 |
AUT 1 |
YUG 4 |
NED NC |
BEL NC |
FRA 2 |
GBR 1 |
SWE 4 |
CZE 4 |
HUN 4 |
AUS 3 |
184 | 3 | 3 | |
1991 | 250 cm³ | Rothmans Honda | Honda NSR250 | JPN 1 |
AUS 1 |
USA 1 |
ESP 2 |
ITA 1 |
GER 4 |
AUT 5 |
EUR 1 |
NED 2 |
FRA 5 |
GBR 1 |
RSM 1 |
CZE 3 |
VDM 3 |
MAL 1 |
237 | 1 | 8 | |
1992 | 250 cm³ | Rothmans Honda | Honda NSR250 | JPN 1 |
AUS 1 |
MAL 1 |
ESP 4 |
ITA 1 |
EUR 1 |
GER 4 |
NED 2 |
HUN 1 |
FRA 3 |
GBR 4 |
BRA 1 |
RSA 6 |
203 | 1 | 7 | |||
1993 | 500 cm³ | Marlboro Yamaha | Yamaha YZR500 | AUS 8 |
MAL NC |
JPN DNF |
ESP 5 |
AUT 5 |
GER 8 |
NED 7 |
EUR 15 |
RSM 5 |
GBR 1 |
CZE 2 |
ITA 1 |
USA 3 |
FIM DNF |
145 | 5 | 2 | ||
1994 | 500 cm³ | Marlboro Yamaha | Yamaha YZR500 | AUS 2 |
MAL 4 |
JPN 4 |
ESP DNF |
AUT 22 |
GER - |
NED 9 |
ITA 2 |
FRA 7 |
GBR 3 |
CZE 3 |
USA 1 |
ARG 6 |
EUR 1 |
174 | 2 | 2 | ||
1995 | 500 cm³ | Marlboro Yamaha | Yamaha YZR500 | AUS 4 |
MAL DNF |
JPN 4 |
ESP 2 |
GER 2 |
ITA 12 |
NED 7 |
FRA 2 |
GBR 5 |
CZE 1 |
BRA 1 |
ARG 3 |
EUR DNF |
176 | 3 | 2 | |||
1996 | 500 cm³ | Kanemoto Honda | Honda NSR500 | MAL 1 |
INA 6 |
JPN DNF |
ESP 2 |
ITA 3 |
FRA 6 |
NED DNF |
GER 1 |
GBR 9 |
AUT 4 |
CZE DNF |
IMO 6 |
CAT 4 |
BRA 6 |
AUS 7 |
168 | 3 | 2 | |
1997 | 500 cm³ | Promotor Yamaha | Yamaha YZR500 | MAL 4 |
JPN 11 |
ESP 11 |
129 | 6 | 0 | |||||||||||||
WCM Yamaha | ITA 2 |
AUT 3 |
FRA DNF |
NED DNF |
IMO 6 |
GER DNF |
BRA 3 |
GBR 5 |
CZE 2 |
CAT 4 |
INA DNF |
AUS DNF | ||||||||||
1998 | 500 cm³ | Rainey Yamaha | Yamaha YZR500 | JPN - |
MAL - |
ESP - |
ITA - |
FRA 6 |
MAD DNF |
10 | 23 | 0 | ||||||||||
Suzuki | Suzuki RGV500 | NED DNF |
GBR - |
GER - |
CZE - |
IMO - |
CAT - |
AUS - |
||||||||||||||
MuZ-Weber | MuZ 500 | ARG DNF |
||||||||||||||||||||
1999 | 500 cm³ | MuZ-Weber | MuZ 500 | MAL DNF |
JPN - |
ESP 8 |
FRA DNF |
ITA 10 |
CAT DNF |
NED DNS |
GBR - |
GER DNF |
CZE DNF |
IMO - |
VAL - |
AUS - |
RSA - |
BRA - |
ARG - |
14 | 20 | 0 |
2000 | 500 cm³ | Roberts Modenas | KR3 | RSA - |
MAL - |
JPN - |
ESP - |
FRA - |
ITA - |
CAT - |
NED - |
GBR - |
GER 14 |
CZE 15 |
POR - |
VAL - |
BRA - |
PAC - |
AUS - |
3 | 27 | 0 |