Inżynier
Inżynier – osoba, która ma umiejętności i wiedzę zdobytą w zakresie nauk inżynieryjnych i technicznych[1]. Jest to także określenie tytułu zawodowego[2] nadawanego przez uczelnie wyższe po ukończeniu studiów inżynierskich.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d0/Kitty_Joyner_-_Electrical_Engineer_-_GPN-2000-001933.jpg/220px-Kitty_Joyner_-_Electrical_Engineer_-_GPN-2000-001933.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Bundesarchiv_Bild_183-23805-1665%2C_Ingenieure_mit_Konstruktionsplan.jpg/220px-Bundesarchiv_Bild_183-23805-1665%2C_Ingenieure_mit_Konstruktionsplan.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a5/Firing_Room_-2_During_Apollo_12_CDDT_-_GPN-2000-000632.jpg/220px-Firing_Room_-2_During_Apollo_12_CDDT_-_GPN-2000-000632.jpg)
Etymologia słowa
edytujSłowa inżynieria i inżynier pochodzą od francuskich wyrazów ingénieur oraz ingénierie. Określenia te pochodzą z kolei od starofrancuskiego terminu engigneor[3].
Francuskie ingénieur (człowiek twórczego umysłu, wynalazca, konstruktor w rozumieniu projektant i wykonawca w jednym) jest wyrazem ogólnoromańskim – z łacińskiego ingeniosus (wł. ingegnoso) oznaczającego osobę wyszkoloną, co pochodzi od łacińskiego ingenium (charakter, inteligencja, talent). Z języków romańskich przeszedł do innych języków indoeuropejskich. Bezpośrednią kontynuacją łacińskiego ingenium jest francuskie engin (narzędzie, broń, maszyna) i angielskie engine[4].
Umiejętności
edytujInżynier stosuje metody naukowe oraz naukowy punkt widzenia do rozwiązywania i analizowania problemów technicznych, w czym pomaga mu jego wykształcenie. Praca inżyniera w znaczniej mierze jest umysłowa i kreatywna. Wymaga ona również umiejętności zarządzania[5].
Wykształcenie inżynierskie
edytujW szkolnictwie wyższym wiedza ta jest często poświadczana tytułem zawodowym. Przykładowo w Polsce tytuł inżynierski to inżynier (odpowiednik ang. Bachelor of Engineering) lub magister inżynier (odpowiednik ang. Master of Engineering); nadaje się go na podstawie rozporządzenia[6], natomiast w Niemczech istnieje ustawa o ochronie tytułu zawodowego Ingenieur lub Ingenieurin (IngG)[7].
Historia
edytujPierwsze polskie stowarzyszenie inżynierskie Towarzystwo Politechniczne Polskie w Paryżu założył w 1835 roku generał oraz inżynier wojskowy Józef Bem[8].
Zobacz też
edytujPrzypisy
edytuj- ↑ inżynier – Słownik języka polskiego PWN [online], sjp.pwn.pl [dostęp 2016-04-08] .
- ↑ Art. 93 ust. 2 pkt 2 lit. b Ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2018 r. poz. 1668).
- ↑ Etymology of the English word enginer. My etymology. [dostęp 2015-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008–11–21)]. (ang.).
- ↑ Bańkowski Andrzej: Etymologiczny słownik języka polskiego. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 558-559. ISBN 83-01-13017-2.
- ↑ Kim jest współczesny inżynier. EPrace. [dostęp 2015-08-01]. (pol.).
- ↑ Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 września 2018 r. w sprawie studiów (Dz.U. z 2023 r. poz. 2787)
- ↑ Gesetze und Verordnunge. [dostęp 2014-05-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011–08–14)]. (niem.).
- ↑ Bolesław Orłowski: Bem Józef Zachariasz (1794-1850). [w:] Inżynierowie polscy XIX i XX wieku, 100 najwybitniejszych polskich twórców techniki (red. Józej Piłatowicz) [on-line]. Polskie Towarzystwo Historii Techniki, 2001. s. 21-24. [dostęp 2015-04-17]. (pol.).