Hryhorij Maciejko
Hryhorij Maciejko, ukr. Григорій Мацейко, ps. „Honta” (Гонта) (ur. 7 sierpnia 1913 w Szczercu, zm. 11 sierpnia 1966 w Lanús) – działacz Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów, zabójca ministra Bronisława Pierackiego, agent wywiadu III Rzeszy, niedoszły zamachowiec na Franklina Delano Roosevelta.
![]() Hryhorij Maciejko (po 1940) | |
Data i miejsce urodzenia |
7 sierpnia 1913 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
11 sierpnia 1966 |
Zawód, zajęcie |
Życiorys
edytujBył synem biednych chłopów, ukończył szkołę powszechną i trzyletni kurs rzemieślniczy[1]. Do OUN wstąpił w 1929, w 1933 został aresztowany przez polską policję.
W 1934 z rozkazu prowidnyka krajowego OUN na Polskę, Stepana Bandery, został wyznaczony do dokonania zamachu na ministra spraw wewnętrznych II Rzeczypospolitej, Bronisława Pierackiego[2]. W tym celu przybył do Warszawy i pod fałszywą tożsamością jako Włodzimierz Olszewski przez pewien czas obserwował tryb życia Pierackiego[2]. Po dokonaniu zamachu 15 czerwca 1934 zbiegł z miejsca zdarzenia, przez pewien czas przebywał we Lwowie, po czym zbiegł za granicę – najpierw do Czechosłowacji, a potem do Argentyny, gdzie posiadając kilka paszportów, posługiwał się przybranymi tożsamościami Petr Knysz, Peter Kuzmenko czy Juan Schoz, a także innymi[2][3].
Z odtajnionych dokumentów CIA wynika, że przebywając w Argentynie, Hryhorij Maciejko został zwerbowany przez południowoamerykańskiego rezydenta wywiadu III Rzeszy (prawdopodobnie Christiana Zinssera ) celem dokonania zamachu na prezydenta USA Franklina Delano Roosevelta[4]. W kwietniu 1941 roku, podróżując na litewskich papierach, Maciejko udał do Stanów Zjednoczonych. Zabójstwo ostatecznie nie doszło do skutku.
Maciejko zmarł 11 lub 13[2] sierpnia 1966 w Lanús (Buenos Aires)[2].
Upamiętnienie
edytujDecyzją rady miejskiej w Konotopie w obwodzie sumskim podjętą na posiedzeniu 1 grudnia 2015 roku jedna z ulic miasta otrzymała imię Hryhorija Maciejki (wcześniej nosiła nazwę Października)[5][6].
Przypisy
edytuj- ↑ Strona internetowa poświęcona zamachowi na B. Pierackiego. [dostęp 2016-01-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-09-25)].
- ↑ a b c d e Zabójca min. Pierackiego. „Biuletyn”. Nr 2, s. 75, Listopad 1966. Koło Lwowian w Londynie.
- ↑ Іван Качановський: ОУН готувала теракт проти президента Рузвельта. Сенсаційні архівні документи. Фото. fraza.ua, 11.06.2008. [dostęp 2024-07-18]. (ukr.).
- ↑ William Holtzmann , Zolt Aradi , The Ukrainian Nationalist Movement. An interim study, październik 1946, s. 9 (ang.).
- ↑ Перелік вулиць на території Конотопської міської ради, які перейменовуються. rada.konotop.org. [dostęp 2016-01-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-20)]. (ukr.).
- ↑ вул. Григорія Мацейко (Жовтнева) Конотоп. visicom.ua. [dostęp 2024-07-18]. (ukr.).
Linki zewnętrzne
edytuj- Д. О. Свідник: Український тероризм. [dostęp 2016-01-13]. (ukr.).