Greg Van Emburgh
amerykański tenisista
Greg Van Emburgh (ur. 10 maja 1966 w Nowym Jorku) – amerykański tenisista.
Państwo | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia |
10 maja 1966 | |||||||||
Wzrost |
188 cm | |||||||||
Gra |
praworęczny | |||||||||
Status profesjonalny |
1988 | |||||||||
Zakończenie kariery |
1999 | |||||||||
Gra pojedyncza | ||||||||||
Wygrane turnieje |
0 | |||||||||
Najwyżej w rankingu |
253 (9 października 1989) | |||||||||
Gra podwójna | ||||||||||
Wygrane turnieje |
6 | |||||||||
Najwyżej w rankingu |
38 (22 marca 1993) | |||||||||
Australian Open |
3R (1994, 1995) | |||||||||
Roland Garros |
2R (1990) | |||||||||
Wimbledon |
SF (1990) | |||||||||
US Open |
2R (1988, 1989, 1992) | |||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||
|
Kariera tenisowa
edytujKarierę tenisową Greg Van Emburgh rozpoczął w 1988 roku, a zakończył w 1999 roku.
Odnosił sukcesy głównie w grze podwójnej, wygrywając sześć turniejów rangi ATP World Tour oraz osiągając osiem finałów. Swój najlepszy rezultat wielkoszlemowy uzyskał w 1990 roku podczas Wimbledonu, gdzie razem ze Stefanem Krugerem doszedł do półfinału.
W rankingu gry pojedynczej Amerykanin najwyżej był na 253. miejscu (9 października 1989), a w klasyfikacji gry podwójnej na 38. pozycji (22 marca 1993).
Finały w turniejach ATP World Tour
edytujNazwa |
---|
Wielki Szlem |
Igrzyska olimpijskie |
ATP World Tour World Championships |
ATP Masters Series |
ATP Championships Series |
ATP World Series |
Gra podwójna (6–8)
edytujKońcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Zwycięzca | 1. | 24 lipca 1988 | Schenectady | Twarda | Alexander Mronz | Paul Annacone Patrick McEnroe |
6:3, 6:7, 7:5 |
Finalista | 1. | 10 lutego 1991 | Guarujá | Twarda | Shelby Cannon | Olivier Delaître Rodolphe Gilbert |
2:6, 4:6 |
Finalista | 2. | 12 maja 1991 | Charlotte | Ceglana | Bret Garnett | Rick Leach Jim Pugh |
3:6, 6:2, 3:6 |
Zwycięzca | 2. | 21 czerwca 1992 | Genua | Ceglana | Shelby Cannon | Paul Haarhuis Mark Koevermans |
6:1, 6:1 |
Zwycięzca | 3. | 30 sierpnia 1992 | Long Island | Twarda | Francisco Montana | Gianluca Pozzi Olli Rahnasto |
6:4, 6:2 |
Finalista | 3. | 12 czerwca 1993 | Florencja | Ceglana | Mark Koevermans | Tomás Carbonell Libor Pimek |
6:7, 6:2, 1:6 |
Finalista | 4. | 20 czerwca 1993 | Genua | Ceglana | Mark Koevermans | Sergio Casal Emilio Sánchez |
3:6, 6:7 |
Finalista | 5. | 12 czerwca 1994 | Florencja | Ceglana | Neil Broad | Jon Ireland Kenny Thorne |
6:7, 3:6 |
Zwycięzca | 4. | 14 sierpnia 1994 | San Marino | Ceglana | Neil Broad | Jordi Arrese Renzo Furlan |
6:4, 7:6 |
Finalista | 6. | 2 października 1994 | Palermo | Ceglana | Neil Broad | Tom Kempers Jack Waite |
6:7, 4:6 |
Zwycięzca | 5. | 6 sierpnia 1995 | Kitzbühel | Ceglana | Francisco Montana | Jordi Arrese Wayne Arthurs |
6:7, 6:3, 7:6 |
Finalista | 7. | 8 października 1995 | Tuluza | Twarda (hala) | Dave Randall | Jonas Björkman John-Laffnie de Jager |
6:7, 6:7 |
Finalista | 8. | 14 kwietnia 1996 | Estoril | Ceglana | Tom Nijssen | Tomás Carbonell Francisco Roig |
3:6, 2:6 |
Zwycięzca | 6. | 11 maja 1997 | Coral Springs | Ceglana | Dave Randall | Luke Jensen Murphy Jensen |
6:7, 6:2, 7:6 |
Bibliografia
edytuj- Profil na stronie ATP [online], Association of Tennis Professionals [dostęp 2013-09-02] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2013-09-02] (ang.).