Filles de Kilimanjaro
Filles de Kilimanjaro – album Milesa Davisa nagrany w czerwcu i wrześniu 1968 r.i wydany przez firmę nagraniową Columbia w styczniu 1969 roku.
Wykonawca albumu studyjnego | ||||
Miles Davis | ||||
Wydany |
1 lipca 1972 | |||
---|---|---|---|---|
Nagrywany |
19–21 czerwca, 24 września 1968 | |||
Gatunek | ||||
Długość |
56:17 | |||
Wydawnictwo | ||||
Producent | ||||
Oceny | ||||
Album po albumie | ||||
|
Historia nagrania i charakter albumu
edytujAlbum ten był kolejną płytą nagraną w 1968 r., w roku, w którym wszystko się zmieniało. Latem 1967 r. zmarł John Coltrane, pozostawiając wielu progresistów w rozterce, co robić. Nastąpiła także niebywała ekspansja muzyki rockowej, z której wyłonił się Jimi Hendrix. Zauważyli go muzycy i zauważył go Miles Davis. W swojej autobiografii Miles (napisanej wspólnie z Quincym Troupe’em) napisał Jimi Hendrix wyszedł z bluesa, jak ja i dalej W tym czasie przeszedłem do podobnego do gitary brzmienia w mojej muzyce. Zaczął się okres łączenia elementów różnych stylów muzycznych, co określono terminem "fusing".
Dalej w swojej autobiografii twierdzi, że słuchał wtedy Jamesa Browna, Muddy’ego Watersa i B.B. Kinga.
Filles de Kilimanjaro nagrany w tym duchu, reprezentuje moment, kiedy w historii afroamerykańskiej muzyki ustalono nowe standardy. Album ten przekracza linię wytyczoną pomiędzy jazzową abstrakcją a bluesową dyfrakcją i sygnalizuje przejście Davisa w kierunku elektrycznego jazzu.
Utwór "Mademoiselle Mabry" jest dedykowany Betcie O. Mabry, która we wrześniu 1968 r. została panią Davis. Jej podobizna znajduje się na okładce albumu. Ten ciekawy utwór, utrzymany w interesującej afrykańskiej rytmice 12/8, w dużym stopniu wyniknął ze współpracy Davisa z Gilem Evansem. Wnikając w tę kompozycję można zauważyć, iż jest to dość radykalna przeróbka gilevansowskiej wersji tematu Hendriksa "The Wind Cries Mary".
Muzycy
edytuj- Kwintety
- Miles Davis – trąbka (wszystkie utwory)
- Wayne Shorter – saksofon tenorowy (wszystkie utwory)
- Herbie Hancock – pianino elektroniczne, pianino (1, 2, 4)
- Chick Corea – pianino elektroniczne, pianino (3, 5)
- Ron Carter – gitara basowa (1, 2, 4)
- Dave Holland – gitara basowa, kontrabas (3, 5)
- Tony Williams – perkusja
Lista utworów
edytujStrona pierwsza
edytuj1. „Frelon Brun (Brown Hornet)” 5:36 2. „Tout de Suite” 14:04 3. „Petits Machins (Little Stuff)” 8:05 27:45
Strona druga
edytuj1. „Filles de Kilimanjaro” 12:00 2. „Mademoiselle Mabry (Miss Mabry)” 16:32 28:32
Opis płyty
edytujPłyta analogowa (winylowa)
edytuj- Producent – Teo Macero
- Inżynierowie dźwięku – Frank Laico, Arthur Kendy
- Daty nagrania – 1 czerwca, 6 czerwca, 7 czerwca 1972 r.
- Czas albumu – 56 min. 17 sek.
- Data wydania – 29 stycznia 1969
- Firma nagraniowa – Columbia
- Numer katalogowy – Columbia 9750
Wznowienie na CD
edytuj- Producent – Mike Berniker
- Cyfrowy mastering i miksowanie – Tim Geelan
- Studio – CBS Records Studio, Nowy Jork
- Koordynatorzy Contemporary Jazz Master Series – Mike Berniker, Amy Herot, Gary Pacheco
- Firma nagraniowa – Columbia Records
- Numer katalogowy – CK 46116
- ©1990 CBC Records Inc. Inc.
Przypisy
edytuj- ↑ Filles de Kilimanjaro - Miles Davis | Album | AllMusic [online], allmusic.com [dostęp 2024-04-23] (ang.).
Linki zewnętrzne
edytuj- Recenzja. progreviews.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-02-22)]. ang.