Carlo Janka
Carlo Janka (ur. 15 października 1986 w Obersaxen) – szwajcarski narciarz alpejski, mistrz olimpijski, dwukrotny medalista mistrzostw świata oraz zdobywca Pucharu Świata.
![]() | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Klub |
Obersaxen | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost |
185 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Debiut w PŚ |
21.12 2005, Kranjska Gora (DNF – gigant) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze punkty w PŚ |
17.12 2006, Alta Badia | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze podium w PŚ |
29.11 2008, Lake Louise | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze zwycięstwo w PŚ |
13.12 2008, Val d’Isère | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Strona internetowa |
Kariera
edytujPierwszy raz na arenie międzynarodowej Carlo Janka pojawił się 8 grudnia 2001 roku w Sulden, gdzie w zawodach FIS Race w slalomie zajął 24. miejsce. W lutym 2005 roku brał udział w mistrzostwach świata juniorów w Bardonecchii, gdzie był między innymi dziewiąty w biegu zjazdowym i szesnasty w supergigancie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Quebecu zdobył brązowy medal w gigancie. Na tej samej imprezie zajął także siódme miejsce w supergigancie.
W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 21 grudnia 2005 roku w Kranjskiej Gorze, gdzie nie ukończył giganta. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 17 grudnia 2006 roku w Alta Badia, zajmując dwudzieste miejsce w tej samej konkurencji. Blisko dwa lata później, 29 listopada 2008 roku w Lake Louise, pierwszy raz stanął na podium, zajmując drugie miejsce w zjeździe. W zawodach tych rozdzielił Włocha Petera Filla oraz Hansa Olssona ze Szwecji. W sezonie 2008/2009 na podium stawał jeszcze trzy razy, w tym 13 grudnia 2008 roku w Val d’Isère wygrał giganta, a 16 stycznia 2009 roku w Wengen był najlepszy w superkombinacji. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej zajął siódme miejsce, a w klasyfikacji kombinacji zdobył Małą Kryształową Kulę. W lutym 2009 roku wystartował na mistrzostwach świata w Val d’Isère, zdobywając dwa medale. Najpierw zdobył brązowy medal w zjeździe, w którym o 0,17 sekundy wyprzedził go John Kucera z Kanady, a o 0,13 sekundy szybszy był jego rodak, Didier Cuche. Sześć dni później wystartował w gigancie, w którym prowadził po pierwszym przejeździe z przewagą 0,48 sekundy nad Austriakiem Benjaminem Raichem. W drugim przejeździe uzyskał dopiero dwunasty wynik, wystarczyło to jednak do zwycięstwa. Ostatecznie wyprzedził Raicha o 0,71 sekundy i Teda Ligety'ego z USA o 0,99 sekundy.
Najważniejszym punktem sezonu 2009/2010 były igrzyska olimpijskie w Vancouver. Szwajcar sięgnął tam po złoty medal w gigancie, wygrywając pierwszy przejazd i uzyskując trzeci wynik w drugim przejeździe. Pozostałe miejsca na podium zajęli Norwegowie: Kjetil Jansrud ze stratą 0,39 sekundy oraz Aksel Lund Svindal ze stratą 0,61 sekundy. Na tej samej imprezie Janka był też między innymi ósmy w supergigancie i czwarty w superkombinacji, walkę o medal przegrywając 0,22 sekundy ze swym rodakiem, Silvanem Zurbriggenem. W zawodach pucharowych wielokrotnie stawał na podium, w tym sześć razy zwyciężał: w dniach 4-6 grudnia w Beaver Creek był kolejno najlepszy w superkombinacji, zjeździe i gigancie, 16 stycznia w Wengen i 10 marca w Garmisch-Partenkirchen wygrywał zjazdy, a 12 marca w Ga-Pa ponownie zwyciężył w gigancie. Wyniki te dały mu zwycięstwo w klasyfikacji generalnej, został tym samym pierwszym Szwajcarem od 18 lat, który zdobył Puchar Świata (w sezonie 1991/1992 najlepszy był Paul Accola). Zajął ponadto drugie miejsca w klasyfikacjach zjazdu, giganta i kombinacji.
Z mistrzostw świata z Garmisch-Partenkirchen w 2011 roku wrócił bez medalu. Wystąpił tam w gigancie i supergigancie, w obu przypadkach kończąc rywalizację na siódmym miejscu. Tuż po zakończeniu mistrzostw Janka przeszedł operację serca po tym, jak podczas wysiłku jego serce zaczęło bić nieregularnie[1]. Już dziesięć dni później wrócił do rywalizacji pucharowej i odniósł swoje jedyne zwycięstwo w sezonie 2010/2011, 5 marca 2011 roku w Kranjskiej Gorze wygrywając giganta. Poza tym jeszcze cztery razy stawał na podium: 28 listopada w Lake Louise był drugi w supergigancie, 14 stycznia w Wengen był drugi w superkombinacji, dzień później był trzeci w zjeździe, a 6 lutego w Hinterstoder zajął trzecie miejsce w gigancie. W klasyfikacji generalnej był tym razem trzeci, ustępując tylko Chorwatowi Ivicy Kosteliciowi i Didierowi Cuche'owi. Był też piąty w klasyfikacji giganta oraz szósty w supergigancie i kombinacji.
Przez trzy kolejne lata osiągał słabsze wyniki, plasując się poza czołową dziesiątką klasyfikacji generalnej. W tym czasie tylko raz stanął na podium, 18 stycznia 2013 roku w Wengen zajmując trzecie miejsce w superkombinacji. W lutym 2013 roku wystąpił na mistrzostwach świata z Schladming, gdzie zajął ósme miejsce w superkombinacji, 19. miejsce w gigancie i 25. w supergigancie. Na rozgrywanych rok później igrzyskach olimpijskich w Soczi był szósty w zjeździe, ósmy w superkombinacji i trzynasty w gigancie.
Dziesiąte w karierze i pierwsze od czterech lat zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata odniósł 16 stycznia 2015 roku w Wengen, gdzie po raz kolejny wygrał superkombinację. Dwa dni później w tej samej miejscowości Janka zajął trzecie miejsce w gigancie, przegrywając tylko z Austriakiem Hannesem Reicheltem i swym rodakiem, Beatem Feuzem. Ponadto kilkukrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, co dało mu drugie w karierze zwycięstwo w klasyfikacji superkombinacji. W 2015 roku brał także udział w mistrzostwach świata z Vail/Beaver Creek, gdzie zajął między innymi szóste miejsce w superkombinacji oraz dziewiąte w zjeździe.
W 2010 otrzymał nagrodę Skieur d’Or, przyznawaną przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Dziennikarzy Narciarskich[2]. Kilkukrotnie zdobywał medale mistrzostw Szwajcarii, jednak nigdy nie zwyciężył.
15 stycznia 2022 r. w szwajcarskim Wengen zaliczył swój ostatni występ w Pucharze Świata, tym samym kończąc karierę[3][4].
Osiągnięcia
edytujMiejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
11. | 15 lutego | 2010 | Vancouver | Zjazd | 1:54,31 | +0,71 | Didier Défago |
8. | 19 lutego | 2010 | Vancouver | Supergigant | 1:30,34 | +0,49 | Aksel Lund Svindal |
4. | 21 lutego | 2010 | Vancouver | Superkombinacja | 2:44,92 | +0,62 | Bode Miller |
1. | 23 lutego | 2010 | Vancouver | Gigant | 2:37,83 | – | – |
6. | 9 lutego | 2014 | Soczi | Zjazd | 2:06,23 | +0,48 | Matthias Mayer |
8. | 14 lutego | 2014 | Soczi | Superkombinacja | 2:45,20 | +1,68 | Sandro Viletta |
22. | 16 lutego | 2014 | Soczi | Supergigant | 1:18,14 | +1,87 | Kjetil Jansrud |
13. | 19 lutego | 2014 | Soczi | Gigant | 2:45,29 | +1,75 | Ted Ligety |
15. | 13 lutego | 2018 | Pjongczang | Superkombinacja | 2:06,52 | +3,28 | Marcel Hirscher |
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
9. | 4 lutego | 2009 | Val d’Isère | Supergigant | 1:19,41 | +1,78 | Didier Cuche |
3. | 7 lutego | 2009 | Val d’Isère | Zjazd | 2:07,01 | +0,17 | John Kucera |
1. | 13 lutego | 2009 | Val d’Isère | Gigant | 2:23,00 | – | – |
7. | 9 lutego | 2011 | Ga-Pa | Supergigant | 1:38,31 | +1,72 | Christof Innerhofer |
7. | 18 lutego | 2011 | Ga-Pa | Gigant | 2:10,56 | +0,92 | Ted Ligety |
25. | 6 lutego | 2013 | Schladming | Supergigant | 1:23,96 | +2,77 | Ted Ligety |
19. | 9 lutego | 2013 | Schladming | Zjazd | 2:01,32 | +2,59 | Aksel Lund Svindal |
8. | 11 lutego | 2013 | Schladming | Superkombinacja | 2:56,96 | +1,69 | Ted Ligety |
DNS2 | 15 lutego | 2013 | Schladming | Gigant | 2:28,92 | – | Ted Ligety |
12. | 5 lutego | 2015 | Vail/Beaver Creek | Supergigant | 1:15,68 | +0,82 | Hannes Reichelt |
9. | 7 lutego | 2015 | Vail/Beaver Creek | Zjazd | 1:43,18 | +0,67 | Patrick Küng |
6. | 8 lutego | 2015 | Vail/Beaver Creek | Superkombinacja | 2:36,10 | +0,70 | Marcel Hirscher |
11. | 13 lutego | 2015 | Vail/Beaver Creek | Gigant | 2:34,16 | +2,23 | Ted Ligety |
8. | 9 lutego | 2017 | Sankt Moritz | Supergigant | 1:25,38 | +0,99 | Erik Guay |
28. | 12 lutego | 2017 | Sankt Moritz | Zjazd | 1:38,91 | +1,73 | Beat Feuz |
7. | 13 lutego | 2017 | Sankt Moritz | Superkombinacja | 2:26,33 | +0,68 | Luca Aerni |
22. | 17 lutego | 2017 | Sankt Moritz | Gigant | 2:13,31 | +2,20 | Marcel Hirscher |
35. | 9 lutego | 2019 | Åre | Zjazd | 1:19,98 | +2,40 | Kjetil Jansrud |
18. | 11 lutego | 2019 | Åre | Superkombinacja | 1:47,71 | +2,13 | Alexis Pinturault |
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
9. | 23 lutego | 2005 | Bardonecchia | Zjazd | 1:25,58 | +1,35 | Rok Perko |
22. | 24 lutego | 2005 | Bardonecchia | Slalom | 1:24,10 | +3,69 | Filip Trejbal |
16. | 25 lutego | 2005 | Bardonecchia | Supergigant | 1:25,20 | +1,10 | Michael Gmeiner |
DNF2 | 27 lutego | 2005 | Bardonecchia | Gigant | 2:10,28 | – | Michael Gmeiner |
DNF | 2 marca | 2006 | Québec | Zjazd | 1:27,26 | – | Christopher Beckmann |
7. | 4 marca | 2006 | Québec | Supergigant | 1:11,81 | +0,42 | Michael Sablatnik |
DNF1 | 5 marca | 2006 | Québec | Slalom | 1:32,98 | – | Mikkel Bjørge |
3. | 6 marca | 2006 | Québec | Gigant | 2:20,50 | +0,91 | Stefan Guay |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
edytuj- sezon 2006/2007: 130.
- sezon 2007/2008: 64.
- sezon 2008/2009: 7.
- sezon 2009/2010: 1.
- sezon 2010/2011: 3.
- sezon 2011/2012: 24.
- sezon 2012/2013: 48.
- sezon 2013/2014: 18.
- sezon 2014/2015: 10.
- sezon 2015/2016: 9.
- sezon 2016/2017: 12.
- sezon 2018/2019: 58.
- sezon 2019/2020: 28.
- sezon 2020/2021: 61.
- sezon 2021/2022: 116.
Miejsca na podium chronologicznie
edytujNr | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Lok. | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | 29 listopada | 2008 | Lake Louise | zjazd | 1:47,48 | 2. | +0,08 | Peter Fill |
2. | 13 grudnia | 2008 | Val d’Isère | gigant | 2:22,73 | 1. | – | |
3. | 16 stycznia | 2009 | Wengen | superkombinacja | 2:34,16 | 1. | – | |
4. | 22 lutego | 2009 | Sestriere | superkombinacja | 2:26,41 | 3.[a] | +0,68 | Romed Baumann |
5. | 25 października | 2009 | Sölden | gigant | 2:22,40 | 3. | +0,95 | Didier Cuche |
6. | 28 listopada | 2009 | Lake Louise | zjazd | 1:50,93 | 3. | +0,62 | Didier Cuche |
7. | 4 grudnia | 2009 | Beaver Creek | superkombinacja | 2:32,26 | 1. | – | |
8. | 5 grudnia | 2009 | Beaver Creek | zjazd | 1:43,49 | 1. | – | |
9. | 6 grudnia | 2009 | Beaver Creek | gigant | 2:29,44 | 1. | – | |
10. | 18 grudnia | 2009 | Val Gardena | supergigant | 1:38,47 | 2. | +0,12 | Aksel Lund Svindal |
11. | 15 stycznia | 2010 | Wengen | superkombinacja | 2:36,33 | 2. | +0,37 | Bode Miller |
12. | 16 stycznia | 2010 | Wengen | zjazd | 2:32,23 | 1. | – | |
13. | 10 marca | 2010 | Garmisch-Partenkirchen | zjazd | 1:58,45 | 1. | – | |
14. | 12 marca | 2010 | Garmisch-Partenkirchen | gigant | 2:20,87 | 1. | – | |
15. | 28 listopada | 2010 | Lake Louise | supergigant | 1:32,38 | 2. | +0,07 | Tobias Grünenfelder |
16. | 14 stycznia | 2011 | Wengen | superkombinacja | 2:41,02 | 2. | +0,58 | Ivica Kostelić |
17. | 15 stycznia | 2011 | Wengen | zjazd | 2:31,67 | 3. | +0,39 | Klaus Kröll |
18. | 6 lutego | 2011 | Hinterstoder | gigant | 2:46,64 | 3. | +0,20 | Philipp Schörghofer |
19. | 5 marca | 2011 | Kranjska Gora | gigant | 2:27,05 | 1. | – | |
20. | 18 stycznia | 2013 | Wengen | superkombinacja | 2:43,11 | 3. | +1,49 | Alexis Pinturault |
21. | 16 stycznia | 2015 | Wengen | superkombinacja | 2:29,31 | 1. | – | |
22. | 18 stycznia | 2015 | Wengen | zjazd | 2:36,28 | 3. | +0,14 | Hannes Reichelt |
23. | 23 stycznia | 2016 | Kitzbühel | zjazd | 1:53,02 | 3. | +0,65 | Peter Fill |
24. | 7 lutego | 2016 | Jeongseon | supergigant | 1:26,16 | 1. | – | |
25. | 19 grudnia | 2016 | Alta Badia | gigant równoległy | – | 2. | – | Cyprien Sarrazin |
26. | 15 marca | 2017 | Aspen | zjazd | 1:33,25 | 3. | +0,18 | Dominik Paris |
27. | 30 listopada | 2019 | Lake Louise | zjazd | 1:47,07 | 3.[b] | +0,26 | Thomas Dreßen |
28. | 7 marca | 2020 | Kvitfjell | zjazd | 1:48,39 | 3. | +0,37 | Matthias Mayer |
Uwagi
edytujPrzypisy
edytuj- ↑ Ten days after heart surgery, Janka takes World Cup giant slalom race (ang.)
- ↑ Skieur d'Or Award (ang.)
- ↑ Marek Cielec: Zdobywca Pucharu Świata kończy karierę. sportsinwinter.pl, 2021-01-14. [dostęp 2021-01-14].
- ↑ Jarosław Gracka , Udany rewanż mistrza świata [online], Sportsinwinter.pl, 15 stycznia 2022 [dostęp 2022-01-16] (pol.).
Bibliografia
edytuj- Oficjalna strona (niem.)
- Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
- Profil na Sports Reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-06-16)]. (ang.)
- Profil na Ski Alpine Database (ang.)