Alexandra Meissnitzer
Alexandra Meissnitzer (ur. 18 czerwca 1973 w Salzburgu) – austriacka narciarka alpejska, trzykrotna medalistka igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata oraz zdobywczyni Pucharu Świata.
![]() | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Klub |
USV Abtenau | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost |
165 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Debiut w PŚ |
7.12 1991, Santa Caterina | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze punkty w PŚ |
7.12 1991, Santa Caterina (28. miejsce – super G) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze podium w PŚ |
7.12 1995, Val d’Isère (1. miejsce – super G) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Strona internetowa |
Kariera
edytujPierwszy sukces w karierze Alexandra Meissnitzer osiągnęła 1992 roku, kiedy podczas mistrzostw świata juniorów w Mariborze zdobyła dwa medale. Najpierw zajęła drugie miejsce w zjeździe, ulegając tylko Céline Dätwyler ze Szwajcarii. Dzień później była trzecia w supergigancie, w którym wyprzedziły ją tylko Niemka Regina Häusl oraz Włoszka Morena Gallizio. Dwa miesiące wcześniej zadebiutowała w zawodach Pucharu Świata, zajmując 7 grudnia 1991 roku w Santa Caterina 28. miejsce w supergigancie. W sezonie 1991/1992 punktowała jeszcze trzykrotnie, najlepszy wynik osiągając 15 grudnia w Santa Caterina, gdzie zajęła 22. miejsce w tej samej konkurencji. W klasyfikacji generalnej zajęła ostatecznie 98. miejsce.
Na podium zawodów pucharowych po raz pierwszy stanęła cztery lata po debiucie, 7 grudnia 1995 roku w Val d’Isère, wygrywając supergiganta. W kolejnych startach jeszcze sześć razy stanęła na podium, odnosząc jeszcze jedno zwycięstwo: 20 grudnia w Veysonnaz ponownie była najlepsza w supergigancie. W klasyfikacji generalnej zajęła piąte miejsce, a w klasyfikacji supergiganta była druga, plasując się tylko za Niemką Katją Seizinger. W lutym 1996 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Sierra Nevada, jednak nie zdobyła medalu. Najlepszy wynik osiągnęła w zjeździe, który ukończyła na szesnastej pozycji. Bez medalu wróciła także z rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Sestriere, gdzie była między innymi trzynasta w supergigancie. W zawodach pucharowych ani razu nie stanęła na podium i w klasyfikacji generalnej zajęła 19. miejsce.
Kolejne zwycięstwo odniosła 15 marca 1998 roku w Crans-Montana, triumfując w gigancie. Poza tym jeszcze sześciokrotnie plasowała się w najlepszej trójce, w tym kolejne trzy razy w gigancie, co dało jej trzecie miejsce w klasyfikacji końcowej tej konkurencji. Uległa tylko Niemce Martinie Ertl i Włoszce Deborze Compagnoni. W lutym tego roku brała udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano, gdzie zdobyła dwa medale. Najpierw zajęła trzecie miejsce w supergigancie, w którym lepsze okazały się jedynie Picabo Street z USA oraz kolejna Austriaczka, Michaela Dorfmeister. Do zwyciężczyni Meissnitzer straciła zaledwie 0,07 sekundy. Następnie była ósma w zjeździe, a cztery dni później wywalczyła srebrny medal w slalomie gigancie. Po pierwszym przejeździe zajmowała czwarte miejsce, tracąc do prowadzącej Compagnoni 1,19 sekundy. W drugim przejeździe uzyskała drugi wynik, co dało jej drugi łączny czas, o 1,80 sekundy za Compagnoni i 0,22 sekundy przed Katją Seizinger.
Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 1998/1999. Meissnitzer zgromadziła 1672 punkty, trzynaście razy stanęła na podium i odniosła osiem zwycięstw. Najpierw wygrała giganta 19 listopada w Park City, następnie supergiganta 29 listopada w Lake Louise, supergiganta i giganta w dniach 10-11 grudnia w Val d’Isère, zjazd 19 grudnia w Veysonnaz, giganta 24 stycznia w Cortina d'Ampezzo i 22 lutego w Åre, a na koniec ponownie była najlepsza w zjeździe 10 marca 1999 roku w Sierra Nevada. Dzięki temu zdobyła Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej, zwyciężyła także w klasyfikacjach giganta i supergiganta, a w zjeździe była druga za swą rodaczką, Renate Götschl. Rozgrywane w 1999 roku mistrzostwa świata w Vail/Beaver Creek były najbardziej udaną imprezą w jej karierze. Austriaczka zwyciężyła w supergigancie i gigancie, a w zjeździe zajęła czwarte miejsce, przegrywając walkę o brązowy medal ze Stefanie Schuster o 0,10 sekundy.
Po dwóch startach sezonu 1999/2000 doznała kontuzji w Lake Louise[1]. Austriaczka zerwała więzadła krzyżowe w kolanie i do rywalizacji wróciła w grudniu 2000 roku. Na podium zawodów pucharowych po raz kolejny stanęła dopiero 25 stycznia 2002 roku w Cortina d’Ampezzo, gdzie była trzecia w supergigancie. W tej samej konkurencji była też druga 7 marca w Altenmarkt; były to jej najlepsze wyniki w sezonie 2001/2002, który ukończyła na piętnastej pozycji w klasyfikacji generalnej i drugiej w klasyfikacji supergiganta. Na początku 2002 roku brała udział w igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, gdzie dwukrotnie była blisko medalu. Najpierw zajęła czwarte miejsce w supergigancie, przegrywając walkę o podium z Włoszką Karen Putzer o 0,09 sekundy. Pięć dni później czwarta była także w gigancie, w którym w walce o brązowy medal lepsza o 0,28 sekundy była Sonja Nef ze Szwajcarii.
Kolejny medal wywalczyła podczas mistrzostw świata w Sankt Moritz w 2003 roku, gdzie była druga w zjeździe. W zawodach tych uległa jedynie Kanadyjce Mélanie Turgeon, a drugie miejsce zajęła ex aequo z Corinne Rey-Bellet ze Szwajcarii. Na tych samych mistrzostwach była także piąta w supergigancie. W Pucharze Świata pięciokrotnie stawała na podium, jednak nie odniosła żadnego zwycięstwa. W klasyfikacji generalnej była tym razem ósma, w supergigancie czwarta, a w klasyfikacji giganta zajęła siódme miejsce.
Meissnitzer startowała jeszcze przez pięć kolejnych sezonów, jednak nie zdołała nawiązać do wyników z 1999 roku. W tym czasie łącznie dziesięć razy stawała na podium, przy czym odniosła trzy zwycięstwa: 4 stycznia 2004 roku w Megève, 11 grudnia 2004 roku w Altenmarkt i 4 grudnia 2005 roku w Lake Louise wygrywała supergiganty. W klasyfikacji generalnej najlepiej wypadła w sezonie 2003/2004, który ukończyła na ósmym miejscu. Ponadto w sezonie 2005/2006 była dziewiąta, a w klasyfikacji supergiganta zajęła drugie miejsce za Michaelą Dorfmeister. Ostatnie pucharowe podium wywalczyła 13 marca 2008 roku w Bormio, gdzie supergiganta ukończyła na trzeciej pozycji. W 2006 roku wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w Turynie, zdobywając brązowy medal w supergigancie. Uplasowała się tam 0,59 sekundy za Dorfmeister i 0,32 sekundy za Janicą Kostelić z Chorwacji. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Åre w tej samej konkurencji była ósma. W marcu 2008 roku zakończyła karierę[2].
Wielokrotnie zdobywała medale mistrzostw kraju, w tym złote w zjeździe w 1994 roku, gigancie w latach 1999 i 2004 oraz supergigancie w latach 1994, 1998 i 2002. W latach 1998 i 1999 była wybierana sportsmenką roku w Austrii. Ponadto w 1998 roku otrzymała Odznakę Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii[3].
Osiągnięcia
edytujMiejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwyciężczyni |
---|---|---|---|---|---|---|---|
DNF1 | 24 lutego | 1994 | Lillehammer | Gigant | 2:30,97 | - | Deborah Compagnoni |
3. | 11 lutego | 1998 | Nagano | Supergigant | 1:18,02 | +0,07 | Picabo Street |
8. | 16 lutego | 1998 | Nagano | Zjazd | 1:29,89 | +0,95 | Katja Seizinger |
2. | 20 lutego | 1998 | Nagano | Gigant | 2:50,59 | +1,80 | Deborah Compagnoni |
4. | 17 lutego | 2002 | Salt Lake City | Supergigant | 1:13,59 | +0,36 | Daniela Ceccarelli |
4. | 22 lutego | 2002 | Salt Lake City | Gigant | 2:30,01 | +1,94 | Janica Kostelić |
8. | 15 lutego | 2006 | Turyn | Zjazd | 1:56,49 | +1,29 | Michaela Dorfmeister |
3. | 20 lutego | 2006 | Turyn | Supergigant | 1:32,47 | +0,59 | Michaela Dorfmeister |
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwyciężczyni |
---|---|---|---|---|---|---|---|
23. | 12 lutego | 1996 | Sierra Nevada | Supergigant | 1:21,00 | +2,27 | Isolde Kostner |
16. | 18 lutego | 1996 | Sierra Nevada | Zjazd | 1:54,06 | +2,30 | Picabo Street |
DNS2 | 22 lutego | 1996 | Sierra Nevada | Gigant | 2:10,74 | - | Deborah Compagnoni |
13. | 11 lutego | 1997 | Sestriere | Supergigant | 1:23,50 | +1,76 | Isolde Kostner |
17. | 15 lutego | 1997 | Sestriere | Zjazd | 1:41,18 | +2,43 | Hilary Lindh |
1. | 3 lutego | 1999 | Vail | Supergigant | 1:20,53 | - | - |
4. | 7 lutego | 1999 | Vail | Zjazd | 1:48,20 | +0,27 | Renate Götschl |
1. | 11 lutego | 1999 | Vail | Gigant | 2:08,54 | - | - |
8. | 29 stycznia | 2001 | St. Anton | Supergigant | 1:23,44 | +0,39 | Régine Cavagnoud |
11. | 6 lutego | 2001 | St. Anton | Zjazd | 1:36,20 | +1,66 | Michaela Dorfmeister |
DNF2 | 9 lutego | 2001 | St. Anton | Gigant | 2:19,01 | - | Sonja Nef |
5. | 3 lutego | 2003 | Sankt Moritz | Supergigant | 1:27,48 | +0,58 | Michaela Dorfmeister |
2. | 9 lutego | 2003 | Sankt Moritz | Zjazd | 1:34,30 | +0,11 | Mélanie Turgeon |
DNF1 | 13 lutego | 2003 | Sankt Moritz | Gigant | 2:30,97 | - | Anja Pärson |
DNF | 30 stycznia | 2005 | Bormio | Supergigant | 1:17,64 | - | Anja Pärson |
22. | 6 lutego | 2005 | Bormio | Zjazd | 1:39,90 | +3,22 | Janica Kostelić |
8. | 6 lutego | 2007 | Åre | Supergigant | 1:18,85 | +1,12 | Anja Pärson |
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwyciężczyni |
---|---|---|---|---|---|---|---|
13. | 21 marca | 1990 | Zinal | Zjazd | 1:25,48 | +2,17 | Swietłana Gładyszewa |
14. | 23 marca | 1990 | Zinal | Gigant | 2:23,17 | +4,28 | Manuela Umele |
4. | 8 kwietnia | 1991 | Geilo | Supergigant | 1:15,16 | +1,03 | Julie Lunde Hansen |
16. | 11 kwietnia | 1991 | Geilo | Zjazd | 1:08,87 | +1,21 | Céline Dätwyler |
7. | 12 kwietnia | 1991 | Geilo | Gigant | 2:09,95 | +0,86 | Sabina Panzanini |
2. | 25 lutego | 1992 | Maribor | Zjazd | 1:21,68 | +0,56 | Céline Dätwyler |
3. | 26 lutego | 1992 | Maribor | Supergigant | 1:20,66 | +0,69 | Regina Häusl |
7. | 27 lutego | 1992 | Maribor | Gigant | 1:56,37 | +1,09 | Regina Häusl |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
edytuj- sezon 1991/1992: 98.
- sezon 1992/1993: 89.
- sezon 1993/1994: 76.
- sezon 1994/1995: 23.
- sezon 1995/1996: 5.
- sezon 1996/1997: 19.
- sezon 1997/1998: 5.
- sezon 1998/1999: 1.
- sezon 1999/2000: 105.
- sezon 2000/2001: 16.
- sezon 2001/2002: 15.
- sezon 2002/2003: 8.
- sezon 2003/2004: 8.
- sezon 2004/2005: 16.
- sezon 2005/2006: 9.
- sezon 2006/2007: 17.
- sezon 2007/2008: 26.
Zwycięstwa w zawodach
edytuj- Val d’Isère – 7 grudnia 1995 (supergigant)
- Veysonnaz – 20 grudnia 1995 (supergigant)
- Crans-Montana – 15 marca 1998 (gigant)
- Park City – 19 listopada 1998 (gigant)
- Lake Louise – 29 listopada 1998 (supergigant)
- Val d’Isère – 10 grudnia 1998 (supergigant)
- Val d’Isère – 11 grudnia 1998 (gigant)
- Veysonnaz – 19 grudnia 1998 (zjazd)
- Cortina d'Ampezzo – 24 stycznia 1999 (gigant)
- Åre – 22 lutego 1999 (gigant)
- Sierra Nevada – 10 marca 1999 (zjazd)
- Megève – 4 stycznia 2004 (supergigant)
- Altenmarkt im Pongau – 11 grudnia 2004 (supergigant)
- Lake Louise – 4 grudnia 2005 (supergigant)
Pozostałe miejsca na podium
edytuj- Val d’Isère – 8 grudnia 1995 (gigant) – 3. miejsce
- St. Anton – 15 grudnia 1995 (zjazd) – 3. miejsce
- St. Anton – 16 grudnia 1995 (zjazd) – 2. miejsce
- Garmisch-Partenkirchen – 13 stycznia 1996 (supergigant) – 3. miejsce
- Hafjell – 9 marca 1996 (gigant) – 3. miejsce
- Tignes – 24 października 1997 (slalom równoległy) – 3. miejsce
- Park City – 21 listopada 1997 (gigant) – 2. miejsce
- Mammoth Mountain – 28 listopada 1997 (slalom równoległy) – 3. miejsce
- Val d’Isère – 19 grudnia 1997 (gigant) – 2. miejsce
- Bormio – 6 stycznia 1998 (gigant) – 3. miejsce
- Altenmarkt – 18 stycznia 1998 (zjazd) – 3. miejsce
- Sölden – 24 października 1998 (gigant) – 2. miejsce
- Lake Louise – 27 listopada 1998 (zjazd) – 3. miejsce
- Semmering – 27 grudnia 1998 (gigant) – 2. miejsce
- Maribor – 2 stycznia 1999 (gigant) – 3. miejsce
- St. Anton – 16 stycznia 1999 (supergigant) – 2. miejsce
- Cortina d'Ampezzo – 25 stycznia 2002 (supergigant) – 3. miejsce
- Altenmarkt – 7 marca 2002 (supergigant) – 2. miejsce
- Park City – 21 listopada 2002 (gigant) – 2. miejsce
- Val d’Isère – 12 grudnia 2002 (gigant) – 3. miejsce
- Cortina d'Ampezzo – 17 stycznia 2003 (supergigant) – 2. miejsce
- Innsbruck – 28 lutego 2003 (supergigant) – 3. miejsce
- Hafjell – 13 marca 2003 (supergigant) – 2. miejsce
- Sestriere – 14 marca 2004 (gigant) – 3. miejsce
- Åre – 19 lutego 2005 (supergigant) – 2. miejsce
- Lake Louise – 2 grudnia 2005 (zjazd) – 3. miejsce
- Val d’Isère – 17 grudnia 2005 (zjazd) – 3. miejsce
- Val d’Isère – 18 grudnia 2005 (supergigant) – 2. miejsce
- Bad Kleinkirchheim – 15 stycznia 2006 (supergigant) – 3. miejsce
- Bormio – 13 marca 2008 (supergigant) – 3. miejsce
Przypisy
edytujBibliografia
edytuj- Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
- Profil na Sports Reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-11-07)]. (ang.)