30 Pułk Piechoty (austro-węgierski)
Galicyjski Pułk Piechoty Nr 30 (IR. 30) – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii, a wcześniej Cesarstwa Austrii.
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie |
1725 |
Rozformowanie |
1918 |
Nazwa wyróżniająca | |
Tradycje | |
Święto |
3 lutego |
Działania zbrojne | |
I wojna światowa | |
Organizacja | |
Dyslokacja | |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Rodzaj wojsk | |
Podległość |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/81/Fritz_L%27_Allemand_-_Die_Schlacht_bei_Oberselk_am_3._Februar_1864_-_7892_-_Kunsthistorisches_Museum.jpg/240px-Fritz_L%27_Allemand_-_Die_Schlacht_bei_Oberselk_am_3._Februar_1864_-_7892_-_Kunsthistorisches_Museum.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1f/VII_Gymnasium_in_Lviv_decorated_by_soldiers_of_30_Regiment_%281914%29.jpg/240px-VII_Gymnasium_in_Lviv_decorated_by_soldiers_of_30_Regiment_%281914%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Hauptmann_der_k.u.k._Deutschen_Infanterie_%2830._IR%29_in_Dienstadjustierung.png/120px-Hauptmann_der_k.u.k._Deutschen_Infanterie_%2830._IR%29_in_Dienstadjustierung.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8e/Stabsfeldwebel_im_k.u.k._InfRgt_30.png/120px-Stabsfeldwebel_im_k.u.k._InfRgt_30.png)
Historia pułku
edytujPułk kontynuował tradycje pułku utworzonego w 1725 roku[1].
Podczas wojny polsko-austriackiej w 1809 wchodził w skład Brygady Piechoty Karla Civalarta w Dywizji Piechoty Ludwiga Ferdinanda von Mondeta. Posiadał 3 bataliony a jego dowódcą był Carl Fürst de Ligne[1].
W 1808 roku sztab pułku stacjonował we Lwowie[2], a w 1810 roku w Samborze[3]. W następnym roku sztab został przeniesiony do Stanisławowa[4].
W 1873 roku dowództwo pułku, komenda uzupełnień oraz batalion zapasowy stacjonowały we Lwowie. W latach 1903–1914 dowództwo pułku oraz wszystkie bataliony stacjonowały we Lwowie[1].
W 1914 roku pułk wchodził w skład 22 Brygady Piechoty we Lwowie należącej do 11 Dywizji Piechoty[5].
Okręgiem uzupełnień dla pułku był Lwów na terytorium 11 Korpusu[1].
Skład narodowościowy w 1914 roku 31% – Polacy, 59% – Rusini[6].
Podczas I wojny światowej pułk został przydzielony do armii gen. Hermanna Kövessa von Kövesshaza[7]. Brał udział w walkach z Rosjanami na przełomie 1914 i 1915 roku w Galicji. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach wojennych nr: 160 w Tuchowie, 164 w Tuchowie-Wołowej oraz 230 w Dęborzynie.
Jednostka zyskała przydomek pułku „dzieci lwowskich”[8].
Swoje święto pułk obchodził 3 lutego w rocznicę bitwy pod Oberselk stoczonej w 1864 roku, w czasie wojny duńskiej[1].
Kolory pułkowe: szary (hechtgrau), guziki złote.
Właściciele i szefowie pułku
edytujKolejnymi właścicielami i szefami pułku byli:
- FZM Johann Anton Prie-Turinetti Marchese de Pancaliere (od 1725),
- FZM Wilhelm von Sachsen-Gotha-Altenburg (1753 – †31 V 1771),
- FM Carl Fürst de Ligne (1771 – †13 XII 1814),
- FM Laval Nugent von Westmeath (1815 – †21 VIII 1862),
- FML Joseph Karl Ignaz Martini von Nosedo (1862 – †28 XII 1868),
- FZM Joseph von Jablonski del Monte Berico (1869 – †1 II 1876),
- FZM Joseph von Ringelsheim (1876 - †2 VI 1893),
- FML Joseph von Watteck (1895 – †22 X 1896),
- FZM Hans Daniel Matthias von der Schulenburg (1897 – †2 V 1898),
- FZM Ferdinand Fiedler (1898 – †18 II 1910),
- generał piechoty Franz Schoedler (od 1910)[1].
Żołnierze pułku
edytuj- Komendanci pułku
- płk Peter Alfons Fusko von Mathalony (1808[2] – 22 VII 1809 mianowany generałem majorem[9])
- płk Johann Baptist De Meys (1810[3] – 1812)
- płk Friedrich Mumthe von Heldenfels (1813 – )
- płk Anton Edler von Nagy (1873)
- płk Julian von Krynicki (1876 – 1878 → komendant 37 Brygady Piechoty)
- płk Antoni von Dylewski (1889 – XII 1893 → komendant 37 Brygady Piechoty)
- płk Stanisław Ocetkiewicz von Julienhort (XII 1893 – 1 V 1898 → stan spoczynku)
- płk Wilhelm Schlemüller (1898 – 1901 → komendant 33 Brygady Piechoty)
- płk Robert Altmann (1901 – 1906 → komendant 23 Brygady Piechoty)
- płk Karl von Rosner (1906 – 1910 → komendant 51 Brygady Piechoty Obrony Krajowej)
- płk Hugo Anton Reymann (1910 – 1913 → komendant 20 Brygady Piechoty[1])
- płk Edmund Edler von Rabl (1913 – 1914[1])
- płk Alexander Brunfaut (1915 – 1916 → komendant 11 Brygady Piechoty)
- płk Achilles von Philipovich (1916 – 1917 → komendant 60 Brygady Piechoty)
- Oficerowie
- ppłk Ottokar Gauglitz
- ppłk Adam Pirgo
- kpt. Aleksander Janicki
- kpt. Karol Krauss
- kpt. rez. Jan Kuciel
- por. Józef Witoszyński
- por. rez. Jakub Hanus
- por. rez. Władysław Kalkus
- por. rez. Władysław Krzyżanowski
- por. rez. Józef Lax
- por. rez. Piotr Sosialuk
- por. rez. Marian Zygmunt Wołodkowicz de Radwan[a]
- ppor. Stanisław Springwald (do 1889 → IR 15)
- ppor. Constantin von Wurzbach
- ppor. rez. Juliusz Albinowski
- ppor. rez. Feliks Joszt
- ppor. rez. Sylwester Kruczkowski
- ppor. rez. Rudolf Ksander
- ppor. rez. Bronisław Laskownicki (1888–1897 → LIR Krakau Nr. 16)
- ppor. rez. Jan Minczakowski
- ppor. rez. Julian Stelmachów
- ppor. rez. Zygmunt Szewera[b] (Srebrny Medal Waleczności 2 klasy[13])
- ppor. rez. Seweryn Wilimowski
- ppor. rez. Edward Zegarski
- starszy lekarz Franciszek Bałaszeskul
- Karol Roll (wieloletni kapelmistrz)[14][8]
Uwagi
edytujPrzypisy
edytuj- ↑ a b c d e f g h Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1914 ↓, s. 438.
- ↑ a b Militär-Almanach 1808 ↓, s. 148.
- ↑ a b Schematismus 1810 ↓, s. 149.
- ↑ Militär-Almanach 1811 ↓, s. 138.
- ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1914 ↓, s. 103.
- ↑ Glen Jewison, Jorg C. Steiner: Infanterie-Regimenter 1 - 102 as at July 1914.. [dostęp 2010-01-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-10)]. (ang.).
- ↑ Marian Hełm-Pirgo: Początki kartografii wojskowej w Polsce Odrodzonej (1918–1920). Nowy Jork: Polski Instytut Naukowy w Ameryce, 1971, s. 17-18.
- ↑ a b 40-letni jubileusz kapelmistrza. „Nowości Illustrowane”. Nr 44, s. 9, 28 października 1905.
- ↑ Schmidt-Brentano 2006 ↓, s. 33.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 243.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 253, 959.
- ↑ Bogusław Szwedo: Wpisani w historię miasta : Tarnobrzeski Słownik Biograficzny. T. 1. Tarnobrzeg: Wydawnictwo ARMORYKA, 2013, s. 204-209. ISBN 978-83-7950-071-0..
- ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 281, 545.
- ↑ 25-letni jubileusz lwowskiego kapelmistrza. „Nowości Illustrowane”. Nr 19, s. 8, 6 maja 1905.
Bibliografia
edytuj- Militär-Almanach Nr XIX. Schematismus der Kais. Königl. Armée auf das Jahr 1808. Wien: 1808. (niem.).
- Schematismus der Osterreichisch Kaiserlichen Armée für das Jahr 1810. Wien: 1810. (niem.).
- Militär-Almanach Nr XXI. Schematismus der Osterreichisch Kaiserlichen Armée für das Jahr 1811. Wien: 1811. (niem.).
- Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1873. Wien: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1873. (niem.).
- Schematismus für das Kaiserliche und Königliche Heer und für das Kaiserliche und Königliche Kriege-Marine für 1895. Wien: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1894. (niem.).
- Schematismus für das Kaiserliche und Königliche Heer und für das Kaiserliche und Königliche Kriege-Marine für 1900. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1889. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wien: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914.
- Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wien: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1918. (niem.).
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.
- Antonio Schmidt-Brentano: Kaiserliche und k.k. Generale (1618-1815). Wien: Österreichisches Staatsarchiv, 2006.
- Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900-1914
- Austro-Hungarian Land Forces 1848-1918 By Glenn Jewison & Jörg C. Steiner