111.600 ευρώ από την Krikel των υποκλοπών στο Πρώτο Θέμα.

 

▪️ Το 2023 ο εκδότης του Πρώτου Θέματος Τάσος Καραμήτσος έγραψε ότι «μοιάζει να έκλεισε οριστικά» το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων.

➡️ Όμως, το 2022 δύο ιστοσελίδες του Πρώτου Θέματος είχαν ήδη λάβει 111.600 ευρώ από την Krikel, εταιρεία που εμπλέκεται στο ίδιο σκάνδαλο.

▪️ Στις 21.1.2026 συνεχίστηκε η ανάγνωση κρίσιμων εγγράφων στη δίκη των υποκλοπών. Στα «αναγνωστέα» είναι και το Πόρισμα της Οικονομικής Αστυνομίας για το Predator, το οποίο τεκμηριώνει ότι το 2022 (τη χρονιά που ξέσπασε το Predator Gate) η εμπλεκόμενη στο σκάνδαλο Krikel έδωσε από 55.800 ευρώ στο protothema.gr και στο newmoney.gr, ιστοσελίδες του ομίλου του Πρώτου Θέματος. (Το θέμα είχε αποκαλύψει πρώτο το TV Χωρίς Σύνορα το 2024.)

▪️ «Τι αγόρασε η Krikel από το Πρώτο Θέμα;», ρώτησε στις 9.1.2026 ο Ζαχαρίας Κεσσές (δικηγόρος θυμάτων Predator) το στέλεχος της Krikel Σωτήρη Ντάλα. «Έψαξα κάποια αναφορά στο Πρώτο Θέμα για την Krikel και τις υποκλοπές και δεν βρήκα τίποτα», σχολίασε ο ίδιος.

🗣️ «Δεν ξέρω», απάντησε ο μάρτυρας.

❓ «Μήπως διαφήμιση;», ρώτησε ο πρόεδρος.

🗣️ «Έψαξα δύο πράγματα, διαφήμιση της Krikel ή κάποια αναφορά στο σκάνδαλο των υποκλοπών. Δεν βρήκα τίποτα απ’ τα δύο, κύριε πρόεδρε!», είπε ο κ. Κεσσές.

▪️ Στις 29.1.2023, λίγο μετά τις πληρωμές της Krikel στο Πρώτο Θέμα, ο εκδότης του φιλοκυβερνητικού μιντιακού ομίλου Τάσος Καραμήτσος έγραψε ότι «μοιάζει να έκλεισε οριστικά» το σκάνδαλο των υποκλοπών και διερωτήθηκε ρητορικά «τι έγινε δηλαδή;» αν η ΕΥΠ και η εισαγγελέας της «άκουγαν έναν υπουργό και πέντε ανώτατους στρατιωτικούς γιατί υποπτεύονταν ότι είχαν σχέση με διαφθορά στις προμήθειες».

▪️ Στις 8.4.2025 το Πρώτο Θέμα έσπασε την απεργία των δημοσιογράφων και έγραψε ανακριβώς ότι η απόφαση για τη δεύτερη αγωγή Δημητριάδη σε βάρος των δημοσιογράφων του Reporters United δικαίωσε τον ανιψιό του πρωθυπουργού, παρότι το δικαστήριο την απέρριψε πλήρως όσον αφορά την αποκάλυψή μας ότι ο αριθμός κινητού του κ. Δημητριάδη χρησιμοποιήθηκε για να παγιδευτούν 11 στόχοι του Predator. (Η ελληνική δικαιοσύνη έχει απορρίψει και την πρώτη αγωγή Δημητριάδη σε βάρος μας, δικαιώνοντας τα ρεπορτάζ μας για τις υποκλοπές.)

▪️ Με άλλα λόγια, το Πρώτο Θέμα αφενός δεν είδε πρόβλημα στις παρακολουθήσεις υπουργών και στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων από την ΕΥΠ υπό τον κ. Μητσοτάκη, αφετέρου είδε (μια ανύπαρκτη) δικαστική δικαίωση του κ. Δημητριάδη στο σκάνδαλο των υποκλοπών. Κι αυτά, αφότου είχε λάβει 111.600 ευρώ από την Krikel, την εταιρεία που συνδέεται με τον Γιάννη Λαβράνο, κατηγορούμενο για το Predator και κουμπάρο του κ. Δημητριάδη.

▪️ Σύμφωνα με την Αρχή Προστασίας Δεδομένων, ο κ. Καραμήτσος ήταν ανάμεσα στους στόχους του Predator, καθώς έλαβε δύο μολυσμένα μηνύματα.

🔸 Πρώτο μήνυμα (16.9.2021, ώρα 19:37:20)

«Γελάνε και οι πέτρες φίλε https://blogspot[.]edolio5[.]com/2021/09/blog-post_31/»

🔸 Δεύτερο μήνυμα (21.9.2021, ώρα 14:48:20)

«Τάσο, θέλουμε την τοποθέτησή σου στο θέμα. https://blogspot[.]edolio5[.]com/2021/09/1080/»

❗ Όμως, ο κ. Καραμήτσος δεν έχει γνωστοποιήσει τυχόν προσφυγή του στη δικαιοσύνη, ώστε να τιμωρηθούν οι χρήστες του Predator.

🗣️ «Ας αφήσουμε τη Δικαιοσύνη να δούμε τι θα πει και ο καθένας μας θα πράξει ανάλογα για να προστατεύσει τον εαυτό του», έγραψε στις 29.7.2024 η στήλη dark room του newmoney.gr.

▪️ «Οι συμβάσεις διαφήμισης με την Krikel υπογράφηκαν την 1η Μαΐου του 2022, μήνες πριν γίνει λόγος για εμπλοκή της στις υποκλοπές, θύμα των οποίων ήταν και ο εκδότης του Πρώτου Θέματος. Ο όμιλος του Πρώτου Θέματος είχε το 2022 διαφημιστικά έσοδα της τάξης των 21 εκατ. ευρώ από 750 πελάτες - επιχειρήσεις. Λέτε να μας παρακολουθούσαν και να κάναμε τους χαζούς για 45 χιλιάρικα;», είχε δηλώσει το Πρώτο Θέμα για τις πληρωμές της από την Krikel.

❗ Πάντως, το Πόρισμα της Οικονομικής Αστυνομίας μιλά για 111.600 ευρώ. Και η πρώτη αναφορά στην Krikel έγινε στις 25.5.2022 από το InsideStory.

▪️ Κι ενώ τον Μάιο του 2022 η Krikel έδωσε 111.600 ευρώ στο Πρώτο Θέμα για διαφήμιση, τον Ιούνιο του 2022 έστειλε εξώδικο κατά των δημοσιογράφων του Reporters United για την έρευνά μας στο σκάνδαλο των υποκλοπών. Τα ρεπορτάζ μας δικαιώθηκαν και τώρα η εταιρεία αποτελεί ένα από τα νομικά πρόσωπα που πρωταγωνιστούν στη δίκη των παρακολουθήσεων. Ακόμα κι αν το Πρώτο Θέμα αποφεύγει συστηματικά την κάλυψη της δίκης.

▪️ Στις 21.1.2026 ο πρόεδρος ξανατόνισε την επιθυμία του ν’ απολογηθούν οι κατηγορούμενοι με φυσική παρουσία και όχι με υπόμνημα.

🗣️ «Αν είναι στην Ελλάδα…», είπε ο Γιάννης Κυριακίδης, δικηγόρος του Φέλιξ Μπίτζιου.

🗣️ «Θέλουμε να έρθουν. Παρότι υπάρχει το δικονομικό δικαίωμα της βίαιης προσαγωγής, δεν είθισται να ασκείται στους κατηγορουμένους», πρόσθεσε ο πρόεδρος.

🗣️ «Υπάρχει η δυνατότητα», σχολίασε ο Πέτρος Λιανός (δικηγόρος θυμάτων Predator).

➡️ Ο κ. Κυριακίδης και ο Διονύσης Ματαράγκας (δικηγόρος της Σάρα Χαμού) είπαν ότι ακόμα δεν γνωρίζουν αν οι πελάτες τους θα απολογηθούν με φυσική παρουσία.

❗Επόμενη δικάσιμος: 23.1.2026, ώρα 9:00. Ευελπίδων, κτίριο 9, αίθουσα 16.

✊ Διάβασε την έρευνά μας για το σκάνδαλο των υποκλοπών και στήριξε την ανεξάρτητη δημοσιογραφία του Reporters United 🔗 

✍️ Thodoris Chondrogiannos, Νικόλας Λεοντόπουλος

 https://www.reportersunited.gr/tag/ypoklopes/?fbclid=IwY2xjawPd9lhleHRuA2FlbQIxMABzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEeZ_fOnyzE8YqwhNcIUJJyck1AbaBeRZQ6ipPWzOiIey1g-ectXMk_oUFysIs_aem_8DGy6lh3_DfmGjWg7i1ZEw

 

Η κατάρρευση του ιρανικού νομίσματος αποκαλύπτει τους κερδοσκόπους πίσω από την κρίση

 

 

Fereshteh Sadeghi

Καθώς οι κυρώσεις γίνονται όλο και πιο αυστηρές και τα συναλλαγματικά αποθέματα εξαφανίζονται, οι έμποροι του Ιράν ξεσηκώνονται διαμαρτυρόμενοι ενάντια σε ένα αποτυχημένο οικονομικό σύστημα που βασίζεται στη συστημική κακοδιαχείριση και την κερδοσκοπία της ελίτ.

 

Στα τέλη του 2025, καθώς το ριάλ έπεσε σε πρωτοφανή χαμηλά επίπεδα, η πολυσύχναστη λεωφόρος Jomhuri (Δημοκρατία) της Τεχεράνης μετατράπηκε σε διάδρομο ανυπακοής.

 

 

Οι «Bazaaris» (παραδοσιακή τάξη εμπόρων με βαθιά πολιτική και οικονομική επιρροή) και οι ιδιοκτήτες καταστημάτων κινητών τηλεφώνων, στρυμωγμένοι από την κατάρρευση του νομίσματος και τους τιμωρητικούς δασμούς, έκλεισαν τα καταστήματά τους και ξεχύθηκαν στους δρόμους.

Η οργή τους άναψε μια φωτιά που γρήγορα εξαπλώθηκε στο Μεγάλο Παζάρι, που από καιρό θεωρείται το οικονομικό βαρόμετρο του Ιράν. Σε αντίθεση με τις διαμαρτυρίες του 2022 για τις κοινωνικές ελευθερίες ή τις αναταραχές του 2009 που πυροδότησαν οι εκλογικές διαμάχες, αυτό το κύμα διαδηλώσεων οφείλεται αποκλειστικά στην οικονομική κατάρρευση και τη μακροχρόνια κακοδιαχείριση.

Αυτό που ξεκίνησε ως εξέγερση των εμπόρων ενάντια σε ένα δυσλειτουργικό εμπορικό περιβάλλον, σύντομα αποκάλυψε τη βαθύτερη σήψη της δεκαετούς κακοδιαχείρισης, της θεσμικής διαφθοράς και ενός συστήματος που ασφυκτιά από τις κυρώσεις και τιμωρεί τον λαό για να διατηρηθεί στη ζωή.

 

Κυρώσεις, σαμποτάζ και μια οικονομία που εξαφανίζεται

Το Ιράν, μια χώρα με πάνω από 86 εκατομμύρια κατοίκους, το καλοκαίρι του 2025κατέγραψε μια πενιχρή οικονομική ανάπτυξη της τάξης του 0,3%, ενώ ο πληθωρισμός μέχρι τον Δεκέμβριο ξεπέρασε το 42%. Η συμμετοχή στο εργατικό δυναμικό παραμένει εξαιρετικά χαμηλή, σχεδόν 20 μονάδες κάτω από τον παγκόσμιο μέσο όρο. Αυτά τα καταστροφικά μεγέθη έχουν επιδεινωθεί σταθερά υπό το βάρος των αμείλικτων αμερικανικών κυρώσεων, που επιβλήθηκαν για πρώτη φορά από τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ το 2018 κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του και έχουν ενταθεί κατά τη διάρκεια των δύο προεδρικών θητειών.

Η θεαματική κατάρρευση του ριάλ – που έσπασε το όριο των 1.445.000 έναντι του δολαρίου ΗΠΑ – δεν συνέβη στο κενό. Σηματοδότησε μια αύξηση 47,8% σε μόλις έξι μήνες.

 

Όσο υψηλότερη ήταν η ισοτιμία, τόσο πιο οργισμένοι ήταν οι επιχειρηματίες των οποίων οι πωλήσεις εξαρτώνται άμεσα από την ισοτιμία δολαρίου-ριαλ. Η πρώτη σπίθα των διαμαρτυριών άναψε από τους καταστηματάρχες σε δύο εμπορικά κέντρα κινητών τηλεφώνων στο κέντρο της Τεχεράνης που ξεκίνησαν απεργία, λέγοντας ότι δεν μπορούσαν να εμπορεύονται  επειδή αντιμετώπιζαν προβλήματα με ένα νέο τέλος καταχώρισης κινητών τηλεφώνων που είχε επιβάλει η κυβέρνηση σε συσκευές με τιμή 600 δολάρια και άνω.

Την επόμενη , οι καταστηματάρχες δεν έκλεισαν απλώς τα καταστήματά τους, αλλά βγήκαν στη διάσημη Λεωφόρο της Δημοκρατίας, διαμαρτυρόμενοι για την κατάσταση. Οι έμποροι δολαρίων στη Λεωφόρο Ferdowsi συμμετείχαν επίσης στις διαμαρτυρίες, ενώ στο Μεγάλο Παζάρι, οι χρυσοχόοι και οι αργυροχόοι έκλεισαν τα καταστήματά τους από φόβο για το χάος που θα δημιουργόταν.

Ένας καταστηματάρχης στην οδό Lalezar δήλωσε στο The Cradle ότι «αναγκαστήκαμε να κλείσουμε τα καταστήματά μας, καθώς ορισμένοι διαδηλωτές μας επιτέθηκαν λεκτικά και απείλησαν να λεηλατήσουν τα καταστήματά μας πετώντας πέτρες στα παράθυρά μας».

Εκτός από την επιβολή κυρώσεων σε παραδοσιακούς διαύλους όπως τράπεζες, εταιρείες και ιδιώτες, το Γραφείο Ελέγχου Ξένων Περιουσιακών Στοιχείων (OFAC) του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ έχει βάλει στόχο διευθύνσεις ψηφιακών νομισμάτων που κατηγορεί ότι χρησιμοποιούνται από ένα χρηματοοικονομικό δίκτυο για τη μεταφορά χρημάτων από το πετρέλαιο και άλλα προϊόντα του Ιράν.

Σύμφωνα με τον Gholma-Reza Taj Gardoun, πρόεδρο της κοινοβουλευτικής επιτροπής προϋπολογισμού, «η ιρανική κυβέρνηση έλαβε μόνο 13 από τα 21 δισεκατομμύρια δολάρια εσόδων από το πετρέλαιο τους τελευταίους οκτώ μήνες». Πρόσθεσε ότι «τα υπόλοιπα 8 δισεκατομμύρια δολάρια είναι η αιτία της τρέχουσας αναταραχής, της έλλειψης δολαρίων στην αγορά και της αύξησης της συναλλαγματικής ισοτιμίας».

 

Ένα στημένο σύστημα κερδοσκόπων

Ο Taj Gardoun δεν είναι ο μόνος που αποκαλύπτει πώς τα έσοδα από τις εξαγωγές πετρελαίου και μη πετρελαίου δεν επέστρεψαν στο Ιράν. Στο επίκεντρο της κρίσης βρίσκεται μια παρασιτική τάξη ημικρατικών επιχειρήσεων και εμπόρων με πολιτικές διασυνδέσεις, οι οποίοι επωφελούνται από τη δημοσιονομική δυσλειτουργία του Ιράν.

Ο πρώην υπουργός Οικονομικών και νυν βουλευτής Χουσεΐν Σαμσάμι εκτιμά ότι «117 από τα 335 δισεκατομμύρια δολάρια εσόδων από εξαγωγές εκτός πετρελαίου δεν έχουν επιστρέψει στη χώρα, από τότε που οι ΗΠΑ επέβαλαν εκ νέου κυρώσεις το 2018». Μεγάλο μέρος αυτού του κεφαλαίου, λέει, διοχετεύθηκε από οντότητες «khosulati» – ημι-κυβερνητικές εταιρείες που επωφελούνται από την κρατική ιδιοκτησία, αλλά λειτουργούν χωρίς διαφάνεια ή εποπτεία.

Εξίσου ανησυχητικός είναι ο αμφιλεγόμενος ρόλος των «διαχειριστών» – ενός μυστικού δικτύου που έχει ως αποστολή να παρακάμπτει τις κυρώσεις για να πουλάει ιρανικό πετρέλαιο.

Ο πρώην διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας του Ιράν (CBI) Valiollah Seif αναγνώρισε ότι «είναι άτομα εμπιστοσύνης, Ιρανοί και μη Ιρανοί, που μεταφέρουν χρήματα (για το Ιράν)», προσθέτοντας ότι «η μεταφορά χρημάτων είναι μια πολύ επικίνδυνη διαδικασία και η αμοιβή αυτών των λεγόμενων διαχειριστών και των συναλλαγματών που συνεργάζονται μαζί τους είναι υψηλή». Ο Seif αποκάλυψε ότι «μερικές φορές ένας διαχειριστής βάζει στην τσέπη του τα κεφάλαια».

Εκτός από τους διαχειριστές, οι ημικρατικές οντότητες κατηγορούνται επίσης ότι αρνούνται να επιστρέψουν τα χρήματα από τις εξαγωγές εκτός πετρελαίου στην κεντρική τράπεζα και τα πωλούν σε τιμές υψηλότερες από την κανονική τιμή που έχει εγκρίνει η CBI στην επίσημη αγορά.

 

Οι εταιρείες αυτές ανήκουν σε διάφορα ταμεία που συνδέονται με την ιρανική κυβέρνηση. Τα υπουργεία πετρελαίου και κοινωνικής πρόνοιας απέκτησαν την πλειοψηφία των μετοχών σε αυτά τα ταμεία μέσω της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης που πραγματοποιήθηκε από διάφορες κυβερνήσεις.

Η τρίτη ομάδα που δεν έχει επιστρέψει τα έσοδα από τις εξαγωγές είναι άτομα ή εταιρείες με ειδικές επιχειρηματικές άδειες. Ένας αναπληρωτής διοικητής της ΚΤΙ αναφέρει ότι «άτομα που κατέχουν ή έχουν νοικιάσει 900 ειδικές άδειες πρέπει να επιστρέψουν περίπου 16 δισεκατομμύρια δολάρια στην κεντρική τράπεζα, (αλλά δεν το έκαναν)».

Το αποτέλεσμα είναι μια παγίδα ρευστότητας, στην οποία τα ξένα νομίσματα εξαφανίζονται από τις επίσημες αγορές, τροφοδοτώντας έναν φαύλο κύκλο πληθωρισμού και κερδοσκοπίας.

 

 

Παράλυση του κράτους και πολιτική εκτροπή

Για μήνες, η κυβέρνηση του Ιρανού προέδρου Masoud Pezeshkian φαινόταν παράλυτη, παρακολουθώντας την πτώση του νομίσματος και την αύξηση της δημόσιας οργής. Ενώ ορισμένοι υποστηρίζουν ότι το κράτος επέτρεψε σκόπιμα την πτώση του ριάλ για να μειώσει τα δημοσιονομικά του ελλείμματα, άλλοι αναφέρουν το θεσμικό χάος και την έλλειψη συνεκτικής οικονομικής πολιτικής.

Αυτοί αναφέρονται σε μια ομολογία που έκανε ο πρώην Ιρανός πρόεδρος Χασάν Ρουχανί το 2020: «Το ξένο νόμισμα ανήκει στην κυβέρνηση, η τιμή του καθορίζεται από την κυβέρνηση και μπορούμε να την μειώσουμε, αν το αποφασίσουμε».

Αντιδρώντας στις φωνές δυσαρέσκειας, ο Πεζέσκιάν  ανέθεσε στον υπουργό Εσωτερικών του να συναντήσει τους εκπροσώπους των διαδηλωτών και να ακούσει τα παράπονά τους.

 

Συνεδρίασε με εμπόρους και αντικατέστησε τον διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας του Ιράν Μοχάμαντ-Ρεζά Φαρζίν με τον πρώην υπουργό Οικονομικών Αμπντολνασέρ Χεμάτι. Ωστόσο, ο τελευταίος, ο οποίος κατηγορήθηκε πριν από 10 μήνες για κακοδιαχείριση της αγοράς συναλλάγματος, δήλωσε ότι «δεν έχει καμία ευθύνη όσον αφορά την αγορά συναλλάγματος και ότι το καθήκον του είναι να ελέγχει τις ανισορροπίες των τραπεζών και να μειώνει τον πληθωρισμό».

 

 

Λιτότητα σε μια πυριτιδαποθήκη

Στους δρόμους, οι διαδηλώσεις – που δεν ήταν μαζικές στην πραγματικότητα – μετατράπηκαν σε σποραδικές ταραχές, κυρίως στις δυτικές επαρχίες, που χαρακτηρίστηκαν από εμπρηστικές επιθέσεις σε κυβερνητικά κτίρια και εισβολή σε αστυνομικά τμήματα για την κατάληψη του οπλισμού τους.

Μικρότερες πόλεις ή κωμοπόλεις στο δυτικό Ιράν είναι τώρα το θέατρο ταραχών, με τον αριθμό των ταραξιών να περιορίζεται σε δεκάδες, ούτε καν σε εκατοντάδες.

Έχουν αναφερθεί θύματα, μεταξύ των οποίων και μέλη των δυνάμεων ασφαλείας, καθώς οι διαμαρτυρίες μετατρέπονται από οργανωμένη διαφωνία σε εκφράσεις ωμής απογοήτευσης. Περίπου μια ντουζίνα άτομα, μεταξύ των οποίων και αστυνομικοί, έχουν σκοτωθεί σε ολόκληρη τη χώρα, ενώ έχουν γίνει και συλλήψεις.

Ο ηγέτης του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, παραδέχτηκε στις 3 Ιανουαρίου ότι οι «μπαζάρι» έχουν νόμιμα παράπονα σχετικά με την οικονομική αστάθεια. Ωστόσο, κατέστησε σαφές ότι η Ισλαμική Δημοκρατία «δεν θα υποκύψει στον εχθρό» και θα αντιμετωπίσει σοβαρά τους βίαιους διαδηλωτές. «Οι ταραξίες πρέπει να μπουν στη θέση τους».

Τα σχόλια του ιρανού ηγέτη ήταν μια απάντηση στον Τραμπ, ο οποίος υποστήριξε τους διαδηλωτές, απειλώντας την Ισλαμική Δημοκρατία με στρατιωτική επέμβαση «εάν σκοτωθούν διαδηλωτές». Το Μεταρρυθμιστικό Μέτωπο συντάχθηκε με την απόρριψη των ξένων απειλών, προειδοποιώντας ότι οποιαδήποτε παρέμβαση στις διαδηλώσεις θα οδηγήσει σε κλιμάκωση της βίας και θα στρεβλώσει τα αιτήματα του λαού.

Σε μια τελευταία προσπάθεια να ανακτήσει τον οικονομικό έλεγχο, ένας Ιρανός αξιωματούχος του  Οργανισμού Προϋπολογισμού και Σχεδιασμού λέει ότι «θα ζητηθεί από τους διαχειριστές να επιστρέψουν στη χώρα δισεκατομμύρια δολάρια από τους λογαριασμούς τους στο εξωτερικό» , ενώ ένας βουλευτής προειδοποιεί ότι «το κοινοβούλιο θα καλέσει τον υπουργό Πετρελαίου να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικά με το θέμα των διαχειριστών».

Ο υπουργός Οικονομίας του Ιράν δήλωσε ότι έχουν επιτευχθεί θετικά αποτελέσματα από τις διαπραγματεύσεις με διάφορες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της αποδέσμευσης μέρους των οικονομικών πόρων του Ιράν και του ανοίγματος καναλιών χρηματοδότησης για την εισαγωγή βασικών αγαθών, παράλληλα με σταδιακές προσπάθειες για ενοποίησης της συναλλαγματικής ισοτιμίας σε ένα ενιαίο επιτόκιο.

Ταυτόχρονα, ο Πεζεσκιαν προωθεί σχέδια για τη σταδιακή κατάργηση των επιδοτήσεων σε βασικές εισαγωγές – μια κίνηση που ο ίδιος αποκαλεί «οικονομική χειρουργική επέμβαση» και η οποία θα αντισταθμιστεί με στοχευμένα κουπόνια για πολίτες με χαμηλό εισόδημα. Ωστόσο, η λιτότητα εν μέσω νομισματικής κατάρρευσης, πληθωρισμού και κρίσης αξιοπιστίας είναι μια εκρηκτική συνταγή.

Οι ιρανικές αρχές παρακολουθούν στενά την κατάσταση στη Βενεζουέλα, όπου η απαγωγή του Προέδρου Νικολά Μαδούρο και η αυξανόμενη επιθετικότητα των ΗΠΑ έχουν ανατριχιαστικές ομοιότητες. Προς το παρόν, οι διαμαρτυρίες στους δρόμους της Τεχεράνης παραμένουν υπό έλεγχο. Ωστόσο, εάν οι οικονομικές δυσκολίες συνεχιστούν και οι μεταρρυθμίσεις επιδεινώσουν τις ανισότητες, το επόμενο κύμα διαμαρτυριών ενδέχεται να μην κατασταλεί τόσο εύκολα.

[----->] 

Το Ρολόι της Αποκάλυψης πλησιάζει τα μεσάνυχτα.

 

ΕΝΑ ΛΕΠΤΟ ΠΡΙΝ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ

Andrea Zhok

 

Η πρόσφατη κατάληψη δύο πλοίων με ρωσική σημαία σε διεθνή ύδατα από τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι προφανώς μια πρόκληση και μια επίδειξη δύναμης.

 

Αυτό που συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας είναι αρκετά απλό: οι ΗΠΑ, απειλούμενες από την αποδολαριοποίηση και τη μείωση της διεθνούς επιρροής τους, θέλουν να επιβεβαιώσουν τη θέση υπεροχής τους χρησιμοποιώντας το καλύτερο μέσο που έχουν, δηλαδή την παγκόσμια στρατιωτική τους προβολή. (Υπενθυμίζουμε ότι η αναλογία μεταξύ των εξωεδαφικών στρατιωτικών βάσεων στον κόσμο είναι: ΗΠΑ 800, Ρωσία 20, Κίνα 1). Το να έχουν στρατιωτικές βάσεις κοντά σε όλα τα πιθανά σενάρια καθιστά πολύ πιο εύκολο για τις ΗΠΑ να ασκούν δραστηριότητες «διεθνούς αστυνομίας», χωρίς να εκδηλώνονται ως πράξεις πολέμου.

 

Στην περίπτωση των δύο πετρελαιοφόρων, αυτό φαίνεται να είναι σαφές. Από τα τελευταία νέα μαθαίνουμε ότι, τα πετρελαιοφόρα συνοδεύονταν από ρωσικά υποβρύχια, ως αποτρεπτικό μέσο για να μην δεχτούν επίθεση. Τώρα, η ρωσική υποβρύχια δύναμη είναι απολύτως ισάξια με την αμερικανική, αλλά η επιβίβαση πραγματοποιήθηκε χωρίς προβλήματα, με την αποστολή πολεμικών ελικοπτέρων και την αποβίβαση στρατευμάτων.

Κατά τη γνώμη μου, ο λόγος βρίσκεται στη δυσκολία να δοθεί μια ενδιάμεση απάντηση. Μεταξύ του να μην γίνει τίποτα και του να βυθιστεί ένα ελικοπτεροφόρο πλοίο (ή να καταρριφθεί ένα αμερικανικό στρατιωτικό ελικόπτερο) δεν υπήρχαν ενδιάμεσα βήματα.

 

Η συνοδεία ενός πολιτικού μεταφορικού μέσου με ένα όπλο παγκόσμιας κλάσης όπως ένα υποβρύχιο είναι κατά κάποιον τρόπο μπλόφα, επειδή οι διαθέσιμες αντιδράσεις είναι αναγκαστικά υπερβολικά ριζοσπαστικές.

Αλλά ακριβώς σε αυτό το επίπεδο οι ΗΠΑ έχουν ένα αξεπέραστο πλεονέκτημα, που οφείλεται στην παγκόσμια παρουσίας τους: ο Τραμπ είδε τη μπλόφα.

 

Τώρα, η τελευταία αυτή πρόκληση της αμερικανικής κυβέρνησης φαίνεται να προαναγγέλλει κάτι σαν παγκόσμιο ναυτικό αποκλεισμό.

Πρόκειται για ένα όπλο θανατηφόρο για όλους, αλλά κυρίως για χώρες που έχουν επείγουσα ανάγκη να εξάγουν ή να εισάγουν για να επιβιώσουν (η Ρωσία ως εξαγωγέας ενέργειας, η Κίνα ως ο μεγαλύτερος έμπορος παγκοσμίως). Ας θυμηθούμε ότι μέχρι σήμερα περίπου το 90% της διακίνησης των εμπορευμάτων πραγματοποιείται μέσω θαλάσσης και, ως εκ τούτου, η άσκηση ενός παγκόσμιου ναυτικού αποκλεισμού συνεπάγεται έναν ασφυκτικό στραγγαλισμό.

 

Η πρόκληση είναι τεράστια, η απειλή τελική.

Πιστεύω ότι από την εποχή των σοβιετικών πυραύλων στην Κούβα δεν έχουμε βρεθεί ποτέ τόσο κοντά στον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο.

Αν η Ρωσία υποχωρήσει και δεν βρει τρόπο να απαντήσει αναλογικά, οι ΗΠΑ θα ξέρουν ότι έχουν το ελεύθερο.

Αν η Ρωσία αντιδράσει με σθένος (και πώς αλλιώς θα μπορούσε να αντιδράσει;), θα βρισκόμαστε στην παραμονή ενός πολέμου.

 

 

Οι ΗΠΑ, ωστόσο, κινούνται γρήγορα σε όλα τα μέτωπα.

 

Στο Ιράν, οι λαϊκές διαμαρτυρίες - που πυροδοτήθηκαν από τον πληθωρισμό, ο οποίος με τη σειρά του εξαρτάται από το διεθνές σύστημα κυρώσεων - τροφοδοτούνται και παίρνουν ακραία μορφή σαφώς από εξωτερικούς υποκινητές, πιθανώς Ισραηλινούς (η μαζική παρουσία όπλων μεταξύ των διαδηλωτών είναι ένα στοιχείο). Ταυτόχρονα, οι αμερικανικές αεροπορικές δυνάμεις έχουν πλησιάσει την περιοχή της Μέσης Ανατολής με τρόπο παρόμοιο με αυτόν που είχαν υιοθετήσει πριν από την επίθεση στο Ιράν τον περασμένο Ιούνιο. Η προσπάθεια να δοθεί ένα τελικό χτύπημα στο ιρανικό καθεστώς είναι προφανής.

 

Ιράν, Γροιλανδία, Βενεζουέλα, ελεύθερη ναυσιπλοΐα: η αμερικανική επιθετικότητα παίζει το τελευταίο της χαρτί, επιδιώκει κυριολεκτικά την άμεση σύγκρουση, βασιζόμενη στο πλεονέκτημα της στρατηγικής της θέσης.

 

Σε αυτό υπάρχει μια αταβική, τυπικά δυτική στάση, στην οποία η άμεση επίθεση χρησιμοποιείται ως διαπραγματευτική κίνηση.

 

Στο παρελθόν, αυτή η στάση ήταν συχνά επιτυχημένη (σκεφτείτε τη βρετανική «διπλωματία των κανονιοφόρων»), αλλά τότε η στρατιωτική και τεχνολογική διαφορά ήταν τεράστια. Τότε, ωστόσο, οι κίνδυνοι ενός άμεσου πολέμου δεν συνεπάγονταν τον Αρμαγεδδώνα.

 

Τις επόμενες εβδομάδες θα αποφασιστούν πολλά πράγματα που θα καθορίσουν τη μοίρα του 21ου αιώνα.

 

Το Ρολόι της Αποκάλυψης πλησιάζει τα μεσάνυχτα.

 [----->]