Tag Archives: McDonalds

PERSONAL

ANG LASON MONG HALIK

19 Comments

Sadyang hindi talaga na’tin alam kung kailan at saan susulpot ang mga ganitong sitwasyon. Sitwasyong gustuhin man na’ting balikan, pero nakakatakot na baka mauwi na naman sa isang kalungkutan.

Hindi ko alam kung ano ang nararamdaman ko ngayon, kung ito ba’y sakit ng kahapon o pagmumulto ng nakaraang hindi ko na gustong maramdaman pang muli.

Kanina nakita ko sa Mcdonalds ang first kiss ko. Hindi ko alam kung sino ang nag udyok sa’kin para pasukin ang kainang iyon, ganoong sa Jollibee naman ako madalas kumakain.

Pagpasok ko sa  pinto nakita ko s’ya! Hindi ko alam ang gagawin ko kung babatiin ko ba s’ya o magpapatay malisya na lang.

Kaso nagkatinginan na kami, at sa ganoong akto imposibleng hindi kami magkakilanlan. Itinuro ko s’ya, isang simbolo ng pagbati.

Dumirecho ako sa cashier at umorder. Matapos kong makuha ang order ko, oras na para maupo. Maraming bakanteng upuan malapit sa kanya, pero dahil ayaw ko s’yang malapitan at hindi ko rin alam kung gusto n’ya akong lapitan mas pinili kong maupo sa lamesang pang animang-katao kahit pa may nakaupo doong dalawang tao. (malapit sa pintuan).

Nakatalikod ako sa kanya habang kumakain nang may magsalita at alam kong s’ya iyon.

“kamusta?, ‘san ka galing?”

nauutal akong sumagot.

“Ta…trabaho”

Sabay, kausap sa kanya ng kasama n’ya at tsaka lumabas ng fastfood (ni hindi nga ako pinakilala).

Sadyang hindi talaga na’tin alam kung kailan at saan susulpot ang mga ganitong sitwasyon. Sitwasyong gustuhin man na’ting balikan pero nakakatakot na baka mauwi na naman sa isang kalungkutan.

Hindi naman sa pagkakaroon ng sama ng loob at pagkakaroon ng malalim na sugat. Pero minahal ko yung tao at hindi ako magkakaganito kung wala na talagang pagmamahal. aw.

Wala naman ako masisi sa kanya, dahil unang-una s’ya naman ang nagsabi na huwag na akong umasa. Sa madaling salita, wala siyang pagtingin sa’kin. Sa pinakasukdulan paliwanag, pinagbigyan nya lang talaga ako.

Pero umasa at nagpumilit ako. Inakalang matututunan niya din akong mahalin. Nagkamali ako… hindi pala. 😦

Pero anong magagawa ko? Tila nag mantsa na sa labi ko ang unang kong halik.

Aww!

PERSONAL

OSCAR – MY NEW FRIEND

11 Comments

Matatakutin akong tao, at dahil na rin siguro sa madalas akong maiwan sa opisina kasama ang mga dagang pinagtitripan ang mga dyaryong nakatambak, nasanay na rin ako.

Kagabi pumunta ako sa mcdonalds, syempre para kumain.. at sa sobrang purga na sa mga meals sa fastfood, ayun para maiba naman umorder ako ng happy meal kala ko kasi kinakain pati yung toys ‘mcspaghetti with regular coke plus yummy toy’ (korni ko. tonight lol)

Inagaw kasi ng laruang ito ang atensyon ko, na curios ako kung paano s’ya nilalaro o nag pa-functions, tumatambling ba s’ya? kumakahol? o hanggang display lang talaga s’ya?

Hanggang makarating ako sa office hindi ko s’ya tinigilan at pinagtanong -tanong ko pa kung anong pwedeng gawin sa de-magnet na laruan na nahahati ang katawan.

DUMATING ANG ORAS NG UWIAN:

Sa kadahilang lagi akong OTY (Overtine Thank You) charity in short, lagi akong naiiwan sa department namin. Mrami pa kasi akong dapat i-layout, i-encode at i-proofread.

Matatakutin akong tao, at dahil na rin siguro sa madalas akong maiwan sa opisina kasama ang mga dagang pinagtitripan ang mga dyaryong nakatambak, nasanay na rin ako.

Namalayan ko na lang habang nagtatrabaho ako, tinitigan ako ng laruang ito, pinagmumulatan ako ng kanyang mata sa aktong tila luluwa ito.

Naalala ko tuloy noong bata pa ako, iniisip ko na lahat ng laruan tuwing gabi ay naglalakad o dili kaya’y nakikisabay din sa aking pahinga dahil sa buong hapon nitong paglalaro (napapagod din)

Kaya ayun naisip ko na antok na antok na itong naluraang ito kaya pilit n’yang iminumulat ang kanyang mga mata para hindi ko mahalata na napipikit na pala s’ya sa sobrang antok.

Naisip ko tuloy na hindi na pala ako nagiisa at magiisa simula ngayon dahil may makakasama na’ko, gusto ko na nga s’yang kausapin kaso baka akyatin ako ng guard at maaktuhang kinakausap ko ang laruang ito.. yari ako, deretso ako nun sa mental panigurado.

May pagkajologs din akong tao, hindi ko alam ang pangalan n’ya, kaya napagpasyahan ko na lang na mag-isip ng pangalan na malapit din sa pangalan ko, unang pumasok sa isip ko ang OSCAR, kaya agad akong nag print ng pangalan nya at idinikit sa katawan n’ya.

Parang adik lang no?

Samantala, hindi ko sinasadyang mahulog ang page guide/page dummy ko sa ilalim ng table ko kaya dinampot ko ito, noong inilagay ko s’ya tabi ni OSCAR naisipan kong ipangpatong s’ya sa papel para hindi muling liparin o malaglag.

Napagtanto ko na lang ang magnet n’ya sa nahahati nyang katawan, at napagalamang ayun pala ang PURPOSE ni OSCAR, hindi bilang pang display kundi pang-ipit ng papel..

Higit dun nalaman ko ang purpose nya sa buhay ko kaya ko s’ya nabili para magkaroon ako ng kasama sa malungkot at nakakatakot kong gabi. 😀

SALAMAT OSCAR!