aporí
Norsk
Substantiv
aporí m (bokmål/nynorsk), c (riksmål)
- fingert tvil eller rådløyse.
Uttale
Grammatikk
Bøyning (regelrett substantiv hankjønn) | ||||
---|---|---|---|---|
Entall | Flertall | | ||
Ubestemt | Bestemt | Ubestemt | Bestemt | |
ein aporí | aporíen | aporíar | aporíane | (nynorsk) |
en aporí | aporíen | aporíer | aporíene | (bokmål/riksmål) |
For genitiv av substantiv, se eieform. |
Døme på bruk av ordet
- Talaren nytta seg av aporí.
Omsetjingar
- Latin: dubitatio
Etymologi
Utbreiing
Fagord i retorikken.