winkel
- win·kel
- Van middelnd. winkel (hoek), verg. ook du. Winkel (hoek). De betekenis is dus eigenlijk "hoek waar men waren uitstalt".
enkelvoud | meervoud | |
---|---|---|
naamwoord | winkel | winkels |
verkleinwoord | winkeltje | winkeltjes |
winkel m
- (handel) een plaats waar koopwaar wordt verkocht
= = = = |
- winkelbediende, winkelbel, winkelcentrum, winkeldeur, winkelen, winkelhaak, winkeljuffrouw, winkelkamer, winkelkast, winkelketen, winkelraam, winkelstraat, winkella
1. plaats waar koopwaar wordt verkocht
- Zie Wikipedia voor meer informatie.