KSC Lokeren Oost-Vlaanderen: verschil tussen versies

Verwijderde inhoud Toegevoegde inhoud
k Link naar doorverwijspagina Koninklijke Lierse Sportkring gewijzigd in Koninklijke Lierse Sportkring (30) met DisamAssist.
 
(13 tussenliggende versies door 4 gebruikers niet weergegeven)
Regel 56:
Sporting Lokeren kon meteen rekenen op de gulle financiële steun van enkele lokale [[ondernemer|zelfstandigen]] zoals Fiel Laureys, aannemer Gaston Keppens en [[KMO]]'s van [[fabrikant|industriëlen]] zoals Adhemar Goeters en vooral de vermogende [[plastic]]fabrikant ('Cobelplast') en [[mecenas]] bij uitstek Etienne Rogiers<ref>{{citeer nieuws|url=https://aalst.courant.nu/issue/DVP/1982-11-05/edition/0/page/6?query= |achternaam=Vloebergh|voornaam= Wouter|titel= Kwarteeuw Cobelplast - Hoe een Lokerse onderneming groeide en bloeit|werk= De Voorpost, 5 november 1982 |via=Digitaal Krantenarchief Aalst |archief-url=https://web.archive.org/web/20230805210843/https://aalst.courant.nu/issue/DVP/1982-11-05/edition/0/page/6?query= |archief-datum= 5 augustus 2023}}</ref> die allen in de Raad van bestuur zetelden. Door een intelligent transferbeleid maakte de fusieclub dan ook snel een steile opmars. Reeds in het eerste seizoen 1970/71, won de club, getraind door gewezen international François De Bruyne, zijn reeks in Bevordering en promoveerde. Het seizoen erop herhaalde de club, onder impuls van tweevoudig [[Belgische Gouden Schoen|Gouden Schoen]] laureaat en speler-trainer [[Jef Jurion]], dit resultaat en promoveerde naar Tweede Klasse. Na twee seizoenen werd KSC Lokeren daar derde in 1973/74. Naast Jurion kon Sporting toen ook al rekenen op de ervaring en het talent van andere 'grote namen' uit die tijd zoals de [[international (sport)|A-international]]s [[Wilfried Puis]] (ex-Anderlecht) en vedette op zijn retour [[Fernand Goyvaerts]] (ex-[[FC Barcelona]] en [[Real Madrid]]).<ref>{{citeer nieuws|url=https://www.hln.be/sport-in-de-buurt/aime-anthuenis-bijna-50-jaar-na-debuut-van-lokeren-in-eerste-klasse-toen-stond-ik-plots-tegen-lubanski~acfb9226/#:~:text=Aim%C3%A9%20Anthuenis%2C%20bijna%2050%20jaar,in%20de%20buurt%20%7C%20hln.be |achternaam=Verweirder|voornaam= Luc|titel=Aimé Anthuenis, bijna 50 jaar na debuut van Lokeren in eerste klasse: "Toen stond ik plots tegen Lubanski"''|werk= [[Het Laatste Nieuws]]|datum= 29 december 2023}}</ref> Ook [[Aimé Antheunis]], de latere succescoach van onder meer [[KRC Genk]] en Anderlecht, was een vaste waarde in het elftal in Tweede. Dankzij een uitbreiding van de [[Eerste klasse (voetbal België)|Eerste Klasse]] van 16 naar 20 teams, mocht Lokeren (na 2-1 winst tegen [[KAS Eupen|AS Eupen]] in de laatste competitiewedstrijd) promoveren en speelde zo in 1974 voor het eerst op het allerhoogste nationale niveau.
 
Onmiddellijk na de promotie startte de ambitieuze [[promovendus]] in het [[Eerste klasse 1974-75 (voetbal België)|seizoen 1974-75]] met (semi-) [[betaald voetbal|professionalisering]] van management en spelerskern en een noodzakelijke kapitaalinjectie van de bestuursleden. Onder leiding van de nieuwe, van [[Beerschot VAC]] overgekomen manager [[Aloïs Derycker]] kwamen opnieuw een keur van zowel oudere, ervaren zoals [[Johan De Vrindt]] (oud-speler van o.a. Anderlecht en [[PSV (voetbalclub)|PSV]]) als jonge, talentrijke en toekomstige [[Belgisch voetbalelftal (mannen)|Rode Duivels]] ([[Maurits De Schrijver]] en [[René Verheyen]]) op Daknam terecht. Tijdens de transferperiode werden ook nog de op sportieve revanche beluste [[Johnny Velkeneers]] van [[Club Brugge]] en de flamboyante maar uitstekende [[doelverdediger (voetbal)|lijnkeeper]] [[Bob Hoogenboom]] van het Nederlandse [[AFC Ajax|Ajax]] aangeworven. Door deze aanzienlijke sportieve (maar dure) kwaliteitsversterking behaalde Sporting, onder het trainerschap van de eveneens nieuw aangetrokken gewezen [[Tsjecho-Slowaaks voetbalelftal (mannen)|Tsjecho-Slowaakse topvoetballer]] [[Ladislav Novak]], in zijn debuutseizoen in eerste klasse een verdienstelijke achtste plaats.
 
=== Gloriejaren (1975-1983) ===
Regel 67:
 
In het [[Eerste klasse 1978-79 (voetbal België)|seizoen 1978-1979]] bereikte Sporting, versterkt met de aanvallende middenvelder en toekomstig [[IJslands voetbalelftal (mannen)|IJslands international]] [[Arnor Gudjohnsen]], onder het trainerschap van [[Urbain Braems]] een mooie vierde plaats maar dat leverde toen geen Europees voetbal op.<ref>[https://www.sporting.be/historiek-seizoen-seizoen/?jid=1978 Sporting Lokeren, seizoen 1977-1978]</ref>
 
[[Bestand:Voetbal, AZ67 tegen Lokeren om Uefacup, Hugo Hovenkamp aktie, Bestanddeelnr 931-3555.jpg|links|miniatuur|AZ67 tegen Lokeren om Uefacup, 4 maart 1981; [[Hugo Hovenkamp]] (AZ67) tussen Sporting-verdedigers [[Bob Dalving]] (links) en [[Karol Dobiaš]] (rechts)]]
 
==== Herfst- en vice-kampioen ====
Het daaropvolgende [[Eerste klasse 1979-80 (voetbal België)|seizoen 1979/1980]] eindigde KSC, in het tussenseizoen versterkt met onder meer international [[Guy Dardenne]] en geleid door trainer [[Urbain Haesaert]], opnieuw de vierde plaats nadat het voor de jaarwisseling nog de officieuze titel van [[herfstkampioen]] had binnen gehaald. Na een uitstekende heenronde speelde Sporting na de winterstop, als gevolg van de (langdurige) blessures van sterkhouders Dalving en Lubanski en, volgens Sporting-getrouwen, benadeeld door een aantal dubieuze beslissingen van de arbitrage, een zeer zwakke terugronde.
 
Met een plejade van beloftevolle en gerenommeerde buitenlandse internationals zoals Arnor Gudjohnsen (1978-1979) en de zgn. "drie L'en", de Poolse centrumspits [[Wlodzimierz Lubanski|Wlodzimierz '''L'''ubanski]] (1975-1982), zijn landgenoot en [[rechtsbuiten]] [[Grzegorz Lato|Grzegorz '''L'''ato]] (1980-1982) en het uiterst getalenteerde maar wispelturige "enfant terrible" [[Preben Larsen|Preben '''L'''arsen]], behaalde de club, nog steeds getraind door Haesaert, in [[Eerste klasse 1980-81 (voetbal België)|1980/81]] zijn beste resultaten. In de [[UEFA Cup]] schakelde Lokeren achtereenvolgens [[FC Dinamo Moskou|Dinamo Moskou]], [[Dundee United]] en [[Real Sociedad]] uit, maar strandde in de kwartfinales tegen een sterk [[AZ '67]] (2-0-verlies uit, 1-0 zege thuis).<ref>[https://www.knack.be/sport/we-wilden-de-europabeker-winnen/ Stockmans, Matthias, ''We wilden de europabeker winnen''], Knack.be, 16 september 2014</ref> AZ '67 zou dat jaar voor het eerst in de clubgeschiedenis landskampioen worden in de Nederlandse [[Eredivisie (mannenvoetbal)|Eredivisie]], een finaleplaats in de UEFA Cup halen en de [[KNVB-Beker]] winnen. Ook in de [[Bestand:Voetbal, AZ67 tegen Lokeren om Uefacup, Hugo Hovenkamp aktie, Bestanddeelnr 931-3555.jpg|links|miniatuur|AZ67 tegen Lokeren om Uefacup, 4 maart 1981; [[Hugo Hovenkamp]] (AZ67) tussen Sporting-verdedigers [[Bob Dalving]] (links) en [[Karol Dobiaš]] (rechts)]][[Bestand:Belgische voetbalclub Lokeren in Nederland, Europacup-III wedstrijd tegen AZ67, Lato (l) en Lubanski tijdens lunch na aankomst in Nederland, Bestanddeelnr 931-3523.jpg|thumb|Sporting Lokeren in Nederland, Europacup-III wedstrijd tegen AZ67, Lato (links) en Lubanski (rechts) tijdens lunch na aankomst in Nederland]] competitie speelde Lokeren sterk en werd [[vicekampioen]], echter op ruime afstand van landskampioen [[RSC Anderlecht]]. Ook in de [[Beker van België (voetbal)|Beker van België]] werden sterke prestaties neergezet. Lokeren bereikte de finale, maar die werd met 4-0 van Standard Luik verloren.<ref>[https://sportmagazine.knack.be/magazine/het-dorp-der-mirakelen/ ''Het dorp der mirakelen'', Redactie Sportmagazine, 25 februari 2020, Bijgewerkt: 5 juli 2022]. [https://web.archive.org/web/20230723200336/https://sportmagazine.knack.be/magazine/het-dorp-der-mirakelen/ Gearchiveerd] op 23 juli 2023.]</ref>
 
In het [[Eerste klasse 1981-82 (voetbal België)|seizoen 81/82]] schakelde Lokeren in de [[UEFA Cup]] [[FC Nantes]] en [[Aris Saloniki]] uit om in de derde rond te stranden tegen [[1. FC Kaiserslautern]]. In een competitie werd een vierde plaats behaald, slechts op 4 punten van kampioen [[Standard Luik]]. In de Belgische beker raakte men niet voorbij [[KSK Beveren|SK Beveren]] in de kwartfinale (uitgeschakeld na penalty's op 10 maart '82). Door het sportieve succes van Sporting in deze topjaren schopten een aantal Belgische spelers het tot gewaardeerde [[Belgisch voetbalelftal (mannen)|Rode Duivel]] zoals [[Raymond Mommens]] ([[Finale Europees kampioenschap voetbal 1980|EK voetbal-finale]] van 1980), [[Maurits De Schrijver]] en [[René Verheyen]] (resp. basisspeler en bankzitter op de openingswedstrijd van het [[Wereldkampioenschap voetbal 1982|WK van 1982]]). Eeuwige belofte [[Eddy Snelders]] speelde op 14 oktober 1981 (tegen Nederland) zijn enige wedstrijd voor de Belgische nationale ploeg.
 
Na het vertrek van de Poolse toppers Lato en Lubanski in 1982 trok Sporting ter vervanging de flamboyante maar beloftevolle Nederlandse international [[René van der Gijp]] aan. Ondanks de aanwezigheid van een nog aanzienlijk aantal Belgische en buitenlandse internationals zoals Larsen, Gudjohnsen, de in 1981 aangeworven [[Tsjecho-Slowaaks voetbalelftal (mannen)|Tsjechoslowaak]] [[Karol Dobiaš]] en de Deen [[Kim Christofte]] eindigde KSC, geleid door trainer [[Robert Waseige]], het [[Eerste klasse 1982-83 (voetbal België)|seizoen 1982/1983]] slechts op een ontgoochelende achtste plaats. Het zwaar geblesseerd uitvallen van sterkhouder De Schrijver in het bekerduel thuis tegen [[Racing White Daring Molenbeek (47)|RWDM]] op 27 februari 1983 betekende voor de club echter een langdurige sportieve aderlating. De Lokerse linksachter diende toen na een gevaarlijke [[tackle (beweging)|tackle]] van [[Michel De Wolf]], overigens zijn [[concullegaconculega]] bij de Rode Duivels, met een meervoudige open beenbreuk van het veld te worden gevoerd en kon pas na meer dan twee jaar revalidatie opnieuw terugkeren op het hoogste niveau. Kon Sporting zich in dat zelfdedatzelfde seizoen voor de eerste ronde van de UEFA-cup nog moeizaam kwalificeren ten koste van het bescheiden Poolse [[Stal Mielec]] dan moest het in de tweede ronde toch ruim zijn meerdere erkennen tegen de Portugese topclub [[Benfica Lissabon]]. Om zich te plaatsen voor de finale van de Belgische beker werd in mei 1983 nog de [[Schots voetbalelftal (mannen)|Schotse international]] [[James Bett]] (die reeds in het seizoen 1979-1980 voor KSC uitkwam) opnieuw binnengehaald maar werd de club toch uitgeschakeld door SK Beveren.
 
=== Verval na overlijden mecenas (1984-1994) ===
Regel 97 ⟶ 95:
In het seizoen 09/10 eindigde Lokeren maar net boven de degradatieplaatsen. De club investeerde zwaar in de daaropvolgende transferperiode en haalde onder andere [[Benjamin De Ceulaer]], [[Sepp De Roover]] en [[Koen Persoons]]. Ook werd coach [[Peter Maes]] overgenomen van [[KV Mechelen]]. Na een moeilijke seizoensstart in het seizoen 2010/11 bemachtigde de club een vijfde plaats in de reguliere competitie en dwong zo deelname aan play-off 1 af.
 
Op 24 maart 2012 boekte Lokeren met winst in de [[Beker van België 2011-12|Beker van België]] het tot dan toe grootste succes in de clubgeschiedenis. Nadat [[KAS Eupen|Eupen]], [[KVC Westerlo|Westerlo]], [[AA Gent]] en [[K.Koninklijke Lierse SKSportkring (30)|Lierse]] werden uitgeschakeld, bereikte Lokeren voor de tweede maal in zijn bestaan de finale van de Beker. Lokeren versloeg hierin [[KV Kortrijk]] met 1-0, ondanks de uitsluiting van [[Benjamin De Ceulaer]] na 20 minuten. In de 77ste minuut scoorde [[Hamdi Harbaoui]] het enige doelpunt. Ook in de competitie waren de resulaten goed. De club streed lang mee voor een plaats in play-off 1, maar eindigde op een achtste plaats.
 
Door deze bekerwinst kwalificeerde Lokeren zich na negen jaar opnieuw voor Europees voetbal, waarin het uitkwam tegen [[FC Viktoria Pilsen]] uit Tsjechië in de laatste voorronde van de [[UEFA Europa League 2012/13|Europa League]]. Lokeren won de thuismatch in het Koning Boudewijnstadion met 2-1 maar verloor in Tsjechië met 1-0. In de competitie dwong Lokeren dat seizoen terug een plaats in play-off 1 af, waar het uiteindelijk zesde eindigde.