KSC Lokeren Oost-Vlaanderen: verschil tussen versies
Verwijderde inhoud Toegevoegde inhoud
k Link naar doorverwijspagina Koninklijke Lierse Sportkring gewijzigd in Koninklijke Lierse Sportkring (30) met DisamAssist. |
|||
(45 tussenliggende versies door 9 gebruikers niet weergegeven) | |||
Regel 40:
}}
'''KSC Lokeren''' was een [[België|Belgische]] [[voetbal]]club uit [[Lokeren]]. De fusieclub speelde in het [[Daknamstadion]] in [[Lokeren]]. De clubkleuren waren wit-zwart-geel en de club droeg [[stamnummer (voetbal België)|stamnummer]] 282. Sporting Lokeren maakte vooral furore in de zeven seizoenen van midden jaren '70 tot 1982 toen de club zes maal in de top vijf eindigde met driemaal een vierde plaats en een keer
Na een zware terugval in de jaren '90 kende de club na 2010 een korte revival met twee zeges in de [[Beker van België (voetbal)|Beker van België]], in 2012 en 2014, en drie play-off-1-plaatsen. Lokeren speelde tot seizoen 2018-2019 in de Belgische [[Eerste klasse A (voetbal België)|Eerste Klasse]]. Op 20 april 2020 werd de club failliet verklaard.<ref name="hln" /> Twee dagen erna
== Geschiedenis ==
Regel 48:
=== Ontstaan ===
[[Bestand:
De '''Koninklijke Sporting Club Lokeren''' (''KSC Lokeren'') ontstond tijdens de Lokerse gemeenteraad van 22 juni 1970 door een fusie tussen twee Lokerse voetbalclubs, met name het ambitieuze maar financieel noodlijdende, van oorsprong [[katholiek]]e [[Standaard FC Lokeren]] (met [[stamnummer]] 1783) dat toen in geel-zwarte kleuren in Eerste Provinciale speelde, en het eveneens armlastige, [[liberaal]]gezinde [[Racing Club Lokeren]] (met stamnummer 282) dat in zwart-witte uitrusting speelde in Bevordering. Het stadsbestuur, onder impuls van burgemeester Robert De Noos en stadssecretaris Albert Vermaere, kocht de voetbalterreinen aan de Lokerhoutstraat (de thuisbasis van Racing Lokeren) en de parochie [[Kopkapel]] (van Standaard Lokeren) en deden dienst als jeugdterreinen van de nieuwe club. De fusie kende bij de samensmeltende clubs echter ook tegenstanders. Zij verenigden zich in datzelfde jaar in een nieuwe club, [[Lokerse SV]] (Lokerse Sportvereniging), dat zich bij de voetbalbond aansloot met stamnummer 7445 en tot de ontbinding in 1997 (bij de aanleg van het Industrieterrein E17/3) uitkwam in de provinciale reeksen.
Regel 54:
=== Snelle opmars (1970-1975) ===
Sporting Lokeren kon meteen rekenen op de gulle financiële steun van enkele lokale [[ondernemer|zelfstandigen]] zoals Fiel Laureys, aannemer Gaston Keppens en [[KMO]]'s van [[fabrikant|industriëlen]] zoals Adhemar Goeters en vooral de vermogende [[plastic]]fabrikant ('Cobelplast') en [[mecenas]] bij uitstek Etienne Rogiers<ref>
Onmiddellijk na de promotie startte de ambitieuze [[promovendus]] in het [[Eerste klasse 1974-75 (voetbal België)|seizoen 1974-75]] met (semi-) [[betaald voetbal|professionalisering]] van management en spelerskern en een noodzakelijke kapitaalinjectie van de bestuursleden. Onder leiding van de nieuwe, van [[Beerschot VAC]] overgekomen manager [[Aloïs Derycker]] kwamen opnieuw een keur van zowel oudere, ervaren zoals [[Johan De Vrindt]] (oud-speler van o.a. Anderlecht en [[PSV (voetbalclub)|PSV]]) als jonge, talentrijke en toekomstige [[Belgisch voetbalelftal (mannen)|Rode Duivels]] ([[Maurits De Schrijver]] en [[René Verheyen]]) op Daknam terecht. Tijdens de transferperiode werden ook nog de op sportieve revanche beluste [[Johnny Velkeneers]] van [[Club Brugge]] en de flamboyante maar uitstekende [[doelverdediger (voetbal)|lijnkeeper]] [[Bob Hoogenboom]] van het Nederlandse [[AFC Ajax|Ajax]] aangeworven. Door deze aanzienlijke sportieve (maar dure) kwaliteitsversterking behaalde Sporting, onder het trainerschap van de eveneens nieuw aangetrokken gewezen [[Tsjecho-Slowaaks voetbalelftal (mannen)|Tsjecho-Slowaakse topvoetballer]] [[Ladislav Novak]], in zijn debuutseizoen in eerste klasse een verdienstelijke achtste plaats.
=== Gloriejaren (1975-1983) ===
Dankzij het organisatietalent, de connecties en het scoutingwerk van o.m. Derycker en Fie Laureys, de financiële inbreng van Rogiers en de sportieve leiding van Novak kon KSC Lokeren zich vlot handhaven in Eerste Klasse en nestelde het zich al snel in de subtop.
Om ook de Europese aspiraties te kunnen waarmaken en de ploeg op een aantal posities gericht te versterken trok Lokeren voor het [[Eerste klasse 1975-76 (voetbal België)|seizoen 1975-1976]] wederom een zorgvuldig geselecteerd gezelschap van talentrijke spelers aan. Naast een aantal erg beloftevolle jongeren zoals [[Ronny Somers]] en [[Raymond Mommens]] (uit de eigen jeugdopleiding) en de ervaren [[Bob Dalving]] werd ook de Poolse A-international en absolute topaanvaller [[Wlodzimierz Lubanski]] aangeworven. Sporting kon de klasserijke centrumspits, opnieuw fit na een twee jaren durende revalidatie ten gevolge van een zware [[meniscus (anatomie)|meniscus]]blessure, voor een bescheiden bedrag aankopen omdat Lubanski omwille van zijn sportieve verdiensten voor zijn vaderland zeer uitzonderlijk
Nadat Sporting, in het tussenseizoen versterkt met
Ondanks de nagenoeg ongewijzigd gebleven (rijk gevulde) spelerskern ging KSC tijdens het [[Eerste klasse 1977-78 (voetbal België)|seizoen 1977-1978]] compleet de mist in. De nieuwe trainer [[Han Grijzenhout]] kwam met zijn harde, strenge aanpak al snel in onmin met de spelersgroep die hem een "te brutale" houding verweten.<ref>[https://aalst.courant.nu/issue/DVP/1979-11-02/edition/0/page/33?query= ''Exclusief interview met Alois De Rijcker'', De Voorpost, 2 november 1979, p. 32]</ref> Grijzenhout werd nog
In het [[Eerste klasse 1978-79 (voetbal België)|seizoen 1978-1979]] bereikte Sporting, versterkt met de aanvallende middenvelder en toekomstig [[IJslands voetbalelftal (mannen)|IJslands international]] [[Arnor Gudjohnsen]], onder het trainerschap van [[Urbain Braems]] een
==== Herfst- en vice-kampioen ====
Het daaropvolgende [[Eerste klasse 1979-80 (voetbal België)|seizoen 1979/1980]] eindigde KSC, in het tussenseizoen versterkt met onder meer international [[Guy Dardenne]] en geleid door trainer [[Urbain Haesaert]], opnieuw de vierde plaats nadat het voor de jaarwisseling nog de officieuze titel van [[herfstkampioen]] had binnen gehaald. Na een uitstekende heenronde speelde Sporting na de winterstop, als gevolg van de (langdurige) blessures van sterkhouders Dalving en Lubanski en, volgens Sporting-getrouwen, benadeeld door een aantal dubieuze beslissingen van de arbitrage, een zeer zwakke terugronde.
Met een plejade van beloftevolle en gerenommeerde buitenlandse internationals zoals In het [[Eerste klasse 1981-82 (voetbal België)|seizoen 81/82]] schakelde Lokeren in de [[UEFA Cup]] [[FC Nantes]] en [[Aris Saloniki]] uit om in de derde rond te stranden tegen [[1. FC Kaiserslautern]]. In een competitie werd een vierde plaats behaald, slechts op 4 punten van kampioen [[Standard Luik]]. In de Belgische beker raakte men niet voorbij [[KSK Beveren|SK Beveren]] in de kwartfinale (uitgeschakeld na penalty's op 10 maart '82). Door het sportieve succes van Sporting in deze topjaren schopten een aantal Belgische spelers het tot gewaardeerde [[Belgisch voetbalelftal (mannen)|Rode Duivel]] zoals [[Raymond Mommens]] ([[Finale Europees kampioenschap voetbal 1980|EK voetbal-finale]] van 1980), [[Maurits De Schrijver]] en [[René Verheyen]] (resp. basisspeler en bankzitter op de openingswedstrijd van het [[Wereldkampioenschap voetbal 1982|WK van 1982]]). Eeuwige belofte [[Eddy Snelders]] speelde op 14 oktober 1981 (tegen Nederland) zijn enige wedstrijd voor de Belgische nationale ploeg.
Na het vertrek van de Poolse
=== Verval na overlijden mecenas (1984-1994) ===
Door een falend transferbeleid en verminderde budgettaire mogelijkheden werden de sportieve resultaten in de volgende seizoen steeds minder en Lokeren werd een grijze middenmoter. Na het vertrek van zijn klasrijke en op Daknam erg gewaardeerde titularissen René Verheyen en [[Bob Dalving]], flirtte Sporting in het [[Eerste klasse 1983-84 (voetbal België)|seizoen 1983-1984]], hoewel op papier nog steeds ambitieus, na 25 wedstrijden zelfs even met de degradatie. KSC werd toen geleid door de nieuw aangeworven trainer [[Dimitri Davidovic]], die bekend stond om zijn erg gedisciplineerde aanpak en die toch nog kon beschikken over heel wat (dure) vedetten in de kern zoals de van [[West Ham United FC|West Ham United]] overgekomen Rode Duivel [[coryfee]] en "Mister Europe" [[François Van der Elst]]. Davidovic leefde echter al snel in onmin met een aantal Sporting-[[Rolmodel|iconen]] zoals [[Preben Larsen]] en [[Bob Hoogenboom]] die zijn stugge (autoritaire ?) aanpak niet konden waarderen. Sporting presteerde dat jaar zwaar onder de verwachtingen en beëindigde het seizoen op een tiende plaats. Het overlijden van voorzitter en voornaamste geldschieter Etienne Rogiers op 23 mei 1984 betekende daarenboven een zware financiële aderlating voor de club en het einde van een glorierijke periode. Rogiers werd opgevolgd door ondervoorzitter Gaston Keppens die noodgewongen de tering naar de nering moest zetten. De verkoop van topspits Larsen, die dankzij zijn uitmuntende prestaties met Denemarken op het [[Europees kampioenschap voetbal 1984|EK '84]] een lucratieve transfer naar de Italiaanse middenmotor [[Hellas Verona]] kon afdwingen, leverde Sporting onverhoopt de riante som van 50 miljoen Bef (1,25 miljoen Euro) op, waardoor de club (voorlopig) niet meer in acute financiële nood verkeerde.
Het daaropvolgende seizoen 1984-1985 verliep voor Sporting Lokeren opnieuw dramatisch. Na een sportieve escalatie van opeenvolgende nederlagen door clanvorming,
▲Het daaropvolgende seizoen 1984-1985 verliep voor Sporting Lokeren opnieuw dramatisch. Na een sportieve escalatie van opeenvolgende nederlagen door clanvorming, tegenvallende transfers en misnoegde, op een transfer beluste spelers, werd Davidovic op 4 februari 1985 ontslagen. Het was de eerste keer in de geschiedenis van de club dat Sporting zijn oefenmeester ontsloeg. Ook het onverwacht overlijden op 18 juni van dat jaar van manager Aloïs Derycker, die in het verleden bekend stond om zijn neus voor talent en vele geslaagde transfers, was een zware sportieve klap voor Sporting.
▲Onder de sportieve leiding van trainer [[Aimé Antheunis]] kende de club, met tal van talentrijke jongeren in de basiself, een korte heropflakkering in het [[Eerste klasse 1986-87 (voetbal België)|seizoen 1986-1987]] waarin het zelfs Europees voetbal afdwong. Maar na een nieuwe uitverkoop van de beste spelers zoals [[Stephen Keshi]], [[Kari Ukkonen]] en kersverse Rode Duivel [[Dimitri M'Buyu]] verliep het seizoen 1987-1988 opnieuw barslecht en moest het strijden voor het behoud. In de UEFA-cup werd KSC al na één ronde uitgeschakeld tegen het bescheiden [[Honved Boedapest]] uit Hongarije.
=== Sportieve heropleving met nieuwe geldschieter (1994-2015) ===
▲In het seizoen 1993 eindigde KSC Lokeren dan als voorlaatste in de competitie. Na twintig jaar zakte de club weer naar Tweede Klasse. Reeds het eerste jaar dwong Lokeren een plaats in de eindronde af, maar een terugkeer naar Eerste Klasse kon nog niet afgedwongen worden. 1994/95 werd een slecht seizoen voor Lokeren. De club kende financiële problemen en eindigde op een dertiende plaats in de staart van de rangschikking.
==== Tsjechische connectie levert Belgisch topscorer ====
Na de overname van de club door bandenmagnaat [[Roger Lambrecht (sportbestuurder)|Roger Lambrecht]] in 1994 pakte KSC Lokeren in 1996 dankzij enkele sportieve versterkingen op overtuigende manier de titel in Tweede Klasse en kon zo na drie seizoenen terugkeren naar Eerste. De club kon zich de komende seizoen in Eerste weer handhaven als middenmoter. Op aanraden van gewezen hulptrainer en Tsjechische connectie [[Josef Vacenovsky]] kwamen in 1996 en 1997 vier Tsjechische spelers op Daknam terecht. Een van hen is de boomlange (2m02) spits [[Jan Koller]], de aanvankelijk houterige spits op overschot bij [[Sparta Praag]], die zich na een maandenlange aanpassingsperiode en intensieve trainingssessies op techniek en soepelheid ontpopte tot een trefzekere aanvaller. Nadat hij in 1999 [[Lijst van topscorers Belgische Eerste Klasse|Belgisch topscorer]] werd, vertrok Koller voor een recordbedrag van 120 miljoen Belgische frank (3 miljoen euro) - de duurste uitgaande transfer van Lokeren - naar [[RSC Anderlecht]]. De zeer lucratieve transfer - Koller werd destijds gratis aangeworven - zorgde ervoor dat voorzitter Lambrecht een deel van zijn eerder gedane investeringen in de club kon recuperen.
In juli
▲In juli 1989 gingen twee andere teams uit de regio, [[Sint-Niklase SK]] en [[Excelsior AC Sint-Niklaas]] samen in [[Koninklijke Sint-Niklase Sportkring Excelsior]], met stamnummer 221 en kleuren geel-blauw. In juli 1998 werd Sint-Niklaas een satellietploeg van Sporting Lokeren. Kort daarna, in juni 2000, fuseerden beide teams tot '''Koninklijke Sporting Lokeren Sint-Niklaas Waasland''', met het stamnummer en de kleuren van Lokeren. Geleid door trainer [[Paul Put]] behaalde de fusieclub een derde plaats in [[Eerste klasse 2002-03 (voetbal België)|2002/03]] en dwong daardoor opnieuw Europees voetbal af in 2003. Daar ging men na de kwalificatieronde er echter in de eerste ronde reeds uit. In 2003 werd Sporting Lokeren Sint-Niklaas Waasland hernoemd naar '''Sporting Lokeren'''. De club combineerde goede jaren met mindere jaren, maar bleef over het algemeen een stabiele eersteklasser.
==== Jaren 2010-2015: tweemaal bekerwinst ====
In het seizoen 09/10 eindigde Lokeren maar net boven de degradatieplaatsen. De club investeerde zwaar in de daaropvolgende transferperiode en haalde onder andere [[Benjamin De Ceulaer]], [[Sepp De Roover]] en [[Koen Persoons]]. Ook werd coach [[Peter Maes]] overgenomen van [[KV Mechelen]]. Na een moeilijke seizoensstart in het seizoen 2010/11 bemachtigde de club een vijfde plaats in de reguliere competitie en dwong zo deelname aan play-off 1 af.
Op 24 maart 2012 boekte Lokeren met winst in de [[Beker van België 2011-12|Beker van België]] het tot dan toe grootste succes in de clubgeschiedenis. Nadat [[KAS Eupen|Eupen]], [[KVC Westerlo|Westerlo]], [[AA Gent]] en [[
Door deze bekerwinst kwalificeerde Lokeren zich na negen jaar opnieuw voor Europees voetbal, waarin het uitkwam tegen [[FC Viktoria Pilsen]] uit Tsjechië in de laatste voorronde van de [[UEFA Europa League 2012/13|Europa League]]. Lokeren won de thuismatch in het Koning Boudewijnstadion met 2-1 maar verloor in Tsjechië met 1-0. In de competitie dwong Lokeren dat seizoen terug een plaats in play-off 1 af, waar het uiteindelijk zesde eindigde.
Regel 117 ⟶ 121:
Dat werd geen succes. In het eerste seizoen in 1B eindigde Sporting Lokeren op de laatste plaats en werd het sportief veroordeeld tot play-downs tegen KSV Roeselare.
Ook grote financiële problemen duiken op. Spelers worden niet betaald en besluiten bepaalde dagen niet meer te trainen. Ook zou er een schuldenpost van minstens vijf miljoen aanwezig zijn. Het faillissement loerde om de hoek<ref>[https://sporza.be/nl/2020/04/20/lokeren-preses-vindt-geen-oplossing-faillissement-onafwendbaar~1587369962303/ Lokeren-preses vindt geen oplossing: faillissement onafwendbaar] sporza.be, 20 april 2020. [https://web.archive.org/web/20200927160015/https://sporza.be/nl/2020/04/20/lokeren-preses-vindt-geen-oplossing-faillissement-onafwendbaar~1587369962303/ Gearchiveerd] op 27 september 2020.</ref> en Sporting Lokeren werd op 20 april 2020 bankroet verklaard.<ref name="hln">
{{Zie ook|Zie [[KSV Temse]] voor de nieuwe fusieclub uit het jaar 2020.}}
Regel 870 ⟶ 873:
== Trivia ==
* Midden jaren '70 voetbalde de Belgische schrijver [[Herman Brusselmans]] als [[linksbuiten]] bij de UEFA-junioren (min 18-jarigen) van Sporting Lokeren. Daar speelde hij onder jeugdtrainer [[Leon Nollet]] samen met latere profvoetballers [[Raymond Mommens]], [[Alex Querter]] en [[Marc Verbruggen]]. De door Sporting van [[KFC Vigor Wuitens Hamme|Vigor Hamme]] overgenomen jonge belofte was technisch sterk en dribbelvaardig maar had naar eigen zeggen een broertje dood aan "trainen en ploeteren in weer en wind op een kille moddervlakte".<ref>''Herman Brusselmans: "Ik verkoos boeken boven boslopen"'', Fan voetbalmagazine, Het Nieuwsblad, 17 december 2016, p. 30</ref>
== Zie ook ==▼
* [[Lijst van Europese wedstrijden van KSC Lokeren Oost-Vlaanderen]]▼
== Literatuur ==
* Laureys Peter, Baeke Filip, De Backer Bert, Combel Tim, ''50 jaar Sporting Lokeren "Trouw aan onze kleuren"'', Willems Uitgevers, Noorderwijk, september 2020
== Externe link ==
* [https://www.sporting.be/historiek/ Sporting Lokeren - Historiek]
▲== Zie ook ==
▲* Lijst van Europese wedstrijden van KSC Lokeren Oost-Vlaanderen
{{Appendix}}
|