Halfgöse
De Halfgöse oder Halfgosen (Tadorninae) sünd en Unnerfamilie mank de Aantenvagels. Ehrn Naam hefft se dorvun weg kregen, datt de Vagels, de dor torekent weert, in ehr Utsehn enerwegens twuschen Göse un Aanten staht. Midderwielen weert ok en Reeg vun Vagels to de Halfgöse tellt, de eendüdig as Aanten utsehn doot, vunwegen datt bi akraate Unnersöken vun de Morphologie un vun de Genetik rutkamen is, datt se mit de Halfgöse verwandt sünd.
Halfgöse, Halfgöös, Halfgosen | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | ||||||||||
Systematik | ||||||||||
| ||||||||||
Wetenschoplich Naam | ||||||||||
Tadorninae | ||||||||||
Reichenbach, 1850 |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6a/Alopochen-aegyptiacus.jpg/220px-Alopochen-aegyptiacus.jpg)
Hüdigendags gifft dat dree Tribus mank de Halfgöse. De verscheelt sik bannig. Toeerst mol höört dor de Merganettini to. Dat sünd Aanten up de Strööm un Seen in Süüdamerika un Neeseeland. To de Plectropterini höört dree gösehaftige Vagels to, de all up de Süüdhalfkogel vun de Eer tohuse sünd. Se sünd fröher to dat Taxon vun de Glimmeraanten torekent wurrn, man düt Taxon is midderwielen uplööst wurrn. De grottste Deel vun de Aarten mank de Halfgöse höört to de Tribus Tadornini to, dat sünd de Echten Halfgöse. Dor weert denn ok so bekannte Aarden torekent, as de Bargaant un de Nilgoos.
Wo de Halfgöse tohuse sünd
ännernHalfgöse gift dat meist up de ganze Welt, man de meisten Aarden sünd in de Subtropen un in de Länner mit matigen Klima tohuse. Heel un deel fehlen doot se in Noordamerika. Normolerwiese leevt se nich in de Barge, mol afsehn vun de Spegelgöse un de Blauflunkengoos. De leevt in de Tropen up hoge Bargen. Mol af vun de Bootaanten un de Tanggoos leevt se in Sööt- oder Brackwater. An de Küst bruukt se bloß Buchten, wo Wind un Water nich to dull tokehr gaht.[1]
Systematik
ännern- Unnerfamilie Halfgöse (Tadorninae)
- Tribus Merganettini
- Tribus Plectropterini (Sporngoos, Knubbelglimmergoos)
- Tribus Echte Halfgöse (Tadornini)
Literatur
ännern- Janet Kear (Rutg): Ducks, Geese and Swans. Oxford University Press, 2005, ISBN 0-19-854645-9
- Josep del Hoyo et al.: Handbook of the Birds of the World, Band 1 (Ostrich to Ducks). Lynx Edicions, 1992, ISBN 84-87334-10-5
- P. J. Higgins (Rutg): Handbook of Australian, New Zealand & Antarctic Bird, Band 1, Ratites to Ducks, Oxford University Press, Oxford 1990, ISBN 0195530683
Kiek ok bi
ännernFootnoten
ännern- ↑ Higgins, S. 1201