Τα χριστούγεννα είναι παραμύθι,δεν είναι;
Ξορκίζω τη μιζέρια! hAPPY BAKING DAYS TO ALL!
Φέτος βαριέμαι τα χριστούγεννα. Βαριέμαι να αλλάξω έτος, να τσουγκρίσω τα ποτήρια και να ευχηθώ κοινοτηπίες. Πειράζει?
Αυτό που θέλω είναι να τελειώνουμε στα γρήγορα και με το 2010 και το 2011, μη σου πω και με το 2012 μπας και δούμε μια άσπρη μέρα.
Όχι δεν θέλω να σου μαυρίσω τη διάθεση πρωί πρωί, απλά είπα να πω μια καλημέρα (κι ας πέσει χάμω) γιατί τελευταία ούτε αυτό δεν προλαβαίνω να κάνω (μπλογκικά μιλώντας)
Κατά τα άλλα τα μεγαλεία δίνουν και παίρνουν, έχουμε και πάρτυ ΑΜ ΠΩ! Ελπίζω να με σώσει το accessorize τελευταία στιγμή, γιατί αν περιμένουν από μένα να ντυθώ venetian style…. σώθηκαν!
…δεν ξέρω τι γιορτές θα είναι αυτές, εκεί που σκέφτεσαι με τι φόρεμα θα ταιριάξεις τις γόβες που είδες στη βιτρίνα, αποφασίζεις (συνοπτικά) να πεις όχι και στις γόβες και στα διλήμματα.
Η πλάκα είναι ότι μας έχουν κάνει τόσο ενοχικούς που ακόμη και ορισμένοι που βγάζουν ή έχουν (για τον χ, ψ λόγο λεφτά) απέχουν από την κατανάλωση (μέρες που είναι) δεν είναι δυνατόν σου λέει ο άλλος να έχουμε κρίση και εγώ να είμαι στην κοσμάρα μου και να πηγαίνω για ψώνια.
Εγώ κρατιέμαι για πολλούς λόγους, κάτι ορισμένα παραπανίσια κιλά, κάτι κάποιες αλλαγές που σκοπεύω να κάνω στο σπίτι, κάτι ο χρόνος που δεν περισσεύει, τα μαγαζιά έχουν ξεχάσει τη φάτσα μου.
Και όσο εσύ κι εγώ κρατιόμαστε, τόσο οι εταιρίες δεν πιάνουν τους στόχους τους, και οι άνεργοι αυξάνονται. Και κάνουν μαύρα μάτια να δουν πελάτη τα καταστήματα, και αυτά μετά κλείνουν, και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς χειρότερα.
Παρόλα αυτά, και για να μην με πεις γκαντέμο-god-damn-it!, πήγα και στο σκανδιναβικό το παζάρι (γιατί όπως είπε η Σ. ‘οι σκανδιναβοί είναι φίλοι μας’, γιατί είναι όντως φίλοι μας, γιατί μας αρέσει που είναι τόσο ΜΠΡΟΣΤΑ (μεταφορικά και κυριολεκτικά) που έχουν ξεπουλήσει τα στολίδια τους από τις 20 νοεμβρίου, και γιατί μες στο κατακαλόκαιρο (πως αλλιώς να το πεις αυτό που κάνει τον τελευταίο καιρό?) έσπαγε η μονοτονία με τα χριστουγεννιάτικα στολίδια, έστω αυτό το preview σε φέρνει προ των ευθυνών σου, αν μη τι άλλο, να στολίσω ή να μη στολίσω, να τα πω, ή μας τα’ παν άλλοι.


Τα νέα για τους λάτρεις της σοκολάτας δεν είναι καθόλου ευχάριστα. Σύμφωνα με πρόσφατο άρθρo με τίτλο Chocolate: “Worth its weight in gold?”, η βρετανική Independent κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ενώ περιγράφει ένα μέλλον στο οποίο η σοκολάτα θα κοστίζει μόλις λίγες χιλιάδες λίρες το κιλό!
Αλλά τα νέα δεν διαφέρουν και στον υπόλοιπο βρετανικό τύπο, με την σκυτάλη να παίρνει η daily telegraph με τον πιασάρικο τίτλο: Affordable chocolate ‘could run out in 20 years’.
Σοκολατομανείς ανά τον κόσμο θα ζήσουμε (μεγάλες στιγμές!) δύσκολες ώρες… ή τέλος πάντως θα πρέπει να πληρώσουμε ακριβά για το πάθος μας!
Καθώς οι αγρότες της Δυτικής Αφρικής αφήνουν την παραγωγή κακάου (που τους αποφέρει 2 σεντς για κάθε 1 λίρα που εισπράττει η πολυεθνική) για να στραφούν σε περισσότερο αποδοτικές καλλιέργειες, η έλλειψη προσφοράς (με δεδομένη την υψηλή ζήτηση) θα σπρώξει ολοένα και πιο ψηλά την ήδη εκτοξευμένη τιμή της σοκολάτας (ιστορικό ρεκόρ αύξησης τα τελευταία τρία χρόνια).
Όπως σχολιάζει χαρακτηριστικά ο John Mason, executive director και ιδρυτής της Nature Conservation Research Council με έδρα την Γκάνα,
«In 20 years chocolate will be like caviar. It will become so rare and so expensive that the average Joe just won’t be able to afford it.»
Βασική αιτία για αυτήν την αδιανόητη έλλειψη, δεν είναι άλλη από την εκμετάλλευση που υφίστανται οι παραγωγοί κακάου από τις πολυεθνικές που εκμεταλλεύονται τις σοδειές κακάο παγκοσμίως.
«It’s hard to maintain production at high levels in a particular plot of land every time, because of pest problems that eat away at the yields and the farms need to be rejuvenated,» εξηγεί ο Thomas Dietsch, research director of ecosystem services στο Earthwatch Organization.
«Although research into new varieties and better management methods could solve those problems, the other challenge is that cocoa is competing for agricultural space with other commodities like palm oil – which is increasingly in demand for biofuels.»
Κι κάπου εδώ τελειώνει αυτή η όμορφη σχέση που είχαμε αναπτύξει με την σοκολάτα.
Με φαντάζομαι στα 55, με εθισμό σε προχωρημένο στάδιο, παράνομη αγορά σε νυχτερινά περίπτερα στα 10 ευρώ (ή τι σκατά νόμισμα θα έχουμε μέχρι τότε) και τα παιδιά μου να με ανακρίνουν αν έχω κόψει ή όχι ακόμη το ακριβό σπορ. Μα, τι θα μείνει πια;
δες όλο το άρθρο, εδώ:
περισσότερα:
Sky gazing has always been one of my fave passtimes… some of these photos bring back a lot of memories, others are just meaningless passing moments, captured on my camera.
enjoy!
Donnez-moi une suite au Ritz, je n’en veux pas
Des bijoux de chez Chanel, je n’en veux pas
Donnez-moi une limousine, j’en ferais quoi ?
Offrez-moi du personnel, j’en ferais quoi ?
Un manoir a Neufchatel, ce n’est pas pour moi Offrez-moi la Tour Eiffel, j’en ferais quoi ?
Je veux de l’amour, de la joie, de la bonne humeur
Ce n’est pas votre argent qui fera mon bonheur
Moi je veux crever la main sur le cœur
Allons ensemble, découvrir ma liberté
Oubliez donc tous vos clichés
Bienvenue dans ma réalité
J’en ai marre de vos bonnes manières, c’est trop pour moi
Moi je mange avec les mains et je suis comme ça
Je parle fort et je suis franche, excusez moi
Finie l’hypocrisie, moi je me casse de là
J’en ai marre des langues de bois
Regardez-moi, de toute manière je vous en veux pas et je suis comme ça
Je veux de l’amour, de la joie, de la bonne humeur
Ce n’est pas votre argent qui fera mon bonheur
Moi je veux crever la main sur le cœur
Allons ensemble, découvrir ma liberté
Oubliez donc tous vos clichés
Bienvenue dans ma réalité
Give me a suite at the Ritz hotel, I don’t want that
Chanel’s jewellery, I don’t want that
Give me a limo, what would I do with it?
Offer me staff, what would I do with it?
A mansion in Neufchatel, it’s not for me
Offer me the Eiffel tower, what would I do with it?
I want love, joy, good spirit
It’s not your money that will make me happy
I want to die with a hand on my heart
Let’s go together, let’s discover my freedom,
Forget all your prejudice, welcome to my reality
I’m fed up with your good manners, it’s too much for me
I eat with my hands, I’m like that
I speak loud and I’m direct, sorry
Let’s end the hypocrisy, I’m out of it
I’m tired of double-talks
Look at me, I’m not even mad at you, I’m just like that
I want love, joy, good spirit
28η Οκτωβρίου, επέτειος, αργεία και ανάσα από την καθημερινότητα… και αφορμή για την τελευταία εξόρμηση του καλοκαιριού (ή την πρώτη του χειμώνα).
Προορισμός η Χίος, ένα ιδιόρυθμο νησί του Ανατολικού Αιγαίου, με φήμη οικογενιακού προορισμού, που συνήθως συγκεντρώνει τα καλοκαίρια Χιώτες, περήφανους για τη μαστίχα τους και τις υπέροχες παραλίες του, αλλά και άλλους «ψαγμένους» τουρίστες, που αναζητούν ένα πιο ήρεμο και ποιοτικό στυλ διακοπών.
Στο σταυροδρόμι των θαλάσσιων δρόμων που συνδέουν την Μαύρη Θάλασσα και την Κωνσταντινούπολη με την Αίγυπτο και τα εμπορικά λιμάνια της Δύσης, η Χίος από τα βάθη της ιστορίας υπήρξε γεννέτηρα ναυτικών.
Μεσαιωνικά χωριά, το αρχαιολογικό και το βυζαντινό μουσείο, αλλά και τα μαστιχοχώρια είναι στάσεις απαραίτητες για τον επισκέπτη. Αν δεν προλαβαίνεις να πας στα μουσεία, επιβάλλεται ένας περίπατος στο χώρο του Κάστρου.
Το πιο απομακρυσμένο από τα μεσαιωνικά χωριά, αλλά ταυτόχρονα και το πιο καλοδιατηρημένο, είναι τα Μεστά. Η μορφή του χωριού και η αρχιτεκτονική του είναι μοναδικά στον Ελλαδικό χώρο. Τα σπίτια είναι κτισμένα δίπλα δίπλα χωρίς κενά, αφήνοντας μόνο δύο πύλες-εισόδους στο εσωτερικό του χωριού. Τα δρομάκια είναι στενά και τα περισσότερα είναι καλυμμένα με καμάρες πάνω στις οποίες είναι κτισμένες κατοικίες. Ολόκληρο το χωριό έχει σχεδιαστεί και κτιστεί σαν ένας λαβύρινθος, με στόχο να εμποδίζει τις επιδράμουσες ομάδες των πειρατών να φτάσουν με ευκολία στο κέντρο του χωριού όπου βρίσκονται τα σημαντικότερα κτίρια. Το παλαιότερο μνημείο των Μεστών (εκτός από το ίδιο το χωριό) είναι η εκκλησία του Παλαιού Ταξιάρχη. Είναι μια μονόκλιτη Βασιλική, κτισμένη κατά τη Βυζαντινή περίοδο.
Μετά αξίζει μια στάση, 4 περίπου χιλιόμετρα πιο πέρα, στο Λιμένα Μεστών, και στην ψαροταβέρνα του Παπαμιχαλάκη. Μην ξεχάσεις να δοκιμάσεις την ολόφρεσκη λακέρδα και τα λαχταριστά μπακαλιαράκια του!
Επόμενη στάση το Πυργί. Το χωριό είναι κτισμένο σαν κάστρο, με στενούς δρόμους, σπίτια κτισμένα το ένα δίπλα στο άλλο, ενώ στο κέντρο του χωριού υπάρχει ένας μεγάλος ερειπωμένος πύργος. Απροσδόκητη είναι η μορφή της διακόσμησης που έχουν τα περισσότερα κτίρια, τα «ξυστά»: Το εξωτερικό στρώμα του επιχρίσματος χρωματίζεται λευκό και στη συνέχεια ξύνονται από αυτό διάφορα γεωμετρικά σχήματα (τρίγωνα, ρόμβοι, κύκλοι, κ.λπ.). Με αυτόν τον τρόπο είναι διακοσμημένη και η εκκλησία στο κέντρο του χωριού, ενώ σε λίγη απόσταση από την κεντρική πλατεία υπάρχει η εκκλησία των Αγίων Αποστόλων, με τοιχογραφίες από τον 12ο αιώνα.
Στα δυτικά του νησιού υπάρχει το καστροχώρι του Ανάβατου, ο επωνόμαζομενος Μυστράς του Αιγαίου. Χτισμένο σε έναν απότομο λόφο με απόκρημνες πλαγιές, είναι προσβάσιμο από ένα μόνο σημείο. Εξαιτίας της φυσικής προστασίας του, είναι πιθανό το χωριό να κτίστηκε για τον έλεγχο της δυτικής ακτής κατά την περίοδο των πειρατικών επιδρομών. Το χωριό έχει πλέον εγκαταλειφθεί αλλά η συνολική μορφή του είναι αρκετά καλοδιατηρημένη ώστε να δίνει μια μοναδική εικόνα μιας πόλης-φάντασμα περιτριγυρισμένης από ένα άγριο και τραχύ φυσικό περιβάλλον. Εδώ θα σταθείς να θαυμάσεις τη θέα, και μετά θα κινήσεις για τα Αυγώνυμα και την ξακουστή Ταβέρνα το Αστέρι. Ζεστή ατμόσφαιρα, το κούτσουρο στο τζάκι και το πιο νόστιμο μαστέλο στο νησί. Τελικά άξιζε η ανάβαση! Αν επιθυμείς να ξεκουραστείς, διατήθεται δωμάτιο ακριβώς πάνω από το εστιατόριο και στο ψυγείο θα βρεις κερασμένη μανταρινάδα!
Πίσω στην πόλη για βόλτες στην Απλωταριά και καφεδάκι στο Ρόδι.
Ο Κάμπος της Χίου είναι ουσιαστικά ένας μοναδικός κήπος εσπεριδοειδών στο κέντρο του νησιού που απλώνεται κατά μήκος της ανατολικής ακτής της. Η περιοχή αναπτύχθηκε ως περιαστική του Κάστρου περιοχή από τους Γενοβέζους, κατά τον 14ο αιώνα, χρονολογία που αποτέλεσε και το χρόνο άφιξης των εσπεριδοειδών στο νησί. Σήμερα ο Κάμπος έχει χαρακτηριστεί Ιστορικός Τόπος από το Ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού και παραμένει μια σημαντική αρχιτεκτονικά και πολιτιστικά περιοχή όπου κυριαρχούν ακόμη οι δραστηριότητες των εσπεριδοειδών μαζί με άλλες δραστηριότητες.
Ο Βαγγέλης Ξύδας και ο Γιώργος Πλακωτάρης και οι δύο τους μεγαλωμένοι στον Κάμπο, με έντονη την επιθυμία της προσφοράς στον τόπο τους, προχώρησαν το 2008, αξιοποιώντας μία επιδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη δημιουργία της εταιρείας Citrus.
Διαμόρφωσαν ένα μοναδικό αρχοντικό του 1742 ώστε να πληροί το σκοπό της ανάδειξης και της προβολής της ιστορία, της καλλιέργειας, της συλλογής και της διακίνησης των εσπεριδοειδών της Χίου. Κάνοντας μια περιήγηση στον χώρο ο επισκέπτης αντιλαμβάνεται ότι η καλλιέργεια των πορτοκαλιών και των μοναδικών μανταρινιών του Κάμπου είναι αυτό που έχει δώσει στην περιοχή την μοναδική πολιτιστική της αξία.
Ο Πολυχώρος Citrus Shopστον Κάμπο της Χίου αποτελεί τη σίγουρη one-stop λύση για τα δωράκια σου και τα καλούδια που θα πάρεις για να σου μείνει η γλύκα του νησιού πίσω στην πόλη.
Πίσω στο δωμάτιο, ο ήλιος δύει, ώρα για ξεκούραση. Το βράδυ έχει βόλτα στο κέντρο για μεζέδες στο Τσίκουδο, και ποτάκι σε ένα από τα μπαρ.

Ο γοητευτικός γάλλος performer Dany Brillant,έκανε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ μία μοναδική εμφάνιση στην Αθήνα. Ο Ντανύ παρουσίασε επιτυχίες από την 20ετή πορεία του στο Μέγαρο Μουσικής (ακόμη απορώ με τους διοργανωτές για την επιλογή του χώρου) την 1η Νοέμβρη.
Το σόου του ξύπνησε το κοινό, αποτελούμενο από κορασίδες του LFH (Lycee Franco-Hellenique), κορασίδες του γαλλικού ινστυτούου, κυρίες γκρούπις του μεγάρου και ολίγες/ολίγους από φανς του Ντανύ… filles, πολλές filles,
…με ατμόσφαιρα jazz του 50, λάτιν, salsa, mambo και swing ρυθμούς, και μια πολυμελή ορχήστρα με περισσή ενέργεια και κέφι (με πρωταγωνιστή τον περκασιονίστα) παρουσίασε στο αθηναϊκό κοινό τις τελευταίες, αλλά και παλαιότερες επιτυχίες του.
Τελευταία πήρε το μάτι μου (στο αγγλικό hello) μία ενδιαφέρουσα (αυτό κι αν είναι έκπληξη) συνέντευξη ενός διάσημου βρετανού που ζει με όχι 1 όχι 2 αλλά 8 (πρώη αδέσποτα) σκυλάκια.
Σίγουρα δεν έχουμε όλοι τις ίδιες δυνατότητες, πολύ μάλιστα ζοριζόμαστε και τους εαυτούς μας να σιτήσουμε και να ψυχαγωγήσουμε αυτές τις δύσκολες μέρες, πόσο μάλλον ένα σκυλάκο ή ένα άλλο αδέσποτο, παρόλα αυτά η ιστορία με άγγιξε, την διάβασα και την ξαναδιάβασα, και λίγο πολύ έπεσα (στην κλασική) λούμπα του να γκουκλάρω το θέμα για αρκετή ώρα.
Μπορεί να είναι μόνο μόδα, μπορεί να είναι κάτι παραπάνο, μπορεί να είναι μια σαχλαμάρα για να πουλήσουν ταινίες στο χόλυγουντ, όμως ό,τι κι αν κρύβεται από πίσω το αποτέλεσμα είναι increased awareness για ένα θέμα που είναι κομμάτι του πολιτισμού μας και τίποτα λιγότερο.
Η Alicia Silverstone έχει συνολικά 5 σκυλάκια. Τους Samson, Cale, Scottie, Jeffrey, και Lacey. Και τα 5 όπως λέει η ίδια ήταν αδέσποτα.
«My dogs are all rescued».
Η ίδια περιγράφει τον Samson, ως «rotweiller-pit bull-doberman». Τον ανακάλυψε χτυπημένο και αιμόφυρτο στο Λος Άντζελες κατά τη διάρκεια γυρισμάτων για την ταινία «True Crime». Αργότερα μάλιστα ο Samson συμμετείχε στο «Clueless».
Η Alicia είναι εκπρόσωπος της φιλανθρωπικής PETA (People for the Ethical Treatment of Animals).
H Jessica Alba έχει 2 σκυλάκια που τα ονομάζει Nancy (από τον χαρακτήρα της στην ταίνια Sin City του 2005) και Sid. (αναφορά στο δίδυμο των Sex Pistols, Sid and Nancy) . Στη φώτο ποζάρει με τα δύο σκυλάκια για το εξώφυλλο του περιοδικού Animal Fair.
Το hollywood υιοθετεί αδέσποτα, το Animal Rescue Site δια στόμματος Adam Sandler μας προτρέπει να υπογράψουμε τo αίτημα ενάντια στην αφαίρεση των φωνητικών χορδών των γάτων και σκύλων!, ενώ οι Los Angeles Times κάνουν αφιέρωμα σε pet friendly ξενοδοχεία.
http://travel.latimes.com/articles/la-tr-darby21-2008sep21
για περισσότερους φωτογενείς dog people, δες εδώ:
για τον D.
I’ve been looking so long at my pictures of
you that I almost believe that they’re real
I’ve been living so long with my pictures of you that
I almost believe that the pictures are all I can
feel
Remembering you standing quiet in the rain as
I ran to your heart to be near
And we kissed as the sky fell in holding you close how I always held close in your fear
Remembering you running soft through the night
You were bigger and brighter and whiter than snow
Screamed at the make-believe screamed at the sky
And you finally found all your courage to let it all go
Remembering you fallen into my arms
Crying for the death of your heart
You were stone white so delicate
So lost in the cold
You were always so lost in the dark remembering you
How you used to be so drowned you were
Angels so much more than everything
oh hold for the last time then slip away quietly
Open my eyes but i never see anything
If only I had thought of the right words I could
have held on to your heart
If only I’d thought of the right words I wouldn’t be breaking apart all my pictures of you
Looking so long at these pictures of you but I
never hold on to your heart
Looking so long for the words to be true but always just breaking apart my pictures of you
There was nothing in the world that I ever
wanted more
Than to feel you deep in my heart
There was nothing in the world that I ever
wanted more
Than to never feel the breaking apart
My pictures of you
I want somebody to share
Share the rest of my life
Share my innermost thoughts
Know my intimate details
Someone who’ll stand by my side
And give me support
And in return
She’ll get my support
She will listen to me
When I want to speak
About the world we live in
And life in general
Though my views may be wrong
They may even be perverted
She’ll hear me out
And won’t easily be converted
To my way of thinking
In fact she’ll often disagree
But at the end of it all
She will understand me
I want somebody who cares
For me passionately
With every thought and
With every breath
Someone who’ll help me see things
In a different light
All the things I detest
I will almost like
I don’t want to be tied
To anyone’s strings
I’m carefully trying to steer clear of
Those things
But when I’m asleep
I want somebody
Who will put their arms around me
And kiss me tenderly
Though things like this
Make me sick
In a case like this
I’ll get away with it
If you leave, don’t leave now
Please don’t take my heart away
Promise me, just one more night
Then we’ll go our separate ways
We’ve always had time on our sides
Now it’s fading fast
Every second, every moment
We’ve got to, We’ve got to make it last
I touched you once, I touched you twice
I won’t let go at any price
I need you now like I needed you then
You always said we’d still be friends someday
If you leave I won’t cry
I won’t waste one single day
But if you leave don’t look back
I’ll be running the other way
Seven years went under the bridge
Like time was standing still
Heaven knows what happens now
You’ve got to, You’ve got to say you will
I touched you once, I touched you twice
I won’t let go at any price
I need you now like I needed you then
You always said we’d meet again
I touched you once, I touched you twice
I won’t let go at any price
I need you now like I needed you then
You always said we’d still be friends
I touched you once, I touched you twice
I won’t let go at any price
I need you now like I needed you then
You always said we’d meet again someday
ohwoah ohwoah ohwoah ohwoah ohwoah
If you leave (ohwoah)
If you leave (ohwoah)
If you leave (ohwoah)
Don’t look back
Don’t look back
Take me home tonight
Where there’s music and there’s people
Who are young and alive
Driving in your car
I never never want to go home
Because I haven’t got one anymore
Take me home tonight
Because I want to see people
And I want to see life
Driving in your car
Oh please don’t drop me home
Because it’s not my home, it’s their home
And I’m welcome no more
And if a double-decker bus
Crashes in to us
To die by your side
Is such a heavenly way to die
And if a ten ton truck
Kills the both of us
To die by your side
Well the pleasure, the privilege is mine
Take me home tonight
Take me anywhere, I don’t care
I don’t care, I don’t care
And in the darkened underpass
I thought Oh God, my chance has come at last
But then a strange fear gripped me
And I just couldn’t ask
Take me home tonight
Oh take me anywhere, I don’t care
I don’t care, I don’t care
Driving in your car
I never never want to go home
Because I haven’t got one
No, I haven’t got one
And if a double-decker bus
Crashes in to us
To die by your side
Is such a heavenly way to die
And if a ten ton truck
Kills the both of us
To die by your side
Well the pleasure, the privilege is mine
There is a light that never goes out
There is a light that never goes out
There is a light that never goes out
There is a light that never goes out
Looking from a window above
It’s like a story of love, can you hear me?
Came back only yesterday
I’m moving farther away, want you near me
All I needed was the love you gave
All I needed for another day
And all I ever knew, only you
Sometimes when I think of her name
When it’s only a game and I need you
Listen to the words that you say
It’s getting harder to stay when I see you
All I needed was the love you gave
All I needed for another day
And all I ever knew, only you
All I needed was the love you gave
All I needed for another day
And all I ever knew, only you
This is going to take a long time
And I wonder what’s mine, can’t take no more
Wonder if you’ll understand
It’s just the touch of your hand behind a closed door
All I needed was the love you gave
All I needed for another day
And all I ever knew, only you
Η ασθένεια σήμεραΟ καρκίνος του μαστού είναι ο συχνότερος τύπος καρκίνου στις γυναίκες. Περίπου 1 στις 9 γυναίκες θα αναπτύξει καρκίνο του μαστού κάποια στιγμή στη διάρκεια της ζωής της. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, περισσότερες από 250.000 νέες διαγνώσεις καρκίνου του μαστού γίνονται κάθε χρόνο και 90.000 γυναίκες πεθαίνουν από τη νόσο. Στην Ελλάδα, τα νέα περιστατικά ανέρχονται σε περίπου 4.500 ετησίως και οι θάνατοι από καρκίνο του μαστού σε περίπου 1.600.
Αν ο καρκίνος διαγνωσθεί αρκετά γρήγορα, πριν επεκταθεί σε άλλα όργανα, το πενταετές ποσοστό επιβίωσης των γυναικών με καρκίνο του μαστού ξεπερνά το 95%. Παρ’ όλες όμως τις προόδους στη διάγνωση και τη θεραπεία, ο καρκίνος του μαστού αποτελεί την κύρια αιτία θανάτων σχετιζόμενων με τον καρκίνο στις γυναίκες, και την υπ’ αριθμόν τρία αιτία θανάτου συνολικά στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η Ελλάδα είναι δυστυχώς από τις χώρες όπου η διάγνωση του καρκίνου του μαστού γίνεται συνήθως όταν η νόσος είναι σε αρκετά προχωρημένο στάδιο. Το αποτέλεσμα είναι ότι η νόσος ελέγχεται πιο δύσκολα και οι πιθανότητες να εξαπλωθεί ο καρκίνος στους γειτονικούς ιστούς και λεμφαδένες (τοπικά υποτροπιάζων καρκίνος) ή σε άλλα σημεία του σώματος (μεταστατικός καρκίνος) είναι πολύ περισσότερες. Τα όργανα στα οποία γίνεται συχνότερα μετάσταση είναι τα οστά (συνήθως το πρώτο σημείο μετάστασης), το ήπαρ, ο εγκέφαλος και οι πνεύμονες. Στην περίπτωση αυτή, ο ρεαλιστικός στόχος της θεραπείας είναι η ανακούφιση από τα συμπτώματα, η καθυστέρηση της εξέλιξης της νόσου και η παράταση της ζωής. Περίπου 50% των ασθενών στις οποίες δεν γίνεται έγκαιρη διάγνωση αναπτύσσουν μεταστατικό καρκίνο του μαστού και ο μέσος χρόνος επιβίωσής τους είναι 18 έως 30 μήνες.
http://www.healthview.gr/node/5349
Every year thousands receive the devastating news that they have breast cancer. Dealing with this diagnosis can be a confusing, lonely and frightening time not only for the person diagnosed, but for their partner, family and friends. Breast Cancer Care wants to be there for every single one of them.
October is BREAST CANCER AWARENESS MONTH.
The facts:
The stats:
The fiction:
go for MORE here:
http://pinkforoctober.org/
All images from etsy.com.