PEN International
PEN International | |
---|---|
![]() | |
Tipo | organización non gobernamental internacional |
Data de fundación | 21 de outubro de 1921 |
Fundador(es) | Catherine Amy Dawson Scott |
Presidente/a | Jennifer Clement (pt) ![]() ![]() |
Premios | Premio Monismanien |
Sede | Londres |
Na rede | |
https://www.pen-international.org/ | |
![]() ![]() ![]() | |
[ editar datos en Wikidata ] |
PEN International (coñecido como International PEN ata 2010),[1] tamén chamado PEN internacional ou PEN Club, é unha asociación de escritores fundada en Londres en 1921[2] para promover a amizade e a cooperación intelectual entre os escritores de todo o mundo. Outros obxectivos inclúen promover a literatura, defender a liberdade de expresión e crear unha comunidade internacional de escritores.[3] En 2010, a organización estaba composta por 145 centros en 104 países.[4] Cada centro funciona de xeito autónomo e mantén ligazóns cos demais a través do secretariado internacional PEN. En canto aos membros, están abertos a todos os escritores que publicasen.
Dende outubro de 2015, a presidenta é Jennifer Clement, escritora mexicano-estadounidense que foi presidenta de PEN México. É a primeira muller presidenta da organización. PEN é cofundador do premio PEN/Faulkner, creado en 1981.
Historia
[editar | editar a fonte]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b3/Catherine_Amy_Dawson_Scott.jpg/220px-Catherine_Amy_Dawson_Scott.jpg)
O PEN International foi fundado o 5 de outubro de 1921 pola escritora inglesa Catherine Amy Dawson Scott. O novelista e dramaturgo inglés John Galsworthy foi o primeiro presidente da organización. Entre os seus primeiros membros estaban Joseph Conrad, Elizabeth Craig, George Bernard Shaw e H. G. Wells.
PEN orixinalmente era un acrónimo de "Poetas, Ensaístas, Novelistas", mais actualmente significa "Poets, Playwrights, Editors, Essayists, Novelists" ("Poetas, Dramaturgos, Editores, Ensaístas, Novelistas"),[5] e inclúe escritores en calquera forma de literatura, como xornalistas e historiadores.
Entre os antigos presidentes de PEN International están Alberto Moravia, Heinrich Böll, Arthur Miller, Mario Vargas Llosa, Homero Aridjis, Jiří Gruša e John Ralston Saul.
Comités
[editar | editar a fonte]- Comité de Escritores Presos.
- Comité de Tradución e Dereitos Lingüísticos.
- Comité de Escritores pola Paz.
- Comité de Mulleres Escritoras.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "Our History". PEN International. 10 de novembro 1995. Arquivado dende o orixinal o 16 de outubro de 2015. Consultado o 10 de xullo de 2013.
- ↑ Halsband, Robert (10 de xaneiro de 1968). "LeRoi Jones Sentence – Free Preview". The New York Times. Consultado o 15 de novembro de 2011.
- ↑ "Carta do PEN". Arquivado dende o orixinal o 13 de xullo de 2011. Consultado o 28 de xaneiro de 2021.
- ↑ "Información na páxina do PEN International". Arquivado dende o orixinal o 22 de agosto de 2011. Consultado o 28 de xaneiro de 2021.
- ↑ "Our History PEN International". pen-international.org. Arquivado dende o orixinal o 16 de outubro de 2015. Consultado o 9 de febreiro de 2016.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Mauthner, Martin (2007). German Writers in French Exile, 1933–1940 (1st publ. ed.). Londres: Valentine Mitchell. ISBN 978-0-85303-540-4..
Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- Páxina web oficial (en inglés)